Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 1472 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1472/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Στ' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια - Εισηγητή, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 27 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Βουλγαράκη, περί αναιρέσεως της 370/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιά. Το Πενταμελές Εφετείο Πειραιά, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 Φεβρουαρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 381/2008.

Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ. λόγο αναιρέσεως, όταν σε αυτή περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφάρμοσε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας, είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικά, χωρίς να απαιτείται να εκτίθεται τί προέκυψε από το καθένα, ούτε να γίνεται αξιολογική συσχέτιση μεταξύ τους. Η σύμφωνα με τα ανωτέρω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως πρέπει να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς του κατηγορουμένου. Ως αυτοτελείς ισχυρισμοί θεωρούνται όσοι τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξεως, της ικανότητας προς καταλογισμό, τη μείωση της ικανότητας αυτής, την εξάλειψη του αξιοποίνου ή τη μείωση της ποινής. Πρέπει όμως, ο προβαλλόμενος ισχυρισμός να είναι ορισμένος, δηλαδή, κατά περίπτωση, να αναφέρονται κατά τρόπο αναλυτικό τα πραγματικά περιστατικά που απαιτούνται κατά νόμο για τη συγκρότηση της νομικής εννοίας του συγκεκριμένου ισχυρισμού, έτσι, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα αξιολογήσεως και σε περίπτωση αποδοχής να οδηγούν στο ειδικότερο ευνοϊκό για τον κατηγορούμενο συμπέρασμα. Διαφορετικά, δεν υπάρχει υποχρέωση του δικαστηρίου της ουσίας να απαντήσει στους αόριστους αυτούς ισχυρισμούς, με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως, τα οποία παραδεκτώς επισκοπούνται, ο συνήγορος του αναιρεσείοντος που τον εκπροσώπησε στη δίκη σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 340 παρ. 2 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ανέπτυξε προφορικώς και κατέθεσε γραπτώς τον κατωτέρω αυτοτελή ισχυρισμό: "Ο κατηγορούμενος βρίσκεται στην Ελλάδα από το έτος 2001, διαθέτοντας άδεια νόμιμης παραμονής και εργασίας του στη χώρα (βλ. σχετ. την αναγνωσθείσα προσωρινή άδεια παραμονής του και την αναγνωσθείσα άδεια αλλοδαπού εξαρτημένης εργασίας). Είναι σύμφωνα με τα δικά τους έθιμα (αθίγγανος) παντρεμένος με την .... (βλ. σχετ. την αναγνωσθείσα προσωρινή άδεια παραμονής της) και πατέρας τριών ανήλικων τέκνων, ηλικίας 5, 21/2 και ενός ετών (βλ. σχετ. την αναγνωσθείσα από ....ληξιαρχική πράξη γέννησης του Δήμου Αθηναίων, την αναγνωσθείσα από 14.8.2005 δήλωση βάπτισης, από την οποία προκύπτει ότι βάπτισαν χριστιανό το μεγαλύτερο τέκνο τους και έδωσαν σε αυτό το όνομα .... και την αναγνωσθείσα από ... βεβαίωση τοκετού του Μαιευτηρίου ΕΛΕΝΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ). Εργάζεται ανελλιπώς εκτελώντας γεωργικές εργασίες σε διάφορες επαρχιακές πόλεις (βλ. σχετ. τις αναγνωσθείσες βεβαιώσεις των εργοδοτών του... και ...), είναι ασφαλισμένος στο Ι ΚΑ και υποβάλλει φορολογικές δηλώσεις στο Ελληνικό Κράτος (βλ. σχετ. το αναγνωσθέν εκκαθαριστικό σημείωμα της ΔΟΥ ...). Από την εργασία του αυτή συντηρεί την οικογένεια του, με τιμιότητα, χωρίς ουδέποτε στο παρελθόν να υποπέσει σε οιουδήποτε είδους παραβατική συμπεριφορά, γεγονός που αποδεικνύεται με ενάργεια από το ΛΕΥΚΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΜΗΤΡΩΟ, που διαθέτει. Εκ των ανωτέρω εκτεθέντων προκύπτει με σαφήνεια ότι ο κατηγορούμενος έζησε μέχρι την ημέρα της σύλληψης του έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή. Θα πρέπει επομένως, το Δικαστήριο Σας να δεχτεί ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 84 παρ. 1α Π.Κ. και να αναγνωρίσει στον κατηγορούμενο του προτέρου εντίμου βίου". Τα περιστατικά αυτά, όπως τα εξέθεσε ο συνήγορος του αναιρεσείοντος, αποτελούν αυτοτελή ισχυρισμό κατά την προεκτεθείσα στη μείζονα σκέψη έννοια, και έχουν εκτεθεί κατά τρόπο σαφή και ορισμένο. Το Πενταμελές Εφετείο Πειραιώς, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, απέρριψε ως αβάσιμο το παραπάνω αίτημα του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου, με την ακόλουθη αιτιολογία: "Ωσαύτως και ο τελευταίος ισχυρισμός περί συνδρομής των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ. 2 α' Π.Κ. πρέπει να απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμος, γιατί δεν αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος πριν από την τέλεση των ως άνω πράξεων έζησε έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή. Αντίθετα αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος και πριν από την τέλεση των ως άνω πράξεων, είχε ασχοληθεί με διάπραξη σοβαρών και αντικοινωνικών πράξεων και δη: με οργανωμένο σχέδιο διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, το οποίο τελικά ματαιώθηκε με τη σύλληψη του από τα αστυνομικά όργανα μετά την ανωτέρω επιτυχή επέμβαση τους". Με τις παραπάνω παραδοχές το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε την απαιτούμενη από τις παραπάνω διατάξεις του Συντάγματος και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά ότι δεν συντρέχει στο πρόσωπο του κατηγορουμένου η ελαφρυντική περίσταση του πρότερου έντιμου βίου, αφού αποδείχθηκε από τα αποδεικτικά μέσα τα οποία προηγουμένως κατ' είδος ανέφερε, ότι αυτός και πριν από την τέλεση των πράξεων για τις οποίες καταδικάστηκε είχε ασχοληθεί με τη διάπραξη σοβαρών και αντικοινωνικών πράξεων και ειδικότερα με οργανωμένο σχέδιο διακινήσεως ναρκωτικών ουσιών. Μετά την απόρριψη του ως άνω αυτοτελούς ισχυρισμού, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ο συνήγορος του κατηγορουμένου ζήτησε "λόγω του ότι αναγνωρίσθηκε στον πελάτη του η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 24 (ήδη άρθρο 27) του Ν. 3459/2006 περί ναρκωτικών, να ανασταλεί η εκτέλεση της ποινής που θα του επιβληθεί, για όσο χρονικό διάστημα που το Δικαστήριο θα κρίνει". Ο αυτοτελής αυτός ισχυρισμός, όπως διατυπώθηκε είναι νόμιμος, στηριζόμενος στην ως άνω διάταξη, το δε Δικαστήριο της ουσίας τον απέρριψε ως ουσία αβάσιμο, με την αιτιολογία ότι "δεν πρέπει να αναστελεί και συνεπώς το σχετικό αίτημα του κατηγορουμένου πρέπει να απορριφθεί ως κατ' ουσία αβάσιμο". Η ανωτέρω αιτιολογία είναι επαρκής, αφού η χορήγηση ή μη της αναστολής απόκειται στην ανέλεγκτη αναιρετικώς κρίση του δικαστηρίου και γι'αυτό η κρίση του αυτή δεν αντιφάσκει με τη χορήγηση του ελαφρυντικού που προβλέπεται από την ίδια διάταξη. Επομένως, ο σχετικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ. λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι οι ως άνω προβληθέντες αυτοτελείς ισχυρισμοί και τα αιτήματά του (αναγνώριση ελαφρυντικών περιστάσεων και αναστολή εκτελέσεως ποινής) απορρίφθηκαν χωρίς ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος και ενόψει του ότι δεν προβάλλεται άλλος λόγος, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.).

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 5 Φεβρουαρίου 2008 αίτηση αναιρέσεως του ..., κατοίκου ... κατά της 370/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιώς. Και
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι ευρώ (220 €).
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιουνίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 17 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή