Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 1894 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Αναβολής αίτημα, Εφέσεως ανυποστήρικτο.




Περίληψη:
Απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως κατ' αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου, με την οποία απορρίφθηκε αίτημα αναβολής του αναιρεσείοντος και στη συνέχεια η έφεσή του ως ανυποστήρικτη.




ΑΡΙΘΜΟΣ 1894/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια - Εισηγητή, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Τσέγα, περί αναιρέσεως της 36254/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημ/κείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19 Οκτωβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 2011/2007.

Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 349 παρ. 1 και 501 παρ. 1 τού Κώδικα Ποινικής Δικονομίας προκύπτει ότι σε περίπτωση υποβολής από τον εκκαλούντα - κατηγορούμενο αιτήματος αναβολής της δίκης, λόγω αδυναμίας εμφανίσεως αυτού στο ακροατήριο του δικαστηρίου από ανώτερη βία ή άλλο ανυπέρβλητο κώλυμα και απορρίψεως από το δικαστήριο (κατά την ανέλεγκτη κρίση του) του αιτήματος αυτού και στη συνέχεια της εφέσεως, ως ανυποστήρικτης, είναι επιτρεπτή κατά τής αποφάσεως αυτής του Εφετείου η άσκηση αναιρέσεως για όλους τους λόγους που αναφέρονται στη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 ΚΠΔ, επομένως και για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Η αιτιολογία, προβλεπομένη στα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 τού Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, όπως ισχύει μετά την προσθήκη εδαφίου με το άρθρο 2 παρ. 5 του Ν. 2408/1996, απαιτείται τόσο για την κυρία απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση ως ανυποστήρικτη, όσο και για την προπαρασκευαστική (παρεμπίπτουσα), με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα αναβολής. Η πληρότητα της δε προϋποθέτει, για μεν την κυρία απόφαση αναφορά της προβλεπομένης από το άρθρο 500 εδ. γ' του ΚΠΔ, εμπρόθεσμης κλητεύσεως του εκκαλούντος, για δε την προπαρασκευαστική, αναφορά των πραγματικών περιστατικών που αποδείχθηκαν κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο και των αποδείξεων και των συλλογισμών, με τους οποίους κατέληξε το δικαστήριο στην απορριπτική του αιτήματος αναβολής κρίση του. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 59.235/2002 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε καταδικασθεί σε ποινή φυλακίσεως δύο (2) ετών για παράβαση του Ν. 5960/1933, ύστερα από απόρριψη του αιτήματος αναβολής της δίκης, λόγω σημαντικών αιτίων (ασθένεια της θυγατέρας του). Ειδικότερα από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο αναιρεσείων, κατά τη συζήτηση της εφέσεως του ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, στις 30 Μαΐου 2006, δεν εμφανίσθηκε, εμφανίσθηκε όμως ως άγγελος ο Λ1 και ζήτησε αναβολή εκδικάσεως της υποθέσεως, λόγω ασθενείας τής θυγατέρας του εκκαλούντος και ήδη αναιρεσείοντος. Μετά πρόταση του Εισαγγελέως, ο ως άνω εμφανισθείς ως άγγελος, Λ1, εξετάσθηκε ως μάρτυς και κατέθεσε τα εξής: "Η κόρη του αρρώστησε, είναι φοιτήτρια στη ... και έφυγε το βράδυ", αλλά το Δικαστήριο κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε ότι η ασθένεια της θυγατέρας τού κατηγορουμένου καθιστά αδύνατη τη μετακίνηση του και προσέλευση αυτού στο Δικαστήριο, απέρριψε το αίτημα για αναβολή της δίκης, με την παρακάτω αιτιολογία: "Από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα που εξετάστηκε στο ακροατήριο δεν προέκυψε ότι συντρέχει σημαντικό αίτιο στο πρόσωπο του εκκαλούντος για να αναβληθεί η δίκη, ενόψει τού ότι κατατέθηκε ότι ήταν ασθενής η κόρη αυτού, χωρίς να αναφέρεται η συγκεκριμένη ασθένεια αυτής, για να κριθεί από το Δικαστήριο αν ήταν αναγκαία η παρουσία του στη ... . Επομένως, πρέπει να απορριφθεί το αίτημα αναβολής, που κρίνεται προσχηματικό, με δεδομένο ότι χρόνος τέλεσης της πράξης είναι η 30.7.1998". Η παρεμπίπτουσα αυτή απόφαση περιέχει την επιβαλλομένη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού μνημονεύει τα αποδεικτικά μέσα που έλαβε υπόψη και αξιολόγησε για να καταλήξει στη σχετική απορριπτική κρίση του, αναφέρονται τα στοιχεία που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, στα οποία το Δικαστήριο θεμελίωσε την ουσιαστική αβασιμότητα του αιτήματος αναβολής και τους συλλογισμούς με τους οποίους κατέληξε στην κρίση του αυτή. Επομένως, ο συναφής δεύτερος λόγος της αιτήσεως με τον οποίο υποστηρίζεται ότι η πιο πάνω απόφαση στερείται ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠΔ), πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμος. Η αιτίαση του αναιρεσείοντος ότι η μη αναφορά από το Δικαστήριο της συγκεκριμένης ασθένειας της θυγατέρας του, χωρίς να αναζητηθούν άλλα επιπλέον στοιχεία, όπως αν υπήρχε ή όχι κάποιο άλλο πρόσωπο να φροντίζει την θυγατέρα του ή αν τυχόν χρειαζόταν να εισαχθεί αυτή σε κάποιο νοσοκομείο, δεν δικαιολογεί από μόνη της την απόρριψη του αιτήματος του, είναι αβάσιμη διότι με το πρόσχημα της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Περαιτέρω, η αιτίαση του αναιρεσείοντος ότι είναι ελλιπής η αιτιολογία της προσβαλλομένης ότι "το αίτημα κρίνεται προσχηματικό, με δεδομένο ότι ο χρόνος τέλεσης της πράξης είναι η 30.7.98", δεδομένου ότι δεν αναφέρεται με σαφήνεια ο λόγος για τον οποίο το Δικαστήριο συσχετίζει την κρίση του περί προσχηματικού αιτήματος με τον χρόνο τέλεσης της πράξης, είναι απορριπτέα ως αβάσιμη, διότι το Δικαστήριο την απορριπτική του κρίση στήριξε στο γεγονός ότι δεν προσδιορίσθηκε το είδος τής ασθένειας της θυγατέρας του αναιρεσείοντος, αλλ' ούτε αποδείχθηκε ότι λόγω της ως άνω ασθενείας ήταν αναγκαία η παραμονή του αναιρεσείοντος πλησίον της θυγατέρας του, η δε αναφορά στην απόφαση του χρόνου τελέσεως της πράξεως και του προσχηματικού του αιτήματος, έγινε ως εκ περισσού. Μετά την κατά τα άνω αιτιολογημένη απόρριψη του αιτήματος αναβολής, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο απέρριψε την έφεση του εκκαλούντος - αναιρεσείοντος, ως ανυποστήρικτη. Κατά της απορριπτικής αυτής αποφάσεως, ο αναιρεσείων αιτιάται, με τον δεύτερο λόγο της αναιρέσεως, ότι το Δικαστήριο απέρριψε ως ανυποστήρικτη την έφεση του, χωρίς να διαλάβει την απαιτούμενη από τις παραπάνω διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Όμως, η προσβαλλόμενη παραπάνω απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, αφού απέρριψε το αίτημα αναβολής του εκκαλούντος - κατηγορουμένου με την παρεμπίπτουσα διάταξη της, στη συνέχεια, αφού εξέτασε το νόμιμο της κλητεύσεώς του, απέρριψε ως ανυποστήρικτη την έφεση του εκκαλούντος -κατηγορουμένου, δεχόμενη τα εξής: "Από τα .... και .... αποδεικτικά επιδόσεως του 1) Αρχιφύλακα ... και 2) της Επιμελήτριας δικαστηρίων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών ..., που βρίσκονται στη δικογραφία, προκύπτει ότι ο προαναφερόμενος κατηγορούμενος και ο αντίκλητος δικηγόρος του Τσέγας Κωνσταντίνος κλητεύτηκαν νομοτύπως και εμπροθέσμως να εμφανιστούν σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου και να υποστηρίξουν την έφεση που έχουν ασκήσει κατά της 59235/02 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Δεδομένου ότι δεν παρουσιάστηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, πρέπει σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 320, 321, 326, 340 και 501 του Κ.Ποιν.Δικ., να απορριφθεί η έφεση του ως ανυποστήρικτη". Η ως άνω απόφαση έχει την προβλεπόμενη από τις προαναφερόμενες διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού, γίνεται με σαφήνεια αναφορά της απαιτούμενης από το άρθρο 500 εδ. γ' του ΚΠΔ, εμπρόθεσμης και νομότυπης κλητεύσεως του εκκαλούντος και ειδικότερα αναφέρονται η κλήτευση αυτού και του αντίκλητου δικηγόρου του από τα ως άνω μνημονευόμενα όργανα επιδόσεως και τα οικεία αποδεικτικά από τα οποία προκύπτει η κλήτευση του. Επομένως, οι από το άρθρο 510 παρ. 1 Δ' του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας λόγοι αναιρέσεως είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι, μετά δε την απόρριψη αυτών και ενόψει του ότι δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί στο σύνολο της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
Απορρίπτει την 114/19.10.2007 αίτηση του ... για αναίρεση της 36254/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι ευρώ (220 €).
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Μαΐου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 7 Οκτωβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή