Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 2122 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια.




Περίληψη:
Αναίρεση Εισαγγελέα Αρείου Πάγου. Συκοφαντική δυσφήμηση. Στοιχεία του εγκλήματος. Ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογίας της απόφασης.




Αριθμός 2122/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού-Εισηγητή, Παναγιώτη Ρουμπή, Γεώργιο Μπατζαλέξη και Χριστόφορο Κοσμίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Οκτωβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Τσάγγα (λόγω κωλύματος του Εισαγγελέα) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της 7039/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με κατηγορούμενο τον ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Λάμπρου. Με πολιτικώς ενάγοντα τον ..., που παραστάθηκε με τους πληρεξουσίους δικηγόρους του Δημήτριο Γιώτσα και Λεωνίδα Κοτσαλή.
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών με την υπ'αριθμ. 7039/2008 απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 64/11-12-2008 αίτησή του, που συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέα του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σωφρονιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 1972/2008.
Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τον Αντεισαγγελέα ο οποίος ζήτησε να γίνει δεκτή και τους πληρεξουσίους των διαδίκων, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 505 παρ.2 του ΚΠΔ, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε απόφασης μέσα στην προθεσμία του άρθρου 479 παρ.2, δηλαδή μέσα σε τριάντα ημέρες από την καταχώρηση της απόφασης καθαρογραφημένης στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ.3 του ΚΠΔ. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ασκεί αναίρεση κατά οποιασδήποτε απόφασης οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου, έστω και αν αυτή δεν απαγγέλθηκε ανέκκλητα, και για όλους τους λόγους του άρθρου 510 παρ.1 ΚΠΔ, μεταξύ των οποίων η έλλειψη της από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντ. και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 362 και 363 του ΠΚ προκύπτει ότι για την αντικειμενική και υποκειμενική θεμελίωση του εγκλήματος της συκοφαντικής δυσφημίσεως απαιτείται α) ισχυρισμός ή διάδοση ενώπιον τρίτου για κάποιον άλλον γεγονότος, το οποίο θα μπορούσε να βλάψει την τιμή και την υπόληψη αυτού, β) το γεγονός αυτό να είναι ψευδές και γ) εκείνος που ισχυρίστηκε ή διέδωσε το ψευδές γεγονός να προέβη ηθελημένα στην ενέργεια αυτή και να τελούσε εν γνώσει της αναληθείας του και της δυνατότητάς του να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη του άλλου. Στην προκείμενη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών με την 7039/2008 προσβαλλόμενη απόφασή του έκρινε από τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία γενικά κατ'είδος μνημονεύει, ότι δεν αποδείχθηκαν τα σε βάρος του κατηγορουμένου δικηγόρου στοιχεία συγκροτήσεως του πλημμελήματος της συκοφαντικής δυσφημίσεως, ούτε των πράξεων της απλής δυσφήμισης και εξύβρισης, και για το λόγο αυτόν τον κήρυξε αθώο. Συγκεκριμένα για να καταλήξει στην εν λόγω αθωωτική του απόφαση, το Τριμελές Εφετείο, δέχθηκε τα εξής: "Με την από 14.6.2003 αγωγή του κατηγορουμένου κατά των α) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΙΝG Ελληνική Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρεία Ζωής" και β) ... δικηγόρου, ο κατηγορούμενος ζήτησε, λόγω αδικοπραξίας από εξυβριστική συμπεριφορά του δευτέρου των εναγομένων στο πρόσωπό του, να αναγνωρισθεί η ακυρότητα της καταγγελίας της συμβάσεως έμμισθης εντολής που τον συνέδεε με την πρώτη εναγόμενη και ακόμη μισθούς υπερημερίας, χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης και επικουρικά συμπληρωματική αποζημίωση καταγγελίας. Μέσα στο δικόγραφο της αγωγής εξιστορούσε τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα του προκειμένου να ενισχύσει την άποψη του για την καταχρηστικότητα της καταγγελίας της συμβάσεως της έμμισθης εντολής. 'Ετσι μεταξύ των άλλων στο δικόγραφο αναγράφονται τα δήθεν δυσφημιστικά για τον πολιτικώς ενάγοντα, ο οποίος ήταν και αυτός δικηγόρος της ανωτέρω ασφαλιστικής εταιρείας. Συγκεκριμένα αναγράφεται "...ανέλαβα, χωρίς καμία υπόδειξη από τον εναγόμενο (...) πρωτοβουλίες καλύτερης οργάνωσης του τμήματος και συνεργασίας με τα άλλα τμήματα της εταιρείας που ήσαν άγνωστες μέχρι τότε... οργάνωσα την παρακολούθηση μέσω υπολογιστή της εξέλιξης των δικαστικών υποθέσεων της εταιρείας, τις οποίες ανέθεταν σε εξωτερικούς δικηγόρους, η οποία μέχρι τότε γίνονταν με τρόπο πρωτόγονο.... συντόνιζα την διαδικασία επίλυσης των πιο σοβαρών περιπτώσεων, παραπόνων πελατών, ενώ ενεργούσα το νομικό έλεγχο όλων των συμβάσεων της εταιρείας με τρίτους... δεδομένου ότι η κατανομή των παρουσιαζομένων στο τμήμα υποθέσεων-εργασιών δεν γινόταν από το Νομικό Σύμβουλο στους υφισταμένους του δικηγόρους, αλλά ο χειρισμός τους επαφίονταν στην προθυμία και το φιλότιμο καθενός από εμάς, δεν δίστασα να αναλάβω τον χειρισμό πολλών τέτοιων υποθέσεων και να αποκαταστήσω καθημερινή επαφή με όλα ανεξαιρέτως τα τμήματα της εναγομένης...την πρωτόγνωρη μέχρι τότε και υψηλού επιπέδου συνεργασία με τα άλλα τμήματα της εταιρείας την αναγνώρισαν οι υπάλληλοι και οι προϊστάμενοι των τμημάτων αυτών...". Όλα τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά αναφέρονται σε προσόντα που ισχυρίζεται ότι είχε ο κατηγορούμενος, και αν αυτά είναι αναληθή δεν έπεται ότι θέλησε να δυσφημίσει τους επτά συναδέλφους του στην εταιρεία, μεταξύ των οποίων και τον πολιτικώς ενάγοντα [παθόντα],τον οποίο έτσι και αλλιώς δεν κατονομάζει στην αγωγή, αλλά αποκλειστικό σκοπός του ήταν να εκθειάσει τα προσόντα του και να γίνει δεκτή η αγωγή του. Με βάση τα παραπάνω ο κατηγορούμενος δεν είχε σκοπό δυσφήμησης, αλλά και εξύβρισης του πολιτικώς ενάγοντα, και πρέπει να κηρυχθεί αθώος της αποδιδόμενης σ'αυτόν πράξης της συκοφαντικής δυσφήμισης και επικουρικά της απλής δυσφήμισης και εξύβρισης".
Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο περιέλαβε ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία προκειμένου να καταλήξει στην αθωωτική του απόφαση για έλλειψη δόλου από μέρους του κατηγορουμένου για την τέλεση των παραπάνω πράξεων, αφού δέχθηκε ότι με την αγωγή που άσκησε αυτός κατά των προαναφερομένων ασφαλιστικής εταιρείας και δικηγόρου (νομικού συμβούλου της εταιρείας, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση), αποκλειστικός σκοπός του ήταν να εκθειάσει τα προσόντα του προκειμένου να γίνει δεκτή η αγωγή του για αναγνώριση της ακυρότητας της καταγγελίας της συμβάσεως έμμισθης εντολής που τον συνέδεε ως δικηγόρο με την ασφαλιστική εταιρεία και όχι, ακόμη και αν ήσαν αναληθή τα πραγματικά αυτά περιστατικά, να δυσφημίσει τους συναδέλφους του δικηγόρους στο νομικό τμήμα της εταιρείας, μεταξύ των οποίων και τον πολιτικώς ενάγοντα, τον οποίο και δεν κατονομάζει στην αγωγή του. Περαιτέρω δεν υπάρχει ενδοιαστική παραδοχή από το ότι στο σκεπτικό της απόφασης χαρακτηρίζονται τα όσα αναφέρονται στην αγωγή ως δήθεν δυσφημιστικά για τον πολιτικώς ενάγοντα, ενώ, τελικά, γίνεται δεκτό ότι ο κατηγορούμενος, και αν ήσαν αναληθή τα όσα αναφέρονται στην αγωγή του, δεν είχε δόλο συκοφαντικής δυσφημίσεως του συγκεκριμένου πολιτικώς ενάγοντος. Επομένως οι από τα άρθρα 510 παρ.1 περ.Δ' και Ε' λόγοι της αναιρέσεως του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου περί ελλιπούς αιτιολογίας και εκ πλαγίου παραβίασης εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 362-363 και 366 ΠΚ, είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν. Μετά από αυτά, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου ως αβάσιμη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την 64/11-12-2008 αίτηση αναιρέσεως του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου για αναίρεση της 7039/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Νοεμβρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9 Νοεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή