Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 2228 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 2228/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη - Εισηγητή, Βιολέττα Κυτέα, Γεώργιο Αδαμόπουλο και Αικατερίνη Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Οκτωβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1. ... και 2. ..., που παραστάθηκαν με την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αικατερίνη Πουλημένου, περί αναιρέσεως της 6249/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών.
Με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1. ... και 2. ..., κατοίκους ..., που εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Βιολέττα Κριτσίλη.

Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 2 Σεπτεμβρίου 2009 δύο αυτοτελείς αιτήσεις τους αναιρέσεως, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1254/2009.

Αφού άκουσε
Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των ως άνω διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνουν δεκτές οι προκείμενες αιτήσεις αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Επειδή, οι κρινόμενες από 2-9-2009 αιτήσεις αναιρέσεως 1) της ... και 2) του ..., οι οποίες στρέφονται κατά της αυτής υπ' αριθμ. 6249/13-7-2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, των οποίων οι λόγοι είναι ταυτόσημοι, λόγω της προδήλου αυτών συνάφειας, πρέπει να συνεκδικασθούν.

ΙΙ. Επειδή, ο Άρειος Πάγος δεν είναι τρίτου βαθμού ουσιαστικής δικαιοδοσίας δικαστήριο, αλλά ακυρωτικό δικαστήριο και γι' αυτό κατά την αναιρετική δίκη ελέγχεται μόνον η νομική ορθότητα της προσβαλλομένης αποφάσεως (ή του βουλεύματος), καθώς και η τήρηση ορισμένων δικονομικών τύπων, με βάση τους, κατά τρόπο ορισμένο, προβαλλόμενους λόγους αναιρέσεως, μη δυνάμενος να υπεισέλθει στην εκτίμηση και διαπίστωση της ουσιαστικής ορθότητος του αποδεικτικού πορίσματος του Δικαστηρίου της ουσίας (ή του Δικαστικού Συμβουλίου), ήτοι πραγματικών περιστατικών, περί των οποίων κρίνει, κυριαρχικώς το Δικαστήριο της ουσίας. Ο δε ακυρωτικός έλεγχος στα πλαίσια της αναιρετικής δίκης γίνεται, αποκλειστικώς, με βάση τα, στα πρακτικά της ποινικής δίκης και στο σκεπτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως, παραδεκτώς συμπληρούμενο υπό του διατακτικού της, διαλαμβανόμενα πραγματικά περιστατικά, τα οποία θεωρούνται ως γενόμενα. Δια τον λόγο αυτό λόγοι αναιρέσεως, αναγόμενοι στην πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων ή ερειδόμενοι επί πραγματικών περιστατικών, κειμένων εκτός των παραδοχών της προσβαλλομένης αποφάσεως, τα οποία όμως, κατά τις σχετικές αιτιάσεις έπρεπε να γίνουν δεκτά στα πλαίσια της αξιολογήσεως των κατ' ιδίαν αποδεικτικών μέσων, είναι απαράδεκτοι. Στην προκειμένη περίπτωση διά των ταυτοσήμων λόγων αμφοτέρων των κρινόμενων αιτήσεων αναιρέσεως προβάλλεται η, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ., αναιρετική πλημμέλεια της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών της ελλείψεως της υπό των διατάξεων των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. απαιτουμένης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Προς θεμελίωση των αναιρετικών αυτών λόγων οι κατηγορούμενοι και νυν αναιρεσείοντες επικαλούνται την εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, καθώς και σφάλματα στο καταληκτικό πόρισμα του δικαστηρίου της ουσίας, το οποίο κατά τους αναιρετικούς λόγους, όσον αφορά στην κατάφαση περί της υπάρξεως των πραγματικών περιστατικών, θεμελιούντων την αντικειμενική υπόσταση των εγκλημάτων, δια τα οποία αυτοί κατεδικάσθησαν (ψευδής καταμήνυση από κοινού, ψευδορκία μάρτυρος και, επιπλέον για την πρώτη αναιρεσείουσα, ηθική αυτουργία σε ψευδορκία μάρτυρος), έπρεπε να είναι διαφορετικό. Με το προεκτεθέν, όμως, περιεχόμενο των λόγων αναιρέσεως, υπό την επίκληση της υπάρξεως ελλιπούς αιτιολογίας στην προσβαλλομένη απόφαση, πλήσσεται η περί πραγμάτων αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας κα γι' αυτό, συναφώς προς την προεκτεθείσα σκέψη, είναι απαράδεκτοι. Ακολούθως, αμφότερες οι κρινόμενες αιτήσεις αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν και καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα κατά το άρθρο 583 του Κ.Π.Δ. και την δικαστική δαπάνη των παραστάντων πολιτικώς εναγόντων σύμφωνα προς το σχετικό αυτών αίτημα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΛΟΓΟΥΣ
Απορρίπτει τις με αριθμό καταθέσεως 293/2-9-2009 και 294/2-9-2009 αιτήσεις αναιρέσεως της ...και ..., αντιστοίχως, προς αναίρεση της υπ' αριθμ. 6249/13-7-2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και καταδικάζει καθένα από τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ, καθώς και την δικαστική δαπάνη των πολιτικώς εναγόντων εκ πεντακοσίων (500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Οκτωβρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 20 Νοεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή