Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 113 / 2010    (ΣΤ, Penal Cases)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Προθεσμία, Ανωτέρα βία.




Περίληψη:
Αίτηση αναιρέσεως. Προθεσμία επί ερήμην αποφάσεως. Αρχίζει από επίδοση της καταχωρηθείσης στο ειδικό βιβλίο αποφάσεως (ΑΠ 619/2005). Αν η καταχώρηση μεταγενέστερη της επίδοσης από την επίδοση (ΑΠ 2130/2009, ΑΠ 886/2008, ΑΠ 179/2005). Πώς και πότε προβάλλονται οι λόγοι ανωτέρας βίας που δικαιολογούν εκπρόθεσμη άσκηση (ΑΠ 2237/2009, ΑΠ 411/ 2003). Απόρριψη απαράδεκτης αιτήσεως που ασκήθηκε εκπροθέσμως χωρίς να προβάλλεται και αποδεικνύεται λόγος ανωτέρας βίας, έστω και με το υπόμνημα.




ΑΡΙΘΜΟΣ 113/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Γεώργιο Μπατζαλέξη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 8 Δεκεμβρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Βασιλειάδη, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 200-200α-201/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών.
Με συγκατηγορούμενους τους: 1. ... και 2. ....

Το Τριμελές Εφετείο Πατρών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3 Ιουλίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1203/2009.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κονταξής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρότασή του με αριθμό 359/27.10.09, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
1) Με την υπ' αριθμ. 1234/16-10-2003 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πατρών καταδικάστηκε και ο ... σε συνολική ποινή φυλάκισης 7 1/2 ετών και χρηματική ποινή 64.500 Ευρώ. Κατ' αυτής άσκησε ο ανωτέρω [και οι άλλοι καταδικάσαντες] έφεση και δη την από 16-10-2003 τοιαύτη. Η εκδίκαση αυτής [και των άλλων εφέσεων] προσδιορίστηκε κατά τη δικάσιμο της 11-10-2004 στο Τριμελές Εφετείο Πατρών, όπου ο άνω εκκαλών, όπου ήταν παρών ο ίδιος - όπως προκύπτει από τα οικεία πρακτικά - ζήτησε αναβολή για κώλυμα του συνηγόρου του Σωτηρίου Κουτσογιάννη. Το δικαστήριο έκανε δεκτό το αίτημα αυτό, και όρισε ρητή δικάσιμο την 1-2-2005, "χωρίς άλλη κλήτευση των κατηγορουμένων" [βλ. την υπ' αριθμ. 1580/11-10-2004 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών]. Κατά τη δικάσιμο της 1-2-2005 του αυτού δικαστηρίου ο άνω εκκαλών δεν εμφανίστηκε και η έφεσή του απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη με την υπ' αριθμ. 200-200α - 201/1-2-2005 απόφαση του άνω δικαστηρίου. Όπως προκύπτει από τα οικεία πρακτικά το δικαστήριο πριν επιδώσει την απορριπτική της εφέσεως απόφασή του ανέγνωσε τη παραπάνω αναβλητική απόφασή του [=1580/11-10-2004] - βλ. πρακτικά φύλλο 2ο - Χαρακτηριστικά αναφέρει η 200-2009 -201/2005 απόφαση "από την υπ' αριθμ. 1580/11-10-2004 αναγνωσθείσα απόφαση του δικαστηρίου τούτου αποδεικνύεται ότι κατά τη δικάσιμο της 11ης Οκτωβρίου 2004 που είχε ορισθεί για τη συζήτηση της κρινομένης έφεσης ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, η συζήτηση αυτή αναβλήθηκε στο πρόσωπο του συνηγόρου του, κατά την νέα δικάσιμο της υπόθεσης και με παρόντα τον κατηγορούμενο, όπου ορίστηκε ρητή δικάσιμος προς μετ' αναβολή συζήτηση αυτής η σημερινή (1-2-2005). Το Δικαστήριο γνωστοποίησε στον παρόντα κατηγορούμενο ότι στη νέα ρητή δικάσιμο 1-2-2005 έπρεπε να εμφανισθεί χωρίς άλλη κλήτευση, κατά την οποία όμως δικάσιμο δεν εμφανίστηκε ο εκκαλών. Επομένως, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 501 παρ. 1 και 349 παρ. 1,2 ΚΠΔ, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη έφεσή του..." και μετά ταύτα- "

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ" -"
Απορρίπτει ως ανυποστήρικτη την έφεση του ως άνω εκκαλούντος, κατηγορουμένου κατά της υπ' αριθμ. 4234/16-10-2003 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πατρών, με την οποία αυτός είχε καταδικαστεί σε συνολική ποινή φυλάκισης επτά (7) ετών και έξι (6) μηνών και συνολική χρηματική ποινή 64.500 ΕΥΡΩ.." Και ναι μεν στο άνω αιτιολογικό γίνεται αναφορά "κρινόμενη έφεση με αριθμ. 56/11-3-2003 κατά της αριθμ. 638/11-3-2003 απόφασης του Τριμ. Πλημ. Αμαλιάδος" πλην όμως, είναι σαφές ότι η αναφορά αυτή δεν επηρεάζει τη σχετική κρίση αφετέρου οφείλεται σε παραδρομή, πράγμα που προκύπτει τόσο από το άνω σκεπτικό - σε συνδυασμό με την αναβλητική απόφαση - όσο και από το διατακτικό της αυτής απόφασης έτσι ώστε να μην υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η απόρριψη αφορά την έφεση του εκκαλούντος κατά της 4234/16-10-2003 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πατρών. Η άνω απόφαση επεδόθη στον εκκαλούντα μετά την καταχώρηση αυτής στο ειδικό βιβλίο, που έλαβε χώρα στις 26-4-2005 - στις 28-6-2005 [όπως προκύπτει αφενός μεν από το από ... αποδεικτικό του ... επιμελητή δικαστηρίου, Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσ/νίκης και αφετέρου από το ...αποδεικτικό της Επιμελήτριας δικαστηρίου ..., της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Πατρών (που αναφέρεται στον αντίκλητο του εκκαλούντος) διότι η άνω επίδοση στον ίδιο τον εκκαλούντα έγινε με θυροκόλληση) - στις διευθύνσεις που έχουν δηλωθεί με την έκθεση εφέσεως [βλ. αυτή].
Κατά της άνω απόφασης ο εκκαλών άσκησε στις 3-7-2009 ενώπιον του Δ/ντη των φυλακών κρατήσεώς του [=φυλακές ...] την υπ'αριθμ. 74/2009 αναίρεση προβάλλων τους αναφερόμενους στην έκθεση αυτή λόγους αναίρεσης [και ειδικότερα την ανωτέρω φερομένη αντίφαση].
Στην άνω έκθεση αναίρεσης δεν γίνεται καμιά αναφορά, ούτε κατά μείζονα λόγο, γίνεται επίκληση αποδεικτικών μέσων σε σχέση με το εκπρόθεσμο αυτής, αφού αυτή έγινε μετά από 4 και περίπου χρόνια. Το υπαινισόμενο περί γνωστοποιήσεως της απόφασης στις 29-6-2009, ότε και συνελήφθη, είναι εντελώς αβάσιμο.
Έτσι η αναίρεση αυτή είναι εκπρόθεσμη [αφού έδει ασκήσει μέσα στη νόμιμη προθεσμία των 10 ημερών από τις επιδόσεις της απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 473 Κ. Ποιν. Δ.] και ως τοιαύτη είναι απαράδεκτη [άρθρο 476§1 Κ. Ποιν. Δ].


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Προτείνω όπως απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ' αριθμ. 74/2009 αναίρεση του ... κατά της υπ' αριθμ. 200α - 2009 - 201/1-2-2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πατρών, να καταδικαστεί δε αυτός στα δικαστικά έξοδα.
Αθήνα 8-10-2009
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου
Αθανάσιος Κ. Κονταξής

Αφού άκουσε
τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 473 παρ. 1 και 507 παρ. 1 εδ. α` του ΚΠΔ, προκύπτει ότι η προθεσμία για την άσκηση του ένδικου μέσου της αναίρεσης, όταν ο κατηγορούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία τελεσίδικης απόφασης και διαμένει στην ημεδαπή, είναι δέκα ημέρες και αρχίζει από την καταχώριση της απόφασης καθαρογραμμένης στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 του πιο πάνω Κώδικα, αν αυτή είναι μεταγενέστερη από την επίδοση προς εκείνον της απόφασης, αλλιώς από την εν λόγω επίδοση. Εξάλλου, κατά το άρθρο 476 παρ.1 του ΚΠοινΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος, για τα οποία δεν προβλέπεται, ή ασκήθηκε εκπροθέσμως, το αρμόδιο να κρίνει επ' αυτού Συμβούλιο ή Δικαστήριο (σε συμβούλιο), μετά από πρόταση του Εισαγγελέα και, αφού ακούσει τους τυχόν εμφανισθέντες διαδίκους, καλούμενους προς τούτο, κηρύσσει το ένδικο μέσο απαράδεκτο και διατάσσει την εκτέλεση του προσβληθέντος βουλεύματος ή αποφάσεως και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο. Περαιτέρω, κατά τη γενική αρχή του δικαίου, κατά την οποία ουδείς υποχρεούται στα αδύνατα, είναι επιτρεπτή η εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου μέσου, όταν συντρέχει λόγος ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος. Στην περίπτωση όμως αυτή εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο οφείλει, όπως συνάγεται από τα άρθρα 474 παρ.2 και 509 του Κ.Π.Δ., να διαλάβει στη έκθεση ή δήλωση, κατά περίπτωση, ασκήσεώς του περιστατικά ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος, τα οποία ήταν γνωστά σ αυτόν όταν άσκησε την αναίρεση, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα που αποδεικνύουν τα περιστατικά αυτά, διαφορετικά το ένδικο μέσο είναι εκπρόθεσμο και απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Εκ του λόγου όμως αυτού δεν παραβιάζεται το, κατ άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, δικαίωμα του κατηγορουμένου για δίκαιη δίκη και δη της ασκήσεως ενδίκου μέσου και προσφυγής σε ανώτερου βαθμού δικαστήριο, αφού η απαίτηση να διαλαμβάνονται οι λόγοι ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος, που δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκηση στο δικόγραφο του ενδίκου μέσου επιβάλλεται από λόγους ορθού χειρισμού της υποθέσεως και συγκεκριμένα για να έχει το Δικαστήριο ολοκληρωμένη εικόνα περί του παραδεκτού ή μη της ασκήσεως αυτού, η έρευνα του οποίου και προηγείται της κατ ουσία κρίσεως των λόγων του και να δυνηθεί ο Εισαγγελέας να εκτιμήσει τους προβαλλόμενους λόγους ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος και να προτείνει σχετικώς, στο πλαίσιο της διαδικασίας που αναφέρθηκε του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ. Εάν όμως εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο αγνοούσε, κατά την άσκησή του, το λόγο ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος, μπορεί να τον προτείνει και μεταγενεστέρως μέχρι τη συζήτηση του ενδίκου μέσου στο ακροατήριο και, όταν το δικαστήριο συνεδριάζει ως Συμβούλιο, κατά το άρθρο 476 παρ.1 του Κ.Π.Δ., ενώπιόν του αν εμφανισθεί σ` αυτό ή με υπόμνημα (ΑΠ 2237/2009, ΑΠ 411/2003).
ΙΙ. Στην κρινόμενη περίπτωση η προσβαλλομένη με την αναίρεση 200-200α-201/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών εκδόθηκε ερήμην του αναιρεσείοντος και απέρριψε ως ανυποστήρικτη την από 16-10-2003 έφεσή του κατά της 4234/16-10-2003 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κειου Πατρών. Στο σκεπτικό από προφανή παραδρομή αναφέρεται έφεση κατά της 638/11-3-2003 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κειου Αμαλιάδος, αφού είναι αναμφισβήτητο και προκύπτει από την έκθεση της εφέσεως, που παραδεκτά επισκοπείται και το διατακτικό της αποφάσεως, ότι αυτή στρέφεται κατά της ανωτέρω 4234/2003 αποφάσεως με την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων σε συνολική ποινή φυλακίσεως 7 ετών και 6 μηνών και συνολική χρηματική ποινή 64.500 €, για παράβαση των άρθρων 55 παρ. 1-2, 50 παρ.1 Ν. 2910/2001. Η απόφαση αυτή καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο στις 26-4-2005 με αριθμό καταχωρήσεως 658 (βλ. από 31-7-2009 υπηρεσιακή βεβαίωση της Γραμματέως του οικείου τμήματος του Εφετείου Πατρών). Η απόφαση επιδόθηκε δια θυροκολλήσεως στην διεύθυνση κατοικίας που είχε δηλώσει ο αναιρεσείων με την 16-10-2003 έκθεση εφέσεως (...) στις 28-6-2005 (βλ. από ...αποδεικτικό επιδόσεως του ... επιμελητή δικαστηρίων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσ/νικης), την αυτή δε ημερομηνία επιδόθηκε αντίγραφο της αποφάσεως, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρο 155 παρ. 2 ΚΠΔ, και στον αντίκλητο που διόρισε με την έκθεση εφέσεως ο αναιρεσείων δικηγόρο Πατρών Ιωάννη Αποστολόπουλο (βλ. από ... αποδεικτικό επίδοσης της ...επιμελήτριας δικαστηρίων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Πατρών). Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε στις 3-7-2009 ενώπιον του Διευθυντή Φυλακών ..., όπου τότε κρατούταν ο αναιρεσείων (βλ. 74/3-7-2009 έκθεση), δηλαδή μετά την πάροδο της κατά νόμο 10ημερης προθεσμίας από την νόμιμη κατά τα άνω μεταγενέστερη της δημοσίευσης στο ειδικό βιβλίο επίδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως. Ο αναιρεσείων δεν προβάλλει με την έκθεση αναιρέσεως κάποιο λόγο ανωτέρας βίας που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση της, αλλά απλώς ισχυρίζεται ότι έλαβε γνώση της αποφάσεως στις 29/6/2009, όταν συνελήφθη σε εκτέλεσή της και ότι εσφαλμένα κρίθηκε ως αγνώστου διαμονής, διότι πάντοτε διέμενε στο ..., δηλαδή στην διεύθυνση που του επιδόθηκε η απόφαση, όχι όμως κατά τις διατάξεις ως αγνώστου διαμονής (156 ΚΠΔ), όπως εσφαλμένα ισχυρίζεται με την αναίρεση και με το υπόμνημά του, που κατέθεσε κατά τη διαδικασία του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, κατά την οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του, αλλά νομίμως δια θυροκολλήσεως στην ανωτέρω διεύθυνση, που ο ίδιος είχε δηλώσει με την έκθεση εφέσεως (155 παρ. 2 ΚΠΔ). Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (476 παρ. 1 και 583 παρ.1 ΚΠοινΔ).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 3-7-2009 (αριθ. εκθ. 74) αίτηση αναιρέσεως του ... κατά της με αριθ. 200-200α-201/1-2-2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Και.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 13 Ιανουαρίου 2010. Και,
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιανουαρίου 2010.-

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ