Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 1985 / 2009    (Ζ, Penal Cases)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Προθεσμία.




Περίληψη:
Απαράδεκτο αιτήσεως αναιρέσεως εκ της ασκήσεως της εκπροθέσμως και χωρίς επίκληση λόγου ανωτέρας βίας. Αίτηση αναίρεσης με δήλωση προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (άρθρ. 473 § 2 ΚΠΔ) μόνο επί καταδικαστικών αποφάσεων, στις οποίες δεν συμπεριλαμβάνεται η εκδιδόμενη επί των αντιρρήσεων του άρθρου 565 ΚΠΔ.




ΑΡΙΘΜΟΣ 1985/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοϊνη Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο-Εισηγητή, Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου-Εμμανουήλ Παπαδάκη, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 16 Σεπτεμβρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος -κατηγορουμένου Χ, ο οποίος δεν παραστάθηκε περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 153/2009 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδας. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Χαλκίδας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος ζητά τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 23 Φεβρουαρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 403/09.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ρούσσος-Εμμανουήλ Παπαδάκης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Νικολούδη με αριθμό 163/5-5-2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω στο Συμβούλιό Σας, σύμφωνα με τα άρθρα 32 § § 1,4, 138 § 2β και 476 § 1 Κ.Π.Δ., την υπ'αριθμ. 1340/23-2-2009, ενώπιον του Προϊσταμένου Δ/νσης του Καταστήματος Κράτηση Κέρκυρας, αναίρεση του Χ, κατά της υπ'αριθμ. 153/7-1-2009 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδας, με την οποία απορρίφθηκαν αντιρρήσεις του σχετικά με τη διάρκεια της ποινής του και εκθέτω τ' ακόλουθα. Κατά τη διάταξη του άρθρου 473 § 1 Κ.Π.Δ. όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση ενδίκων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης. Στην κρινόμενη περίπτωση, η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε με παρόντα τον κατηγορούμενο (εκπροσωπούμενο δια του Συνηγόρου του) και καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο δημοσιεύσεων την 2-2-2009.
Συνεπώς η αναίρεση που ασκήθηκε την 23-2-2009 είναι εκπρόθεσμη, ενώ ο αναιρεσείων δεν επικαλείται οιονδήποτε λόγο ανώτερης βίας για το εκπρόθεσμο. Κατά τη διάταξη του άρθρ. 476 § 1 Κ.Π.Δ., όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκπρόθεσμα, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΡΟΤΕΙΝΩ Α) Να κηρυχθεί απαράδεκτη, ως εκπρόθεσμη, η υπ'αριθμ. 1340/23-2-2009 αναίρεση του Χ, κατά της υπ'αριθμ. 153/7-1-2009 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδας. Β) Να διαταχθεί η εκτέλεση της παραπάνω απόφασης. Γ) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του παραπάνω αναιρεσείοντα. Αθήνα 3 Απριλίου 2009
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Ε. Νικολούδης".

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την παρ. 1 του άρθρου 476 ΚΠΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με την παρ. 18 του άρθρου 2 του Ν. 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Εξάλλου, από το συνδυασμό των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατ' αποφάσεως είναι 10ήμερη και αρχίζει από της εκδόσεώς της όταν η καταδικαστική απόφαση απαγγέλθηκε παρόντος του κατηγορουμένου, άλλως από της νομίμου επιδόσεώς της, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρησή της στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παρ. 3 του άρθρου 473 ΚΠΔ, ενώ, κατά την παρ.2 του άρθρου 473, η προθεσμία είναι 20 ημερών εάν ασκείται κατά της καταδικαστικής αποφάσεως με δήλωση που επιδίδεται στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου μέσου τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 ΚΠΔ συντασσόμενη έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανωτέρα βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη.
Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπ' αριθμ. 153/2009 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδος, απορρίφθηκαν αντιρρήσεις του αναιρεσείοντος κατά της εκτελεστότητας της υπ` αριθ. 162/1996 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών. Η απόφαση αυτή εκδόθηκε στις 7.1.2009, με παρόντα τον αναιρεσείοντα (εκπροσωπούμενο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Γιαννακόπουλο), και καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 2 Φεβρουαρίου 2009, όπως τούτο προκύπτει από υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέα επί του σώματος της αποφάσεως. Ωστόσο, ο αναιρεσείων άσκησε την κρινόμενη από 23.2.2009 αίτηση για αναίρεση της εν λόγω αποφάσεως με δήλωση που ασκήθηκε στον Προϊστάμενο Διεύθυνσης του Καταστήματος Κράτησης Κέρκυρας, όπου ήταν κρατούμενος, μετά την πάροδο της ως άνω 10ήμερης προθεσμίας, χωρίς σ' αυτήν (έκθεση αναιρέσεως) να επικαλείται ανωτέρα βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση. Αν δε ήθελε θεωρηθεί ότι η αναγραφομένη στην έκθεση αναίρεσης δήλωση του αναιρεσείοντος ότι "κάνει αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου μέσω του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου" αποτελεί άσκηση αναίρεσης προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (άρθρο 473 παρ. 2 ΚΠΔ), η αναίρεση είναι επίσης απαράδεκτη γιατί, ανεξαρτήτως του ότι δεν προκύπτει ότι έχει περιέλθει στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου με επίδοση από δικαστικό επιμελητή, η απόφαση που εκδίδεται επί των αντιρρήσεων του άρθρου 565 του Κ.Π.Δ.. δεν είναι καταδικαστική απόφαση και κατ' αυτής δεν επιτρέπεται η άσκηση αυτού του ενδίκου μέσου με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.
Συνεπώς η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων (ο αντίκλητος του οποίου δικηγόρος Αθηνών Γεώργιος Γιαννακόπουλος ειδοποιήθηκε νομότυπα, όπως προκύπτει από την από 20.7.2009 επισημείωση της αρμοδίας Γραμματέως επί του φακέλου της δικογραφίας, για να παραστεί στη σημερινή δικάσιμο, αλλά δεν εμφανίσθηκε) στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ. 1, 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 23.2.2009 αίτηση του Χ, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 153/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδος. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 14 Οκτωβρίου 2009. Και,
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 15 Οκτωβρίου 2009.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ