Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 195 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 195/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ -----
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 12 Δεκεμβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ....., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της με αριθμό 34.677/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20 Μαΐου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1.154/2008.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας Αρείου Πάγου Αναστάσιος Κανελλόπουλος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με τη με αριθμό 446/25.9.2008 έγγραφη πρόταση του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Eισάγω, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ.1 Κ.Π.Δ., την υπ' αριθμ. 65/20-5-2008 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου ...., η οποία ασκήθηκε στο όνομα και για λογαριασμό του από τον δικηγόρο Αθηνών Δημήτριο Μπαλέρμπα, δυνάμει της προσαρτημένης στην αίτηση και νομίμως θεωρημένης από 19-5-2008 εξουσιοδοτήσεως και στρέφεται κατά της υπ'αριθμ. 34677/18-5-2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεση που άσκησε ο αναιρεσείων κατά της υπ'αριθμ. 96981/2002 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία καταδικάσθηκε σε ποινή φυλακίσεως δύο (2) ετών, που μετατράπηκε προς 4, 40 ευρώ την ημέρα, καθώς και σε χρηματική ποινή 2.500 ευρώ, για την πράξη της εκδόσεως ακάλυπτης επιταγής, εκθέτω δε τα ακόλουθα: Κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ., όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο 2 παρ. 18 Ν.2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα ή εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπροθέσμως ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της αποφάσεως που έχει προσβληθεί. Εξάλλου από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατά αποφάσεως είναι δεκαήμερη, αρχόμενη από την έκδοση της αποφάσεως, παρόντος του διαδίκου, άλλως από τη νόμιμη επίδοσή της στον δικαιούμενο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η εν λόγω προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρηση της καθαρογραφημένης αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο καθαρογραφημένων τελεσιδίκων αποφάσεων της τρίτης παραγράφου του άρθρου 473 Κ.Π.Δ. (ΑΠ 2029/2007), ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκησή του τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 Κ.Π.Δ. συντασσόμενη έκθεση ασκήσεώς του γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικτικών μέσων που επιβεβαιώνουν τα περιστατικά αυτά, διαφορετικά η αναίρεση κηρύσσεται απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση η προσβαλλόμενη ως άνω υπ'αριθμ. 34677/2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία εξεδόθη απόντος του αναιρεσείοντα κατηγορουμένου, καταχωρήθηκε στο βιβλίο καθαρογραφημένων αποφάσεων την 15-6-2005, όπως αυτό προκύπτει από την οικεία βεβαίωση της αρμοδίας Γραμματέα στο σώμα της εν λόγω αποφάσεως. Στη συνέχεια επιδόθηκε καθαρογραφημένη στον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο την 8-12-2006. Η επίδοση αυτή έγινε με θυροκόλληση στη δηλωθείσα με την έφεση κατοικία του (οδός ....) επειδή συνέτρεχαν όλες οι προϋποθέσεις των άρθρων 273 και 155 παρ. 2 Κ.Π.Δ. (βλ. το από 8-12-2006 αποδεικτικό επιδόσεως του Αρχιφύλακα Αστυνομίας ....). Ακολούθησε νόμιμη επίδοσή της, την 9-11-2007, στον διορισθέντα αντίκλητο του αναιρεσείοντα δικηγόρο Αθηνών Δημήτριο Μπαλέρμπα (βλ. το από 9-11-2007 αποδεικτικό επιδόσεως του Αστυφύλακα Αστυνομίας ....). Παρά ταύτα όμως ο αναιρεσείων άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως εκπροθέσμως και συγκεκριμένα την 20-5-2008, δηλαδή πολύ μετά την πάροδο της οριζόμενης στο άρθρο 473 Κ.Π.Δ. δεκαήμερης προθεσμίας, χωρίς μάλιστα να επικαλείται συγκεκριμένους λόγους ανώτερης βίας ή άλλου ανυπερβλήτου κωλύματος, που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή της. Ο προβαλλόμενος με την κρινόμενη αίτηση ισχυρισμός του αναιρεσείοντα ότι δεν του επιδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος, σύμφωνα με τα όσα προαναφέρθηκαν. Με τα δεδομένα αυτά πρέπει, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες διατάξεις, να απορριφθεί ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Προτείνω:Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ'αριθμ. 65/20-5-2008 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου ....., κατοίκου ...., κατά της υπ' αριθμ. 34677/18-5-2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Β) Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.
Αθήνα 18 Σεπτεμβρίου 2008
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου
Στέλιος Κ. Γκρόζος".

Αφού άκουσε
τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην προαναφερόμενη εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Στην προστεθείσα με το άρθρο 3 Ν.969/1977 §3 του άρθρου 473 Κ.Π.Δ. ορίζεται ότι η προθεσμία για την άσκηση της αναιρέσεως αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Ο όρος τελεσίδικη απόφαση που απαντάται στον Κ.Π.Δ. μόνο στην ανωτέρω διάταξη χρησιμοποιείται με τη γνωστή έννοια της αποφάσεως που δεν μπορεί να προσβληθεί με τα προβλεπόμενα από τον νόμο τακτικά ένδικα μέσα όπως (προβλεπόμενο από τον Κ.Π.Δ.) είναι μόνο η έφεση. Δηλαδή στην έννοια του όρου "τελεσίδικη απόφαση" του άνω άρθρου περιλαμβάνονται οι δύο κατηγορίες αποφάσεων που μνημονεύονται στο άρθρο 504 παρ. 1 Κ.Π.Δ., ήτοι όχι μόνον οι αποφάσεις των δευτεροβαθμίων δικαστηρίων, που έχουν εκδοθεί ύστερα από άσκηση εφέσεως, αλλά και οι αποφάσεις, που, όπως απηγγέλθησαν δεν προσβάλλονται με έφεση (ανέκκλητοι). Την λύση αυτή επιβάλλει όχι μόνο η γραμματική ερμηνεία της διατάξεως του άρθρου 473 παρ. 3 Κ.Π.Δ., αλλά και η ανάγκη στην οποία στοχεύει, κατά τα προαναφερθέντα, η οποία συντρέχει και για τις αποφάσεις των δευτεροβαθμίων δικαστηρίων και για τις αποφάσεις που έχουν απαγγελθεί ανεκκλήτως. Ο σκοπός της ανωτέρω διατάξεως συνίσταται στην ανάγκη να έχει λάβει ο ενδιαφερόμενος διάδικος πλήρη γνώση του αιτιολογικού της αποφάσεως, ώστε να είναι σε θέση να θεμελιώσει προβλεπομένους από το άρθρο 510 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δικ. λόγους αναιρέσεως και ιδίως αυτόν της ελλείψεως ειδικής αιτιολογίας, να αποφεύγεται δε η άσκηση ματαίως αιτήσεως αναιρέσεως όταν δεν προκύπτει νόμιμος λόγος, ώστε να αποτρέπεται η εντεύθεν ταλαιπωρία και οικονομική επιβάρυνση του διαδίκου (Ολ.Α.Π. 6/2002 Ποιν.Χρον. ΝΒ' 702). Περαιτέρω από την άνω διάταξη του άρθρου 473 παρ. 3 Κ.Π.Δ., σε συνδυασμό με τη των άρθρων 168 παρ. 1, 474, 476 παρ. 1 και 507 παρ. 1 ιδίου Κώδικος, προκύπτει ότι η προθεσμία για άσκηση αναιρέσεως κατ' αποφάσεως η οποία εξεδόθη με απόντα τον κατηγορούμενο και έχει αυτός γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, αναιρέσεως, η οποία ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, είναι δέκα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση μεν της αποφάσεως, αν αυτή έγινε μετά την καταχώρισή της καθαρογραφημένης στο ειδικό βιβλίο, από την καταχώριση δε αυτή εάν η επίδοσή της προηγήθη, το εκπρόθεσμο δε της αιτήσεως επιφέρει το απαράδεκτο αυτής (άρθρ. 513 παρ. 1 Κ.Π.Δ.). Εν όψει όμως της γενικής αρχής του δικαίου συναγομένης εκ του άρθρου 255 Α.Κ., κατά την οποίαν κανείς δεν υποχρεούται στα αδύνατα, ο αναιρεσείων, στην εκπρόθεσμη αίτηση αναιρέσεως, μπορεί να επικαλεσθεί λόγους ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος, εξ αιτίας των οποίων κατέστη αδύνατη η εμπρόθεσμη άσκησή της και να επικαλεσθεί και τα αποδεικτικά μέσα που αποδεικνύουν αυτούς (Ολ.Α.Π. 15/1987 Ποιν. Χρον. ΛΖ' 302). Στην προκειμένη περίπτωση η προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 34.677/2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία απέρριψεν ως ανυποστήρικτη την έφεση του αναιρεσείοντος (δηλ. εκδοθείσα ερήμην αυτού) κατεχωρίσθη εις το ειδικό βιβλίο την 15.6.2005 όπως φαίνεται από την σχετική επισημείωση, επί της αποφάσεως αυτής, της αρμοδίας Γραμματέως και επεδόθη εις μεν τον ίδιον τον αναιρεσείοντα - κατηγορούμενο την 8.12.2006 δια θυροκολλήσεως, όπως προκύπτει από το υπό ημερομηνίαν 8 Δεκεμβρίου 2006 αποδεικτικό επιδόσεως του ...., Αρχιφύλακος Α.Τ. ..... και εις την δηλωθείσα με την έφεση διεύθυνση, εις δε τον αντίκλητον δικηγόρον του Δημήτριον Μαλέρμπαν την 9.11.2007, όπως προκύπτει από το υπό ημερομηνία 9 Νοεμβρίου 2007 αποδεικτικό επιδόσεως του ...., Αστυφύλακος του Α.Τ. ...... Η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως αυτής ησκήθη δια δηλώσεως ενώπιον του αρμοδίου Γραμματέως την 20.5.2008, ήτοι μετά την πάροδον της νομίμου δεκαημέρου προθεσμίας από της δευτέρας ως άνω επιδόσεως η οποία έπεται της καταχωρίσεως, ενώ εις την σχετική έκθεση ουδείς λόγος ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος αναφέρεται που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή της. Εντεύθεν και η αίτηση αυτή αναιρέσεως είναι απαράδεκτη, λόγω του εκπροθέσμου της και πρέπει να απορριφθεί, καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 20 Μαΐου 2008 αίτηση του ...... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 34.677.2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων είκοσι (220).
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιανουαρίου 2009. Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 23 Ιανουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή