Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 35 / 2009    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ανθρωποκτονία από αμέλεια, Ακροάσεως έλλειψη.




Περίληψη:
Ανθρωποκτονία από αμέλεια, δια παραλείψεως ιδιαίτερης νομικής υποχρεώσεως του κατηγορουμένου Δημάρχου, για λήψη μέτρων σήμανσης και πλημμελή συντήρηση μπάρας οδού. Έννοια άρθρ. 15 και 302 ΠΚ. Αβάσιμοι οι λόγοι αναιρέσεως για έλλειψη αιτιολογίας, για έλλειψη ακροάσεως και για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης.




Αριθμός 35/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Απόστολο Αποστολίδη, για αναίρεση της 926/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου, με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ, που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Αντανασιώτη. Το Τριμελές Εφετείο Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 8 Φεβρουαρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, ως και στο από 21 Απριλίου 2008 δικόγραφο των προσθέτων λόγων, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 331/2008.

Αφού άκουσε Τους πληρεξουσίους των διαδίκων που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και οι επ' αυτής πρόσθετοι λόγοι.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 302 παρ. 1 του Π.Κ., " όποιος επιφέρει από αμέλεια το θάνατο άλλου, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών" και κατά τη διάταξη του άρθρου 28 του Π.Κ., " από αμέλεια πράττει όποιος, από έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλλει, είτε δεν πρόβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα, που προκάλεσε η πράξη του, είτε το πρόβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν". Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει, ότι για τη θεμελίωση της αξιόποινης πράξεως της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, απαιτείται η διαπίστωση, αφενός μεν ότι ο δράστης δεν κατέβαλε την απαιτούμενη κατά αντικειμενική κρίση προσοχή, την οποία οφείλει να καταβάλει κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος, κάτω από τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα, τη λογική και τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων και αφετέρου, ότι είχε τη δυνατότητα να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο πρέπει να τελεί σε αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη ή την παράλειψη. Η παράλειψη ως έννοια, ενυπάρχει σε κάθε είδος αμέλειας, εφόσον το ένα σκέλος της ευθύνης συνίσταται, στην μη καταβολή της προσοχής, δηλαδή σε παράλειψη. 'Όταν όμως η αμέλεια δεν συνίσταται σε ορισμένη παράλειψη, αλλά σε σύνολο συμπεριφοράς που προηγήθηκε του αποτελέσματος, τότε για τη θεμελίωση της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, ως εγκλήματος που τελείται με παράλειψη, απαιτείται η συνδρομή και των όρων του άρθρου 15 του ΠΚ. Κατά τη διάταξη αυτή, όπου ο νόμος για την ύπαρξη αξιόποινης πράξης, απαιτεί να έχει επέλθει ορισμένο αποτέλεσμα, η μη αποτροπή του, τιμωρείται όπως η πρόκλησή του με ενέργεια, αν ο υπαίτιος της παράλειψης, είχε ιδιαίτερη (δηλαδή ειδική και όχι γενική) νομική υποχρέωση να παρεμποδίσει την επέλευση του αποτελέσματος. Η ιδιαίτερη αυτή νομική υποχρέωση (προς ενέργεια τείνουσα στην παρεμπόδιση του αποτελέσματος), μπορεί να πηγάζει από ρητή διάταξη νόμου ή από σύμπλεγμα νομικών καθηκόντων, που συνδέονται με ορισμένη έννομη σχέση του υπόχρεου ή από σύμβαση ή από ορισμένη προηγούμενη συμπεριφορά του, από την οποία δημιουργήθηκε ο κίνδυνος επέλευσης του εγκληματικού αποτελέσματος. Εξάλλου, η απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ιδίου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, υπάρχει, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, όταν εκτίθενται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, και αναφέρονται οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους υπήχθησαν τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει από την απόφαση με βεβαιότητα, ότι έχουν ληφθεί υπόψη και εκτιμηθεί όλα τα αποδεικτικά μέσα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα από αυτά, δεν υποδηλώνει ότι δε λήφθηκαν υπόψη τα άλλα.
Ειδικά δε, επί εγκλήματος εξ αμελείας, που συνίσταται σε παράλειψη, πρέπει να προσδιορίζεται στην αιτιολογία της αποφάσεως και από πού πηγάζει η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση του υπαίτιου προς ενέργεια (αποτρεπτική του αποτελέσματος) και αν πρόκειται για επιτακτικό κανόνα δικαίου και ο κανόνας αυτός.
Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (Ολ ΑΠ 1/2005).
Τέλος, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως συνιστά και η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει σε αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υφίσταται, όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στην εφαρμοσθείσα διάταξη, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για τον λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στον συνδυασμό του διατακτικού προς το σκεπτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον ’ρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης.
Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη με αριθμό 926/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Ναυπλίου, καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων, σε δεύτερο βαθμό, για την πράξη της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, σε ποινή φυλακίσεως έξι μηνών, η οποία ποινή ανεστάλη επί τριετία. Από τα επισκοπούμενα πρακτικά της άνω αποφάσεως, στην αιτιολογία αυτής, διαλαμβάνονται τα εξής: "Στην προκειμένη περίπτωση: α)από την ανωμοτί κατάθεση του πολιτικώς ενάγοντος στο ακροατήριο του δικαστηρίου τούτου, β) τις ένορκες καταθέσεις όλων των εξετασθέντων μαρτύρων κατηγορίες και υπερασπίσεως, ομοίως στο ακροατήριο του δικαστηρίου τούτου, που περιέχονται στα πρακτικά, γ) όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που αναγνώστηκαν και αναφέρονται στα πρακτικά, ανάμεσα στα οποία η εκκαλουμένη απόφαση μετά των πρακτικών της, σε συνδυασμό προς την απολογία του κατ/νου, αποδείχτηκαν, κατά τη κρίση του δικαστηρίου τα ακόλουθα : Ο κατ/νος διετέλεσε αιρετός Δήμαρχος του Δήμου Λουτρακίου - Πέρα Χώρας Κορινθίας από του έτους 1995 έως και το έτος 2006. Στις 24-5-1983 το Δημοτικό Συμβούλιο του εν λόγω Δήμου, έλαβε την με αριθμό 97/Συν 6/24-5-1983 απόφαση, σύμφωνα με την οποία, με σκοπό την αποσυμφόρηση της παρατηρούμενης κατά τους θερινούς μήνες κυκλοφορίας, χαρακτήρισε - μετέτρεψε σε πεζόδρομο τον παραλιακό δρόμο .... από την συμβολή του με την δημοτική οδό .... προς την παραλία και μέχρι την πολυκατοικία .... (εκβολή χειμάρρου ....). Σχετική ήταν και η με αριθμό 181/2004 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Με την υπ' αριθ. 57/11-7-1986 απόφασή της η Δημαρχιακή Επιτροπή του εν λόγω Δήμου ανέθεσε στην εταιρεία "..... ΟΕ" την κατασκευή και τοποθέτηση απαγορευτικών συστημάτων (δύο απαγορευτικών σιδηροδοκών με στηρίγματα), προκειμένου να υλοποιηθούν οι προηγούμενες 97/Συν 6/24-5-1983 και 181/1984 αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου περί πεζοδρομήσεως τμήματος της παραλιακής οδού .... (από την συμβολή της με την δημοτική οδό ... και μέχρι την εκβολή χειμάρρου .... και ελεύθερης διελεύσεως των οχημάτων μόνο κατά τους μήνες από Νοέμβριο 1984 μέχρι Μάρτιο 1985. Σημειωτέον ότι στην μεν 97/συν.6/1983 ως άνω απόφαση αναφέρεται η μετατροπή τμήματος της οδού ..... σε πεζοδρόμιο, ενώ από την 181/1984 όμοια απόφαση, στο σώμα της όποιας γίνεται επίκληση του 11583/1983 εγγράφου της Νομαρχίας Κορινθίας περί δημιουργίας πεζοδρομίου, προκύπτει ότι λαμβάνεται υπ' όψιν ο χαρακτηρισμός του επίμαχου τμήματος ως πεζοδρόμου. Οι ως άνω δε απαγορευτικές σιδηροδοκοί (μπάρες), που είναι κατασκευασμένες από μεγάλης διατομής στρογγυλό σιδηροσωλήνα και στηρίζονται στα δύο άκρα του οδοστρώματος της κάθε οδού σε δύο σταθερά εμπεμπηγμένα και στερεωμένα στο έδαφος με μπετόν αρμέ στηρίγματα από σιδηροδοκό, τοποθετήθηκαν ως εξής : η μεν πρώτη εξ αυτών καθέτως και καθ' όλο το πλάτος της παραλιακής οδού ...., στη συμβολή αυτής με την οδό .... (εκβολή χειμάρρου ...-πολυκατοικία ....), προς αποκλεισμό της εισόδου των οχημάτων, που κινούνται με κατεύθυνση από το καζίνο προς το κέντρο της πόλεως δια του εν λόγω τμήματος της παραλιακής οδού, η δε δεύτερη απαγορευτική μπάρα καθέτως και καθ' όλο το πλάτος της οδού ...., προς αποκλεισμό της εισόδου των οχημάτων από το τμήμα αυτό της οδού .... στην παραλιακή οδό, προκειμένου να κατευθυνθούν από το κέντρο της πόλεως προς την ... και μέσω αυτής προς το καζίνο Λουτρακίου. Επιπλέον, στο μέσον και επί της πρώτης ως άνω σιδηροδοκού τοποθετήθηκε πινακίδα STOP, που απαγορεύει τη διέλευση των οχημάτων και είναι διακριτή μόνον από τα οχήματα που κινούνται με κατεύθυνση από το καζίνο προς το κέντρο, ενώ έτερη όμοια προειδοποιητική πινακίδα τοποθετήθηκε παραπλεύρως της σιδηροδοκού προς τη θάλασσα και επάνω στο πεζοδρόμιο, η οποία επιτάσσει την επίδειξη προσοχής από τον οδηγό του διερχομένου προς την αντίθετη από την ανωτέρω κατεύθυνση οχήματος, ήτοι από το κέντρο της πόλεως προς το καζίνο (βλ.τις περιεχόμενες στη δικογραφία σχετικές φωτογραφίες). Εξ άλλου, στο άκρο της ευρισκομένης επί της συμβολής των οδών ..... και .... σιδηροδοκού τοποθετήθηκε κλειδαριά (λουκέτο), με σκοπό αυτή να κλειδώνεται από τα όργανα του Δήμου, προκειμένου να μην εισέρχονται επί της παραλιακής οδού τα κινούμενα προς το κέντρο της πόλεως οχήματα. Το αυτό συνέβη και με την έτερη σιδηροδοκό επί της οδού Δ. ...., προκειμένου να εμποδίζεται η διέλευση των οχημάτων προς την αντίθετη κατεύθυνση. Όπως προκύπτει όμως από το υπ' αριθ. 13438/2002 έγγραφο που υπογράφει ο κατ/νος, παρατηρήθηκε αδυναμία ελέγχου των εν λόγω απαγορευτικών συστημάτων, καθότι συχνά ελάμβανε χώρα διάρρηξη των ανωτέρω κλειδαριών από αγνώστους και επιπλέον, τα σχετικά κλειδιά κατείχαν, εκτός από τα όργανα του εναγομένου Δήμου, το Αστυνομικό Τμήμα Λουτρακίου, η Σχολή Μηχανικού, το Κέντρο Υγείας Λουτρακίου, ο ....(ιδιοκτήτης του κέντρου ....) και άλλα πρόσωπα, με αποτέλεσμα οι απαγορευτικές σιδηροδοκοί να ανοίγουν και να κλείνουν ανεξέλεγκτα, όλες τις ώρες της ημέρας και όλους τους μήνες του χρόνου. Στις 24-4-2001 και περί ώρα 03.00 πρωινή, ο ηλικίας 29 ετών Ζ, γυιός του πολιτικώς ενάγοντος, χωρίς να φορά προστατευτικό κράνος και να κατέχει την κατά νόμο άδεια ικανότητος οδηγήσεως, επιβιβάστηκε στην υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ..... δίκυκλη μοτοσικλέτα, μικρού σχετικά κυβισμού (86 cc), προκειμένου να επιστρέψει από το χώρο της εργασίας του (κατάστημα ηλεκτρονικών παιγνίων) επί της οδού ..... στο ...., στην οικία του, που βρίσκεται στην περιοχή .... του εν λόγω Δήμου. Ακολούθησε δε τη συνήθη για αυτόν διαδρομή με κατεύθυνση από το κέντρο της πόλεως προς το Καζίνο, δια της παραλιακής οδού ..... Συγκεκριμένα, εισήλθε στην παραλιακή οδό από την οδό ...., δεδομένου ότι η, κατά τα ανωτέρω, απαγορευτική σιδηροδοκός ήταν ανοικτή, όπως, άλλωστε, όλες τις προηγούμενες ημέρες και ώρες και διέσχισε την οδό ..... με κατεύθυνση προς το καζίνο, υπολαμβάνοντας ότι και η δεύτερη όμοια σιδηροδοκός επί της συμβολής της εν λόγω οδού με την οδό Αιγαίου ήταν επίσης ανοικτή, αφού, εξ άλλου, ανοικτή ήταν και το απόγευμα της προηγουμένης ημέρας, ότε διήλθε με κατεύθυνση προς τον τόπο εργασίας του. Όμως, λόγω του ανεπαρκούς φωτισμού στο σημείο, αυτό, της ελλείψεως σχετικής φωτεινής προειδοποιητικής σημάνσεως, καθώς και του αποχρωματισμού της σιδηροδοκού από το ειδικό κίτρινο αντανακλαστικό χρώμα, εξαιτίας της μεγάλης διαβρώσεως και της ανεπαρκούς συντηρήσεως αυτής, ο ανωτέρω δεν αντελήφθη εγκαίρως ότι η εν λόγω σιδηροδοκός ήταν κατεβασμένη. Έτσι μείωσε την ταχύτητα καθυστερημένα, και πλαγιολίσθησε προς τη δεξιά πλευρά αυτής. Ακολούθως συρόμενος με τη μοτοσικλέτα του επί του οδοστρώματος, προσέκρουσε στο κάτω μέρος της σιδηροδοκού, όπου βρισκόταν το σιδερένιο διαγώνιο υποστύλωμα, το οποίο από την μεγάλη διάβρωση (σκουριά) είχε σχεδόν αποκολληθεί (βλ. σχετ. φωτογραφία). Αποτέλεσμα της προσκρούσεως του Ζ στη σιδηροδοκό ήταν να τον διαπεράσει το φθαρμένο και αποκολληθέν, εν τέλει, υποστύλωμά της και να επέλθει, έτσι, ο θάνατός του από κάταγμα αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, με πλήρη διατομή μεταξύ Α1-Α2 σπονδύλων (βλ.σχετ. την από 31.5.2001 ιατροδικαστική έκθεση νεκροψίας-νεκροτομής του Ιατροδικαστού Πειραιώς, ....). Όπως επίσης διαπιστώθηκε από τις εν συνεχεία διενεργηθείσες εξετάσεις, ο φονευθείς οδηγός οδηγούσε ευρισκόμενος υπό την επίδραση οινοπνεύματος, καθόσον στο δείγμα αίματος που ελήφθη ανιχνεύτηκε ποσότητα αιθυλικής αλκοόλης σε ποσοστό 1,76 γραμ. ανά 1/t (βλ. την από 11-5-2001 έκθεση εξετάσεως από το Τμήμα χημείου της Δ/νσεως Εγκληματολογικών Ερευνών της ΕΛ-ΑΣ) και ακολούθως κατά την επανεξέταση του δείγματος 1,93 γραμ. ανά 1/t, (βλ. την από 11-6-2001 όμοια έκθεση), ενώ σύμφωνα με την υπ' αριθ. 842/29-5-2001 έκθεση τοξικολογικής εξετάσεως αίματος και ούρων από το Εργαστήριο Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του Παν/μίου Αθηνών ανιχνεύτηκε παρουσία οινοπνεύματος σε συγκέντρωση 2,17 γραμ. ανά 1/t. Από τα περιστατικά που προεκτέθηκαν με σαφήνεια προκύπτει ότι ο κατ/νος Δήμαρχος, αν και είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση, (βλ. το άρθρο 24 του τότε ισχύοντος Δημοτικού Κώδικα, που αναφέρεται στην προστασία της υγείας και ζωής των δημοτών με κάθε ενδεδειγμένο μέτρο), δεν κατέβαλε το καθήκον της προσοχής, το οποίο κάτω από τις ίδιες περιστάσεις επιβάλλουν σε κάθε μέτρια συνετό Δήμαρχο οι κανόνες που ρυθμίζουν την ιδιότητά του και οι κανόνες της κοινής πείρας και λογικής, αλλά και μπορούσε να καταβάλλει σύμφωνα με τις προσωπικές του ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες. Έτσι δεν πρόβλεψε, ενώ αν πρόσεχε θα μπορούσε να προβλέψει και αποφύγει, το προπεριγραφέν αξιόποινο αποτέλεσμα που τελεί σε άμεσο αιτιώδη σύνδεσμο με την παράλειψή του υπό την έννοια ότι η συμπεριφορά του κατά την κοινή αντίληψη είναι η αμέσως προκαλέσασα το ατύχημα και σε κάθε περίπτωση τελεί σε σχέση αιτιότητος προς αυτό. Ειδικότερα : Επέμενε στην διατήρηση και λειτουργία των εν λόγω απαγορευτικών σιδηροδοκών, α. παρά το γεγονός ότι 1. ουσιαστικά δεν υπήρχε σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου ληφθείσα κατά τη νόμιμη διαδικασία, δεδομένου ότι οι προαναφερόμενες αποφάσεις του Δ.Σ αφορούσαν αποκλειστικώς και μόνο το χρονικό διάστημα από 1-11-1984 μέχρι 30-3-1985 και 2. αδυνατούσε να ελέγξει την λειτουργία τους, με την έννοια ότι ήσαν ανοιχτές και κλειστές σε μη τακτά χρονικά διαστήματα, παραβιάζοντο οι κλειδαριές τους και τα κλειδιά τους τα κατείχε ανεξακρίβωτος αριθμός προσώπων κάνοντας χρήση κατά το δοκούν β. χωρίς να έχει μεριμνήσει να την επισημάνει επαρκώς τοποθετώντας προειδοποιητικές φωτεινές σημάνσεις σε ικανή απόσταση γ. χωρίς να φροντίζει για την τακτική συντήρησή τους με φωσφορούχα κίτρινα χρώματα, έτσι ώστε να είναι ευδιάκριτες και δ. να είναι κατασκευασμένες με ειδικά υλικά, έτσι ώστε να λυγίζουν σε περίπτωση πρόσκρουσης και να αποφεύγεται τοιουτοτρόπως ο τραυματισμός των προσκρουόντων. Η ευθύνη του δεν αναιρείται από το γεγονός ότι στην επέλευση του εν λόγω ζημιογόνου αποτελέσματος συνέτεινε και αμελής συμπεριφορά του ιδίου του παθόντος μοτ/στη, εγεκείμενη στο ότι οδηγούσε νυχτερινές ώρες χωρίς σύνεση και προσοχή, ευρισκόμενος υπό την επίδραση οινοπνεύματος και δεν αντελήφθη έγκαιρα την ύπαρξη των απαγορευτικών σιδηροδοκών, με αποτέλεσμα να επιχειρήσει καθυστερημένα πέδηση και αποφευκτικό ελιγμό πλαγιολίσθησης. Ο ισχυρισμός του κατ/νου ότι δεν ευθύνεται γιατί τις σχετικές αρμοδιότητες τις είχε αναθέσει στον αντιδήμαρχο ....., πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, προεχόντως διότι με την υπ' αριθ. 1895/2001 απόφασή του παραχωρήθηκαν στον εν λόγω αντιδήμαρχο οι αρμοδιότητες και το δικαίωμα υποβολής εγγράφων που αφορούν τις μελέτες, έργα και τις κατασκευές και όχι τις επισκευές και συντηρήσεις έργων για την επισκευή και βελτίωση του ηλεκτροφωτισμού των οδών και γενικά των κοινόχρηστων υπαίθριων, χώρων του. Επομένως πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο κατ/νος όπως και πρωτοδίκως". Ακολούθως, το Τριμελές Εφετείο Ναυπλίου, στο διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεώς του, κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο Δήμαρχο, ήδη αναιρεσείοντα, του ότι: "Στο .... στις 24 Απριλίου 2001 από αμέλειά του επέφερε τον θάνατο του Ζ, κατοίκου εν ζωή ... (περιοχή ...), δηλαδή από έλλειψη της προσοχής που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη και η παράλειψή του και συγκεκριμένα ενώ ήταν ο κατηγορούμενος Χ δήμαρχος του Δήμου Λουτρακίου - Περαχώρας, ενεργώντας ως νόμιμος εκπρόσωπος του Δήμου Λουτρακίου-Περαχώρας επέτρεψε την παραμονή και λειτουργία απαγορευτικών σιδηροδοκών, που είχαν τοποθετηθεί κάθετα και καθ' όλο το πλάτος του οδοστρώματος της παραλιακής δημοτικής οδού .... και στην συμβολή της με την δημοτική οδό ...., κατασκευασμένες από μεγάλης διατομής στρογγυλούς σωλήνες, που εστηρίζοντο στα δύο άκρα του οδοστρώματος επί δύο σταθερών στηριγμάτων από σιδηροδοκό, παρά το γεγονός ότι :1. δεν υπήρχε σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου ληφθείσα, κατά τη νόμιμη διαδικασία, αφού προεκδοθείσες αποφάσεις του Δ, Σ αφορούσαν αποκλειστικώς και μόνο το χρονικό διάστημα από 1-11-1984 μέχρι 30-3-1985 και 2. αδυνατούσε να ελέγξει την λειτουργία τους, με την έννοια ότι ήσαν ανοιχτές και κλειστές σε μη τακτά χρονικά διαστήματα, παραβιάζοντο οι κλειδαριές τους και τα κλειδιά τους τα κατείχε ανεξακρίβωτος αριθμός προσώπων κάνοντας χρήση κατά το δοκούν και επιπροσθέτως χωρίς να μεριμνήσει όπως είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση, αφενός μεν να τοποθετηθεί επί της ως άνω οδού και σε απόσταση πριν από την μπάρα προειδοποιητικά σήματα για την για την ενημέρωση των οδηγών, καθώς επίσης και φωτεινός παλλόμενος ή κυκλικής μορφής σηματοδότης ή να τοποθετηθεί στο χώρο της μπάρας επαρκής φωτισμός, έτσι ώστε να γίνεται αντιληπτή η ύπαρξη της από σιδηροδοκούς μπάρας από απόσταση κατά τις νυκτερινές ώρες, αφετέρου δε να γίνεται τακτική συντήρηση αυτής έτσι ώστε να μην καταστρέφεται το ειδικό κίτρινο αντανακλαστικό χρώμα με το οποίο ήταν αρχικά βαμμένη και έτσι καθίσταται δυσδιάκριτη κατά τις νυκτερινές ώρες με αποτέλεσμα η υπ' αριθμ. .... μοτοσικλέτα ιδιοκτησίας Ψ, οδηγούμενη από τον θανόντα Ζ, η οποία εκινείτο στον ως άνω τόπο και χρόνο και περί ώρα 03:00 επί της οδού ..... με κατεύθυνση από κέντρο ... προς καζίνο, όταν έφθασε στην διασταύρωση αυτής με την οδό ....., να προσκρούσει επί της ως άνω σιδερένιας μπάρας. Συνεπεία της ως άνω πρόσκρουσης τραυματίστηκε ο οδηγός Ζ, ο οποίος αφού υπέστη "κάταγμα αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης με πλήρη διατομή μεταξύ Α1-Α2 σπονδύλου" πέθανε από τα τραύματα του αυτά ως μόνη ενεργό αιτίας".
Με βάση τις παραδοχές αυτές το Δικαστήριο της ουσίας, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του, την απαιτούμενη κατά το Σύνταγμα και τον ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σε αυτή, με σαφήνεια και πληρότητα, χωρίς αντιφάσεις και λογικά κενά, τα προκύψαντα από τη διαδικασία πραγματικά περιστατικά, που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε το Δικαστήριο τα πραγματικά αυτά περιστατικά και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους υπήγαγε τα περιστατικά αυτά , στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 15,26 παρ.1 β, 28, 302 παρ.1 του ΠΚ, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και τις οποίες, ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου παραβίασε. Ειδικότερα η προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρει σε τι συνίσταται η δια παραλείψεως αμέλεια του αναιρεσείοντος, Δημάρχου Λουτρακίου- Περαχώρας Κορινθίας από το 1995 μέχρι το 2006, ήτοι ποία συγκεκριμένα προστατευτικά μέτρα όφειλεν να πάρει, ως εκ των καθηκόντων του εκ της παραπάνω Δημαρχιακής ιδιότητάς του και δη ότι δεν μερίμνησε, όπως είχεν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση ως άνω από τη Δημαρχιακή αυτή έννομη σχέση ως νόμιμος εκπρόσωπος του Δήμου, αλλά και από το ισχύον κατά το χρόνο του εν λόγω ατυχήματος(24-4-2001) άρθρο 24 του Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα (Π.Δ. 410/1995), που αναφέρεται στην υποχρέωση του Δημάρχου προς προστασία της υγείας και της ζωής των δημοτών του Δήμου του με κάθε ενδεδειγμένο μέτρο και δεν κατέβαλε το καθήκον προσοχής, το οποίο κάτω από τις ίδιες περιστάσεις επιβάλλουν σε κάθε μέτρια συνετό Δήμαρχο οι κανόνες που ρυθμίζουν την ιδιότητά του και οι κανόνες της κοινής πείρας και λογικής και που μπορούσε να καταβάλει, σύμφωνα με τις προσωπικές του ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες, και περαιτέρω, ενώ γνώριζε, ότι από προηγούμενη συμπεριφορά των υφισταμένων του Δημοτικών οργάνων και του ιδίου, είχε δημιουργηθεί κίνδυνος επέλευσης ατυχήματος, ήτοι ενώ ήταν νόμιμος εκπρόσωπος του εν λόγω Δήμου από το 1995 και ως εκ της θέσεώς του αυτής και των εν γένει καθηκόντων του, γνώριζε ότι α) είχαν τοποθετηθεί και λειτουργούσαν από το 1984 απαγορευτικές σιδηροδοκοί (μπάρες) κάθετα και καθόλο το πλάτος του οδοστρώματος της παραλιακής δημοτικής οδού .... στη συμβολή της με την οδό ...., κατασκευασμένες από μεγάλης διατομής στρογγυλές σωλήνες, που στηρίζονταν στα δύο άκρα του οδοστρώματος επί δύο σταθερών στηριγμάτων από σιδηροδοκό, β) ότι οι με αριθμούς 97/1983, 181/2004 αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου για πεζοδρόμηση τμήματος της άνω οδού .... και τοποθέτηση και λειτουργία των σιδηροδοκών αυτών, αφορούσαν μόνο το χρονικό διάστημα από 1-11-1984 μέχρι 30-3-1985 και έκτοτε λειτουργούσαν παράνομα, γ) ότι αδυνατούσε να ελέγξει τη λειτουργία αυτών, αφού παρέμεναν ανοικτές και κλειστές σε μη τακτικά χρονικά διαστήματα, όλες τις ημέρες και τις ώρες του έτους και οι κλειδαριές τους παραβιάζονταν και τα κλειδιά τους κατείχε ανεξακρίβωτος αριθμός προσώπων, ακόμα και καταστηματάρχες της περιοχής, κάνοντας χρήση κατά το δοκούν, δ) ότι δεν υπήρχε κατάλληλος δημοτικός φωτισμός πλησίον, προειδοποιητικά των οδηγών φωτεινά σήματα, ενώ υπήρχε ανεπαρκής συντήρηση των σιδηροδοκών με κίτρινο ανακλαστικό χρώμα, με συνέπεια να υπάρχουν σκουριές από τη χειμερινή διάβρωση και αποχρωματισμός του άνω ανακλαστικού χρώματος, παρά ταύτα, δε μερίμνησε σαν Δήμαρχος και έτσι από έλλειψη της δέουσας προσοχής την οποίαν όφειλε κατά τα πιο πάνω και μπορούσε να καταβάλει, παρέλειψε να προβεί στις ενδεδειγμένες ενέργειες για πρόληψη ατυχήματος και ειδικότερα δε μερίμνησε να τοποθετηθούν επί της ως άνω οδού και σε απόσταση πριν από τη μπάρα, προειδοποιητικά σήματα για την ενημέρωση των οδηγών, φωτεινός παλλόμενος ή κυκλικής μορφής σηματοδότης ή να τοποθετηθεί στο χώρο της σιδηροδοκού επαρκής φωτισμός, έτσι ώστε να γίνεται αντιληπτή η ύπαρξή της από ικανή απόσταση κατά τις νυκτερινές ώρες, δε μερίμνησε να γίνεται από τους αρμόδιους υφισταμένους του υπαλλήλους του Δήμου αυτού, τακτική συντήρηση της σιδηροδοκού, έτσι ώστε, όταν καταστρέφεται, να βάφεται και πάλι το ειδικό κίτρινο ανακλαστικό χρώμα, με το οποίο ήταν αρχικά βαμμένη και έτσι η συγκεκριμένη σιδερένια μπάρα, λόγω αποχρωματισμού και της ελλείψεως κάθε προειδοποιητικού φωτεινού ή ανακλαστικού σήματος, να είναι δυσδιάκριτη από τους χρήστες της οδού αυτής και ο παθών Ζ, κατά τις νυκτερινές ώρες της 24-4-2001, οδηγώντας δίκυκλη μοτοσυκλέττα επί της ....., εισελθών από την οδό ...., με κατεύθυνση προς το καζίνο Λουτρακίου, λόγω του ότι όλες τις προηγούμενες ημέρες και ώρες η συγκεκριμένη σιδηροδοκός - μπάρα ήταν ανοικτή, διελθών και την πρώτη σιδηροδοκό που βρήκε ανοικτή, συνέχισε υπολαμβάνων ότι και η δεύτερη σιδηροδοκός θα είναι ανοικτή, μη διακρίνας εγκαίρως ότι αυτή ήταν κατεβασμένη, λόγω των άνω ελαττωμάτων διάβρωσης και λόγω των πιο πάνω παραλείψεων του αναιρεσείοντος εκπροσώπου της Δημοτικής Αρχής, παρά τη μείωση της ταχύτητάς του και την πλαγιολίσθηση, επέπεσε στη σιδηροδοκό, στο κάτω διαγώνιο υποστύλωμα αυτής, που από τη διάβρωση είχε μάλιστα αποκολληθεί και τον διαπέρασε στο σώμα και επήλθε εκ τούτου του ατυχήματος αυτού ο θάνατός του, από κάταγμα αυχενικής μοίρας με πλήρη διατομή Α1-Α2 σπονδύλων. Αναφέρεται δε στο αιτιολογικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως και η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ των αναφερομένων ως άνω παραλείψεων του κατηγορουμένου Δημάρχου, ως ενεργού αιτίας και του επελθόντος αποτελέσματος του θανάτου του άνω οδηγού, ανεξάρτητα από τη συνυπαιτιότητα του οδηγού, γεγονός που θα αποφευγόταν, αν ο κατηγορούμενος είχε λάβει, όπως όφειλε εκ των καθηκόντων του ως εκπροσώπου του άνω Δήμου, τα παραπάνω επιβαλλόμενα και προσήκοντα προστατευτικά μέτρα.
Τέλος και η αιτίαση του αναιρεσείοντος, ότι το Δικαστήριο εσφαλμένα δέχθηκε ότι αυτός ως Δήμαρχος, είχε υποχρέωση να λάβει τα παραπάνω μέτρα, καθόσον δυνάμει της υπ. αριθ. 1895/2001 αναγνωσθείσας αποφάσεώς του, είχε μεταβιβάσει στον τότε Αντιδήμαρχο ...., τις αρμοδιότητες συντήρησης των άνω σιδηροδοκών, είναι απορριπτέα ως αβάσιμη, αφού στην προσβαλλόμενη απόφαση, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, το Δικαστήριο, με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, απέρριψε τον εν λόγω ισχυρισμό του κατηγορουμένου, δεχθέν ότι με το παραπάνω έγγραφο γίνεται μεταβίβαση και ανάθεση στον Αντιδήμαρχο αυτό των καθηκόντων και αρμοδιοτήτων να υποβάλει έγγραφα που αφορούν μελέτες, έργα και τις κατασκευές και όχι η επισκευή και η συντήρηση έργων, όπως των άνω σιδηροδοκών. Επίσης δεν υπάρχει καμία ασάφεια, λογικό κενό ή αντίφαση αιτιολογικού και διατακτικού, το αιτιολογικό δεν αποτελεί πιστή αντιγραφή του διατακτικού, γίνεται συσχέτιση και αξιολόγηση όλων των αποδεικτικών μέσων και των προκυπτόντων από αυτά πραγματικών περιστατικών, έγινε ορθή υπαγωγή αυτών των περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη, η οποία δεν παραβιάστηκε ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου και η απόφαση δε στερείται νόμιμης βάσης. Ήτοι οι σχετικές αιτιάσεις του αναιρεσείοντος είναι απορριπτέες ως αβάσιμες. Επομένως οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε του ΚΠοινΔ, λόγοι αναιρέσεως της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως και σχετικοί ίδιοι από 21-4-2008 πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι. Μετά ταύτα, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα(άρθρο 583 παρ.1 ΚΠοινΔ)και στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος( άρθρα 176,183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 8-2-2008 αίτηση αναιρέσεως και τους από 21-4-2008 πρόσθετους λόγους αυτής, του Χ, για αναίρεση της με αριθ. 926/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου(Πλημμελημάτων) Ναυπλίου. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ, και στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος ποσού πεντακοσίων (500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Νοεμβρίου 2008.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Ιανουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή