Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 657 / 2009    (ΣΤ, Penal Cases)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Προθεσμία, Ανωτέρα βία.




Περίληψη:
Απορρίπτει αίτηση αναίρεσης ως εκπροθέσμως ασκηθείσα και τους προβαλλόμενους λόγους ανωτέρας βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος.




ΑΡΙΘΜΟΣ 657/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή - Εισηγητή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Θάνου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 10 Φεβρουαρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ και ήδη κρατούμενου στην Κλειστή Φυλακή ....., ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 296-297/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών.
Το Πενταμελές Εφετείο Πατρών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19 Μαΐου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1034/2008.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Θάνος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη με αριθμό 366/7.7.08, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
Εισάγω στο Δικαστήριό σας (σε Συμβούλιο) την από 19 Μαΐου 2008 αίτηση αναίρεσης του Χ, οδ. ..... αριθμ. ... και ήδη κρατουμένου στην Κ.Φ. ....., που ασκήθηκε με δήλωση κατά τις διατυπώσεις του άρθρου 474 παρ. 1 ΚΠοινΔ, στο Διευθυντή της Κλειστής Φυλακής ..... ....., από τον ίδιο αυτοπροσώπως, κατά της αριθμ. 296-297/2007 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών, που εκδόθηκε κατ'έφεση, με την οποία καταδικάσθηκε για κατοχή ναρκωτικών ουσιών από μη τοξικομανή σε ποινή καθείρξεως οκτώ (8) ετών και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ και εκθέτω τα εξής:
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 507 παρ. 1α, 473 παρ. 1 και 476 παρ. 1 του ΚΠοινΔ συνάγεται ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, εκτός από τις άλλες περιπτώσεις και όταν ασκηθεί μετά την πάροδο της οριζόμενης για την άσκησή του προθεσμίας. Η προθεσμία γενικώς για την άσκηση των ενδίκων μέσων, εφόσον διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, είναι δέκα ημέρες, όταν ο δικαιούμενος διαμένει στην ημεδαπή και ήταν παρών κατά τη δημοσίευση της αποφάσεως. Αν ο δικαιούμενος δεν ήταν παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως, η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δέκα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της αποφάσεως. Κατά την εξαιρετική δε διάταξη της παραγ. 3 του ίδιου ως άνω άρθρου 473, η προθεσμία για την άσκηση της αναιρέσεως αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, στην περίπτωση δε που η απόφαση απαγγελθεί χωρίς να είναι παρών ο κατηγορούμενος η δεκαήμερη προθεσμία αρχίζει από την επίδοση της απόφασης στον κατηγορούμενο εφόσον η επίδοση αυτής είναι μεταγενέστερη από την καταχώρισή της στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 ΚΠοινΔ (ΑΠ 113/2004 - σε Συμβούλιο - ΠΧ, ΝΔ, 981).
Εξάλλου, από τη γενική αρχή του δικαίου, κατά την οποία κανένας δεν υποχρεώνεται στα αδύνατα, προκύπτει ότι είναι επιτρεπτή η άσκηση ενδίκου μέσου και μετά την πάροδο της προθεσμίας ασκήσεώς του, αν συνέτρεξε λόγος ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, αλλά στην περίπτωση αυτή, όπως συνάγεται από το άρθρο 474 παρ. 2 ΚΠοινΔ, ο ασκών το ένδικο μέσο πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς του να αναφέρει το λόγο ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, που δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή του και τα αποδεικτικά μέσα που αποδεικνύουν τον επικαλούμενο αυτό λόγο. Αν δεν το πράξει, το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, ως εκπρόθεσμο και απορρίπτεται (ΑΠ 429/2005, Ποιν.Δικ. 2005 σελ. 922 κ.ά.). Στην προκειμένη περίπτωση η προσβληθείσα απόφαση, που εκδόθηκε παρόντος του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου, καταχωρίστηκε στο ειδικό βιβλίο την 30-7-2007 (βλ. απόφαση και σχετική υπηρεσιακή βεβαίωση), η δε αναίρεση κατ'αυτής ασκήθηκε την 19-5-2008, δηλαδή μετά την πάροδο της τασσομένης δεκαήμερης προθεσμίας ασκήσεώς της. Τα αναφερόμενα δε στη δήλωση ασκήσεως του ενδίκου αυτού μέσου από τον αναιρεσείοντα-κατηγορούμενο για να δικαιολογήσει την εκπρόθεσμη άσκηση της αναίρεσης ότι "ουδέποτε πληροφορήθηκε από τον τότε πληρεξούσιο δικηγόρο του περί του χρόνου δημοσιεύσεως και καταχωρίσεως της ως άνω αποφάσεως στα οικεία βιβλία του Εφετείου Πατρών, ώστε να ασκήσει εμπροθέσμως την παρούσα", εκτός του ότι δεν διαλαμβάνονται στη δήλωση και τα αποδεικτικά μέσα που να τα αποδεικνύουν, δεν συνιστούν λόγο ανωτέρας βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, αφού ο αναιρεσείων, ο οποίος γνώριζε την ελληνική γλώσσα και ήταν παρών κατά τη δημοσίευση της απόφασης, μπορούσε επιμελώς ενεργών να πληροφορηθεί το χρόνο καταχώρισης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου (ΑΠ 1016/2000 Π.Χ., ΝΑ, 248).
Κατ'ακολουθίαν η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως είναι εκπρόθεσμη και συνεπώς απαράδεκτη.
Εν όψει όλων αυτών πρέπει, κατά τα άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ, να απορριφθεί ως απαράδεκτη η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς
Π ρ ο τ ε ί ν ω: 1) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 19-5-2008 αίτηση αναίρεσης του Χ, κατοίκου ..... και ήδη κρατουμένου στην Κ.Φ. ....., κατά της αριθμ. 296-297/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών. Και 2) Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.
Αθήνα 30-6-2008
Η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου
Ευτέρπη Κουτζαμάνη
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 507 παρ. 1α, 473 παρ. 1 και 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, εκτός των άλλων περιπτώσεων, και όταν ασκηθεί μετά την πάροδο της οριζόμενης για την άσκησή του προθεσμίας. Η προθεσμία για την άσκηση των ενδίκων μέσων, εφόσον διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, είναι δέκα ημέρες, όταν ο δικαιούμενος διαμένει στην ημεδαπή και ήταν παρών κατά τη δημοσίευση της αποφάσεως. Αν ο δικαιούμενος δεν ήταν παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως, η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δέκα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της αποφάσεως. Κατά δε την διάταξη της παρ. 3 του ως άνω άρθρου 473, η προθεσμία για την άσκηση της αναιρέσεως αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, στην περίπτωση δε που η απόφαση απαγγελθεί χωρίς να είναι παρών ο κατηγορούμενος, η δεκαήμερη προθεσμία αρχίζει από την επίδοση της απόφασης στον κατηγορούμενο, εφόσον η επίδοση αυτής είναι μεταγενέστερη από την καταχώρισή της στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 Κ.Π.Δ.
Περαιτέρω, από τη γενική αρχή του δικαίου, κατά την οποία κανένας δεν υποχρεώνεται στα αδύνατα, προκύπτει ότι είναι επιτρεπτή η άσκηση ενδίκου μέσου και μετά την πάροδο της προθεσμίας ασκήσεώς του, αν συνέτρεξε λόγος ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, αλλά στην περίπτωση αυτή, όπως συνάγεται από τη διάταξη του άρθρου 474 παρ. 2 του Κ.Π.Δ., εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο, πρέπει, στη δήλωση ασκήσεώς του, να αναφέρει το λόγο ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, που δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή του, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα που αποδεικνύουν τον επικαλούμενο αυτό λόγο. Αν δεν το πράξει, το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, ως εκπρόθεσμο και ως τέτοιο απορρίπτεται. Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπ' αρ. 58/2008 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αρ. 296-297/2007 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών, με την οποία ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος και του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης οκτώ (8) ετών και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ, για αγορά και κατοχή ναρκωτικών. Η απόφαση αυτή, η οποία εκδόθηκε παρόντος του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου, καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο την 30-7-2007, σύμφωνα με την υφιστάμενη στο σώμα αυτής υπηρεσιακή βεβαίωση, η δε κατ' αυτής αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε την 19-5-2008, δηλαδή μετά την πάροδο της τασσόμενης δεκαήμερης προθεσμίας για την άσκησή της. Οσον αφορά τα αναφερόμενα στη δήλωση ασκήσεως του ένδικου αυτού μέσου από τον ασκήσαντα αυτό κατηγορούμενο προκειμένου αυτός να δικαιολογήσει την εκπρόθεσμη άσκησή του, ότι "ουδέποτε πληροφορήθηκε από τον τότε πληρεξούσιο δικηγόρο του περί του χρόνου δημοσιεύσεως και καταχωρίσεως της ως άνω αποφάσεως στα οικεία βιβλία του Εφετείου Πατρών, ώστε να ασκήσει εμπροθέσμως την παρούσα", εκτός του ότι δεν διαλαμβάνονται στη δήλωση και τα αποδεικτικά μέσα που να τα αποδεικνύουν αυτά δεν συνιστούν λόγο ανωτέρας βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, αφού ο αναιρεσείων, ο οποίος ήταν γνώστης της ελληνικής γλώσσας, μπορούσε, επιμελώς ενεργώντας, να πληροφορηθεί το χρόνο καταχώρισης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου και στη συνέχεια να ασκήσει εμπρόθεσμα την αναίρεση.
Μετά από αυτά, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη, συνεπεία της εκπρόθεσμης άσκησής της και ως τοιαύτη πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθ. 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ' αρ. 58/19.5.2008 αίτηση του Χ, κρατουμένου στην Κ.Φ. ....., για αναίρεση της υπ' αρ. 296-297/2007 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 19 Φεβρουαρίου 2009. Και,
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 5 Μαρτίου 2009.-

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ