Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 2206 / 2013    (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Θέμα
Αποζημίωση, Πράγματα κοινόχρηστα.




Περίληψη:
Με μόνη την έγκριση του οικείου σχεδίου ρυμοτομίας Συνοικισμού και από ταύτης καθίστανται πράγματα κοινόχρηστα οι χώροι οι καθοριζόμενοι ως κοινόχρηστοι με το εν λόγω ρυμοτομικό σχέδιο, η επ' αυτών δε κυριότητα των ιδιοκτητών χάνεται και περιέρχεται στο Δήμο ή στην Κοινότητα, χάριν των οποίων εγκρίθηκε το ρυμοτομικό σχέδιο, χωρίς οποιαδήποτε άλλη ενέργεια, εφόσον η έγκριση του σχεδίου έγινε με επιδίωξη των ιδιοκτητών, γιατί με την ενέργεια τους αυτή τεκμαίρεται αμάχητα ότι παραιτήθηκαν της κυριότητας και συνακολούθα της αποζημίωσης και ανεξαρτήτως αν πράγματι έγινε ή όχι χρήση των πραγμάτων τούτων ως κοινόχρηστων.




Αριθμός 2206/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Ρουμπή, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 16 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Φ. Π. χήρας Ε., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Καράκωστα.
Του αναιρεσιβλήτου: Δήμου Κηφισιάς, νόμιμα εκπροσωπουμένου, με έδρα την Κηφισιά Αττικής, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Δεμερτζή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/12/1998 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7463/1999 μη οριστική, 4460/2004 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου, 4358/2005 μη οριστική, 1750/2007 οριστική και 5007/2007 διορθωτική αυτής του Εφετείου Αθηνών. Κατά των αποφάσεων αυτών ασκήθηκε αναίρεση και εκδόθηκε η 402/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία τις αναίρεσε και παρέπεμψε την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση. Το Εφετείο Αθηνών εξέδωσε την 1143/2010 μη οριστική και την 1344/2011 οριστική απόφαση. Την αναίρεση της τελευταίας αυτής απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 2/5/2011 αίτηση και τις από 1/2/2013 προτάσεις της, με τις οποίες ζητεί την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ερωτόκριτος Καλούδης ανέγνωσε την από 26/1/2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της ένδικης αίτησης για τους λόγους αναίρεσης πρώτο, τρίτο, έβδομο και ενδέκατο, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Ένα ακίνητο αποκτά την ιδιότητα του κοινόχρηστου πράγματος: (α) από το νόμο, δηλαδή με το χαρακτηρισμό του ως κοινόχρηστης εκτάσεως από το ρυμοτομικό διάγραμμα του σχεδίου πόλεως, (β) από τη βούληση των ιδιοκτητών, η οποία πρέπει να γίνει με νομότυπη δικαιοπραξία (διαθήκη ή δωρεά) ή και με παραίτηση από την κυριότητα, με σκοπό να καταστεί το συγκεκριμένο ακίνητο κοινόχρηστο, για την οποία όμως απαιτείται δήλωση του κυρίου περιβαλλόμενη τον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου και μεταγραφή, αφού περιέχει κατάργηση εμπραγμάτου δικαιώματος και (γ) με την αμνημονεύτου χρόνου αρχαιότητα, την οποία πρόβλεπε το προΐσχύσαν βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο (ν. 3 παρ. 2 Πανδ. 43.7) και σύμφωνα με την οποία η χρήση του πράγματος από κοινότητα ή δήμο ή από τους δημότες αυτών μπορούσε να προσδώσει σε ακίνητο την ιδιότητα του κοινοχρήστου, εφόσον η αρχαιότητα στην ως άνω χρήση υπήρξε συνεχής επί δύο γενεές, η καθεμία από τις οποίες εκτείνεται σε σαράντα έτη και είχε συμπληρωθεί πριν από την εισαγωγή του ΑΚ (23-2-1946), ενόψει του ότι ο τελευταίος δεν αναγνωρίζει το θεσμό της αμνημονεύτου χρόνου αρχαιότητας (ΑΠ 1528/1995, ΑΠ 190/1993). Eιδικότερα, στην πρώτη από τις πιο πάνω περιπτώσεις προσαπαιτείται και καθορισμός με δικαστική απόφαση της πλήρους αποζημιώσεως, που αναλογεί στην αξία του αναγκαστικά απαλλοτριουμένου και καταβολή αυτής στο δικαιούχο ή παρακατάθεση της στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων (βλ. ΑΠ 515/1992). Εξάλλου, η παρ.1 του ν.δ.690 της 7/8Μαϊου 1948 "περί συμπληρώσεως των περί σχεδίων πόλεων διατάξεων", ορίζει, ότι "οι κοινόχρηστοι χώροι (πλατείαι, οδοί, άλση, κήποι κλπ), οι καθοριζόμενοι υπό των μέχρι της ισχύος του παρόντος εγκριθέντων, επισπεύσει των ιδιοκτητών ή των αναλαβόντων την εκμετάλλευσιν των οικείων εκτάσεων, σχεδίων ρυμοτομίας συνοικισμών, θεωρούνται περιελθόντες εις την κοινήν χρήσιν από της εγκρίσεως του καθορίσαντος τούτους σχεδίου του συνοικισμού, είτε επεβλήθη εις τους ως άνω επισπεύϋαντας την έγκρισιν η υποχρέωσις της παραιτήσεως αυτών από της κυριότητος, νομής και κατοχής των χώρων τούτων, ασχέτως αν εξεπληρώθη αύτη ή όχι, είτε δεν επεβλήθη μεν τοιαύτη υποχρέωσις, η επιδιωχθείσα όμως παρά τούτων έγκρισις του σχεδίου είχεν ως οναγκαίον, κατ'αμάχητον τεκμήριον, επακολούθημα την κατ' ελευθέραν βούλησιν αυτών παραίτησίν των από της κυριότητος, νομής και κατοχής των υπό των ως άνω χώρων καταλαμβανόμενων γηπέδων, άνευ της οποίας δεν ήτο δυνατή η έγκρισις του σχεδίου και η διάθεσις των υπό τούτου ορισθέντων οικοδομημάτων δι' οιονδήποτε σκοπόν χώρων. Οι ως άνω κοινόχρηστοι χώροι περιέρχονται εις την κοινήν χρήσιν ελεύθεροι παντός βάρους, υποθήκης ή προσημειώσεως, των τυχόν επί τούτων εγγεγραμμένων βαρών κλπ. περιοριζόμενων επί των λοιπών ακινήτων των επισπευσάντων την έγκρισιν του σχεδίου". Κατά δε την §2 του ιδίου άρθρου, "η προηγουμένη παράγραφος (1) ισχύει και δια τους συνεπεία μεταγενέστερος τροποποιήσεως σχεδίου καθορισθέντος κοινοχρήστους χώρους τους καταλαμβάνοντας γήπεδα ανήκοντα κατά τον χρόνον της τροποποιήσεως εις τους επισπεύσοντας την έγκρισιν του σχεδίου, εφ'όσον η τροποποίησις εγένετο τη αιτήσει αυτών ή άλλως εγένετο αποδεκτή καθ'οιονδήποτε χρόνον, έστω και σιωπηρώς, μη εκδηλωθείσης εγγράφως μέχρι της ισχύος του παρόντος οιασδήποτε αντιθέσεως ή επιφυλάξεως τούτων. Εν τη περιπτώσει της παρούσης παραγράφου οι τυχόν εκ της τροποποιήσεως καταργούμενοι κοινόχρηστοι χώροι, καθιστάμενοι οικοδομήσιμοι, περιέχονται εις την κυριότητα, νομήν και κατοχήν των επισπευσάντων την έγκρισιν του σχεδίου, καθ'ό ποσόν δεν υπερβαίνουν το εμβαδόν των κατά το προηγούμενον εδάφιον καθισταμένων δια της τροποποιήσεως κοινοχρήστων". Κατά δε το εδάφιο 1 της παρ. 8 του αυτού άρθρου " οι διατάξεις του άρθρου τούτου εφαρμόζονται και επί των μετά την ισχύν του παρόντος εγκριθησομένων συνοικισμών, ή και επεκτάσεων συνοικισμών ή γενικώς σχεδίων πόλεων και κωμών τη επισπεύσει οιουδήποτε φυσικού ή νομικού προσώπου ή και των ιδιοκτητών των εκτάσεων". Από τις αμέσως πιο πάνω διατάξεις, σε συνδυασμό και με αυτές των άρθρων 966, 967, 968 και 971 ΑΚ, με τις οποίες ορίζονται τα κοινόχρηστα πράγματα, η επ' αυτών κυριότητα και η αποβολή της ιδιότητας τους ως κοινοχρήστων, συνάγεται ότι με μόνη την έγκριση του οικείου σχεδίου ρυμοτομίας συνοικισμού και από ταύτης καθίστανται πράγματα κοινόχρηστα οι χώροι οι καθοριζόμενοι ως κοινόχρηστοι με το εν λόγω ρυμοτομικό σχέδιο, η επ' αυτών δε κυριότητα των ιδιοκτητών χάνεται και περιέρχεται στο Δήμο ή την Κοινότητα, χάριν των οποίων εγκρίθηκε το ρυμοτομικό σχέδιο, χωρίς οποιαδήποτε άλλη ενέργεια, όπως π.χ. μεταγραφή ή αποζημίωση των ιδιοκτητών λόγω αναγκαστικής απαλλοτριώσεως, εφόσον η έγκριση του σχεδίου έγινε με επιδίωξη τους γιατί με την ενέργεια τους αυτή τεκμαίρεται αμάχητα ότι παραιτήθηκαν της κυριότητας και συνακόλουθα της αποζημιώσεως και ανεξαρτήτως αν πράγματι έγινε ή όχι χρήση των πραγμάτων τούτων ως κοινοχρήστων. Ακόμα από τις ίδιες ως άνω διατάξεις προκύπτει ότι στην περίπτωση που με την τροποποίηση του ρυμοτομικού σχεδίου καταργούνται οι κοινόχρηστοι χώροι και καθίστανται οικοδομήσιμοι, η επ' αυτών κυριότητα του Δήμου ή της Κοινότητας παραμένει και δεν επανέρχεται στους ιδιοκτήτες τους επισπεύσαντες την έγκριση του ρυμοτομικού σχεδίου, εκτός αν με την ίδια την τροποποίηση του σχεδίου καθίστανται συγχρόνως κοινόχρηστοι, ειδικά σε αντικατάσταση των καταργουμένων άλλοι τέτοιοι χώροι της κυριότητας των ιδιοκτητών και ίσου εμβαδού με αυτό των καταργουμένων ή οι ιδιοκτήτες κατά την έγκριση του σχεδίου με το οποίο έγιναν οι χώροι αυτοί αρχικά κοινόχρηστοι, είχαν με την οικεία σύμβαση επιφυλάξει για τους εαυτούς τους την κυριότητα επί των χώρων αυτών σε περίπτωση καταργήσεως τους από κοινοχρήστους (Ολ.ΑΠ 228/1983 ΝοΒ 31.1554-1555, ΑΠ 571/1980 ΝοΒ 29.27-28, ΑΠ 1112/1980 ΝοΒ 29.510). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση όταν στο αιτιολογικό, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν αναφέρονται καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης λόγω αντιφατικών ή ανεπαρκών αιτιολογιών, όταν από το αιτιολογικό της απόφασης δεν προκύπτουν, κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόστηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι εφαρμογής της. Ιδρύεται, δηλαδή, ο λόγος αυτός αναίρεσης όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν παραβιάστηκε ή όχι ουσιαστική διάταξη νόμου. Ο λόγος αυτός αναφέρεται σε πλημμέλειες αναγόμενες στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος στο οποίο στηρίζεται το διατακτικό της απόφασης. Ως ζητήματα δε που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, των οποίων η αιτιολόγηση κατά τρόπο αντιφατικό ή ανεπαρκή, στερεί από νόμιμη βάση την απόφαση, νοούνται οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, που τείνουν δηλαδή, στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος που ασκήθηκε, είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όπως είναι και τα αναγκαία κατά νόμο, περιστατικά, προς στήριξη της αγωγής ή κάποιας ένστασης (ΟλΑΠ 1/1999, ΟλΑΠ 92/1996).
Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχτηκε τα εξής: "Οι Δ. Χ., Π. Χ., Κ. Γ. και Β. Γ. ήταν συγκύριοι ενός αγροκτήματος εκτάσεως 3000 στρεμ., που ευρίσκετο στη θέση "..." Κηφισιάς περιφέρειας του Δήμου Αθηναίων και συνόρευε ανατολικά με την οδό ... και κτήμα Δ., δυτικά με τον ποταμό Κηφισό, Βόρεια με κτήμα κληρονόμων Β. και τον ποταμό Κηφισσό και νότια με κτήμα Ι. Κ.. Τμήμα του κτήματος αυτού, εμβαδού 1555,944 στρεμ. που συνόρευε ανατολικά με την οδό ..., βόρεια με κτήματα κληρονόμων Β. και τον ποταμό Κηφισό και δυτικά και νότια με κτήμα Κ., προορίζετο για δημιουργία συνοικισμού. Οι ανωτέρω συγκύριοι, δυνάμει του υπ' αρ. .../1923 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Αλέξανδρου Ζαχαρόπουλου, που μεταγράφηκε νόμιμα, πώλησαν τμήμα εμβαδού 465,152 στρεμ. της προοριζομένης για δημιουργία συνοικισμού εκτάσεως στην εταιρεία "Προαστείου ... Α. Γ. και ΣΙΑ". Η ως άνω εταιρεία υπέβαλε σχέδιο ρυμοτομίας της εκτάσεως αυτής στο τότε Υπουργείο Συγκοινωνιών, σύμφωνα με το άρθρο 7 του ν.δ. 17-7-1925 και εκδόθηκε το π.δ. από 7-7-1925 (ΦΕΚ 169Α/10-7-1925). Με το εγκεκριμένο αυτό ρυμοτομικό σχέδιο του συνοικισμού Νέας Κηφισιάς (π.δ. 7-7-1925 ΦΕΚ/169Α/10-7-1925) δημιουργήθηκαν κοινόχρηστοι χώροι στον εν λόγω συνοικισμό. Το σχέδιο αυτό πόλεως απεικονίζεται σε διάγραμμα με κλίμακα 1:2000 με τον τίτλο "Διάγραμμα ρυμοτομίας Συνοικισμού Νέα Κηφισιά". Στη συνέχεια, μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και του Α. Γ. ως αναδόχου της επιχειρήσεως του συνοικισμού Ν. Κηφισιά και ως πληρεξουσίου των συνιδιοκτητών του ανωτέρω κτήματος Νέα Κηφισιά Δ. Χ., Π. Χ., Κ. Γ. και Β. Γ., υπογράφηκε η από 23-11-1926 σύμβαση, η οποία κυρώθηκε με το π.δ. από 26-11-1926 (ΦΕΚ 424Α/2-12-1926) με την οποία, κατ' άρθρο 8 αυτής, ο Α. Γ. υπό την άνω ιδιότητα του α) παραιτήθηκε κάθε δικαιώματος αποζημιώσεως για τους προβλεπόμενους από το σχέδιο κοινόχρηστους χώρους β) ανέλαβε την υποχρέωση 1) να αποζημιώσει κάθε τρίτο που θα διεκδικούσε δικαιώματα επί των κοινόχρηστων αυτών χώρων 2) να εφαρμόσει επί του εδάφους το σχέδιο πόλεως και να παραδώσει εντός διετίας από την έγκριση του (ήτοι μέχρι 7-7-1927) ακριβή τοπογραφική και χωροσταθμική (υψομετρική) αποτύπωση του σχεδίου στην οποία θα εμφαίνετο και η διαίρεση των οικοπέδων. Από την προαναφερόμενη έκταση των 465,152 στρεμμάτων, τα 297,152 στρεμ. αποτελούνται από οικοδομικά τρίγωνα και τετράγωνα που εμφαίνονται στο από 7-5-1923 τοπογραφικό - υψομετρικό διάγραμμα των μηχανικών Λ. Κ., Π. Χ. και Α. Π., μεταξύ δε των οικοδομικών τετραγώνων περιλαμβάνεται και το υπ' αρ. 4, το οποίο αργότερα μετονομάσθηκε σε Ο.Τ. 510. Η επιχείρηση όμως "Νέα Κηφισιά" δεν πραγματοποίησε την ανωτέρω υποχρέωση της να εφαρμόσει στο έδαφος το σχέδιο πόλεως και το έτος 1933 με το πδ/γμα της 27-1-1933/ΦΕΚΑ'/27/31-1 -1933 ιδρύθηκε το Ταμείο Εφαρμογής του σχεδίου πόλεως του συνοικισμού "Νέα Κηφισιά", με το άρθρο 16 του οποίου μεταβιβάσθηκαν σε αυτό τα δικαιώματα επί των κοινοχρήστων χώρων για την εφαρμογή του σχεδίου του συνοικισμού Νέας Κηφισιάς στο έδαφος. Το έτος 1939 καταργήθηκε το Ταμείο Εφαρμογής, χωρίς και αυτό να εφαρμόσει στο έδαφος το σχέδιο πόλεως και οι κοινόχρηστοι χώροι περιήλθαν στην κοινότητα Κηφισιάς και μετέπειτα στον ενάγοντα Δήμο Κηφισιάς. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι δυνάμει του υπ' αρ. .../1933 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Πειραιώς Δημοσθένους Μωραΐτου, που μεταγράφηκε νόμιμα, ο πατέρας της εναγομένης Ι. Ο., αγόρασε από την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "Ανώνυμος Εμπορική Εταιρεία Σ. Κ. Σ. και ΣΙΑ" δύο συνεχόμενα οικόπεδα, ευρισκόμενα στη θέση "..." της περιφέρειας Νέας Κηφισιάς του τότε Δήμου Αθηναίων εμβαδού 2.266 τ.μ., τα οποία εμφαίνονται με τα στοιχεία ι και ε στο διάγραμμα του συνοικισμού Νέας Κηφισιάς και συνορεύουν ανατολικά με την οδό ..., στην οποία έχουν πρόσωπο 42 μ. καθώς και με συνεχόμενο οικόπεδο υπό στοιχείο θ επί πλευράς 20 μ., δυτικά επί πλευράς 32 μ. με το συνεχόμενο υπό στοιχείο δ οικόπεδο, βόρεια με τη Λεωφόρο ..., στην οποία έχει πρόσωπο 74 μ. και νότια με τα συνεχόμενα οικόπεδα υπό στοιχεία θ και ζ επί πλευράς 30 μ. και 25 μ. Συμφωνήθηκε δε ότι οι συμβαλλόμενοι επιφυλάσσονται του δικαιώματος τους αναμετρήσεως των πωληθέντων οικοπέδων εντός τριών μηνών από την κατάρτιση του συμβολαίου για να διασφαλισθεί το πραγματικό εμβαδόν και τα γεωμετρικά στοιχεία των ακινήτων. Η αναμέτρηση αυτή δεν πραγματοποιήθηκε. Με το υπ' αρ. .../9-8-1951 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Ιωάννη Τσέλιου που μεταγράφηκε νόμιμα, η Ε. χα Ι. Ο., μητέρα της εναγομένης, και τα τέκνα της Γ. Ο. και Φ. Ο. - εναγομένη, πωλούν στο Β. Τ. το υπό στοιχείο ε οικόπεδο εμβαδού 1050,18 τ.μ. του 4ου οικοδομικού τετραγώνου, το οποίο συνόρευε ανατολικά με συνεχόμενο οικόπεδο ιδιοκτησίας των πωλητών επί πλευράς 29 μ., νοτιοανατολικά επί πλευράς 19 μ. με οικόπεδο αγνώστου, δυτικά επί πλευράς 32 μ. με οικόπεδο αγνώστου, νοτιοδυτικά με οικόπεδο αγνώστου επί πλευράς 25 μ. και βόρεια με την οδό ... επί της οποίας έχει πρόσωπο 22 μ. Με την υπ' αρ. .../14-6-1961 συμπληρωματική δήλωση αποδοχής κληρονομιάς του συμβολαιογράφου Αθηνών Χρήστου Κουτσιμπού, που μεταγράφηκε νόμιμα, η μητέρα της εναγομένης, Ε. χα Ι. Ο., ενεργώντας για τον εαυτόν της ατομικά και ως πληρεξούσια του υιού της Γ. Ο. και η εναγομένη δηλώνουν ότι εκτός των ακινήτων που αποδέχθηκαν ως κληρονομιά της αποβιώσασας στις 28-12-1946 κόρης και αδελφής, αντίστοιχα, Α. Ο., με την αρχική .../24-6-1950 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς του συμβολαιογράφου Αθηνών Ιωάννου Οικονόμου, αποδέχονται τα 7/32 εξ αδιαιρέτου δύο συνεχόμενων οικοπέδων υπό στοιχεία ι και ε του 4ου Ο.Τ. εμβαδού 2266 τ.μ., όπως αυτά περιγράφονται ανωτέρω. Με το υπ' αρ. .../17-7-1961 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Χρήστου Κουτσιμπού, που μεταγράφηκε νόμιμα, η μητέρα της εναγομένης, Ε. χα Ι. Ο., ενεργώντας για τον εαυτό της και ως πληρεξούσια του υιού της, Γ. Ο., συνέστησε προίκα υπέρ της εναγομένης, ενόψει του γάμου της με τον Ε. Π. μεταβίβασε σ' αυτήν κατά ψιλή κυριότητα και στο σύζυγο της κατ' επικαρπίαν τα 136/192 εξ αδιαιρέτου μιας ισόγειας οικίας, κτισμένης στο υπό στοιχείο ι οικόπεδο του 4ου οικοδομικού τετραγώνου του συνοικισμού Νέας Κηφισιάς, εμβαδού 1215,82 τ.μ., που συνορεύει ανατολικά με την οδό ..., δυτικά με οικόπεδο ιδιοκτησίας Α. Λ., Βόρεια με την πλατεία Ελαιών και νότια με οικόπεδο Β. Τ.. Με το υπ' αρ. .../9-11-1995 προσύμφωνο μεταβιβάσεως ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδου και εργολαβικό του συμβολαιογράφου Αθηνών Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου η εναγομένη παραχωρεί στους εργολήπτες Β. και Χ. Τ. τα 467/000 εξ αδιαιρέτου του υπό στοιχείο ι προαναφερόμενου οικοπέδου, εμβαδού 1215,82 τ.μ., κατά τον τίτλο κτήσεως, 1532,72 τ.μ. όμως κατά νεότερη καταμέτρηση, όπως αναφέρεται στο εν λόγω προσύμφωνο. Με την υπ' αριθ. .../7-11-1996 πράξη του συμβολαιογράφου Αθηνών Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου διορθώθηκε το υπ' αρ. .../9-11-1995 προσύμφωνο μεταβιβάσεως ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδου και εργολαβικό του ιδίου ως άνω συμβολαιογράφου ως προς το εμβαδόν κατά τον τίτλο κτήσεως του υπό στοιχείο ι οικοπέδου, το οποίο από 1215,82 τμ έγινε 1488,41 τμ. Με την υπ' αριθ..../20-11-1996 πράξη του συμβολαιογράφου Αθηνών Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου, η εναγομένη και ο αδελφός της Γ. Ο. προέβησαν σε διόρθωση της υπ' αρ..../14-6-196 συμπληρωματικής αποδοχής κληρονομιάς του συμβολαιογράφου Αθηνών Χρήστου Κουτσιμπού δηλώνοντας ότι το συνολικό εμβαδόν των υπό στοιχεία ε και ι οικοπέδων είναι 2538,59 τ.μ. και όχι 2266 τ.μ. όπως αναγράφεται στη διορθούμενη υπ' αρ. .../14-6-1961 πράξη. Το εμβαδόν του οικοδομικού τετραγώνου 510 στο οποίο ευρίσκεται η ιδιοκτησία της εναγομένης παρουσιάζει σημαντική διαφοροποίηση από το εμβαδόν του ίδιου οικοδομικού τετραγώνου υπ' αρ. 4 στο διάγραμμα ρυμοτομίας του συνοικισμού "Νέα Κηφισιά", ήτοι σήμερα έχει εμβαδόν 8129 τ.μ., ενώ στο ανωτέρω διάγραμμα ρυμοτομίας έχει εμβαδόν 7030 τ.μ., ήτοι παρουσιάζει αύξηση κατά 1099 τ.μ. Οι ρυμοτομικές γραμμές του ως άνω 510 Ο.Τ. έχουν υλοποιηθεί εσφαλμένα στο έδαφος και το εν λόγω οικοδομικό τετράγωνο έχει επεκταθεί βόρεια και δυτικά. Ειδικότερα βόρεια στην οδό ... έχει επεκταθεί από 3,60 μ. στο δυτικό άκρο μέχρι 7,40 μ. στο ανατολικό άκρο. Δυτικά παρουσιάζεται μετατόπιση της απότμησης από 6,80 μ. μέχρι 7,10 μ. Επίσης, η υλοποιημένη ρυμοτομική γραμμή της οδού ... παρουσιάζει στροφή προς τα βορειοδυτικά, η γωνία της στροφής είναι 1,6 βαθμοί. Οι ρυμοτομικές γραμμές των οδών ... και ... έχουν υλοποιηθεί σωστά στο έδαφος, ενώ στην περιοχή της διαμορφωμένης πλατείας Νέας Κηφισιάς παρουσιάζονται μετατοπίσεις της απότμησης από 7,40 μ. έως 10 μ. Ο Δήμος Κηφισιάς, αν και υποχρεούτο με βάση το άρθρο 18 του π.δ. της 3ης-4-1929 να εφαρμόσει στο έδαφος το σχέδιο πόλεως, σύμφωνα με το άρθρο 5 του ν.δ. της 17-7-1923, δεν το έπραξε μέχρι σήμερα, μολονότι έχουν ανεγερθεί οικοδομές στα οικόπεδα του συνοικισμού και έχει διανοιχθεί το σύνολο του οδικού δικτύου. Το σχέδιο πόλεως έχει εφαρμοσθεί ατύπως με την έκδοση τεχνικών εκθέσεων και διαγραμμάτων εφαρμογής, τα οποία δεν έχουν συνταχθεί με τις προβλεπόμενες από το άρθρο 5 παρ. 1 ν.δ. της 17-7-1923 προδιαγραφές και αποτελούν εσωτερικό τεχνικό βοήθημα της υπηρεσίας και δεν επάγονται έννομες συνέπειες για τους διοικούμενους, αλλά οι τυχόν πλημμέλειες τους ελέγχονται επ' ευκαιρία προσβολής των σχετικών εκτελεστών πράξεων, όπως της οικοδομικής άδειας (ΣτΕ 3164/2008 δημ. ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι κατόπιν αιτήσεως των εργοληπτών εκδόθηκε η υπ' αρ. 269/1996 άδεια ανεγέρσεως οικοδομής στο οικόπεδο της εναγομένης από τη δ/ση πολεοδομίας του ενάγοντος Δήμου Κηφισιάς. Στη συνέχεια, με την 552/1997 πράξη του Διευθυντή της ως άνω Υπηρεσίας διατάχθηκε η επ' αόριστον διακοπή των οικοδομικών εργασιών με την αιτιολογία ότι το επίδικο τμήμα της ανεγειρόμενης οικοδομής, εμβαδού 370,25 τ.μ. καταλαμβάνει κοινόχρηστους χώρους. Οι αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΠΕΧΩΔΕ, ο Γενικός Γραμματέας και ο Υπουργός μέχρι το έτος 2003 εδέχοντο ότι δεν υφίσταται ασυμφωνία στην εφαρμογή στο έδαφος των ρυμοτομικών και οικοδομικών γραμμών της οδού ... στα οικοδομικά τετράγωνα 510 και 519 και ότι το εγκεκριμένο σχέδιο της περιοχής έχει εφαρμοσθεί σωστά με τις τεχνικές εκθέσεις 610/1949 και 167/1950 και τα διαγράμματα εφαρμογής 105/1987 και 1/1992. Στη συνέχεια, ο ενάγων Δήμος κίνησε τη διαδικασία τροποποίησης του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου για την άρση της ασυμφωνίας του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου και του επί του εδάφους εφαρμοσθέντος. Το δε Κεντρικό Συμβούλιο Χωροταξίας Οικισμού και Περιβάλλοντος με την υπ' αρ. 296/2005 πράξη του, με θέμα εφαρμογή του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου στο οικοδομικό τετράγωνο 510 του Δήμου Κηφισιάς, στα πλαίσια της διαδικασίας της παρ. 2 του άρθρου 27 του ν. 1577/1985, αφού έλαβε υπόψη την από 8-12-2005 σχετική με το θέμα κοινή εισήγηση των Διευθύνσεων Πολεοδομικού Σχεδιασμού και Τοπογραφικών Εφαρμογών, γνωμοδότησε ότι τάσσεται ομόφωνα με την άποψη της Διεύθυνσης Πολεοδομικού Σχεδιασμού, η οποία είναι σύμφωνη με την 221/2003 γνωμοδότηση του ΚΣΧΟΠ και προτείνει την έκδοση Υπουργικής αποφάσεως για τη συμπλήρωση της υπ' αρ. 14124/1414/1998 απόφασης Γενικού Γραμματέα ΥΠΕΧΩΔΕ για την τοποθέτηση της απότμησης του οικοδομικού τετραγώνου 510 επί της πλατείας Νέας Κηφισιάς, όπως το σχέδιο σφραγίσθηκε από το Συμβούλιο. Πρέπει δε να σημειωθεί ότι ο πληρεξούσιος δικηγόρος της εναγομένης αδελφός της Γ. Ο., στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Κηφισιάς της 15ης-9-1998, αποδεχόμενος τη διαφορά του εμβαδού στο οικόπεδο της εναγομένης μεταξύ του αναγραφομένου στους τίτλους αυτής και του πραγματικά υφισταμένου, ζήτησε να την "γεφυρώσει έναντι ανταλλάγματος", όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. Ο Κ. Λ., ο αρχιτέκτων -μηχανικός της εναγομένης για τη σύνταξη των από Οκτωβρίου του έτους 1995 και Μαΐου 1996 τοπογραφικών διαγραμμάτων για τον καθορισμό των ρυμοτομικών γραμμών του οικοδομικού τετραγώνου 510 στο οικόπεδο αυτής (εναγομένης) έλαβε υπόψη του την τεχνική έκθεση 167/1950 και το διάγραμμα εφαρμογής 105/1987, πλην όμως τόσο η τεχνική έκθεση 167/1950, όσο και το διάγραμμα εφαρμογής 105/1987, δεν εφαρμόζουν σωστά το από 7-7-1925 εγκεκριμένο διάγραμμα σχεδίου πόλεως Νέας Κηφισιάς και οι ρυμοτομικές γραμμές που ορίζουν δεν είναι ορθές. Επίσης, ο πραγματογνώμονας Α. Δ. θεωρεί ως δεδομένες τις ρυμοτομικές γραμμές που έχουν προκύψει από την κατάσταση των οικοδομικών τετραγώνων, που έχει διαμορφωθεί στην περιοχή από την εφαρμογή του εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως, και, έτσι, προσπαθεί να εφαρμόσει το από 7-7-1925 εγκεκριμένο διάγραμμα σχεδίου πόλεως Νέας Κηφισιάς, ελέγχοντας μόνο αν η σημερινή κατάσταση συμφωνεί ή όχι με τις τεχνικές εκθέσεις και τα διαγράμματα εφαρμογής που έχουν συνταχθεί από το 1925 μέχρι σήμερα και οδηγείται σε εσφαλμένα συμπεράσματα. Ενώ, αντίθετα οι πραγματογνώμονες Α. Α., Γ. Κ. και Γ. Γ. εφαρμόζουν οι ίδιοι στο έδαφος το εγκεκριμένο σχέδιο πόλεως Νέας Κηφισιάς, χωρίς να δεσμεύονται από τις ως άνω Τεχνικές Εκθέσεις και τα διαγράμματα εφαρμογής, οπότε εντοπίζουν τα σημεία στα οποία υπάρχουν αποκλίσεις κατά την εφαρμογή του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου στο έδαφος. Η ιδιοκτησία της εναγομένης παρουσιάζει σημαντική διαφοροποίηση, ειδικότερα στο προαναφερθέν αρχικό συμβόλαιο .../1933 τα υπό στοιχεία ε και ι συνεχόμενα οικόπεδα που αγόρασε ο πατέρας της είχαν συνολικό εμβαδόν 2.266 τ.μ., μετά δε την πώληση του υπό στοιχείο ε οικοπέδου στο Β. Τ. με το υπ' αρ. .../1951 συμβόλαιο το οικόπεδο υπό στοιχείο ι είχε έκταση 1215,82 τ.μ., ήτοι 2.266 τ.μ. το εμβαδόν των δύο οικοπέδων ε και ι μείον το εμβαδόν 1050,18 τ.μ. του πωληθέντος υπό στοιχείο ε οικοπέδου, κατόπιν το εν λόγω οικόπεδο υπό στοιχείο ι με το υπ' αρ. .../1955 προσύμφωνο μεταβίβασης ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδου εμφανίζεται να έχει έκταση 1532,72 τ.μ., ήτοι παρουσιάζεται αύξηση κατά 316,90 τ.μ. Επίσης τόσο με το υπ' αρ. .../1996 συμβόλαιο διορθωτικό του ανωτέρω προσυμφώνου όσο και με το υπ' αριθ. .../1996 διορθωτικό της υπ' αρ. .../1961 της συμπληρωματικής αποδοχής κληρονομιάς το επίδικο οικόπεδο εμφανίζεται πλέον με έκταση 1532,72 τμ. Η αύξηση όμως αυτή των 316,90 τ.μ. δεν μπορεί να αποδοθεί σε διαφορά της ακρίβειας των μετρήσεων λόγω των χρησιμοποιούμενων γεωδαιτικών οργάνων παλαιότερα και σήμερα. Αλλά οφείλεται στη διαφοροποίηση του εμβαδού του οικοδομικού τετραγώνου 510 εις βάρος των κοινόχρηστων χώρων όπως προαναφέρθηκε. Εξάλλου, αποδείχθηκε ότι η εδαφική έκταση που είναι ενσωματωμένη στο οικόπεδο της εναγομένης και εμφαίνεται με τα στοιχεία Α,Ζ,Η,Θ,Γ,Β,Α στο από Οκτωβρίου 2010 τοπογραφικό διάγραμμα του πραγματογνώμονος αγρονόμου, τοπογράφου - πολιτικού - μηχανικού Γ. Γ. εμβαδού 365 τ.μ. και συνορεύει βόρεια εν μέρει με την οδό ... επί πλευράς ΖΗ 32,26 μ. και εν μέρει με την πλατεία Νέας Κηφισιάς επί της πλευράς ΘΗ 19,56 μ., ανατολικά με την οδό ... επί πλευράς ΘΓ 7,40 μ., νότια με την ιδιοκτησία της εναγομένης επί πλευρών ΓΒ 24 μ. και ΒΑ 22,85 μ. και δυτικά με την οδό ... επί πλευράς ΑΖ 6 μ. αποτελεί εν όλω τμήμα των κοινόχρηστων χώρων της οδού ... και της Πλατείας Ελαιών και ήδη Νέας Κηφισιάς. Από την εν λόγω έκταση, η υπό στοιχεία ΑΖΜΒΑ έκταση εμβαδού 98,25 τ.μ. αποτελεί κοινόχρηστο τμήμα της οδού ... και η υπό στοιχεία Μ,Η,Θ,Γ,Μ έκταση εμβαδού 266,75 τ.μ. αποτελεί κοινόχρηστο τμήμα της Πλατείας Νέας Κηφισιάς. Η εναγομένη-εφεσίβλητη ισχυρίζεται ότι μετά την αφαίρεση του επίδικου τμήματος από το οικόπεδο της, το εμβαδόν αυτού θα είναι μικρότερο από το αναγραφόμενο στους αρχικούς της τίτλους, ήτοι στα προαναφερθέντα υπ' αρ. .../1933 και .../1951 συμβόλαια, με αποτέλεσμα να καταπατάται η περιουσία της. Ο ισχυρισμός της όμως αυτός δεν ευσταθεί, διότι στους ως άνω τίτλους δεν αναγραφόταν το σωστό εμβαδόν του οικοπέδου της, το οποίο θα έπρεπε να είναι 1166 τ.μ. εάν είχε εφαρμοσθεί σωστά στο έδαφος το από 7-7-1925 εγκεκριμένο ρυμοτομικό διάγραμμα σχεδίου πόλεως, προ της συντάξεως του αρχικού υπ' αρ. .../1933 συμβολαίου, γι' αυτό άλλωστε στο εν λόγω συμβόλαιο οι συμβαλλόμενοι επιφυλάχθηκαν του δικαιώματος αναμέτρησης των οικοπέδων ε και ι, εντός διαστήματος τριών μηνών από την ημερομηνία σύνταξης του συμβολαίου αυτού, ήτοι 8-6-1933, ώστε να διασφαλισθεί το πραγματικό εμβαδόν και τα γεωμετρικά στοιχεία του οικοπέδου. Η αναμέτρηση όμως δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Επίσης, ο ισχυρισμός της εναγομένης ότι η Πλατεία Ελαίων νυν Νέας Κηφισιάς δεν προβλεπόταν στο εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο πόλεως και είναι πρόσφατο εφεύρημα του ενάγοντος πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι στο εν λόγω σχέδιο προβλέποντο κοινόχρηστοι χώροι και το θέμα της τελικής διαμορφώσεως αυτών αφορά τον ενάγοντα Δήμο. ’λλωστε, η Πλατεία Ελαιών ήταν διαμορφωμένη από τα παλαιότερα χρόνια, αφού στο προαναφερόμενο υπ' αριθ. .../1961 συμβόλαιο συστάσεως προίκας του συμ/φου Χρήστου Κουτσιμπού αναφέρεται ότι το οικόπεδο της εναγομένης υπό στοιχείο ι συνορεύει βόρεια με την πλατεία Ελαιών". Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο κατέληξε στην κρίση, ότι έκταση- όχι 370 τ.μ. που ζητείται, αλλά (95,25 + 266,75=)-365 τ.μ. ανήκει στην κυριότητα του ενάγοντος και ήδη αναιρεσίβλητου Δήμου, ως εμπίπτουσα στην οδό ... κατά το τμήμα των 95,25 τ.μ. και στην Πλατεία Κηφισιάς κατά το τμήμα των 266,75 τ.μ., δηλαδή σε κοινής χρήσης πράγματα, που - όπως δέχτηκε το πιο πάνω Δικαστήριο- δημιουργήθηκαν με την έγκριση- με το π.δ. της 7.7.1925, ΦΕΚ 169Α/10, 7.1925- του ρυμοτομικού σχεδίου του συνοικισμού Νέας Κηφισιάς στο οποίο αυτά ορίζονται ως κοινόχρηστα, εφόσον η έγκριση αυτή έγινε με επίσπευση των προαναφερθέντων- τότε - συνιδιοκτητών τους, οι οποίοι, μάλιστα, για το σκοπό αυτό παραιτήθηκαν-και- ρητά "κάθε δικαιώματος αποζημιώσεως ..." και περιήλθαν σ'αυτόν-ήδη αναιρεσίβλητο Δήμο (τότε Κοινότητα) από το έτος 1939 που καταργήθηκε το Ταμείο Εφαρμογής, στο οποίο μέχρι τότε οι κοινόχρηστοι αυτοί χώροι ανήκαν. Ακολούθως, -το Εφετείο- έκρινε ότι η ένδικη- από 15.12.1998- διεκδικητική αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου Δήμου είναι βάσιμη εν μέρει και κατ' ουσίαν και αφού δέχτηκε την έφεση αυτού και εξαφάνισε την εκκαλούμενη απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, το οποίο είχε εκφέρει αντίθετη κρίση, δέχτηκε εν μέρει την αγωγή και αναγνώρισε τον ήδη αναιρεσίβλητο Δήμο κύριο της εδαφικής πιο πάνω έκτασης εμβαδού 365 τ.μ. και υποχρέωσε την ήδη αναιρεσείουσα εναγομένη, η οποία την κατείχε παράνομα, να του την αποδώσει. 'Ετσι που έκρινε το Εφετείο και δέχτηκε εν μέρει την αγωγή, σωστά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προεκτεθείσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 966, 967, 968 και 971 ΑΚ, του ν.δ. 690 της 7/8 Μαΐου 1948 και του άρθρου 7 του ν.δ. της 17.7.1923, κατ' εφαρμογή του οποίου εγκρίθηκε, ως άνω, το ρυμοτομικό σχέδιο του συνοικισμού Νέας Κηφισιάς, και, συνεπώς, οι λόγοι αναίρεσης πρώτος από τον αριθμό 1 του άρθρου 558 του ΚΠολΔ και τρίτος, έβδομος και όγδοος από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου -559-ΚΠολΔ, με τους οποίους, υπό τις αντίστοιχες αιτιάσεις, υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν. Οι περιλαμβανόμενες στον πρώτο λόγο αναίρεσης ειδικότερες αιτιάσεις από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι το Εφετείο, με το να δεχθεί εν μέρει την αγωγή παραβίασε τις διατάξεις α) του Κώδικα Βασικής Πολεοδομικής Νομοθεσίας, Μέρος ΙΙ, Κεφάλαιο Ζ, άρθρα 154, 156, 157, 158, που αναφέρονται στη διαδικασία διόρθωσης- τροποποίησης εγκεκριμένου σχεδίου, όταν υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ αυτού- εγκεκριμένου σχεδίου- και εκείνου το οποίο εφαρμόσθηκε στο έδαφος ή γενικότερα, αμφιβολία ως προς οποιοδήποτε ζήτημα σχετικό με την εφαρμογή του σχεδίου, και προνοούν, ότι οι οικοδομές που έχουν ανεγερθεί με νόμιμη άδεια λαμβάνονται πάντως υπόψη και πρέπει με τη διόρθωση να παραμείνουν άθικτες και β) του ν.δ. της 17.7/16.8.1923, του ν.δ. 797/1971 (ήδη του ν. 2882/2001), του ν. 1337/1983 και του π.δ. της 14/27.7.1997, ότι για την ένταξη και επέκταση σχεδίων πόλεων, με επίσπευση ή μη ιδιωτών, καθώς και οικισμών που υπάρχουν πριν από το έτος 1923, όπως και για την ένταξη σε πολεοδομικό σχέδιο και επέκταση οικισμών μεταγενέστερων του 1923, πρέπει να ακολουθείται η αναφερόμενη στις διατάξεις αυτές διαδικασία, είναι απορριπτέες ως αλυσιτελείς, αφού τόσο η τυχόν διόρθωση-τροποποίηση του εγκεκριμένου ως άνω ρυμοτομικού σχεδίου της Νέας Κηφισιάς, όσο και η τήρηση ή όχι της διαδικασίας για ένταξη και επέκταση σχεδίων πόλεων, καμία επιρροή δεν ασκούν στο με βάση τις παραδοχές του Εφετείου επιδικαζόμενο στον ενάγοντα και ήδη αναιρεσίβλητο Δήμο δικαίωμα κυριότητος επί της έκτασης των 365 τ.μ., και, πάντως, είναι απαράδεκτες και πρέπει να απορριφθούν διότι, υπό την επίκληση- με αυτές- της παραπάνω πλημμέλειας, πλήττεται η αναιρετική ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ.).
ΙΙ. Με τους τέταρτο και δέκατο λόγους αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 11 περ.γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο, προκειμένου να σχηματίσει το αποδεικτικό του πόρισμα περί βασιμότητας της ένδικης αγωγής, δεν έλαβε υπόψη έγγραφα, τα οποία η αναιρεσείουσα προσκόμισε νόμιμα και επικαλέστηκε με τις προτάσεις της της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και συγκεκριμένα: 1) τη με αριθμό .../1996 πολεοδομική άδεια, 2) το με αριθμό 552/3.3.1997 έγγραφο του αναιρεσιβλήτου, 3) τη με αριθμό 15283/27.10.1997 απόφαση της Διεύθυνσης Πολεοδομίας του αναιρεσιβλήτου, 4) αντίγραφο του με αριθμό ΔΤΕ/α/5997/452/3.4.1998 εγγράφου του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ., 5) αντίγραφο της με αριθμό 89/1998 εισήγησης της αρμόδιας Διεύθυνσης του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ., 6) τη με αριθμό ΔΤΕ/α/14124/1414/1.6.1998 απόφαση του Γενικού Γραμματέα του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ., 7) τη με αριθμό 25060/5433/21.9.1998 απόφαση του Υπουργού ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ., 8) αντίγραφο του με αριθμό ΔΤΕ/α/17377/1671/6/6/1998 εγγράφου του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ., 9) αντίγραφο του με αριθμό 52776/22.7.1998 εγγράφου του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ., 10) το με αριθμό 110003/1.4.1999 έγγραφο της Περιφέρειας Αττικής, 11) το με αριθμό ΔΤΕ/Οικ/10033/730/6339/5.6.2002 έγγραφο του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ., 12) τη με αριθμό 5437/3.3.2004 απόφαση της πολεοδομίας του αναιρεσιβλήτου, 13) αντίγραφο της με αριθμό 5060/2005 απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθήνας, 14) τις με αριθμούς 177/1993, 19/1999. 2841/1951 και 1049/1963 οικοδομικές άδειες του Πολεοδομικού Γραφείου του αναιρεσιβλήτου γειτονικών ακινήτων, 15) αεροφωτογραφίες του επίδικου οικοδομικού τετραγώνου και του επίδικου ακινήτου και το διάγραμμα που ακολουθεί το ΔΤΕ/38479/1517/6.3.2005 έγγραφο του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. και το από Νοεμβρίου 1997 τοπογραφικό διάγραμμα των Γ. και Κ. Α., 16) το με αριθμό .../8.6.1993 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Πειραιώς Δημοσθένους Ν. Μωραϊτου, 17) το με αριθμό .../28.5.1923 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Αλεξάνδρου Ι. Ζαχαροπούλου, 18) το με αριθμό .../9.8.1951 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Ιωάννη Τσέλιου, 19) τη με αριθμό .../14.6.1961 πράξη του συμβολαιογράφου Αθηνών Χρήστου Κουτσιμπού, 20) το με αριθμό .../17.7.1961 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Χρήστου Κουτσιμπού, 21) τη με αριθμό .../7.11.1996 πράξη του συμβολαιογράφου Αθηνών Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου, 22) τη με αριθμό .../20.11.1996 πράξη του συμβολαιογράφου Αθηνών Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου, 23) τα από Οκτωβρίου 1995 και Μαΐου 1996 τοπογραφικά διαγράμματα του αρχιτέκτονα μηχανικού Κ. Λ. και 24) τη Τ.Ε. 167/1950 και το Δ.Ε. 105/19876 για τον καθορισμό των ρυμοτομικών γραμμών του Ο.Τ. 510 στο οικόπεδο (1) της αναιρεσείουσας. Ωστόσο, από τη βεβαίωση του Εφετείου, ότι λήφτηκαν υπόψη και " όλα τα νομίμως προσκομιζόμενα και επικαλούμενα από τους διαδίκους έγγραφα", καθώς και από το σύνολο των σκέψεων αυτού, γίνεται φανερό και αναμφισβήτητο ότι τούτο έλαβε υπόψη του τα έγγραφα αυτά, χωρίς να είναι υποχρεωμένο να κάνει ειδική μνεία του καθενός και οι περί του αντιθέτου λόγοι αυτοί της αναίρεσης είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν.
ΙΙΙ. Οι πέμπτος και δωδέκατος λόγοι αναίρεσης από τον αριθμό 8 περ.γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, γιατί το Εφετείο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη "έγγραφα Υπηρεσιών και Αρχών δημοσίων", τα οποία, κατά τα αμέσως προηγουμένως αναφερόμενα (η αναιρεσείουσα) είχ(ε) επικαλεστ(εί) και προσκομίσ(ει), είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, αφού τα αποδεικτικά μέσα δεν αποτελούν "πράγματα" με την έννοια της διάταξης του άρθρου 559 αριθ.8 ΚΠολΔ (ΑΠ 1746/2009).
IV. Ο όγδοος λόγος της αναίρεσης, από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, γιατί το Εφετείο, "απομονών(τας) τμήμα εκ των προτάσεων του Δήμου και προσδιορίζ(οντας) μία φράση ως ουσιαστική και καθοριστική της θεμελίωσης της αυτοδίκαιης (παρανόμως) εκ του Δήμου του δικαιώματός του ως προς την εφαρμογή του ρυμοτομικού σχεδίου , (ενώ) προσεκτική ανάγνωση και τούτου καταδεικνύει ότι η προσφυγή του Δήμου κατά της απόφασης του ΥΠΕΧΩΔΕ απορρίφτηκε επειδή αυτό που ζητούσε ο Δήμος, ό,τι ακριβώς και στην ένδικη αγωγή του, απορρίφτηκε ..." παραμόρφωσε το περιεχόμενο των προτάσεων αυτών, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, εφόσον τα διαδικαστικά έγγραφα, όπως εδώ οι προτάσεις, δεν αποτελούν έγγραφα, κατά τα άρθρα 339 και 432-465 ΚΠολΔ, ως προς τα οποία και ιδρύεται ο προκείμενος λόγος αναίρεσης.
V. Οι δεύτερος και έκτος λόγοι αναίρεσης από τον αριθμό 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, γιατί αναφορικά με το ουσιώδες ζήτημα της εφαρμογής του σχεδίου της πόλης Κηφισιάς επί του εδάφους δεν προσέδωσε αυξημένη δύναμη στα δημόσια έγγραφα, τεχνική έκθεση (167/1950) και διαγράμματα εφαρμογής (105/1987 και 1/1992), ενώ προσέδωσε αυξημένη δύναμη στο προεκτιθέμενο πολεοδομικό σχέδιο και σε "σχέδιο υπαλλήλου του Δήμου αναρμόδιου να εφαρμόσει το εγκεκριμένο σχέδιο πόλης", πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι, εφόσον και η τεχνική έκθεση και τα διαγράμματα εφαρμογής (όπως και τα λοιπά πιο πάνω έγγραφα) δεν αποτελούν στην προκείμενη περίπτωση πλήρη απόδειξη κατά την έννοια του άρθρου 438 ΚΠολΔ, αφού η διαπίστωση εκ της εφαρμογής του σχεδίου πόλεως που αναφέρεται στα έγγραφα αυτά δεν υποπίπτει στην άμεση αντίληψη των υπαλλήλων που τα συνέταξαν, από δε την προβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο δεν προσέδωσε στα παραπάνω έγγραφα μικρότερη ή μεγαλύτερη αποδεικτική δύναμη από εκείνη που ο νόμος ορίζει, αλλά, ως προς το ανωτέρω αποδεικτέο θέμα, εκτίμησε αυτά ελεύθερα κατά το άρθρο340 ΚΠολΔ, μαζί με τα υπόλοιπα, κατ' είδος αναφερόμενα, αποδεικτικά μέσα.
VI. Τέλος, ο ένατος λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 4 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, γιατί "η προσβαλλόμενη απόφαση για να θεμελιώσει το αγωγικό δικαίωμα προβαίνει σε εξέταση και κρίση των (ανωτέρω) στοιχείων χωρίς να έχει την αρμοδιότητα που ανήκει στη Διοίκηση και στα Διοικητικά Δικαστήρια" πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμες, αφού, κατά τα προεκτεθέντα, το Εφετείο νόμιμα, κατά το άρθρο 340 ΚΠολΔ, εκτίμησε αυτά ελεύθερα μαζί με τα υπόλοιπα κατ' είδος αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 2.5.2011 αίτηση της Φ. χήρας Ε. Π. για αναίρεση της 1344/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου Δήμου, τα οποία ορίζει σε εξακόσια (600) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Νοεμβρίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Δεκεμβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή