Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 648 / 2010    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ανθρωποκτονία από αμέλεια.




Περίληψη:
Ανθρωποκτονία από αμέλεια. Στοιχεία υποκειμενικής και αντικειμενικής υπόστασης. Αναφορά περιστατικών μη συνειδητής αμέλειας. Περισσότερα στο σκεπτικό από εκείνων του διατακτικού. Δεν στερείται η απόφασης της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ούτε νόμιμης βάσης. Λόγοι αναιρέσεως κατά της καταδικαστικής αποφάσεως για έλλειψη αιτιολογίας και εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου (στέρηση νόμιμης βάσης). Απόρριψη των λόγων αυτών ως αβασίμων και αίτησης αναίρεσης στο σύνολό της.




Αριθμός 648/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή-Εισηγητή και Γεώργιο Μπατζαλέξη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικόλαου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Χαρμάνη, περί αναιρέσεως της 1037/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λαρίσης. Με πολιτικώς ενάγουσα την Ζ Χήρα Ψ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρου της Βασίλειο Νιζάμη Το Τριμελές Εφετείο Λαρίσης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Νοεμβρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1564/09.
Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η από 9 Νεομβρίου 2009 αίτηση του Χ με την οποία ζητεί την αναίρεση της υπ'αριθμ.1037/2009 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λαρίσης, με την οποία καταδικάσθηκε σε φυλάκιση τεσσάρων (4) μηνών με τριετή αναστολή για το έγκλημα της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα. Επομένως η κρινόμενη αναίρεση είναι παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω.
Από τις διατάξεις των άρθρων 302 παρ.1 και 28 του ΠΚ προκύπτει ότι για τη θεμελίωση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια απαιτείται να διαπιστωθεί αφενός ότι ο δράσης δεν κατέβαλε την απαιτούμενη κατ'αντικειμενική κρίση προσοχή, την οποία όφειλε να καταβάλει κάθε μέσης συνέσεως και ευσυνείδητος άνθρωπος, που βρίσκεται υπό της ίδιες πραγματικές καταστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα, τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και τη λογική, και αφετέρου, ότι είχε τη δυνατότητα με τις προσωπικές του ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες να προβλέψει και να αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο πρέπει να τελεί σε αντικειμενικό αιτιώδη συνδυασμό με την πράξη ή την παράλειψη του. Περαιτέρω, όταν η αμέλεια δεν συνίσταται σε ορισμένη ενέργεια ή παράλειψη, αλλά αποτελεί σύνολο συμπεριφοράς του δράστη, η οποία προκλήθηκε εκ του αποτελέσματος, τότε για την κατ'αυτόν τον τρόπο τελούμενη ανθρωποκτονία από αμέλεια, που συντελείται με παράλειψη, απαιτείται η συνδρομή όχι μόνο των όρων του άρθρου 28 ΠΚ, αλλά και εκείνων του άρθρου 15 του ΠΚ. Από την τελευταία αυτή διάταξη, συνάγεται , ότι αναγκαία προϋπόθεση της εφαρμογής της είναι η ύπαρξη νομικής υποχρεώσεως του υπαιτίου προς ενέργεια, που τείνει στη διακώλυση του αποτελέσματος, για την επέλευση του οποίου ο νόμος απειλεί ορισμένη ποινή. Η ύπαρξη τέτοιας ιδιαίτερης νομικής υποχρεώσεως σε έγκλημα που τελείται από παράλειψη μπορεί να πηγάζει είτε από ρητή διάταξη του νόμου, ή σύμπλεγμα νομικών καθηκόντων, τα οποία συνδέονται με ορισμένη έννομη σχέση του υποχρέου, είτε από σύμβαση, είτε από προηγούμενη συμπεριφορά του υπαιτίου, από την οποία δημιουργήθηκε ο κίνδυνος του εγκληματικού αποτελέσματος και πρέπει να αναφέρεται και να αιτιολογείται στην απόφαση, επιπροσθέτως δε να προσδιορίζεται και ο επιτακτικός κανόνας του δικαίου από το οποίο πηγάζει.
Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ του ιδίου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν εκτίθενται σ'αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρας, έγγραφα κ.λπ), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε από καθένα, ενώ το γεγονός ότι εξαιρούνται ορισμένα αποδεικτικά μέσα δεν υποδηλώνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Ακόμα, η επιβαλλόμενη κατά τα ανωτέρω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της αποφάσεως πρέπει να υπάρχει όχι μόνο προς την κατηγορία, αλλά επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς που προβάλλονται από τον κατηγορούμενο και το συνήγορο του, υπό την προϋπόθεση ότι οι ισχυρισμοί αυτοί προβάλλονται παραδεκτοί και κατά τρόπο σαφή και ορισμένο. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Ε ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν ο Δικαστής αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει όταν το Δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διατάξεως αυτής, η οποία υπάρχει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογική κενή, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης.
Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Λάρισας, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη υπ'αριθμ.1037/2009 απόφαση, μετά παραπομπή σ'αυτό της υπόθεσης με την υπ'αριθμ.926/2008 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου (Αρείου Πάγου) που αναίρεσε την προηγούμενη υπ'αριθμ.83/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, με την οποία (προσβαλλόμενη απόφαση) καταδικάσθηκε μόνο ο αναιρεσείων σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων (4) μηνών, της οποίας η εκτέλεση ανεστάλη για τρία (3) έτη, για ανθρωποκτονία από αμέλεια, τελεσθείσα με παράλειψη, δέχθηκε ότι από τα αναφερόμενα σ'εκείνη κατ'είδος αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν όσον αφορά τον αναιρεσείοντα τα ακόλουθα: "Η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "Μύλοι Λούλη Α.Ε." διατηρεί στον όρμο ... του Δήμου ..., κυλινδρόμυλο άλεσης δημητριακών. Στον κυλινδρόμυλο αυτόν εργαζόταν ο Ψ και ο δεύτερος κατηγορούμενος Χ ως εργατοτεχνίτες (παραλείπτες τροφοδοσίας και καθαριστές) με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου. Ο Ψ εργαζόταν από 1.8.1980. Την εργασία του στον κυλινδρόμυλο την εκτελούσε σε βάρδιες. Στις 9.1.2002 η βάρδια του ήταν κατά τις ώρες από 15.00 έως 23.00. Στις 14.45 περίπου, εμφανίσθηκε στο χημείο των εγκαταστάσεων του κυλινδρόμυλου για να παραλάβει το βιβλίο των εντολών εργασιών. Από τον αρμόδιο χημικό (...) ενημερώθηκε ότι από το πρωί πραγματοποιείτο μεταφορά - άδειασμα σίτου από την κυψέλη (σιλό) Νο 23 στην κυψέλη Νο 27 και ότι αυτή η μεταφορά θα συνεχιζόταν και κατά τις απογευματινές ώρες που ενέπιπταν στη βάρδια του. Τι σιτάρι αδειάζει με φυσική ροή από το κέντρο του δαπέδου της χωρητικότητας 2.200 τόνων κυψέλης σίτου στον αλυσσομεταφορέα (ρέντλερ εξαγωγής) που βρίσκεται κάτω από την κυψέλη εντός των τούνελ, με δυναμικότητα αδειάσματος 300 τόνων την ώρα. Όταν το σιτάρι φθάσει σε σημείο να μην ρέει με φυσική ροή από την κεντρική εξαγωγή, ανοίγονται οι δύο πλευρικοί χειροκίνητοι σύρτες εξαγωγής κάτω από τον σκουπιστικό κοχλία εντός του τούνελ έξωθεν της κυψέλης ώστε να αδειάσει κάτω από τον κοχλία το σιτάρι. Στη συνέχεια τίθεται σε λειτουργία ο σκουπιστικός κοχλίας εκκένωσης ο οποίος περιστρέφεται αργά και συγκεντρώνει στην κεντρική εξαγωγή το εναπομείναν σιτάρι, το οποίο είναι περίπου 200 τόνοι, με δυναμικότητα 50 τόνων την ώρα. Όταν πλέον η κυψέλη έχει αδειάσει υπολείπεται μικρή ποσότητα σίτου, η οποία βρίσκεται πάνω στο δάπεδο της κυψέλης και σε ύψος περίπου 10 εκ., εισέρχεται από την ανθρωποθυρίδα που βρίσκεται περίπου 1 μέτρο πάνω από το δάπεδο ο χειριστής -καθαριστής έχοντας λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας (ζώνη ασφαλείας, σχοινί ασφαλείας, μάσκα, γάντια) ώστε να σκουπίσει την ποσότητα σίτου που παραμένει στην εσωτερική περιφέρεια της κυψέλης. Η λειτουργία της εγκατάστασης εμφανίζεται στους υπολογιστές που βρίσκονται στην αίθουσα ελέγχου με τη μορφή διαγραμμάτων ροής. Η κατάσταση κάθε μηχανήματος απεικονίζεται με διαφορετικό χρώμα. Όταν λειτουργεί κανονικά είναι πράσινο ανοιχτό και όταν παρουσιαστεί κάποιο πρόβλημα γίνεται κόκκινο, ενώ όταν δεν δουλεύει είναι γκρι. Τα συρτάρια έχουν προφανή ένδειξη στην οθόνη για το αν είναι ανοιχτά ή κλειστά. Σε όλη τη επάρκεια της διαδικασίας εκκένωσης δεν μπαίνει στην κυψέλη κανένας άνθρωπος. Αν όμως παρουσιαστεί κάποιο πρόβλημα ροής ή μηχανικό πρόβλημα εισέρχεται ζεμένος φέροντας την ζώνη ασφαλείας, μάσκα και γάντια ο ένας από τους δύο καθαριστές - χειριστές, αφού προηγουμένως τεθεί εκτός λειτουργίας όλη η γραμμή εκκένωσης. Ο δεύτερος των χειριστών βρίσκεται εκτός της κυψέλης στην ανθρωποθυρίδα εισόδου, φέρει τα μέσα προστασίας και είναι έτοιμος να παράσχει την οποιαδήποτε βοήθεια χρειαστεί ο συνάδελφος του. Η διαδικασία απεμπλοκής γίνεται με τη χρήση κονταριού μήκους 4 μέτρων και σκαλίζοντας περίπου στο κ της κυψέλης (άνωθεν της οπής απορροής), ώστε να σπάσουν οι σβόλοι εμποδίζουν την απορροή του σιταριού. Την ημέρα αυτή ο Ψ εργαζόταν στην παραπάνω κυψέλη Νο 23 μαζί με τον δεύτερο των κατηγορουμένων, Χ. Μετά την ανάληψη της βάρδιας ο Ψ μαζί με τον δεύτερο των κατηγορουμένων βρίσκονταν στην αίθουσα ελέγχου, όταν εμφανίσθηκε στην οθόνη το πρόβλημα της αδυναμίας απορροής από την κυψέλη Νο 23 λόγω σχηματισμού σβόλων. Το φαινόμενο σχηματισμού σβόλων οφειλόταν κατά κύριο λόγο στη θερμοκρασία και σε αυξημένη υγρασία του σιταριού καθώς και στη μη ανακύκλωση του. Η σβολοποίηση προκάλεσε εμπλοκή στην ομαλή ροή προς την έξοδο του σίτου και αρκετές φορές σταμάτημα της απορροής. Τότε ο δεύτερος των κατηγορουμένων μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή σταμάτησε την τροφοδοσία με το κλείσιμο του κεντρικού συρταριού και οι δύο εργαζόμενοι πήγαν μαζί στην ως άνω κυψέλη. Ανέβηκαν από την ανθρωποθυρίδα και χωρίς να φορέσουν μάσκα ή ζώνη ασφαλείας παρά δεμένοι μονάχα με σχοινί άρχισαν εναλλάξ το σκάλισμα του σιταριού με το κοντάρι στο κέντρο της κυψέλης, ώστε να σπάσουν οι σβόλοι που είχαν σχηματισθεί. Πραγματοποίησαν την εργασία αυτή δύο (2) φορές. Στις 16.40 μ.μ., περίπου ακούστηκε μία σειρήνα που σήμαινε ότι γέμισε το αμπάρι που είχε θέσει σε λειτουργία η προηγούμενη βάρδια. Τότε ο δεύτερος κατηγορούμενος βγήκε έξω από την κυψέλη και μετέβη στην αίθουσα ελέγχου για να θέσει σε λειτουργία πρόγραμμα μεταφοράς σίτου στο μύλο από άλλη κυψέλη, αφήνοντας τον Ψ μέσα στην κυψέλη πίσω του. Ο τελευταίος (Ψ) είπε στον πρώτο ότι θα βγει και αυτός από την κυψέλη και ότι θα τον περιμένει έξω από την κυψέλη 23 μέχρι να επιστρέψει, προκειμένου να συνεχίσουν μαζί την εργασία τους στην ίδια κυψέλη. Στις 16.48 ο δεύτερος εναγόμενος, όπως προκύπτει από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, έδωσε εντολή μεταφοράς σίτου στο μύλο από την κυψέλη Β15 στην κυψέλη Β5. Επίσης αυτός έθεσε σε λειτουργία το ρέντλερ εξαγωγής της ίδιας παραπάνω κυψέλης Νο 23 προκειμένου να διαπιστώσει αν είχε πετύχει το ξεκόλλημα και η κατά το μεγαλύτερο μέρος αποσβολοποίηση του σίτου με την προηγούμενη εργασία τους. Όμως ο Ψ μετά την απομάκρυνση του δευτέρου των κατηγορουμένων δεν εξήλθε της κυψέλης αλλά παρέμεινε εντός αυτής και χωρίς να περιμένει τον συνεργάτη του δεύτερο κατηγορούμενο έξω από την κυψέλη, όπως του είχε πει, χωρίς να φορέσει μάσκα, γάντια, ζώνη ασφαλείας και χωρίς να προσδεθεί με το σχοινί ασφαλείας, προσπάθησε να συνεχίσει την εργασία απεμπλοκής μόνος του, με αποτέλεσμα, όταν ο δεύτερος κατηγορούμενος έθεσε σε λειτουργία το ρέντλερ εξαγωγής της κυψέλης, ν' απορροφηθεί από το σιτάρι και ν' αποβιώσει λόγω ασφυξίας συνεπεία αποφράξεως των αεροφόρων οδών από κόκκους σίτου. Το ατύχημα και συνακόλουθα ο θανάσιμος τραυματισμός του Ψ υπό τις συνθήκες που πραγματοποιήθηκε οφείλεται σε υπαιτιότητα (αμέλεια) του δευτέρου κατηγορουμένου και του ίδιου του θανόντος. Η αμέλεια του δευτέρου των κατηγορουμένων συνίσταται στο ότι αυτός ως από κοινού εργαζόμενος με τον Ψ 1) απομακρύνθηκε από την είσοδο της κυψέλης μεταβάς στην αίθουσα ελέγχου, όπου έθεσε σε λειτουργία τη γραμμή εκκένωσης, χωρίς να ελέγξει αν ο πρώτος είχε προηγουμένως απομακρυνθεί και αυτός εκτός της κυψέλης αλλά αρκέστηκε στη διαβεβαίωση του τελευταίου ότι θα τον περιμένει έξω από την κυψέλη και 2) από έλλειψη προσοχής και επιμέλειας που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει δεν αντελήφθη ότι ο Ψ ήταν υπό την επήρεια του αλκοόλ, δεδομένου ότι στο αίμα του βρέθηκε αλκοόλη σε ποσοστό 0,85%, που επηρεάζει αισθητά την ικανότητα αντίληψης και βάδισης αυτού, και η επήρεια του αλκοόλ ήταν εμφανής και για το λόγο αυτόν έπρεπε να μη δίνει πίστη στη διαβεβαίωση του τελευταίου ότι θα τον περιμένει έξω από την κυψέλη και αυτός (δεύτερος κατηγορούμενος) ενόψει των προσωπικών ιδιοτήτων, των γνώσεων και ικανοτήτων του, λόγω του επαγγέλματος του (εργατοτεχνίτης), είχε τη δυνατότητα να προβλέψει το αξιόποινο αποτέλεσμα που επήλθε, δεδομένου ότι εργάσθηκαν μαζί στην ίδια εργασία της απεμπλοκής του σίτου στην ίδια κυψέλη για αρκετές ώρες. Ο θανών Ψ συνέβαλε στην επέλευση του ατυχήματος και του θανάτου του, επειδή παρά τις ρητές οδηγίες που είχε από τον Πρόεδρο και εντεταλμένο σύμβουλο της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Μύλοι Λούλη Α.Ε.", Θ και τον πρώτο κατηγορούμενο Φ, στον οποίο είχε ανατεθεί η διεύθυνση του κυλινδρόμυλου και είχε ορισθεί ως αποκλειστικά υπεύθυνος για την τήρηση των μέτρων ασφαλείας, και παρά το ότι για 22 χρόνια έκανε αυτήν την εργασία και γνώριζε τους κινδύνους και τα μέτρα που έπρεπε να τηρήσει ο ίδιος, 1) δεν εξήλθε από την κυψέλη αλλά παρέμεινε χωρίς να περιμένει την άφιξη του δευτέρου κατηγορουμένου, προκειμένου να εισέλθουν μαζί σ' αυτήν, 2) δεν φόρεσε αντισφυξιογόνο μάσκα, γάντια και ζώνη ασφαλείας και 3) βρισκόταν υπό την επήρεια αλκοόλ, δεδομένου ότι στο αίμα του βρέθηκε αλκοόλη σε ποσοστό 0,85%, που επηρεάζει αισθητά την ικανότητα βάδισης αυτού (βλ. την υπ' αριθμ. 879/26.3.2002 έκθεση εξέτασης αίματος για προσδιορισμό αλκοόλης του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του ΑΠΘ). Επίσης αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος Χ έζησε έως το χρόνο που τέλεσε την ανωτέρω πράξη, έντιμη ατομική, οικογενειακή επαγγελματική και γενικά επαγγελματική ζωή....Κατ'ακολουθίαν πρέπει να κηρυχθεί...ένοχος ο δεύτερος Χ, της πράξης της ανθρωποκτονίας από αμέλεια που του αποδίδεται, με την ελαφρυντική περίπτωση του άρθρου 84 παρ.2α ΠΚ, ανεξάρτητα από τη συνυπαιτιότητά του παθόντος Ψ".
Στη συνέχεια το ως άνω Δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα στο ότι : "Στις 9-1-2002 στον όρμο ... (του Δήμου ...) από έλλειψη της προσοχής του την οποία όφειλε από τις περιπτώσεις και μπορούσε να καταβάλει δεν πρόβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που πραγματοποιήθηκε από την πράξη του και προκάλεσε το θάνατο άλλου. Συγκεκριμένα ως χειριστής-εργαζόμενος της ανώνυμης εταιρείας "ΜΥΛΟΙ ΛΟΥΛΗ Α.Ε.", στην οποία ανήκει ο ευρισκόμενος στον παραπάνω τόπο κυλινδρόμυλος, δεν έλαβε, ως όφειλε, τα απαιτούμενα μέτρα για την τήρηση της διαδικασίας αδειάσματος σίτου από τα μεταλλικά σιλά του κυλινδρόμυλου, σύμφωνα με την οποία συμμετέχουν πάντα δύο εργαζόμενοι που φέρουν ζώνη ασφαλείας, είναι δεμένοι με σχοινί ασφαλείας και φορούν μάσκα και γάντια και κατά την παρουσίαση μηχανικής βλάβης μόνον ο ένας εξ αυτών εισέρχεται εντός της κυψέλης φέροντας τη ζώνη ασφαλείας και εφοδιασμένος με μάσκα προσώπου και γάντια και μόνον εφόσον τεθεί εκτός λειτουργίας όλη η γραμμή εκκένωσης του σίτου, ενώ ο έτερος εργαζόμενος περιμένει στην είσοδο της κυψέλης έτοιμος να παράσχει βοήθεια στο σύναδελφο του και (στη συγκεκριμένη περίπτωση) κατά τη διαδικασία αδειάσματος σίτου από τη Νο 23 μεταλλική κυψέλη και μεταφορά του στη Νο 27 και ενώ παρουσιάσθηκε πρόβλημα απορροής του σίτου εισήλθε ο εργαζόμενος Ψ εντός της κυψέλης Νο 23 χωρίς να φέρει τα ατομικά μέσα προστασίας-μάσκα και σχοινί διάσωσης-προκειμένου να απεμπλέξει το σιτάρι, ενώ ο δεύτερος κατηγορούμενος (αναιρεσείων) που συνέδραμε στην εκτέλεση της βάρδιας του ως άνω εργαζόμενο, απομακρύνθηκε από την είσοδο της κυψέλης και έθεσε σε λειτουργία τη γραμμή εκκενούσης, πιστεύοντας ότι ο ως άνω εργαζόμενος είχε απομακρυνθεί εκτός αυτής, με αποτέλεσμα να καταβυθιστεί ο Ψ εντός του σίτου και να υποστεί ασφυξία της οποίας επήλθε ο θάνατός του. Δέχεται ότι ο κηρυχθείς ένοχος κατηγορούμενος Χ έζησε έως το χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενική κοινωνική ζωή. Τέλος, του επέβαλε την ως άνω αναφερόμενη ποινή φυλάκισης.
Με τις ως άνω παραδοχές το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ως προς τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος τελικά μόνο ο αναιρεσείων [(μετά την ευνοϊκή δικαστική εξέλιξη για τους άλλους δύο αρχικά συγκατηγορούμενους του (Θ και Φ)], ούτε στερείται αυτή νομικής βάσιμης. Ειδικότερα η μη συνειδητή αμέλεια του αναιρεσείοντος που συνέβαλε στην ετελευση στο θάνατο του Ψ, ανεξαρτήτως της συνυπαιτιότητας του τελευταίου, προσδιορίζεται τόσο στο σκεπτικό όσο και στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης στο ότι έθεσε σε λειτουργία τη γραμμή εκκένωσης-αδειάσματος σίτου στην κυψέλη Νο 23 του κυλινδρόμυλου της ανώνυμης εταιρείας "ΜΥΛΟΙ ΛΟΥΛΗ Α.Ε." που βρίσκεται στον όρμο ... του δήμου ..., χωρίς, να ελέγξει που βρισκόταν ο άλλος μετ'αυτού εργαζόμενος στην ίδια εργασία από τις πρώτες μεταμεσημβρινές ώρες τις ίδιας ημέρας Ψ, και ειδικότερα αν είχε εξέλθει της κυψέλης αυτής ή ήταν εντός αυτής, με αποτέλεσμα ο τελευταίος που βρισκόταν εντός της κυψέλης κατά την ώρα επανέναρξης της λειτουργίας εκκένωσης-απορροής του σίτου, να καταβυθισθεί εντός του σίτου και να υποστεί ασφυξία συνεπεία της οποίας επήλθε ο θανατός του. Δεν ασκεί δε κάποια επίδραση στον καταλογισμό της συντρέχουσας αμέλειας στον αναιρεσείοντα το περιστατικό της προσωρινής εξόδου ή μη του θανόντος από τη κυψέλη Νο 23, όπου επήλθε το θανατηφόρο ατυχήμα, αλλά η αμέλεια του προσδιορίζεται στην προσβαλλόμενη απόφαση στο ότι έθεσε σε επαναλειτουργία, που είχε προσωρινά διακοπεί για να εκτελέσει αυτός (αναιρεσείων) αλλού άλλη εργασία, τη γραμμή εκκένωσης ανέλεγκτα ως προς που βρίσκεται ο εργαζόμενος μαζί του στον ίδιο χώρο Ψ και ειδικότερα χωρίς έρευνα αν ήταν μέσα στην κυψέλη που βρισκόταν και πριν την προσωρινή διακοπή της λειτουργία της γραμμής εκκένωσης της κυψέλης Νο 23. Η ως άνω αιτιολογία ως προς το υποκειμενικό στοιχείο του τελεσθέντος από τον αναιρεσείοντα εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, δηλονότι τη μη συνειδητή αμέλεια του αναφέρεται όμοια στο σκεπτικό και το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, ενώ στο σκεπτικό αναφέρεται πρόσθετα, χωρίς να επέρχεται μεταβολή της κατηγορίας ή να καθίσταται χειρότερη η θέση του τότε εκκαλούντος και ήδη αναιρεσείοντος, ως περιστατικό που ενισχύει την επίδειξη απ'αυτόν μη συνειδητής αμέλειας του το ότι "δεν αντελήφθη ότι ο Ψ ήταν υπό την επήρεια του αλκοόλ, δεδομένου ότι στο αίμα του βρέθηκε αλκοόλη σε ποσοστό 0,85%, που επηρεάζει αισθητά την ικανότητα αντίληψης και βάδισης αυτού, και η επήρεια του αλκοόλ ήταν εμφανής και για το λόγο αυτό έπρεπε να μη δίνει πίστη στη διαβεβαίωση του τελευταίου ότι θα τον περιμένει έξω από την κυψέλη και αυτός (αναιρεσείων) ενόψει των προσωπικών ιδιοτήτων, των γνώσεων και ικανοτήτων του, λόγω του επαγγέλματός του (εργατοτεχνίτης) είχε τη δυνατότητα να προβλέψει το αξιόποινο αποτέλεσμα που επήλθε, δεδομένου ότι εργάσθηκαν μαζί στην ίδια εργασία της απεμπλοκής του σίτου στην ίδια κυψέλη για αρκετές ώρες". Η τοιαύτη πρόσθετη αιτιολογία περί κατάστασης μέθης του θύματος και εντεύθεν υποχρέωσης επίδειξης εκ μέρους του αναιρεσείοντος μεγαλύτερης επιμέλειας, που αναφέρεται μόνο στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης δεν είναι αντιφατικό της προηγούμενης κατά την οποία η μη συνειδητή αμέλεια του αναιρεσείοντος εντοπίζεται στο ότι έθεσε σε επαναλειτουργία τη γραμμή εκκένωσης του σίτου της κυψέλης Νο 23 ανέλεγκτα ως προς το που βρίσκεται ο μετ'αυτού εργαζόμενος θανών Ψ και να αποκλείσει ότι βρίσκεται μέσα στην κυψέλη, ώστε να μη επέλθει το θανατηφόρο αποτέλεσμα με την καταβύθιση του εντός του σίτου σε όποια πνευματική κατάσταση και αν βρισκόταν και την επέλευση του θανάτου του από ασφυξία. Εντεύθεν δεν στερείται νόμιμης βάσης η προσβαλλόμενη απόφαση λόγω της ως άνω αιτιολογίας που παραδεκτά περιέχεται στο σύνολό της στο σκεπτικό αυτής και κατέστη εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος ότι ορθώς εφαρμόσθηκαν στην κρινόμενη υπόθεση οι διατάξεις των άρθρων 15, 28 και 302 παρ.1 του ΠΚ . Επομένως οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ και Ε του ΚΠΔ λόγοι της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης (ειδικότερα με τη μορφή της έλλειψης νόμιμης βάσης), πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Κατά τα λοιπά, με τους πιο πάνω λόγους αναιρέσεως, πλήττεται απαραδέκτως η ως άνω απόφαση για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και των πραγματικών περιστατικών.
Μετά από αυτά, εφόσον δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως για έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ) καθώς και στη δικαστική δαπάνη της νομίμως παραστάσας πολιτικώς ενάγουσας (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 9 Νοεμβρίου 2009 αίτηση αναίρεσης του Χ, για αναίρεση της υπ'αριθμ.1037/2009 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ και στην εκ πεντακοσίων (500) ευρώ δικαστική δαπάνη της πολιτικώς ενάγουσας.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Μαρτίου 2010. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 30 Μαρτίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή