Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 862 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία.




Περίληψη:
Απαράδεκτη η αίτηση αναιρέσεως εάν δεν περιέχεται σ’ αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος αναιρέσεως. Δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με προσθέτους λόγους, ούτε να εξετασθούν αυτεπαγγέλτως λόγοι αναιρέσεως. Πότε ορισμένοι οι εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Ε ΚΠΔ.




Αριθμός 862/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Φραγκίσκο Ραγκούση, περί αναιρέσεως της 91/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αιγαίου. Το Πενταμελές Εφετείο Αιγαίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21.11.2008 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 2000/2008.
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί ως απαράδεκτη η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 484 παρ. 1, 509 παρ. 1, και 510 ΚΠΔ, προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεων και βουλευμάτων, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερομένους περιοριστικά στα άρθρα 510 και 484 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τοιαύτη απορριπτέα (άρθρο 476 και 513 ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει τον λόγον αναιρέσεως, χωρίς αναφορά περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλουμένη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Οι αόριστοι και ασαφείς λόγοι αναιρέσεως είναι ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτιμήσεως και δεν μπορούν να συμπληρωθούν με παραπομπή σε στοιχεία που ευρίσκονται σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση προσθέτων λόγων με έγγραφο που κατατίθεται στον γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου κατ' άρθρον 509 παρ. 2 ΚΠΔ. Και τούτο, διότι απαραίτητη προϋπόθεση του παραδεκτού των προσθέτων λόγων είναι η ύπαρξη ενός τουλάχιστον παραδεκτού κυρίου λόγου αναιρέσεως (Ολ. ΑΠ 2/2002). Επίσης, δεν επιτρέπεται να εξεταστούν ούτε αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο, οι υπό στοιχ. Α, Γ', Δ', ΣΤ' και Θ' (και ήδη Η') του άρθρου 510 παρ. 1 ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως, διότι η αυτεπάγγελτη έρευνα αυτών, που προβλέπεται από το άρθρο 511 ιδίου Κώδικος, προϋποθέτει παραδεκτή αίτηση αναιρέσεως. Ειδικότερα, για το ορισμένο του εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγου αναιρέσεως, της ελλείψεως από την απόφαση της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλεται από το Σύνταγμα και, δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναιρέσεως, πρέπει, εάν ελλείπει μεν παντελώς η αιτιολογία, να προσδιορίζεται με την αίτηση αναιρέσεως η ανυπαρξία αυτής σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα κεφάλαια της αποφάσεως, στα οποία αναφέρεται η εν λόγω αιτίαση, αν δε υπάρχει αιτιολογία, αλλά δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, να διευκρινίζεται επί πλέον εις τι συνίσταται η έλλειψη αυτή σε σχέση με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια της αποφάσεως, ήτοι ποίες τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία αυτής ή οι αντιφατικές αιτιολογίες ή ποία αποδεικτικά μέσα δεν έχουν ληφθεί υπ' όψη ή δεν εξετιμήθησαν από το δικαστήριο της ουσίας (Ολ. ΑΠ 2/2002, 19/2001). Περαιτέρω, για το ορισμένο του εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ λόγου αναιρέσεως για εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως πρέπει στην έκθεση τα διαλαμβάνονται συγκεκριμένα ή ουσιαστική ποινική διάταξη που (φέρεται ότι) παρεβιάσθη η μορφή της παραβιάσεώς της, εάν, δηλαδή, έλαβε χώρα εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή αυτής, η έννοια που εδόθη σ' αυτήν από το δικαστήριο κατά την ερμηνεία της ή τα σχετικά πραγματικά περιστατικά που εδέχθη το δικαστήριο ότι απεδείχθησαν κατά την γενομένη υπαγωγή τους σ' αυτή. Τέλος, δεν αποτελεί λόγον αναιρέσεως ή εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, διότι εις την περίπτωση αυτή πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας περί τα πράγματα.
Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινομένη από 21 Νοεμβρίου 2008 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η υπ' αριθ. 91/2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αιγαίου, με την οποίαν ο κατηγορούμενος αναιρεσείων κατεδικάσθη εις ποινή φυλακίσεως τεσσάρων (4) ετών για διακεκριμένες κλοπές (άρθρο 374 σε συνδ. με άρθρο 372 παρ. 1α ΠΚ). Στην έκθεση αυτή αναιρέσεως ο αναιρεσείων δηλώνει: "........... 5.- Η ως άνω 91/2008 ήδη προσβαλλόμενη απόφαση, όπως προκύπτει από απλή ανάγνωσή της, είναι αναιρετέα για α) έλλειψη ειδικής κι εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και β) εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων. Οι ελλείψεις και παραβάσεις θεμελιώνονται κυρίως από τα ακόλουθα: 5.1. Η πληττόμενη απόφαση δεν περιέχει με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν κατά την διαδικασία για την συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του ως άνω αδικήματος της διακεκριμένης με τη μορφή των αποδείξεων προς στήριξη της κατηγορίας στο ακροατήριο και της καταδίκης, ούτε σαφείς και συγκεκριμένες σκέψεις, με βάση τις οποίες κρίθηκε ότι τα περιστατικά που προέκυψαν συνιστούν πράγματι τέτοιες αποδείξεις. Η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, καθώς αναφέρεται ανελέγκτως μεν σε πραγματικά περιστατικά, την ορθότητα όμως των οποίων αμφισβητώ ως ένα συνονθύλευμα στοιχείων και ως αποτέλεσμα επαγωγικών συλλογισμών, μη ανταποκρινομένων στην πραγματικότητα όχι μόνο γιατί έρχονται σε ευθεία αντίθεση με όσα υποστηρίζω αλλά κυρίως με όσα προέκυψαν κατά την προδικασία και την προδικασία, με αποτέλεσμα να οδηγούνται σε συμπεράσματα που θα μπορούσαν να θεωρηθούν λογικοί ακροβατισμοί. Λόγω των άνω ελλείψεων και ασαφειών, η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται πράγματι της απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Επί πλέον, στερείται και νομίμου βάσεως, αφού η απόφαση, ως συνδυασμός σκεπτικού και διατακτικού, είναι ασαφής, ελλιπής και με λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο, παραβιασθείσων ουσιαστικών διατάξεων του ΠΚ.
Συνεπώς, η απόφαση πρέπει να αναιρεθεί, κατά παραδοχή όλων των βάσιμων αυτών λόγων αναιρέσεώς μου από το άρθρο 510 παρ. 1 στ δ' και ε' ΚΠΔ, αλλά και για όλους γενικώς από την παράγραφο αυτή λόγους αναιρέσεως, τους οποίους αιτούμαι να ερευνήσει ο Άρειος Πάγος εξ επαγγέλματος (άρθρο 511 ΚΠΔ)". Ούτως όμως, η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως ουδένα σαφή και ορισμένο λόγο περιέχει σε σχέση με την έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και με την εσφαλμένη από αυτήν ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως.
Συνεπώς, η αίτηση, λόγω της αοριστίας της, είναι απαράδεκτος και ως τοιαύτη πρέπει να απορριφθεί, καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 21 Νοεμβρίου 2008 αίτηση της ..., για αναίρεση της υπ' αριθ. 91/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αιγαίου. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Φεβρουαρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 26 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή