Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 2314 / 2008    (ΣΤ, Penal Cases)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Αναβολής αίτημα, Ακροάσεως έλλειψη.




Περίληψη:
Αιτιολογημένη απόρριψη του αιτήματος αναβολής της δίκης. Απόρριψη λόγου αναίρεσης για έλλειψη ακρόασης διότι δεν προκύπτει από τα πρακτικά, τα οποία δεν προσβάλλονται ως πλαστά, ότι υποβλήθηκε.




Αριθμός 2314/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα- Εισηγήτρια, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Νικολούδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ...., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σωτήριο Γκεκόπουλο, περί αναιρέσεως της 2895/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλλονίκης. Με πολιτικώς ενάγουσες τις: 1. .... και 2. ...., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αθανάσιο Γκιουλέκα.
Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Φεβρουαρίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 449/2008.

Αφού άκουσε Τους πληρεξουσίους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1.Κατά το άρθρο 501 παρ. 1 ΚΠΔ, αν κατά τη συζήτηση της υποθέσεως δεν εμφανισθεί ο εκκαλών αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου, όπου τούτο επιτρέπεται, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη, υπό την προϋπόθεση ότι ο εκκαλών κλητεύθηκε εμπροθέσμως και νομίμως, σύμφωνα με τα άρθρα 500 εδ. γ' και 166 ΚΠΔ. Η απόφαση που απορρίπτει τη έφεση ως ανυποστήρικτη μπορεί να προσβληθεί μόνο με αναίρεση. Εξάλλου, κατά το εδάφ. γ' του άρθρου 139 ΚΠΔ, που προστέθηκε με το άρθρο 2 παρ. 5 του ν. 2408/1996, η παρεμπίπτουσα απόφαση που απορρίπτει το αίτημα αναβολής πρέπει να αιτιολογείται ειδικά και εμπεριστατωμένα. Εφόσον όμως απορριφθεί το αίτημα αναβολής όχι αιτιολογημένα ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως.
ΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση και τα ενσωματωμένα σ'αυτήν πρακτικά του τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης που δίκασε κατ'έφεση ο εκκαλών κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων κατά την έναρξη της συζητήσεως της ασκηθείσας εφέσεώς του κατά της υπ'αριθμ. 4766/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης με την οποίαν είχε καταδικασθεί σε συνολική ποινή φυλάκισης είκοσι εννέα (29) μηνών για ψευδή καταμήνυση, ψευδορκία μάρτυρα και συκοφαντική δυσφήμηση, δεν εμφανίστηκε αυτοπροσώπως. Αντί τούτου εμφανίστηκε κατ'εντολήν του ο δικηγόρος Θεσσαλονίκης Σωτήριος Γκεκόπουλος, ο οποίος ανήγγειλε στο δικαστήριο ότι ο εκκαλών τυγχάνει ασθενής και ζήτησε την αναβολή της εκδίκασης της εφέσεώς του γιατί ήταν αδύνατη η εμφάνιση του στο ακροατήριο. Προς τούτο προσεκόμισε την χωρίς ημερομηνία βεβαίωση της Πολυκλινικής Ενεργού Θεραπείας "ΚΑΘ. ΔΡ.ΣΤ ΚΡΙΚΟΒΙΤΣ ΑΕ" της πόλης .... της .... η οποία και αναγνώσθηκε ενώ ο ίδιος εξετασθείς ως μάρτυρας, ενόρκως κατέθεσε τα ίδια. Το ως άνω δευτεροβάθμιο δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφαση του απέρριψε το αίτημα του αναιρεσείοντος για αναβολή και στη συνέχεια την έφεση του ως ανυποστήρικτη. Ως αιτιολογία της απορρίψεως του αιτήματος αναβολής διέλαβε η προσβαλλόμενη απόφαση τα εξής: Συγκεκριμένα ο εν λόγω συνήγορός του ισχυρίσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο μη εμφανισθείς κατηγορούμενος είναι ασθενής και προσκόμισε για την απόδειξη της ασθένειάς του, σε μετάφραση, την χωρίς ημερομηνία βεβαίωση της Πολυκλινικής Ενεργού Θεραπείας "ΚΑΘ. ΔΡ.ΣΤ. ΚΙΡΚΟΒΙΤΣ ΑΕ" που εδρεύει στην πόλη ... της ..... Από το περιεχόμενο όμως της βεβαίωσης αυτής, που αναγνώσθηκε στο ακροατήριο, δεν προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος έπασχε από κάποια συγκεκριμένη σοβαρή ασθένεια, εξαιτίας της οποίας ήταν αδύνατη η εμφάνισή του στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου. Συγκεκριμένα στη βεβαίωση αυτή αναγράφεται ως ασθένεια του κατηγορουμένου "Γενική αδυναμία της αριστερής πλευράς". Από τον όλως αόριστο και ασαφή αυτό προσδιορισμό της ασθένειας του κατηγορουμένου το Δικαστήριο δεν πείσθηκε ότι ήταν αδύνατη εξ αιτίας αυτής (ασθένειας) η εμφάνιση του τελευταίου στο ακροατήριο προκειμένου να εκδικασθεί η υπόθεσή του. Την κρίση αυτή του Δικαστηρίου ενισχύει και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος και στην προηγούμενη δικάσιμο (21-3-2007) ζήτησε αναβολή εκδίκασης της υποθέσεως επικαλούμενος και πάλι ασθένεια και προσκομίζοντας όμοια βεβαίωση της ίδιας ως άνω κλινικής. Ενόψει αυτών και του ότι οι πράξεις φέρονται ότι τελέσθηκαν στις 12-1-2001 και δεν έχουν ακόμη εκδικασθεί σε δεύτερο βαθμό, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει πραγματικό κώλυμα εμφάνισης του στο Δικαστήριο, αλλά με προσχηματικούς λόγους προσπαθεί να αναβάλλει την εκδίκαση της εναντίον του κατηγορίας, η οποία έτσι ενδέχεται να οδηγηθεί και σε παραγραφή.
Για τους λόγους αυτούς πρέπει να απορριφθεί το αίτημα αναβολής που υπέβαλε ο κατηγορούμενος. Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο διέλαβε στην ανωτέρω απορριπτική του αιτήματός της αναβολής παρεμπίπτουσα απόφασή του την κατά της διατάξεως των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σ' αυτήν τα στοιχεία που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία στην οποία το δικαστήριο θεμελιώνει την αβασιμότητα του αιτήματος της αναβολής καθώς και οι αποδείξεις που στήριξαν την κρίση του αυτή, ενώ διαλαμβάνει στο αιτιολογικό της ότι έλαβε υπόψη την κατάθεση του άνω μάρτυρα και την αναγνωθείσα βεβαίωση του ανωτέρου ιατρού. Για την πληρότητα της αιτιολογίας αυτής δεν ήταν απαραίτητο να αναφέρονται στην απόφαση και άλλα επί πλέον περιστατικό) και ειδικότερα ο λόγος για τον οποίον η επικαλούμενη ασθένεια δεν συνιστά σημαντικό αίτιο, αφού το κρίσιμο στοιχείο κατά την παρ. 1 του άρθρου 349 του ΚΠΔ είναι εάν το δικαστήριο πείσθηκε ή όχι για το αν συνέτρεχε ή μη στο πρόσωπο του εκκαλούντος σημαντικόν αίτιο, το όποιο προβλήθηκε στη δίκη για την αναβολή.
Επομένως ο από τον άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ λόγος της κρινομένης αιτήσεως με τους οποίους αποδίδεται στην προσβαλλομένη η πλημμέλεια της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 170 παρ.2 ΚΠΔ, η ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, η οποία και συνιστά τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Β λόγο αναίρεσης, επέρχεται στην περίπτωση που ο κατηγορούμενος ή ο συνήγορός του ή ο Εισαγγελέας ζητούν να ασκήσουν δικαίωμα που ρητά του παρέχεται από τον νόμο και το δικαστήριο αρνήθηκε ή παρέλειψε να αποφανθεί για τη σχετική αίτηση. Εξάλλου κατά το άρθρο 141 παρ.3 του ίδιου Κώδικα τα πρακτικά ωσότου προσβληθούν για πλαστότητα αποδεικνύουν όλα όσα αναγράφονται σ'αυτά, σύμφωνα με το άρθρο 140 και με αυτό το άρθρο. Κατά δε το άρθρο 141 παρ.1, τα πρακτικά της συνεδρίασης πρέπει να περιέχουν εκτός των άλλων, τις δηλώσεις των κατηγορουμένων, και τις αιτήσεις των διαδίκων. Στην προκείμενη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο της αναίρεσης κατά το πρώτο σκέλος του αποδίδεται στο Τριμελές Εφετείο η από το άρθρο 510 παρ.1 Β πλημμέλεια της έλλειψης ακροάσεως με την αιτίαση, κατ'εκτίμηση του δικογράφου, ότι α) παρά το γεγονός ότι ο εμφανισθείς στο ακροατήριό του Δικηγόρος Σωτ. Γκεκόπουλος δήλωσε ότι δεν ήταν δυνατή η εμφάνιση του αναιρεσείοντα στο ακροατήριο λόγω του ότι "έπασχε η αριστερή πλευρά της καρδιάς του" και για τον λόγο αυτό ζήτησε ν'αναβληθεί κατ'άρθρο 349 ΚΠΔ η δίκη και η γραμματέας της έδρας παρέλειψε στα τηρηθέντα από αυτήν πρακτικά να αναγράψει τα λεχθέντα από αυτόν, το Δικαστήριο απέρριψε το αίτημά του για αναβολή με την παραπάνω απόφασή του, στηριχθέν στην εσφαλμένη αυτή αναγραφή των πρακτικών σε συνδυασμό με την εσφαλμένη μετάφραση στη Ελληνική από τη Βουλγαρική γλώσσα της προσκομισθείσας ιατρική βεβαίωση. Με το παραπάνω περιεχόμενο ο λόγος αυτός της αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος διότι από τα ενσωματωμένα στην προσβαλλομένη απόφαση πρακτικά, τα οποία δεν ισχυρίζεται ο αναιρεσείων ότι έχουν προσβληθεί ως πλαστά, δεν αποδεικνύεται ότι έχει υποβληθεί αίτημα αναβολής της δίκης στηριζόμενο στον από τον αναιρεσείοντα επικαλούμενο ως άνω λόγο, ώστε να υποχρεούται ν'απαντήσει σ'αυτό το δικαστήριο, υποπίπτοντας διαφορετικά στην πλημμέλεια της έλλειψης ακροάσεως. Τέλος απορριπτέος ως απαράδεκτος είναι ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε λόγος αναίρεσης με την αιτίαση ότι εσφαλμένα το Δικαστήριο εφάρμοσε τη διάταξη του άρθρου 349 ΚΠΔ, αφού έκρινε ότι δεν συνιστά σημαντικό αίτιο για να αναβληθεί η υπόθεση ο σοβαρός λόγος υγείας που επικαλέσθηκε, αφού η παραπάνω διάταξη δεν περιέχει κανόνα ουσιαστικού δικαίου αλλά αποτελεί δικονομική διάταξη. Μετά από αυτά και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 7-2-2008 αίτηση του .... για αναίρεση της 2825/2007 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Οκτωβρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 5 Νοεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ