Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 1449 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Προθεσμία.




Περίληψη:
Προθεσμία ασκήσεως ενδίκου μέσου (άρθρ. 473 § 1 και 476 § 1 - 473 §§ 2, 3, ΚΠΔ). Από πότε αρχίζει η προθεσμία των 20 ημερών κατά της καταδικαστικής αποφάσεως με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Λόγος ανωτέρας βίας για την εκπρόθεσμη αίτηση. Απορρίπτει αίτηση ως απαράδεκτη λόγω του εκπροθέσμου.




Αριθμός 1449/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 22 Μαΐου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 κατοίκου ... που δεν παρέστη στο Συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 2220/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25.2.2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 410/2009.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Μιλτιάδης Ανδρειωτέλλης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρότασή του με αριθμό 145/21.4.2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
Εισάγω, μετά της σχετικής δικογραφίας την με αρ. πρωτ. 522/27-2-2009 δήλωση αναίρεσης του Χ1 κατοίκου ... κατά της με αριθμ. 2220/2008 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης δύο ετών και έξι μηνών και χρηματική ποινή 3.000 €, για αγορά, κατοχή ναρκωτικών ουσιών, και εκθέτω τα εξής:
Από τις διατάξεις των άρθρων 473 § 1 και 476 § 1 ΚΠΔ κατά τις οποίες κατά μεν την πρώτη "& 1 Όπου διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση των ενδίκων μέσων είναι δέκα ημέρες από την δημοσίευση της απόφασης. Αν ο δικαιούμενος είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημερών και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της απόφασης. .... & 2 Η αναίρεση κατά καταδικαστικής απόφασης μπορεί να ασκηθεί από εκείνο που καταδικάστηκε και με δήλωση που περιέχει όσα ορίζονται στην παράγραφο 2 του επομένου άρθρου και επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου , μέσα σε προθεσμία 20 ημερών η οποία αρχίζει σύμφωνα με την παράγραφο 1... και & 3 Η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωρηθεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από την γραμματεία του ποινικού Δικαστηρίου..." και ότι κατά το άρθρο 168 ΚΠΔ ο υπολογισμός των προθεσμιών γίνεται σύμφωνα με το καθιερωμένο ημερολόγιο κατά δε την δεύτερη " Όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε δικαίωμα ή ... ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα, ή.... το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο(ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει το ένδικο μέσο απαράδεκτο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης του βουλεύματος που έχει προσβληθεί, και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο ...." προκύπτει ότι η προθεσμία άσκησης του ενδίκου μέσου της αναίρεσης κατά των αποφάσεων των δικαστηρίων είναι δέκα μέρες από την εκδίκαση της υπόθεσης αν ο δικαιούχος του ενδίκου μέσου ήταν παρών ή από την επίδοση της απόφασης είναι γνωστής διαμονής ή τριάντα ημερών, αν η διαμονή του είναι άγνωστη ή διαμένει στην αλλοδαπή ή 20 ημέρες αν-η άσκηση γίνεται με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και περιέχει ένα τουλάχιστον δικαιολογητικό λόγο και ότι οι προθεσμίες αυτές αρχίζουν από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου η προθεσμία δε αυτή δεν - παρεκτείνεται, εκτός αν συντρέχουν λόγοι ανωτέρας βίας που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκηση, οι οποίοι πρέπει να εκτίθενται στην δήλωση ή στην αίτηση άσκησης αναίρεσης και να συνοδεύονται από τα υποστηρίζοντα την ύπαρξη της ανωτέρας βίας αποδεικτικά μέσα προκειμένου εξ αυτών να είναι δυνατή η εκτίμηση περί του αν συντρέχει η όχι η επικαλούμενη κατάσταση ανωτέρας βίας. Αν δε εμφιλοχωρήσει διακοπή ή αναστολή τότε αυτή αρχίζει κανονικά από της επομένης της έναρξης της προθεσμίας, και διακόπτεται όταν λάβει χώρα η διακοπή ή αναστολή και συνεχίζεται μετά το πέρας της διακοπής ή της αναστολής μέχρις ότου συμπληρωθεί η προβλεπόμενη για την άσκηση του ενδίκου μέσου προθεσμία, άλλως η ασκηθείσα έφεση είναι απαράδεκτη σαν εκπρόθεσμη, και το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο απορρίπτει την αναίρεση σαν απαράδεκτη ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα αφού ακούσει τους διαδίκους που θα εμφανιστούν και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος και επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα σ' αυτόν που άσκησε το ένδικο μέσο (ΑΠ 1026/2004 ΠΧ ΝΕ 2005 -436, ΑΠ 1876 ΠΧ ΝΕ 2005-716, ΑΠ 1976/2004 ΠΧ ΝΕ 2005-726, ΑΠ 310/2005 ΠΧ ΝΕ 2005 2005-930 ΑΠ 477/2005 ΠΧ ΝΕ 2005 -988).
Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων κατέθεσε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την με ημερομηνία 27/2/2009 Αίτηση - δήλωση αναίρεσης η οποία επιδόθηκε αυθημερόν στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου όπως προκύπτει από την επισημείωση του Δικαστικού επιμελητή .... πάνω στο σώμα της δήλωσης- αναίρεσης και έλαβε αριθμό κατάθεσης 522/27-2-2009.
Από δε την με αριθμ. 2220/2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών με την οποία καταδικάστηκε ο αιτών στην παραπάνω ποινή προκύπτει ότι ο καταθέσας την αίτηση ήταν παρών όταν δημοσιεύτηκε η παραπάνω απόφαση την 24/9/2008 και από την βεβαίωση του γραμματέα του ποινικού τμήματος του Εφετείου Αθηνών πού αναγράφεται στο τελευταίο φύλλο της απόφασης προκύπτει ότι αυτή καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο στις 6/2/2009 (βλ. την από 10/3/2009 υπηρεσιακή βεβαίωση της Γραμματέα του Εφετείου Αθηνών). Επομένως η 20ήμερη προθεσμία άρχισε την επομένη ημέρα δηλ. την 7/2/2009 και συμπληρώθηκε 26/2/2009.
Συνεπώς η αίτηση δήλωση του αναιρεσείοντος που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 27/2/2009, είναι εκπρόθεσμη αφού στην αίτηση-δήλωσή του δεν εκτίθενται λόγοι ανωτέρας βίας που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την εκπρόθεσμη επίδοση της δήλωσής του για άσκηση αναίρεσης (ΑΠ 836/05 ΠΧρ. ΝΣΤ/36 και ΑΠ 1857/08).
Κατ' ακολουθία των παραπάνω η αίτηση-δήλωση αναίρεσης του Χ1 πρέπει ν' απορριφθεί ως απαράδεκτη και να του επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα για την άσκηση του ενδίκου μέσου της αναίρεσης (αρ. 476 παρ. 1 ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς Προτείνω:
(Α) Να κηρυχθεί απαράδεκτη η με ημερομηνία 27/2/2009 Αίτηση-δήλωση αναίρεσης του Χ1 κατοίκου ... με ημερομηνία επίδοσης στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 27/2/2009, κατά της υπ'αρ. 2220/2008 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, λόγω του ότι ασκήθηκε εκπρόθεσμα.
(Β) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα της άσκησης της αναίρεσης στον παραπάνω αναιρεσείοντα.
Αθήνα την 7η Απριλίου 2009
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου
Μιλτιάδης Ανδρειωτέλλης

Αφού άκουσε
τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Στην προστεθείσα με το άρθρο 9 του Ν. 969/1979 παράγραφο 3 του άρθρου 473 ΚΠΔ ορίζεται ότι "η προθεσμία για την άσκηση της αναίρεσης αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από την γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου ...". Ο όρος τελεσίδικη απόφαση που απαντάται στον ΚΠΔ μόνο στην ανωτέρω διάταξη χρησιμοποιείται με τη γνωστή έννοια της αποφάσεως που δεν μπορεί να προσβληθεί με τα προβλεπόμενα από τον νόμο τακτικά ένδικα μέσα, όπως προβλεπόμενο από τον ΚΠΔ είναι μόνον η έφεση. Ο σκοπός της ανωτέρω διατάξεως συνίσταται στην ανάγκη να έχει λάβει ο ενδιαφερόμενος διάδικος πλήρη γνώση του αιτιολογικού της αποφάσεως, ώστε να είναι σε θέση να θεμελιώσει προβλεπομένους από το άρθρο 510 παράγραφος 1 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, και ιδίως αυτόν της ελλείψεως ειδικής αιτιολογίας, να αποφεύγεται δε η άσκηση ματαίως αιτήσεως αναιρέσεως όταν δεν προκύπτει νόμιμος λόγος, ώστε να αποτρέπεται η εντεύθεν ταλαιπωρία και οικονομική επιβάρυνση του διαδίκου (Ολ. ΑΠ 6/2002). Ούτως από την διάταξη της άνω παραγράφου 3 του άρθρου 473 ΚΠΔ, σε συνδυασμό με την της παραγράφου 1 του ιδίου άρθρου, προκύπτει ότι όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση ενδίκων μέσων και δη αναιρέσεως που γίνεται από τον καταδικασθέντα κατά της καταδικαστικής αποφάσεως με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (άρθρο 474 παράγραφος 2 ΚΠΔ) είναι είκοσι ημέρες από της ανωτέρω καταχωρίσεως στο ειδικό βιβλίο. Το ότι η άνω προθεσμία αρχίζει από της καταχωρίσεως και όχι από της δημοσιεύσεως της αποφάσεως, δεν έρχεται σε αντίθεση με τη διάταξη του άρθρου 6 παράγραφος 1 της ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα δικαιώματα του ανθρώπου) περί δίκαιης δίκης, αντιθέτως δε εάν η προθεσμία αρχίσει από της δημοσιεύσεως της αποφάσεως φαλκιδεύεται το δικαίωμα πρόσβασης στο δικαστήριο του Αρείου Πάγου και τότε παραβιάζεται το άνω άρθρο της Συμβάσεως.
Εξάλλου, κατά συναγομένη από το άρθρο 255 ΑΚ γενική αρχή του δικαίου ότι κανείς δεν υποχρεούται στα αδύνατα, ο αναιρεσείων μπορεί να επικαλεσθεί στην αίτηση αναιρέσεως τον λόγον εξαιτίας του οποίου κατέστη αδύνατη η εμπρόθεσμη άσκησή της καθώς και τα αποδεικτικά μέσα που τον στηρίζουν. Τέλος, κατ' άρθρον 513 παράγραφος 1 σε συνδ. με άρθρο 476 παράγραφος 1 ΚΠΔ, όταν η αναίρεση ασκήθηκε εκπρόθεσμα, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη.
Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων κατεδικάσθη (παρών ών) δια της υπ' αριθ. 2220/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών εις ποινή φυλακίσεως δύο (2) ετών και έξ (6) μηνών και χρηματική ποινή 3.000 ευρώ, για παράβαση του Ν. περί ναρκωτικών, η απόφαση δε αυτή κατεχωρίσθη στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παράγραφος 3 ΚΠΔ την 6.2.2009, όπως προκύπτει από την υπό ημερομηνία 10.3.2009 υπηρεσιακή βεβαίωση της αρμοδίας Γραμματέως των Ποινικών Ενδίκων Μέσων του Εφετείου Αθηνών και την σχετική επισημείωση της Γραμματέως εν τέλει της προσβαλλομένης αποφάσεως. Περαιτέρω ο άνω καταδικασθείς ήσκησε κατά της αποφάσεως αυτής την από 25.2.2009 αναίρεσή του με δήλωση, την οποία επέδωσε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 27.2.2009 (ημέρα Παρασκευή), όπως προκύπτει από την σχετική επισημείωση επί της επιδοθείσης δηλώσεως, του Δικαστικού Επιμελητού .... Εντεύθεν και η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως, ασκηθείσα μετά την πάροδο της νομίμου προθεσμίας των είκοσι ημερών, συμπληρωθείσης την 26.2.2009, από της καταχωρίσεως της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο του δικαστηρίου, χωρίς να εκτίθεται στην δήλωση αναιρέσεως λόγος ανωτέρας βίας ή άλλου ανυπερβλήτου κωλύματος, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και μετά την ειδοποίηση του αντικλήτου του αναιρεσείοντος να εμφανισθεί στο Συμβούλιο και την μη εμφάνισή του, να επιβληθούν δε στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παράγραφος 1 και 583 παράγραφος 1 ΚΠΔ).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 25.2.2009 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθ. 2220/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων είκοσι (220).
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουνίου 2009. Και,
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 11 Ιουνίου 2009.-

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή