Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 1617 / 2010    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Απιστία, Συναυτουργία.




Περίληψη:
Παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών (άρθρο 6 παρ. 2 εδ. γ περ. ιι του Ν. 3074/2002) για να δικαστεί ο αναιρεσείων στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων για απιστία από κοινού στην οποία η περιουσιακή ζημία υπερβαίνει τις 15.000 € και απιστία από κοινού, κατ' εξακολούθηση. Απορρίπτεται ως αβάσιμος ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας. Απορρίπτει την αίτηση.




Αριθμός 1617/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' Ποινικό Τμήμα - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Κωνσταντίνου Κούκλη), ως αρχαιότερο μέλος στη σύνθεση, Βιολέττα Κυτέα, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Ψάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 21 Μαΐου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Α. Β. του Ν., κατοίκου ..., περί αναιρέσεως του υπ' αριθμ.14/2010 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θράκης. Με συγκατηγορουμένους τους 1)Π. Β. του Α., 2)Α. Τ. του Χ. και 3)Α. Μ. του Μ. και με πολιτικώς ενάγουσα την "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ (ΔΕΥΑΚ)" που εδρεύει στην Κομοτηνή και εκπροσωπείται νόμιμα.
Το Συμβούλιο Εφετών Θράκης με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτό και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 16 Φεβρουαρίου 2010 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 294/2010. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Ψάνης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη, με αριθμό 126/29-3-2010, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
"Εισάγω κατ' άρθρ. 485§1 Κ.Π.Δ., με τη σχετική δικογραφία την υπ' αριθμ. 5/16-2-2010 αίτηση του Α. Β. του Ν., κατοίκου ..., ..., για αναίρεση του υπ' αρ. 14/2010 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θράκης, με το οποίο παραπέμφθηκε (μαζί με άλλους) στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Κακ/των Θράκης να δικασθεί για (α) απιστία από κοινού στην οποία η περιουσιακή ζημία υπερβαίνει το ποσό των 15.000 Ευρώ και (β) απιστία από κοινού, κατ' εξακολούθηση (αρθρ. 1, 14-18, 26§1, 27§1, 45, 94§1, 98, 390 Π.Κ.). Η υπό κρίση αναίρεση έχει ασκηθεί από τον ίδιο τον κατηγορούμενο νομοτύπως, παραδεκτώς και εμπροθέσμως (βλ. συνημμ. το από 5/2/2010 αποδεικτικό επίδοσης του προσβαλλομένου βουλεύματος στο κατ/νο με θυροκόλληση και το από 22/2/10 αποδεικτικό επίδοσης στον αντίκλητο δικηγόρο του Μαρίνο Βαβατσικλή και την υπ' αρ. 5/2010 νόμιμη έκθεση αναίρεσης ενώπιον του Γραμμ. του Εφετείου Θράκης) σύμφωνα με τα άρθρα 473, 474, 482§1-3 Κ.Π.Δ., με προβαλλόμενο λόγον αναίρεσης την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας του βουλεύματος (αρ. 93§3 Συντ., 139 και 484§1δ' Κ.Π.Δ.) και συνεπώς είναι τυπικά δεκτή και πρέπει να ερευνηθεί ο προβαλλόμενος λόγος (βλ. την 5/10 έκθεση αναίρεσης). Επειδή ο ’ρειος Πάγος δεν είναι τρίτου βαθμού ουσιαστικής δικαιοδοσίας δικαστήριο αλλά ακυρωτικό τοιούτο και γι' αυτό ελέγχει μόνο τη νομική ορθότητα του προσβαλλομένου βουλεύματος (ή απόφασης) και με βάση τους προβαλλομένους λόγους αναίρεσης, μη δυνάμενος να εισέλθει στην εκτίμηση και διαπίστωση των πορισμάτων της ανάκρισης, τουτέστι, πραγματικών περιστατικών περί των οποίων κρίνει κυριαρχικώς το συμβούλιο (βλ. Μπουρόπουλο Ερμ. Κ.Ποιν.Δ. τομ. β σελ. 95, ΑΠ 990/80, ΑΠ 88/82 κ.ά.). Ο ’ρειος Πάγος ελέγχει τα εκτιθέμενα στα πρακτικά και στην απόφαση αναφερόμενα (βλ. ΑΠ 580/79) και τα οποία θεωρεί ως γενόμενα. Γι' αυτό και λόγος αναιρέσεως που στηρίζεται σε πραγματικά περιστατικά που δεν γίνονται δεκτά από το προσβαλλόμενο βούλευμα είναι απαράδεκτος γιατί στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση (βλ. και ΑΠ 1349/2002, ΑΠ 2231/2002 Ζησιάδη, Ποινική Δικονομία Γ (1977) σελ. 289 κ.α.). Έτσι και λόγος αναίρεσης που αναφέρεται σε εκτίμηση πραγματικών περιστατικών, σε εσφαλμένη εκτίμηση αποδεικτικών μέσων είναι απαράδεκτος (βλ. ΑΠ 1918/2001, ΑΠ 1999/2002, ΑΠ 956/2003, ΑΠ 859/2001, ΑΠ 1880/2005, ΑΠ 2405/2003, ΑΠ 111/2004, ΑΠ 1449/2000, ΑΠ 635/2001 κ.ά.). Δεν δύναται ο ’ρειος Πάγος να ελέγξει αν το συμβούλιο εκτίμησε ορθά ή όχι τα πράγματα, αν εκ της ανακρίσεως προέκυψαν και άλλα πραγματικά περιστατικά τα οποία δεν δέχθηκε (βλ. ΑΠ 86/82, ΑΠ 85/82, ΑΠ 1663/84 κ.ά.) κλπ. Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα αρκεί η μνεία του είδους τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) και δεν απαιτείται ειδική αναφορά καθενός από αυτά και τι συνήγαγε από το καθένα (βλ. ΑΠ 67/2006, ΑΠ 2170/2003, ΑΠ 111/2004, ΑΠ 86/2004, ΑΠ 1753/2002 κ.ά.) - πράγμα και που πρακτικά δεν είναι δυνατό - ούτε απαιτείται αξιολογική συσχέτιση μεταξύ τους (βλ. ΑΠ 1/2005 ολ., ΑΠ 159/2003, ΑΠ 1128/2002 κ.ά.) - πράγμα που όντως γίνεται πρακτικά για να βγει το αποτέλεσμα. Όταν δε εξαίρονται ορισμένα ή ορισμένο από τα αναφερόμενα κατά το είδος τους αποδεικτικά μέσα αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα άλλα αποδεικτικά μέσα, ούτε απαιτείται να αιτιολογείται γιατί δεν εξαίρονται και τα άλλα (βλ. ΑΠ 570/2006 κ.ά.). Έτσι το παραπεμπτικό βούλευμα έχει την απαιτουμένη από το άρθρο 93§3 Συντ. και 139 Κ.Ποιν.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία όταν εκθέτει με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ανάκριση και θεμελιώνουν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος που αποδίδεται στον κατηγορούμενο και για το οποίο παραπέμφθηκε στο ακροατήριο του αρμοδίου δικαστηρίου, τα αποδεικτικά μέσα (αποδείξεις) από τα οποία προέκυψαν τα άνω δεκτά γενόμενα πραγματικά περιστατικά και τους συλλογισμούς - σκέψεις με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη και ότι προέκυψαν αποχρώσες (επαρκείς) ενδείξεις ενοχής για την παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο (βλ. ΑΠ 1459/2004, ΑΠ 861/2004, ΑΠ 234/2003, ΑΠ 272/2002, ΑΠ 570/2006, ΑΠ 2413/2005, ΑΠ 93/2006, ΑΠ 1269/2006 κ.ά.), όταν τουτέστιν καθίσταται δυνατόν να ελεγχθεί πόθεν και πως ήχθη ο δικαστής στο εξαχθέν συμπέρασμα. Βέβαια, ελέγχει ο ’ρειος Πάγος αν τα δεκτά γενόμενα πραγματικά περιστατικά, και όπως αυτά εκτίθενται, αντίκεινται στους κανόνες της κοινής λογικής, διότι άλλως το εξαχθέν συμπέρασμα θα εμφανίζεται να είναι προϊόν αυθαίρετης-εσφαλμένης κρίσης, πράγμα που δεν μπορεί να γίνει δεκτόν. ’λλο δηλαδή ελεύθερη εκτίμηση των αποδείξεων και άλλο αυθαίρετη εκτίμηση των αποδείξεων. Κατά το άρθρο 390 του Π.Κ. "όποιος με γνώση ζημιώνει την περιουσία άλλου, της οποίας βάσει του νόμου ή δικαιοπραξίας έχει την επιμέλεια ή διαχείρηση (ολική ή μερική ή μόνο για ορισμένη πράξη) τιμωρείται με φυλάκιση. Αν η περιουσιακή ζημία υπερβαίνει τα 15.000 ευρώ, ο δράστης τιμωρείται με κάθειρξη έως δέκα έτη". Από τη διάταξη αυτή, που προβλέπει το έγκλημα της απιστίας, προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εν λόγω εγκλήματος απαιτείται αντικειμενικώς μεν η επέλευση βλάβης στην περιουσία τρίτου προσώπου της οποίας ο δράστης έχει τη διαχείριση ή επιμέλεια, με βάση τον νόμο ή τη δικαιοπραξία, υποκειμενικώς δε δόλος και δη άμεσος, δηλαδή πρέπει ο δράστης αφενός μεν να γνωρίζει ότι έχει την επιμέλεια ή τη διαχείριση ξένης περιουσίας, αφετέρου δε να προβλέπει τουλάχιστον ως αναγκαία συνέπεια της συμπεριφοράς του την πρόκληση ζημίας στην ξένη περιουσία και να αποδέχεται τη ζημία αυτή. Για να έχει ο δράστης την ιδιότητα του διαχειριστή ξένης περιουσίας πρέπει να ενεργεί διαχείριση, δηλαδή να ενεργεί όχι απλώς υλικές, αλλά νομικές πράξεις με εξουσία αντιπροσώπευσης του εντολέα, με δυνατότητα ανάπτυξης πρωτοβουλίας και λήψεως αποφάσεων με κίνδυνο και ευθύνη αυτού. (ΑΠ 970/2006, NOB 2006/1348). Ως περιουσία νοείται το σύνολο των εχόντων χρηματική αξία χρηματικών αγαθών του προσώπου που μπορεί να διατίθενται νομίμως, δηλαδή αγαθών κάθε είδους, κινητών (μεταξύ των οποίων και το χρήμα), ακινήτων, απαιτήσεων, δικαιωμάτων, εμπραγμάτων ή ενοχικών καθώς επίσης η νομή, η σταθερή πελατεία, η με σταθερότητα περιβαλλόμενη προσδοκία κτήσης τέτοιων γενικών οικονομικών αγαθών και οι ελπίδες ακόμη, όχι οι γενικές, απλές και ακαθόριστες, αλλά οι στηριζόμενες σε ορισμένες πιθανότητες. Βλάβη δε της περιουσίας είναι η μείωση της, που επέρχεται με τη μεταβίβαση πράγματος ή παροχής ή με την πληρωμή σε χρήμα, δηλαδή η επί το έλασσον διαφορά μεταξύ της χρηματικής αξίας του συνόλου της περιουσίας, προ της διαθέσεως αυτής και της αξίας της περιουσίας που απομένει μετά τη διάθεση της από το δράστη (ΑΠ 4/2003). Το πλημμέλημα της απιστίας συντρέχει όταν ο δράστης ζημιώνει εν γνώσει του, κατά την από το νόμο ή δικαιοπραξία διαχείριση ή επιμέλεια, την περιουσία άλλου, με πράξη ή παράλειψη εξωτερικής φάσεως ενέχουσα κατάχρηση της αντιπροσωπευτικής εξουσίας χωρίς όμως να διαθέτει επιπλέον και σκοπό νοσφισμού - ιδιοποιήσεως. Για το κακούργημα της απιστίας απαιτείται η περιουσιακή ζημία να υπερβαίνει τα 15.000,00 ευρώ. (Α.Π. 300/2001 Ποιν. Λογ. 2001, 211, Α.Π. 614/2000 Ποιν. Χρον. 2001,19). III) Επειδή το προσβαλλόμενο βούλευμα τόσο με δικές του σκέψεις όσο και με συμπληρωματική υιοθέτηση της πρότασης του παρ' αυτώ εισαγγελέα δέχθηκε, μετά από εκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων τα εξής : Στην προκειμένη περίπτωση από τη διεξαχθείσα κυρία και συμπληρωματική ανάκριση και ειδικότερα από τις καταθέσεις όλων των εξετασθέντων μαρτύρων και τα υπάρχοντα στη δικογραφία έγγραφα, σε συνδυασμό με τις απολογίες των κατηγορουμένων, προέκυψαν τα ακόλουθα κρίσιμα και ουσιώδη πραγματικά περιστατικά: Ο αναιρεσείων κατ/νος Β. Α., από κοινού με τον συγκατ/νό του (Α.Τ.), με γνώση ζημίωσε την περιουσία άλλου, της οποίας δυνάμει νόμου είχε τη διαχείριση, η δε περιουσιακή ζημία υπερέβη το ποσόν των 15.000 ευρώ. Ειδικότερα υπό την ιδιότητά του ως Προέδρου του Δ.Σ. της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης Κομοτηνής (ΔΕΥΑΚ) στην Κομοτηνή την 9.5.2006 από κοινού με τον γενικό διευθυντή της ΔΕΥΑΚ Α. Τ. εξέδωσε εις διαταγή της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "Κ. Ξ. και Σία Ο.Ε." ως υπεργολάβου της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ" την υπ' αρ. ... επιταγή της Τράπεζας Πειραιώς ποσού 30.000 ευρώ, το οποίο ποσό κατατέθηκε στο λογαριασμό υπ' αρ. ... που τηρεί η ως άνω ανώνυμη εταιρία στην Τράπεζα ΑΛΦΑ, αν και γνώριζε ότι στην πραγματικότητα η ΔΕΥΑΚ δεν όφειλε το ανωτέρω ποσό, διότι η ανωτέρω ανώνυμη εταιρία "ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ", στις 12.6.2001 είχε εκχωρήσει στην Τράπεζα ΑΛΦΑ την απαίτηση της κατά της ΔΕΥΑΚ ποσού 174.520,43 ευρώ που απέρρεε από τον 3° λογαριασμό του έργου "Ύδρευση-αποχέτευση Β' Φάση ακαθάρτων και ομβρίων πόλης Κομοτηνής-κλάδος 44" και την 21.1.2003 είχε εκχωρήσει στην ίδια τράπεζα την απαίτησή της κατά της ΔΕΥΑΚ ποσού 128.750,98 ευρώ που απέρρεε από τον 1° λογαριασμό του έργου "Οικισμός Αδριανουπόλεως - δίκτυα ομβρίων", ζημιώνοντας έτσι με γνώση την περιουσία της ΔΕΥΑΚ συνολικά κατά το ποσόν των 30.000 ευρώ, η δε γνώση του προκύπτει από το γεγονός ότι η Τράπεζα ΑΛΦΑ επέδωσε στη ΔΕΥΑΚ την πρώτη σύμβαση εκχώρησης δυνάμει της υπ' αρ. .../9.1.2001 έκθεσης επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Ροδόπης ..., τη δεύτερη σύμβαση εκχώρησης δυνάμει της υπ' αρ. .../22.1.2003 έκθεσης επίδοσης του ιδίου δικαστικού επιμελητή και υπενθύμισε στη ΔΕΥΑΚ το γεγονός των εκχωρήσεων με εξώδικο δήλωση που επιδόθηκε σε αυτήν δυνάμει της υπ' αρ. 16065/13.3.2006 έκθεσης επίδοσης του ιδίου δικαστικού επιμελητή. Επίσης προκύπτει από τα προαναφερθέντα στοιχεία της δικογραφίας ότι ο κατ/νος Α. Τ. από κοινού με τον αναιρεσείοντα κατ/νο Β. Α., με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου αδικήματος, με γνώση ζημίωσαν την περιουσία άλλου, της οποίας δυνάμει δικαιοπραξίας είχαν τη διαχείριση, και ειδικότερα υπό την ιδιότητα του ο πρώτος ως Γενικός Δ/ντής της ΔΕΥΑΚ και ο 2ος ως Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης Κομοτηνής (ΔΕΥΑΚ) και διαχειριστής των πάσης φύσεως οικονομικών συναλλαγών της, δυνάμει της υπ' αρ. 9/3.3.2003 απόφασης του διοικητικού συμβουλίου της (αριθμός πρακτικού 4/2003) από κοινού στην Κομοτηνή, την 10.3.2004, την 29.3.2003 και την 19.11.2003 έδωσαν εντολή στον ταμία της ΔΕΥΑΚ να καταβάλει τα ποσά των 1.000 ευρώ, 7.103,94 ευρώ και 2.500 ευρώ, αντίστοιχα, στην ανώνυμη εταιρία με το διακριτικό τίτλο "ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ" ως εργολαβική αμοιβή της από τον 1° λογαριασμό του τεχνικού έργου "Οικισμός Αδριανουπόλεως-δίκτυα ομβρίων", και ο ταμίας κατέβαλε αυθημερόν τα άνω ποσά, δυνάμει των υπ' αρ. 276/2004, 358/2004 και 1500/2004 ενταλμάτων πληρωμής αντίστοιχα, αν και η ως άνω εταιρεία "ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ", είχε εκχωρήσει την 21.1.2003 στην Τράπεζα ΑΛΦΑ την απαίτησή της κατά της ΔΕΥΑΚ, ποσού 128.750,98 ευρώ που απέρρεε από τον ανωτέρω 1° λογαριασμό και πλέον δεν είχε πλέον απαιτήσεις κατά της ΔΕΥΑΚ και αμφότεροι οι κατηγορούμενοι γνώριζαν την εκχώρηση, διότι η Τράπεζα ΑΛΦΑ επέδωσε στη ΔΕΥΑΚ αντίγραφο της σύμβασης εκχώρησης δυνάμει της υπ' αρ. .../22.1.2003 έκθεσης επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Ροδόπης ..., με τις ενέργειές τους αυτές ζημίωσαν με γνώση την ΔΕΥΑΚ κατά το ποσό των 10.603,94 ευρώ ενώ με τις τρεις μερικότερες πράξεις τους απέβλεπαν στο συνολικό ποσόν της ζημίας. (Βλ. καταθέσεις των μαρτύρων Π. Α., Ζ. Α., Ζ. Α., Κ. Γ., Ν. Ν., Κ. Ξ. καθώς και το με αριθ.586/13-5-2003 έγγραφο της ΔΕΥΑΚ προς την ALPHA BANK, που υπογράφει ως Γεν. Δ/ντής της ο Α. Τ., το με αριθ. 566/13-4-2006 έγγραφο της ΔΕΥΑΚ προς την ALPHA BANK που υπογράφει ο Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. της Α. Μ., την με αριθ. 253/28-2-2003 βεβαίωση της ΔΕΥΑΚ προς την ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ,που υπογράφει ο Γεν. Δ/ντής της Α. Τ., το αριθ. 1803/2-10-2007 Υπηρ. Σημείωμα του Γραμματέα της ΔΕΥΑΚ Τ. Α., το από 31-10-2002 συμφωνητικό μεταξύ ΔΕΥΑΚ και ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ, το από 5-6-1997 συμφωνητικό μεταξύ ΔΕΥΑΚ και ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ, την από 15-6-2007 εξώδικη απάντηση της ΔΕΥΑΚ προς την ALPHA BANK AE, την από 4-6-2008 έγγραφη απάντηση της ALPHA BANK AE προς τον Ανακριτή Ροδόπης, το αριθ. πρωτ. 1217/11-6-2008 έγγραφο-απάντηση του νέου Προέδρου του ΔΣ της ΔΕΥΑΚ Α.Π., το 1200/10-6-08 Υπηρ. Σημείωμα του Γραμματέα της ΔΕΥΑΚ Τ. Α., τον από 7-1-2003 1° λογαριασμό του έργου Μετατόπισης δικτύων-οικισμός Ανδριανουπόλεως, που υπογράφει ο τότε Δ/ντής της ΔΕΥΑΚ Α. Τ., το νο 649/11-3-03 Τιμολόγιο της ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ για εξόφληση του 1ου λογαριασμού του έργου Μετατόπισης δικτύων-οικισμός Ανδριανουπόλεως από την ΔΕΥΑΚ, τον από 7-1-2003 1° λογαριασμό και πιστοποίηση προς πληρωμή εκτελεσθεισών εργασιών της ΔΕΥΑΚ που αφορά το έργο Οικισμός Ανδριανουπόλεως-Δίκτυα Ομβρίων, τις από 12-6-2001 δύο (2) συμβάσεις παροχής ενεχύρου-εκχωρήσεως απαιτήσεων μεταξύ της ALPHA BANK AE υπ/μα Κομοτηνής και της ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ, την από 21-1-2003 σύμβαση παροχής ενεχύρου-εκχωρήσεως απαιτήσεων μεταξύ της ALPHA Τράπεζας Πίστεως και της ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ την από 7-3-2006 εξώδικο δήλωση-όχληση της ALPHA BANK AE προς την ΔΕΥΑΚ). Επειδή από τα προαναφερόμενα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν και τις νομικές σκέψεις και διατάξεις που προαναφέρθηκαν στην μείζονα σκέψη της παρούσας, φρονούμε ότι προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις που στηρίζουν δημόσια κατηγορία εναντίον του 1ου, (Τ. Α.), 2ου (Μ.Α.), 3ου (Β. Α.υ) (αναιρεσείων) και 4ου (Β.Π.) εκ των κατηγορουμένων, για όλες τις πράξεις για τις οποίες κατηγορούνται, θα πρέπει σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 309 παρ. 1ε και313 ΚΠΔ. συνδ. αρθρ. 6 παρ. 2 εδ. γ' Ν.3074/2002, να παραπεμφθούν ενώπιον του ακροατηρίου του Τριμελούς Εφετείου κακουργημάτων Θράκης, το οποίο είναι αρμόδιο καθ' ύλην και κατά τόπον (αρθρ. 111 παρ. 1, 122 παρ. 1 ΚΠΔ) να δικάσει τις πράξεις τους αυτές, οι οποίες προβλέπονται και τιμωρούνται από τις διατάξεις των άρθρων 1/13α',στ', 14, 16, 17, 18, 26 παρ. 1α, 27 παρ.1, 45, 46 παρ. 1α, β, 51, 52 ,53, 60, 61, 63, 79, 94 παρ. 1, 98 παρ.1, 2, 263Α, 390 και 386 παρ. 1, 3, εδ. α',β' ΠΚ, συνδ. 3 παρ. 1,5 παρ. 1,2, 6 παρ. 1, 2,3, 5, 17 παρ. 1 Ν 1069/80 και αριθ. 9/2003 απόφαση του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΚ. Με τις παραδοχές αυτές το Συμβούλιο Εφετών Θράκης διέλαβε στο προσβαλλόμενο βούλευμα την επιβαλλομένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία (άρ. 93 Συντ. και 139 Κ.Π.Δ.), αφού εκθέτει σ' αυτό με πληρότητα και σαφήνεια, χωρίς ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά όλα χωρίς εξαίρεση τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ανάκριση και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, για το οποίο κρίθηκε ο αναιρεσείων παραπεμπτέος στο ακροατήριο, τα αποδεικτικά μέσα τα οποία προσδιορίζονται επαρκώς κατ' είδος, από τα οποία συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους νομικούς συλλογισμούς, με τους οποίους ορθώς υπήγαγε αυτά στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις, τις οποίες σωστά ερμήνευσε και εφάρμοσε.
Συνεπώς, ο από το άρθρο 484 § 1, δ' Κ.Π.Δ., προβαλλόμενος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο πλήττεται το προσβαλλόμενο βούλευμα για έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, είναι αβάσιμος και ως τέτοιος, πρέπει να απορριφθεί, κατά το μέρος δε, με το οποίο, με την επίκληση, κατ' επίφαση, έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Συμβουλίου της ουσίας, ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων και επιχειρείται η επανεκτίμηση τους, είναι απαράδεκτος και ως τέτοιος πρέπει να απορριφθεί. Συνακολούθως δε, επειδή δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναίρεσης προς εξέταση, πρέπει η υπό κρίση αναίρεση να απορριφθεί στο σύνολο της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρθρ. 583 § 1 Κ.Π.Δ.).
Για τους λόγους αυτούς - Προτείνω: (Α) Να απορριφθεί η υπ' αρ. 5/16-2-2010 αίτηση του Α. Β. του Ν., κατοίκου ..., οδός ..., για αναίρεση του υπ' αρ. 14/2010 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θράκης. (Β) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα. Αθήνα 29/3/2010
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Μιλτιάδης Ανδρειωτέλλης"
Αφού άκουσε Τον παραπάνω Αντεισαγγελέα που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση έπειτα αποχώρησε.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 390 εδάφιο α' μεν του ΠΚ, όπως ίσχυε μετά την αντικατάσταση του με το άρθρο 36 παρ. 2 του Ν. 2172/1993 και πριν τροποποιηθεί με το άρθρο 15 του Ν.3242/2004, όποιος με γνώση ζημιώνει την περιουσία άλλου, της οποίας βάσει του νόμου ή δικαιοπραξίας έχει την επιμέλεια ή διαχείριση ( ολική ή μερική ή μόνο για ορισμένη πράξη), τιμωρείται με φυλάκιση, εδάφιο β' δε , όπως ισχύει μετά την τροποποίηση του με το άρθρο 15 του Ν. 3242/2004, εάν η περιουσιακή ζημία υπερβαίνει το ποσό των δέκα πέντε χιλιάδων (15.000)ευρώ, ο δράστης τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα(10) ετών. Από τη διάταξη αυτή που προβλέπει το έγκλημα της απιστίας, προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εν λόγω εγκλήματος, απαιτείται αντικειμενικά μεν η επέλευση βλάβης στην περιουσία τρίτου προσώπου, της οποίας ο δράστης έχει τη διαχείριση ή επιμέλεια με βάση το νόμο ή τη δικαιοπραξία, υποκειμενικά δε δόλος και δη άμεσος , δηλαδή γνώση του δράστη ότι με την πράξη του επιφέρει ζημία στην περιουσία τρίτου προσώπου. Ως περιουσία νοείται το σύνολο των εχόντων χρηματική αξία οικονομικών αγαθών του προσώπου που μπορεί να διατίθενται νομίμως, δηλαδή αγαθών κάθε είδους, κινητών (μεταξύ των οποίων και το χρήμα), ακινήτων, απαιτήσεων, δικαιωμάτων, εμπραγμάτων ή ενοχικών, η νομή κτλ. Βλάβη δε της περιουσίας είναι η μείωση της που επέρχεται με τη μεταβίβαση πράγματος ή παροχής ή με την πληρωμή σε χρήμα, δηλαδή η επί έλαττον διαφορά μεταξύ της χρηματικής αξίας του συνόλου της περιουσίας προ της διαθέσεως αυτής και της αξίας της περιουσίας που απομένει μετά τη διάθεση της από το δράστη.
Το παραπεμπτικό βούλευμα έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. δ'του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτό με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ανάκριση ή την προανάκριση και θεμελιώνουν την ύπαρξη επαρκών ενδείξεων ενοχής του κατηγορουμένου για το έγκλημα για το οποίο ασκήθηκε κατ' αυτού ποινική δίωξη, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες υπήγαγε τα περιστατικά αυτά στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη και έκρινε ότι προέκυψαν επαρκείς ενδείξεις για την παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας α) είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και β) αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς να απαιτείται να εκτίθεται τι προέκυψε από το καθένα χωριστά. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το Συμβούλιο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης. Η επιβαλλόμενη από τις παραπάνω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία υπάρχει και όταν το Συμβούλιο Εφετών αναφέρεται εν όλω ή εν μέρει στην ενσωματωμένη στο βούλευμα πρόταση του Εισαγγελέα Εφετών, αρκεί να εκτίθενται στην τελευταία με σαφήνεια και πληρότητα τα προκύψαντα από την ανάκριση ή την προανάκριση πραγματικά περιστατικά. Τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν αυτά, και οι σκέψεις που στηρίζουν την παραπεμπτική πρόταση με την οποία συντάσσεται εν όλω ή εν μέρει και η κρίση του Συμβουλίου.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό του προσβαλλόμενου υπ' αριθμ. 14/2010 βουλεύματος, το Συμβούλιο Εφετών Θράκης, που το εξέδωσε, επιληφθέν σύμφωνα με το άρθρο 6 παρ. 2 εδάφιο γ' του Ν. 3074/2002 " Περί Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, Σώματος Επιθεωρητών-Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης κτλ", με επιτρεπτή καθολική αναφορά στην ενσωματωμένη σ' αυτό πρόταση του Εισαγγελέα Εφετών, δέχθηκε ανελέγκτως, μετά από εκτίμηση των μνημονευομένων κατ' είδος αποδεικτικών μέσων, που προέκυψαν από τη διεξαχθείσα κυρία ανάκριση και τη συμπληρωματική τοιαύτη, ( από τις καταθέσεις όλων των εξετασθέντων μαρτύρων και τα υπάρχοντα στη δικογραφία έγγραφα σε συνδυασμό με τις απολογίες των κατηγορουμένων), προέκυψαν τα ακόλουθα κρίσιμα και ουσιώδη πραγματικά περιστατικά: Ο αναιρεσείων κατ/νος Β.Α., από κοινού με τον συγκατ/νό του (Α.Τ.), με γνώση ζημίωσε την περιουσία άλλου, της οποίας δυνάμει νόμου είχε τη διαχείριση, η δε περιουσιακή ζημία υπερέβη το ποσόν των 15.000 ευρώ. Ειδικότερα υπό την ιδιότητα του ως Προέδρου του Δ.Σ. της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης Κομοτηνής (ΔΕΥΑΚ) στην Κομοτηνή την 9.5.2006 από κοινού με τον γενικό διευθυντή της ΔΕΥΑΚ Α. Τ. εξέδωσε εις διαταγή της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "Κ. Ξ. και Σία Ο.Ε." ως υπεργολάβου της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ" την υπ1 αρ. ... επιταγή της Τράπεζας Πειραιώς ποσού 30.000 ευρώ, το οποίο ποσό κατατέθηκε στο λογαριασμό υπ' αρ. ... που τηρεί η ως άνω ανώνυμη εταιρία στην Τράπεζα ΑΛΦΑ, αν και γνώριζε ότι στην πραγματικότητα η ΔΕΥΑΚ δεν όφειλε το ανωτέρω ποσό, διότι η ανωτέρω ανώνυμη εταιρία "ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ", στις 12.6.2001 είχε εκχωρήσει στην Τράπεζα ΑΛΦΑ την απαίτηση της κατά της ΔΕΥΑΚ ποσού 174.520,43 ευρώ που απέρρεε από τον 3° λογαριασμό του έργου "Ύδρευση-αποχέτευση Β' Φάση ακαθάρτων και ομβρίων πόλης Κομοτηνής-κλάδος 44" και την 21.1.2003 είχε εκχωρήσει στην ίδια τράπεζα την απαίτηση της κατά της ΔΕΥΑΚ ποσού 128.750,98 ευρώ που απέρρεε από τον 1° λογαριασμό του έργου "Οικισμός Αδριανουπόλεως - δίκτυα ομβρίων", ζημιώνοντας έτσι με γνώση την περιουσία της ΔΕΥΑΚ συνολικά κατά το ποσόν των 30.000 ευρώ, η δε γνώση του προκύπτει από το γεγονός ότι η Τράπεζα ΑΛΦΑ επέδωσε στη ΔΕΥΑΚ την πρώτη σύμβαση εκχώρησης δυνάμει της υπ1 αρ. 5579Γ/19.1.2001 έκθεσης επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Ροδόπης ..., τη δεύτερη σύμβαση εκχώρησης δυνάμει της υπ' αρ. .../22.1.2003 έκθεσης επίδοσης του ιδίου δικαστικού επιμελητή και υπενθύμισε στη ΔΕΥΑΚ το γεγονός των εκχωρήσεων με εξώδικο δήλωση που επιδόθηκε σε αυτήν δυνάμει της υπ' αρ. 16065/13.3.2006 έκθεσης επίδοσης του ιδίου δικαστικού επιμελητή.
Επίσης προκύπτει από τα προαναφερθέντα στοιχεία της δικογραφίας ότι ο κατ/νος Α.Τ.ς από κοινού με τον αναιρεσείοντα κατ/νο Β. Α., με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου αδικήματος, με γνώση ζημίωσαν την περιουσία άλλου, της οποίας δυνάμει δικαιοπραξίας είχαν τη διαχείριση, και ειδικότερα υπό την ιδιότητα του ο πρώτος ως Γενικός Δ/ντής της ΔΕΥΑΚ και ο 2ος ως Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης Κομοτηνής (ΔΕΥΑΚ) και διαχειριστής των πάσης φύσεως οικονομικών συναλλαγών της, δυνάμει της υπ' αρ. 9/3.3.2003 απόφασης του διοικητικού συμβουλίου της (αριθμός πρακτικού 4/2003) από κοινού στην Κομοτηνή, την 10.3.2004, την 29.3.2003 και την 19.11.2003 έδωσαν εντολή στον ταμία της ΔΕΥΑΚ να καταβάλει τα ποσά των 1.000 ευρώ, 7.103,94 ευρώ και 2.500 ευρώ, αντίστοιχα, στην ανώνυμη εταιρία με το διακριτικό τίτλο "ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ" ως εργολαβική αμοιβή της από τον 1° λογαριασμό του τεχνικού έργου "Οικισμός Αδριανουπόλεως-δίκτυα ομβρίων", και ο ταμίας κατέβαλε αυθημερόν τα άνω ποσά, δυνάμει των υπ' αρ. 276/2004, 358/2004 και 1500/2004 ενταλμάτων πληρωμής αντίστοιχα, αν και η ως άνω εταιρεία "ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ", είχε εκχωρήσει την 21.1.2003 στην Τράπεζα ΑΛΦΑ την απαίτηση της κατά της ΔΕΥΑΚ, ποσού 128.750,98 ευρώ που απέρρεε από τον ανωτέρω 1° λογαριασμό και πλέον δεν είχε πλέον απαιτήσεις κατά της ΔΕΥΑΚ και αμφότεροι οι κατηγορούμενοι γνώριζαν την εκχώρηση, διότι η Τράπεζα ΑΛΦΑ επέδωσε στη ΔΕΥΑΚ αντίγραφο της σύμβασης εκχώρησης δυνάμει της υπ' αρ. ..../22.1.2003 έκθεσης επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Ροδόπης ..., με τις ενέργειες τους αυτές ζημίωσαν με γνώση την ΔΕΥΑΚ κατά το ποσό των 10.603,94 ευρώ ενώ με τις τρεις μερικότερες πράξεις τους απέβλεπαν στο συνολικό ποσόν της ζημίας. (Βλ. καταθέσεις των μαρτύρων Π. Α., Ζ. Α., Ζ. Α., Κ. Γ., Ν. Ν., Κ. Ξ. καθώς και το με αριθ. 586/13-5-2003 έγγραφο της ΔΕΥΑΚ προς την ΑLΡΗΑ ΒΑΝΚ, που υπογράφει ως Γεν. Δ/ντής της ο Α. Τ., το με αριθ. 566/13-4-2006 έγγραφο της ΔΕΥΑΚ προς την ΑLΡΗΑ ΒΑΝΚ που υπογράφει ο Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. της Α. Μ., την με αριθ. 253/28-2-2003 βεβαίωση της ΔΕΥΑΚ προς την ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ, που υπογράφει ο Γεν. Δ/ντής της Α. Τ., το αριθ. 1803/2-10-2007 Υπηρ. Σημείωμα του Γραμματέα της ΔΕΥΑΚ Τ. Α., το από 31-10-2002 συμφωνητικό μεταξύ ΔΕΥΑΚ και ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ, το από 5-6-1997 συμφωνητικό μεταξύ ΔΕΥΑΚ και ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ, την από 15-6-2007 εξώδικη απάντηση της ΔΕΥΑΚ προς την ΑLΡΗΑ ΒΑΝΚ ΑΕ, την από 4-6-2008 έγγραφη απάντηση της ΑLΡΗΑ ΒΑΝΚ ΑΕ προς τον Ανακριτή Ροδόπης, το αριθ. πρωτ. 1217/11-6-2008 έγγραφο-απάντηση του νέου Προέδρου του ΔΣ της ΔΕΥΑΚ Α.Π., το 1200/10-6-08 Υπηρ. Σημείωμα του Γραμματέα της ΔΕΥΑΚ Τ. Α., τον από 7-1-2003 1° λογαριασμό του έργου Μετατόπισης δικτύων-οικισμός Ανδριανουπόλεως, που υπογράφει ο τότε Δ/ντής της ΔΕΥΑΚ Α. Τ., το νο 649/11-3-03 Τιμολόγιο της ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ για εξόφληση του 1ου λογαριασμού του έργου Μετατόπισης δικτύων-οικισμός Ανδριανουπόλεως από την ΔΕΥΑΚ, τον από 7-1-2003 1° λογαριασμό και πιστοποίηση προς πληρωμή εκτελεσθεισών εργασιών της ΔΕΥΑΚ που αφορά το έργο Οικισμός Ανδριανουπόλεως-Δίκτυα Ομβρίων, τις από 12-6-2001 δύο (2) συμβάσεις παροχής ενεχύρου-εκχωρήσεως απαιτήσεων μεταξύ της ΑLΡΗΑ ΒΑΝΚ ΑΕ υπ/μα Κομοτηνής και της ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ, την από 21-1-2003 σύμβαση παροχής ενεχύρου-εκχωρήσεως απαιτήσεων μεταξύ της ΑLΡΗΑ Τράπεζας Πίστεως και της ΩΡΙΩΝ ΑΤΕΒΕ την από 7-3-2006 εξώδικο δήλωση-όχληση της ΑLΡΗΑ ΒΑΝΚ ΑΕ προς την ΔΕΥΑΚ).
Επειδή από τα προαναφερόμενα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν και τις νομικές σκέψεις και διατάξεις που προαναφέρθηκαν στην μείζονα σκέψη της παρούσας, φρονούμε ότι προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις που στηρίζουν δημόσια κατηγορία εναντίον του 1ου, (Τ. Α.), 2ου (Μ.Α.) 3ου (Β. Α.) (αναιρεσείων) και 4ου (Β.Π.) εκ των κατηγορουμένων, για όλες τις πράξεις για τις οποίες κατηγορούνται, θα πρέπει σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 309 παρ. 1ε και313 ΚΠΔ. συνδ. αρθρ. 6 παρ. 2 εδ. γ' Ν.3074/2002, να παραπεμφθούν ενώπιον του ακροατηρίου του Τριμελούς Εφετείου κακουργημάτων Θράκης, το οποίο είναι αρμόδιο καθ' ύλην και κατά τόπον (αρθρ. 111 παρ. 1, 122 παρ. 1 ΚΠΔ) να δικάσει τις πράξεις τους αυτές, οι οποίες προβλέπονται και τιμωρούνται από τις διατάξεις των άρθρων 1 13α',στ', 14, 16, 17, 18, 26 παρ. 1α, 27 παρ.1, 45, 46 παρ. 1α, β, 51, 52 ,53, 60, 61, 63, 79, 94 παρ. 1, 98 παρ.1, 2, 263Α, 390 και 386 παρ. 1, 3, εδ. α',β' ΠΚ σε συνδ. 3 παρ. 1,5 παρ. 1,2, 6 παρ. 1, 2,3, 5, 17 παρ. 1 του Ν. 1069/1980 και αριθμ. 9/2003 απόφαση του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΚ.
Με βάση τις παραδοχές αυτές το Συμβούλιο Εφετών Θράκης που έκρινε με το προσβαλλόμενο υπ' αριθμ. 14/2010 βούλευμα του ότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για το ότι ο αναιρεσείων- κατηγορούμενος Α. Β. τέλεσε τις αποδιδόμενες σ'αυτόν αξιόποινες πράξεις της απιστίας από κοινού στην οποία η περιουσιακή ζημία της ΔΕΥΑΚ υπερβαίνει το ποσό των 15.000 ευρώ και απιστίας από κοινού και κατ' εξακολούθηση( άρθρα 45,94 παρ. 1,98, 390 του ΠΚ), διέλαβε την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία για το προαναφερθέν έγκλημα της απιστίας, αφού εκθέτει στο εν λόγω βούλευμα του με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από τη διεξαχθείσα κυρία ανάκριση και την συμπληρωματική τοιαύτη και από τα οποία συνήγαγε την κρίση του για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του ως άνω εγκλήματος για το οποίο κρίθηκε παραπεμπτέος ο αναιρεσείων, μνημονεύει δε τα αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και σχημάτισε την κρίση του για την παραπομπή του, παραθέτει δε, τέλος, τις σκέψεις και τους νομικούς συλλογισμούς με βάση τους οποίους υπήγαγε τα ανωτέρω περιστατικά στην ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 390 του ΠΚ που στη συγκεκριμένη περίπτωση σωστά ερμήνευσε και εφάρμοσε. Περαιτέρω, δε αιτιολογείται με την παράθεση πραγματικών περιστατικών η γνώση του κατηγορουμένου ότι με τις πράξεις του επέφερε την διαλαμβανόμενη σ' αυτό ζημία στην περιουσία της Δημοτικής Επιχείρησης Υδρευσης και Αποχέτευσης Κομοτηνής( ΔΕΥΑΚ) .
Συνεπώς, είναι αβάσιμος ο από το άρθρο 484 παρ.1 στοιχ. δ του ΚΠΔ λόγος με τον οποίο αποδίδεται στο βούλευμα η πλημμέλεια της μη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, επειδή δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναίρεσης προς εξέταση, πρέπει η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί στο σύνολο της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα( άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16/2/2010 αίτηση του Α. Β. του Ν., κατοίκου ..., για αναίρεση του υπ' αριθμ. 14/2010 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θράκης. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Ιουλίου 2010. Και

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Αποβιωσάσης της Γραμματέως, η παρούσα απόφαση υπογράφεται από την Γραμματέα Πελαγία Λόζιου, κατόπιν της υπ'αριθμό 152/2010 πράξεως του Προέδρου του Αρείου Πάγου.

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 8 Οκτωβρίου 2010.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή