Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 56 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο.




Περίληψη:
Απόρριψη αιτήσεως που δεν περιέχει κάποιο λόγο αναιρέσεως ως απαράδεκτης.




ΑΡΙΘΜΟΣ 56/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Kωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 12 Δεκεμβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ κα ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης ....., ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 3238/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Απριλίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1085/2008.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αναστάσιος Κανελλόπουλος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κυριάκου Καρούτσου με αριθμό 373/10.8.2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
Εισάγω, κατά τα άρθρα 482, 484, 485, 473 και 476 Κ.Π.Δ., την υπ'αριθμόν 399 από 25-4-2008 αίτηση αναίρεσης του Χ και ήδη κρατουμένου των φυλακών ....., κατά της υπ'αριθμόν 3238/18-4-08 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, δια της οποίας απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η υπ'αριθμόν 484/18.1.2008 έφεσή του κατά της υπ'αριθμόν 29558/21-3-2000 ερήμην αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, δια της οποίας ούτος καταδικάστηκε σε ποινή φυλακίσεως δύο ετών για το αδίκημα της κλοπής και εκθέτω τα ακόλουθα:
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 484 παρ. 1, 509 παρ.1 και 510 Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι για το κύρος και κατ'ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά βουλευμάτων ή αποφάσεων, πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ'αυτήν ένας τουλάχιστον λόγος, από τους αναφερομένους περιοριστικά στα άρθρα 484 και 510 Κ.Π.Δ. λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται κατά τα άρθρα 476 και 513 Κ.Π.Δ. Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών, που θεμελιώνουν την επικαλουμένη πλημμέλεια, δεν αρκεί, ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναίρεσης λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση προσθέτων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2 Κ.Π.Δ., την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης (Α.Π. 2397/2004 Π.Χ. ΝΕ/2005 σελ. 822, Ολομ. Α.Π. 2/2002).
Εξ άλλου κατά το άρθρο 476 παρ. 1 και 2 του Κ.Π.Δ., το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός των άλλων περιπτώσεων και όταν ασκήθηκε εμπροθέσμως. Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη μπορεί να προσβληθεί μόνο με αίτηση αναιρέσεως για έναν από τους λόγους που αναφέρονται περιοριστικώς στο άρθρο 510 του Κ.Π.Δ.
Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές, για πλημμελήματα, Εφετείο Αθηνών, με την υπ'αριθμόν 3238/18.4.08 απόφασή του, απέρριψε ως απαράδεκτη την υπ'αριθμ. 484/18-1-2008 έφεση του άνω αναιρεσείοντος, κατά της υπ'αριθμόν 29558/21-3-2000 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών, δια της οποίας ούτος καταδικάστηκε σε ποινή φυλακίσεως 18 μηνών για το αδίκημα της κλοπής. Κατά της αποφάσεως αυτής ο άνω καταδικασθείς Χ, δι'εκθέσεως ενώπιον του διευθυντού των φυλακών Κορυδαλλού, άσκησε την 25-4-2008 εμπρόθεσμη αίτηση αναιρέσεως, που έλαβε αριθμό 399. Στην εν λόγω έκθεση αναιρέσεως, διαλαμβάνεται ως μοναδικός λόγος αναίρεσης το ότι "δικάστηκε ερήμην και απορρίφθηκε η αίτησή του για έφεση ως εκπρόθεσμη ενώ ήταν φυλακισμένος για τα ίδια αδικήματα" Ο λόγος αυτός, όπως διατυπούται στην έκθεση αναίρεσης, είναι αόριστος και ως εκ τούτου απαράδεκτος, αφού δεν προσδιορίζεται σε τί ακριβώς συνίσταται το σφάλμα του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Επομένως η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης είναι αόριστη και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, να καταδικαστεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.
'Ολως επικουρικώς αναφέρομεν ότι η απόφαση με την οποίαν απορρίπτεται το ένδικο μέσο της εφέσεως ως απαράδεκτο, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής του, έχει την απαιτουμένη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, όταν αναφέρονται σ'αυτήν ο χρόνος της νομίμου επιδόσεως στον εκκαλούντα της προσβαλλομένης αποφάσεως (αν απηγγέλθη απόντος αυτού), ο χρόνος ασκήσεως του ενδίκου μέσου και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό τούτου ή μνεία των κατά το άρθρο 161 Κ.Π.Δ. στοιχείων εγκυρότητος της επιδόσεως (ΑΠ 2228/2004 Π.Χ. ΝΕ/2005 σελ. 762, Ολομ. ΑΠ 5/1995). 'Όλα τα ανωτέρω στοιχεία αναφέρονται στο ιστορικό της προσβαλλομένης αποφάσεως.
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
Προτείνω να απορριφθεί η υπ'αριθμ. 399/25-4-2008 αίτηση αναίρεσης του Χ κατά της υπ'αριθμ. 3238/18-4-2008 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας. Αθήνα 30 Ιουνίου 2008
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου
Κυριάκος Καρούτσος
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 474 παρ.2 του ΚΠΔ στην έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου κατά αποφάσεως ή βουλεύματος πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι προϋπόθεση του κύρους της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως είναι να περιέχεται νόμιμος λόγος αναιρέσεως εκ των περιοριστικώς διαλαμβανομένων στο άρθρο 510 παρ.1 του ίδιου Κώδικα και σε κάθε περίπτωση ο προβαλλόμενος λόγος πρέπει να διατυπώνεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, άλλως η αίτηση κατά το άρθρο 476 παρ.1 είναι απαράδεκτη.
ΙΙ.- Στην προκείμενη υπόθεση, με την από 25-4-2008 αίτησή του, ο αναιρεσείων ζητεί την αναίρεση της υπ' αριθμ. 3.238/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη) έφεσή του. Στην κρινόμενη αίτηση η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Διευθυντή της δικαστικής φυλακής Κορυδαλλού, διαλαμβάνει τα ακόλουθα, κατά λέξη "... Καθώς δικάσθηκα ερήμην μου και απορρίφθηκε η αίτησή μου για έφεση ως εκπρόθεσμη ενώ ήμουν φυλακισμένος για τα ίδια αδικήματα ...". Είναι σαφές ότι στην άνω κατά το άρθρο 474 του Κ.Π.Δ συνταχθείσα έκθεση, ο αναιρεσείων ουδόλως πλήττει με σαφή και ορισμένο λόγο αναιρέσεως, εκ των προβλεπομένων στο άρθρο 510 παρ.1 του Κ.Π.Δ την προσβαλλόμενη απόφαση. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, ως μη περιέχουσα κανένα από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί, επιβληθούν δε στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476, 583 ΚΠΔ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25 Απριλίου 2008 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ' αριθμ.3.238/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Δεκεμβρίου 2008. Και,
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 9 Ιανουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή