Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 78 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 78/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ -----
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα - Εισηγήτρια, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Δημητρίου - Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου .....και ήδη κρατούμενου στην Κλειστή Φυλακή Τρικάλων, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Κωνσταντέλλο, για αναίρεση της με αριθμό 75/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης.
Το Πενταμελές Εφετείο Θράκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 23 Απριλίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 780/2008.

Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η απαιτουμένη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ υπάρχει, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, όταν περιέχονται σ' αυτή, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και στήριξαν την κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Ειδικότερα, ως προς την έκθεση των αποδείξεων, αρκεί η γενική, κατά το είδος τους, αναφορά αυτών, χωρίς να προσαπαιτείται και η ιδιαίτερη μνεία του καθένα από τα αποδεικτικά μέσα και το προκύψαν από αυτά συγκεκριμένο πραγματικό περιστατικό. Ωστόσο, πρέπει να συνάγεται, ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα, και όχι μόνο μερικά από αυτά, για να μορφώσει την κρίση του περί της ενοχής του. Εξάλλου, το ουσιαστικό δικαστήριο δεν υποχρεούται ν' απαντήσει και δη να παραθέσει την, κατά τα προαναφερθέντα, απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία προς απόκρουση αυτοτελών ισχυρισμών, όπως είναι και τα αιτήματα προς αναγνώριση των από το άρθρο 84 παρ. 2 Π.Κ. ελαφρυντικών περιστάσεων, που προτείνονται, κατ' άρθρα 170 παρ. 2 και 333, παρ. 2 ΚΠΔ, αν οι ισχυρισμοί αυτοί δεν είναι σαφείς και ορισμένοι και μάλιστα με επίκληση των θεμελιούντων τούτους πραγματικών περιστατικών και δεν αρκεί μόνη η επίκληση της νομικής διάταξης που προβλέπει την επιβαρυντική περίσταση ή ο χαρακτηρισμός με τον οποίο η περίσταση αυτή είναι γνωστή στην νομική ορολογία. Στην προκειμένη περίπτωση το Πενταμελές Εφετείο Θράκης με την προσβαλλόμενη 75/2008 απόφασή του, που εξέδωσε, δέχθηκε με επιτρεπτή αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό ότι από τα κατ' είδος τους μνημονευόμενα σε αυτή αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: ""Ο κατηγορούμενος στις 23.11.2005 εισήλθε στο επί της οδού ..... ανταλλακτήριο συναλλάγματος και με την είσοδό του στο κατάστημα πρότεινε το όπλο που κρατούσε προς τις ευρισκόμενες σ'αυτό ...., υπάλληλο του καταστήματος και ...., εξωτερική συνεργάτιδα και απειλώντας με τον τρόπο αυτό άμεσα τη ζωή τους ζήτησε να του παραδώσουν τα χρήματα. Έτσι εξανάγκασε την ως άνω υπάλληλο και του παρέδωσε τοποθετώντας σε χάρτινη σακούλα που της έδωσε χρηματικό ποσό 5.324,5 ευρώ και συνάλλαγμα (ξένα χαρτονομίσματα) αξίας 5.758,26 ευρώ σε δολλάρια Καναδά και Αυστραλίας, λίρες Κύπρου, Αγγλίας και Τουρκίας, λέι Ρουμανίας, λέβα Βουλγαρίας, φιορίνια Ουγγαρίας, κορώνες Κροατίας και γιεν Ιαπωνίας καθώς και ταξιδιωτικές επιταγές 592,86 ευρώ τα οποία αυτός ιδιοποιήθηκε παράνομα. Ο κατηγορούμενος αρνείται ότι αυτός είναι ο δράστης της ως άνω ληστείας ισχυριζόμενος ειδικότερα ότι κατά το χρόνο που φέρεται να έλαβε χώρα η εν λόγω πράξη αυτός βρισκόταν στο σπίτι της μητέρας του κάτι που το κατέθεσαν και οι εξετασθέντες μάρτυρες υπεράσπισης .Όμως οι καταθέσεις των μαρτύρων υπεράσπισης δεν κρίνονται αληθείς και ο ανωτέρω ισχυρισμός του κατηγορουμένου δεν αποδεινύεται ουσιαστικά βάσιμος, καθόσον αναιρούνται ιδία από τις σαφείς και κατηγορηματικές καταθέσεις αμφοτέρων των προαναφερθεισών μαρτύρων οι οποίες έζησαν το γεγονός, είδαν κατά πρόσωπο τον κατηγορούμενο και αποτύπωσαν στη μνήμη τους τα έντονα χαρακτηριστικά του προσώπου του μεταξύ των οποίων ιδία τα χαρακτηριστικά μάτια του, το έντονο βλέμμα του και τη γαμψή μύτη του, με βάση τα οποία και αναγνώρισαν τον κατηγορούμενο τόσο στην αστυνομία όπου και κατέφυγαν μετά το συμβάν, με βάση τις φωτογραφίες πολλών ατόμων που τους υπέδειξαν οι επιληφθέντες αστυνομικοί, όσο και κατά την εξέταση τους στο ακροατήριο όπου βλέποντας πλέον τον κατηγορούμενο εκ νέου και οι ελάχιστες αμφιβολίες (5%) που είχαν εκφράσει κατά την αρχική αναγνώριση πλέον εξέλιπαν και οι μάρτυρες αυτές ήταν απόλυτα κατηγορηματικές ότι ο δράστης της ληστείας ήταν ο κατηγορούμενος. Χαρακτηριστικό εξάλλου είναι και το γεγονός το οποίο και ενισχύει την ως άνω κρίση του Δικαστηρίου ότι όταν τα αστυνομικά όργανα, μετά την αναγνώριση του από τις προαναφερθείσες μάρτυρες, πήγαν στην οικία της μητέρας του όπου αυτός και είχε μεταβεί μετά τη διάπραξη της ληστείας (ο ίδιος διατηρούσε άλλη οικία επί της οδού ..... στην οποία κυρίως διέμενε) και του ζήτησαν να τους ακολουθήσει αυτός τους απάντησε ότι αν δεν έρθει Εισαγγελέας δεν βγαίνει ενώ έως ότου προσέλθει δικαστικός λειτουργός για τη νόμιμη είσοδο των αστυνομικών στο χώρο που βρισκόταν αυτός, έφυγε από το παράθυρο που υπήρχε στο πίσω μέρος της οικίας. Έκτοτε και παρά το γεγονός ότι εκδόθηκε σε βάρος του το με αριθμό .... ένταλμα σύλληψης, αυτός διέφευγε τη σύλληψη μέχρι τις 12-9-2006. Επίσης ενισχυτικό της ίδιας ως άνω κρίσης του Δικαστηρίου είναι και το γεγονός ότι στην οικία της μητέρας του κατηγορουμένου όπου αυτός είχε καταφύγει μετά τη ληστεία βρέθηκαν μέσα σε ένα μεγάλο χαρτοκιβώτιο και κατασχέθηκαν κατά την επακολουθήσασα έρευνα μεταξύ των άλλων μία μαύρη περούκα (κοτσίδα), δύο υφασμάτινες μαύρες κουκούλες με λευκό πρόσωπο και χαρακτηριστικά νεκροκεφαλής Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι επρόκειτο για μάσκες καρναβαλιών για τα μικρά ανίψια του δεν αποδεικνύεται αληθής, λαμβανουμένου υπόψη ιδία του γεγονότος ότι βρέθηκαν στο ίδιο κουτί όπου ήταν τοποθετημένο το αμέσως παρακάτω, ημιαυτόματο πιστόλι με το γεμιστήρα και με τα 7 φισίγγια που ανήκαν στον κατηγορούμενο. Επίσης αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος στην οικία της μητέρας του κατείχε παράνομα ένα ημιαυτόματο πιστόλι με τις ενδείξεις PISTOLET AUTOIVLVTIQUE ΜΑΒ BREYETE, MODELED, MADE ΙΝ FRΑΝCΕ, διαμετρήματος 7,65mm με ένα γεμιστήρα εντός αυτού και επτά φυσίγγια ιδίου διαμετρήματος εντός γεμιστήρος το οποίο και βρέθηκε στην ανωτέρω οικία κατά τον έλεγχο που επακολούθησε της ληστείας. Ωσαύτως αποδείχθηκε ότι ο ίδιος κατηγορούμενος στις 11-11-2005 δήλωσε ψευδώς προς την Υποδιεύθυνση Ασφαλείας ..... ότι απώλεσε την με αριθμό ...... άδεια ικανότητας οδηγήσεως που είχε εκδοθεί στο όνομά του. Οι αυτοτελείς ισχυρισμοί του κατηγορουμένου περί αναγνωρίσεως των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ.2 περ. α', δ' και ε' Π.K., πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμοι καθόσον: α) σχετικά με τον πρώτο όπως προκύπτει ιδία και από το ποινικό του μητρώο το οποίο και ο ίδιος επικαλείται αυτός έχει πέντε αμετάκλητες καταδίκες για προγενέστερες πράξεις, (τέσσερες για παραβάσεις Κ.Ο.Κ. και μία για απλή σωματική βλάβη από κοινού) και του έχουν επιβληθεί ποινές που κυμαίνονται από είκοσι ημέρες μέχρι και 6 μήνες και συνεπώς δεν προκύπτει ότι η μέχρι τη τέλεση των ως άνω πράξεων ζωή του ήταν έντιμη, β) σχετικά με τον δεύτερο ουδεμία μετάνοια αυτός έδειξε και ουδόλως επεδίωξε να άρει τις συνέπειες των πράξεων του αντίθετα μάλιστα αυτός εξακολούθησε να αρνείται τη πράξη της ληστείας και γ) σχετικά με τον τρίτο δεν αποδείχθηκαν πραγματικά περιστατικά καλής συμπεριφοράς και μάλιστα για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την πράξη του αντίθετα δε προέκυψε ότι αυτός, όταν οι αστυνομικοί τον εντόπισαν στην οικία της μητέρας του και του ζήτησαν να τους ακολουθήσει αυτός έφυγε από το παράθυρο της οικίας χωρίς να γίνει αντιληπτός και διέφευγε τη σύλληψη παρά την έκδοση του προαναφερθέντος εντάλματος σύλληψης μέχρι και τις 12-9-2006, ενώ κατά τον υπόλοιπο χρόνο αυτός βρισκόταν στη φυλακή και συνακόλουθα δεν υπάρχουν πραγματικά περιστατικά καλής συμπεριφοράς υπό ελεύθερη διαβίωση". Με βάση τις παραδοχές αυτές το Πενταμελές Εφετείο Θράκης κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα ληστείας, παράνομης οπλοκατοχής και ψευδούς υπεύθυνης δήλωσης και του επέβαλε συνολική ποινή καθείρξεως έξι (6) ετών και πέντε (5) μηνών και χρηματική ποινή 600 ευρώ. Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του και συγκεκριμένα στο σκεπτικό την απαιτούμενη, κατά τα ανωτέρω, ειδική καιεμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σε αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από τηνακροαματική διαδικασία, τα οποία συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά καθώς επίσης τις σκέψεις για την υπαγωγή των περιστατικών αυτών στις διατάξεις των άρθρων 380 παρ. 1 Π.Κ., άρθρ. 1 παρ. 1α, 10 παρ. 1 και 13 Ν.2160/1993 και άρθρων 8, 22 παρ. 6 Ν.1599/1986, όπως ισχύει. Ειδικότερα, ως προς τα αποδεικτικά μέσα, η προσβαλλόμενη απόφαση έχει την απαιτούμενη αιτιολογία, αφού με την αναφορά στην αρχή του σκεπτικού μεταξύ άλλων αποδεικτικών μέσων, κατ' είδος μνημονευομένων, και των μαρτύρων υπεράσπισης που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του ως άνω Δικαστηρίου αλλά και από την μνεία στο περιεχόμενο του σκεπτικού του ότι οι καταθέσεις των μαρτύρων υπεράσπισης δεν κρίνονται αληθείς, καθίσταται βέβαιο ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του, αξιολόγησε και συνεκτίμησε με τα άλλα αποδεικτικά μέσα και τις καταθέσεις και των τεσσάρων μαρτύρων υπεράσπισης που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο και είναι απορριπτέος ως αβάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' αντίθετος λόγος της αναίρεσης. Απορριπτέος επίσης ως αβάσιμος είναι ο συναφής δεύτερος λόγος της αναίρεσης, με τον οποίον, κατ'εκτίμηση του αναιρετηρίου, πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για ανεπαρκή αιτιολογία της απορριπτικής κρίσεως του Πενταμελούς Εφετείου, όσον αφορά τους στο ακροατήριο υποβληθέντες και προφορικά αναπτυχθέντες αυτοτελείς ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος για αναγνώριση των ελαφρυντικών α) του προτέρου εντίμου βίου, β) της ειλικρινούς μεταμελείας και γ) της για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα καλής συμπεριφοράς του. Και τούτο διότι, όπως από την επισκόπηση των πρακτικών της δίκης, κατά την οποίαν εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, προκύπτει από τον συνήγορό του (αναιρεσείοντα) υποβλήθηκε αίτημα αναγνώρισης των ως άνω ελαφρυντικών, με την επίκληση μόνο της διατύπωσης του κειμένου του άρθρου 84 παρ. 2 του Π.Κ. ως και της επ' αυτού σχετικής νομολογίας του Αρείου Πάγου, χωρίς την παράθεση πραγματικών περιστατικών που να θεμελιώνουν το αίτημά του αυτό, και συνεπώς το Δικαστήριο δεν είχε υποχρέωση ν' απαντήσει επ' αυτών, πολύ δε περισσότερο να αιτιολογήσει την απόρριψή τους. Παρά ταύτα, με πλήρη αιτιολογία απέρριψε αυτούς. Τέλος, ως απαράδεκτοι λόγω πλήρους αοριστίας τους είναι οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' και Ε' με στοιχ Δ, Ε και ΣΤ λόγοι της αναίρεσης, με τους οποίους γίνεται απλή παράθεση του κειμένου του νόμου, που τους προβλέπει, χωρίς να γίνεται και συγκεκριμένος προσδιορισμός της έλλειψης ή της παράβασης. Μετά από αυτά και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης πρέπει ν'απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1ΚΠΔ).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 23.4.2008 αίτηση του ....., για αναίρεση της 75/2008 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Δεκεμβρίου 2008.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 13 Ιανουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή