Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 1478 / 2008    (Ζ, Penal Cases)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ναρκωτικά.




Περίληψη:
Ορθή και αιτιολογημένη καταδίκη του αναιρεσείοντος για αγορά και κατοχή ναρκωτικών ουσιών ως τοξικομανής και ως υπότροπος. Δεν αποκλείεται η παραδοχή επιβαρυντικής περιστάσεως από αυτές του άρθρου 8 του Ν. 1729/1987 στο πρόσωπο του τοξικομανούς δράστη των πράξεων του άρθρου 5 περίπτωση β΄ και ζ΄ του ιδίου νόμου και συνεπώς, από το ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε την επιβαρυντική περίσταση της υποτροπής, ενώ ταυτοχρόνως έκρινε τον αναιρεσείοντα ως τοξικομανή, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια της εσφαλμένης ερμηνείας ή εφαρμογής της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως του άρθρου 8 του Ν. 1729/1987. Απορρίπτεται ως αβάσιμος ο λόγος αναιρέσεως του κατηγορουμένου περί παραβάσεως των διατάξεων για την δημοσιότητα στο ακροατήριο.





Αριθμός 1478/2008


ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ


Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ


Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Δέτση, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Μάμαλη, Θεοδώρα Γκοΐνη, Βασίλειο Κουρκάκη-Εισηγητή και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αντωνίου Μύτη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ1 και ήδη κρατούμενου στη Δικαστική Φυλακή Λάρισας, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Κανελλόπουλο, για αναίρεση της 90/2006 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Καλαμάτας. Το Πενταμελές Εφετείο Καλαμάτας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1 Φεβρουαρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 259/2007
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι.- Κατά τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 1 περίπτ. β' και ζ' του Ν. 1729/1987 με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και με χρηματική ποινή 100.000 μέχρι 100.000.000 δραχμών τιμωρείται όποιος αγοράζει ή κατέχει ναρκωτικά. Κατά τη διάταξη του άρθρου 8 του ίδιου νόμου, όπως ίσχυε πριν από το Ν. 2161/1993, με ισόβια κάθειρξη και χρηματική ποινή 1.000.000 μέχρι 200.000.000 δραχμές τιμωρείται ο παραβάτης των άρθρων 5, 6 και 7 αν είναι υπότροπος ή ενεργεί κατ' επάγγελμα ή κατά συνήθεια ή αν ενεργεί με σκοπό να προκαλέσει τη χρήση ναρκωτικών από ανηλίκους. Κατά τις διατάξεις του άρθρου 13 παρ. 1 και 3 α', β', και γ' του ίδιου νόμου "όσοι απέκτησαν την έξη της χρήσης ναρκωτικών και δεν μπορούν να την αποβάλουν με δικές τους δυνάμεις υποβάλλονται σε ειδική μεταχείρηση κατά τους όρους του νόμου αυτού (παρ. 1). Δράστης στο πρόσωπο του οποίου συντρέχουν οι προϋποθέσεις της παρ'. 1, αν είναι υπαίτιος τέλεσης: α)της πράξης του άρθρου 12 παρ. 1 παραμένει ατιμώρητος και εφαρμόζονται σ' αυτόν αναλόγως οι διατάξεις του άρθρου 14 του νόμου αυτού, β) των πράξεων των άρθρων 5, 6 και 7 τιμωρείται με φυλάκιση και χρηματική ποινή 50.000 μέχρι 10.000.000 δραχμές, γ)των πράξεων του άρθρου 8 τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα (10) έτη και χρηματική ποινή 1.000.000 μέχρι 200.000.000. Κατά τις διατάξεις του άρθρου 15 παρ. 1 και 4 στοιχ. β' του Ν. 2161/1993 με το οποίο αντικαταστάθηκε το άρθρο 13 του Ν. 1729/1987 ορίσθηκαν τα ακόλουθα: "όσοι απέκτησαν την έξη της χρήσης ναρκωτικών και δεν μπορούν να την αποβάλουν με δικές τους δυνάμεις υποβάλλονται σε ειδική μεταχείριση κατά τους όρους του νόμου αυτού (παρ. 1). Με την παρ. 4 στοιχ. β' ορίσθηκαν τα ακόλουθα: "Δράστης στο πρόσωπο του οποίου συντρέχουν οι προϋποθέσεις της παρ. 1, αν είναι υπαίτιος τελέσεως: α)της πράξεως του άρθρου 12 παρ. 1 παραμένει ατιμώρητος και εφαρμόζονται, σ' αυτόν οι διατάξεις του άρθρου 14 του παρόντος νόμου, β)των πράξεων των άρθρων 5 ή 7 του παρόντος νόμου τιμωρείται με πρόσκαιρη κάθειρξη μέχρι 10 ετών και με χρηματική ποινή 200.000 μέχρι 10.000.000 δραχμών και αν συντρέχει διακεκριμένη περίπτωση του άρθρου 6 ή επιβαρυντική περίπτωση του άρθρου 8, τιμωρείται με πρόσκαιρη κάθειρξη και χρηματική ποινή 500.000 μέχρι 100.000.000 δραχμών. Στη συνέχεια, με τις διατάξεις του άρθρου 4 παρ. 2 στοιχ. β' του επακολουθήσαντος Ν. 2408/1996 η παρ. 4 του άρθρου 13 του Ν. 1729/1987, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 15 του Ν. 2161/1993, αντικαταστάθηκε ως ακολούθως: "Δράστης στο πρόσωπο του οποίου συντρέχουν οι προϋποθέσεις της παρ. 1 αν είναι υπαίτιος τελέσεως: α)της πράξεως του άρθρου 12 παρ. 1 παραμένει ατιμώρητος και εφαρμόζονται σ' αυτόν οι διατάξεις του άρθρου 14 του παρόντος νόμου, β)των πράξεων του άρθρου 5 παρ. 1 περιπτ, β', στ', ζ', η', ι' και ιβ' του παρόντος νόμου, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και με χρηματική ποινή 200.000 έως 5.000.000 δραχμών και γ)των πράξεων των άρθρων 5 παρ. 1 περ. α', γ', δ', ε', θ', ια', ιγ' και 7 του παρόντος νόμου τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και με χρηματική ποινή 200.000 δραχμών έως 10.000.000 δραχμών και, αν συντρέχει διακεκριμένη περίπτωση του άρθρου 6 ή επιβαρυντική περίπτωση του άρθρου 8 τιμωρείται με πρόσκαιρη κάθειρξη και χρηματική ποινή 500.000 δραχμών έως 100.000.000 δραχμών. Κατά τη διάταξη του άρθρου 13 του Ν. 2161/1993 με το οποίο αντικαταστάθηκε το άρθρο 8 του Ν, 1729/1987 "ως υπότροπος θεωρείται όποιος έχει καταδικαστεί αμετάκλητα για παράβαση της νομοθεσίας περί ναρκωτικών σε βαθμό κακουργήματος εντός της προηγούμενης δεκαετίας ή σε βαθμό πλημμελήματος εντός της προηγούμενης πενταετίας". Από τις άνω διατάξεις και κυρίως τις διατάξεις του άρθρου 4 παρ. 2 στοιχ. β' του Ν. 2408/1996 που άρχισε να ισχύει από 4 Ιουνίου 1996, προκύπτει ότι, μετά την ημεροχρονολογία αυτή, εκείνος που έχει αποκτήσει την έξη της χρήσεως ναρκωτικών ουσιών και δεν μπορεί να την αποβάλει με δικές του δυνάμεις, αν είναι δράστης αγοράς, και κατοχής ναρκωτικών ουσιών τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και με χρηματική ποινή. Αν όμως συντρέχει επιβαρυντική περίσταση του άρθρου 8 μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η καθ' υποτροπή τέλεση της πράξεως, τιμωρείται με πρόσκαιρη κάθειρξη και χρηματική ποινή 500.000 δραχμών μέχρι 100.000 δραχμών. Εξάλλου, η επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της καταδικαστικής απόφασης, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεώς της κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα, υπάρχει όταν εκτίθεται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους έγινε η υπαγωγή τους στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Η αιτιολογία αυτή πρέπει να εκτείνεται και στις επιβαρυντικές περιστάσεις, όπως είναι αυτές που αναφέρονται στο ως άνω άρθρο 8 του Ν. 1729/1987 και να περιλαμβάνει, ειδικότερα, έκθεση των πραγματικών περιστατικών που μπορούν να υπαχθούν στην έννοιά τους. Ιδιαίτερα, επίσης, πρέπει να αιτιολογείται η απόρριψη των αυτοτελών ισχυρισμών, εφόσον είναι πράγματι αυτοτελείς και όχι αρνητικοί της κατηγορίας, στους οποίους το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντά. Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι η πράξη της αγοράς και κατοχής των ναρκωτικών δεν τελέσθηκε υπό τις επιβαρυντικές περιστάσεις του ανωτέρω άρθρου 8 δεν είναι αυτοτελής, αλλά αρνητικός της κατηγορίας. Τέλος, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' Κ.Ποιν.Δ, και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το δικαστήριο της ουσίας αποδίδει στη διάταξη διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή συντρέχει, όταν το δικαστήριο δεν έκανε σωστή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε ως αποδεδειγμένα στη διάταξη που εφάρμοσε, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάστηκε εκ πλαγίου για τον λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της απόφασης που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος ασάφειες αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να αποβαίνει ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 90/2006 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Καλαμάτας, ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος κηρύχθηκε ένοχος με αυτήν, σε δεύτερο βαθμό, αγοράς και κατοχής ναρκωτικών ουσιών κατ' εξακολούθηση ως τοξικομανής και ως υπότροπος και του επιβλήθηκε (ενιαία) ποινή καθείρξεως επτά (7) ετών και χρηματική ποινή 20.000 ευρώ. Στην αιτιολογία της αποφάσεως αυτής δέχθηκε το δικάσαν Εφετείο, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι από τα μνημονευόμενα κατ' είδος αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν τα ακόλουθα "Μετά από πληροφορίες που περιήλθαν στο Τμήμα Διώξεως Ναρκωτικών Καλαμάτας και στο Α.Τ Γαργαλιάνων, σύμφωνα με τις οποίες ο κατηγορούμενος κατείχε και απέκρυπτε στο αγρόκτημά του, που βρίσκεται στην αγροτική περιοχή "....." Γαργαλιάνων, μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών, πραγματοποιήθηκε έρευνα στην αγροικία του κατηγορουμένου την 18η Σεπτεμβρίου 2004 που βρίσκεται εντός του στην ανωτέρω θέση αγροκτήματός του και βρέθηκαν στην κατοχή του ποσότητες ηρωΐνης, συνολικού βάρους (14,04) γραμμαρίων περίπου και (20) δισκία μεθαδόνης. Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος, στον ως άνω τόπο και χρόνο κατείχε : α) άγνωστη ποσότητα ηρωίνης εντός νάϋλον συσκευασίας, μέρος της οποίας διασκόρπισε στο έδαφος αντιλαμβανόμενος την παρουσία των αστυνομικών, χωρίς να καταστεί δυνατή η περισυλλογή αυτής, ενώ μέρος αυτής, βάρους (0,4) γραμμαρίων, παρέμεινε επικολλημένη και συλλέχθηκε από τα χέρια του, β) ποσότητα ηρωίνης, μεικτού βάρους (2,0) γραμμαρίων, περιτυλιγμένη σε αλουμινόχαρτο, την οποία είχε τοποθετήσει στην τσέπη του παντελονιού του, γ) ποσότητα ηρωίνης, μεικτού βάρους (6,9) γραμμαρίων, περιτυλιγμένη σε χαρτί, την οποία είχε τοποθετήσει κάτω από τη βάση της τηλεοράσεως, δ) ποσότητα ηρωίνης, μεικτού βάρους (3,7) γραμμαρίων, περιτυλιγμένη σε χαρτί, την οποία είχε τοποθετήσει στην ίδια ως άνω θέση, ε) ποσότητα ηρωίνης, μεικτού βάρους (1,04) γραμμαρίου, περιτυλιγμένη σε αλουμινόχαρτο, την οποία είχε τοποθετήσει κάτω από το στρώμα κρεβατιού της αγροικίας του. Ακόμη βρέθηκαν κατά την έρευνα που πραγματοποίησαν τα αστυνομικά όργανα εντός του χώρου συντηρήσεως του ψυγείου στην εν λόγω αγροικία του δύο δισκέτες με (20) δισκία μεθαδόνης Symoron 5 mg. Ακολούθως και ενώ ο κατηγορούμενος εκρατείτο στο Α.Τ. Γαργαλιάνων, περιήλθαν νέες πληροφορίες στα αστυνομικά όργανα, ότι ο κατηγορούμενος κατείχε και άλλες ποσότητες ηρωίνης κρυμμένες στο άνω αγρόκτημα του, οι οποίες δεν είχαν ακόμη ανακαλυφθεί παρά την πραγματοποιηθείσα έρευνα. Κατόπιν τούτου κατά τις μεσημβρινές ώρες της 20-9-2004 αστυνομικοί του Τμήματος Διώξεως Ναρκωτικών Καλαμάτας που είχαν μεταβεί στο εν λόγω αγρόκτημα για νέα έρευνα, κατέλαβαν επ' αυτοφώρω τη θυγατέρα του κατηγορουμένου Γ1, κατά τη στιγμή που ανέσυρε από το έδαφος δύο πλαστικά φιαλίδια φαρμακευτικών σκευασμάτων, όπου περιέχονταν τρεις (3) ανισοβαρείς ποσότητες ηρωίνης, συσκευασμένες σε ζελατίνες, μεικτού βάρους (7,9), (5,5), (2,4) γραμμαρίων περίπου αντιστοίχως. Οι συσκευασίες αυτές ήταν περιτυλιγμένες και σε κομμάτια χαρτιού, όπως και οι παραπάνω ποσότητες ηρωίνης που είχαν ευρεθεί στο αγρόκτημα του κατηγορουμένου κατά την προηγηθείσα στις 18.9.2004 έρευνα. Πρέπει δε να σημειωθεί ότι η ανωτέρω θυγατέρα του κατηγορουμένου Γ1 είχε προηγουμένως επισκεφθεί τον κατηγορούμενο πατέρα της στα κρατητήρια του Α.Τ. Γαργαλιάνων. Όλες τις παραπάνω ποσότητες ηρωίνης και τα δισκία μεθαδόνης ο κατηγορούμενος αγόρασε στην Αθήνα κατά το χρονικό διάστημα από 1-9-04 έως 18-9-04 από άγνωστα στο Δικαστήριο άτομα έναντι άγνωστου τιμήματος. Τα ως άνω πραγματικά περιστατικά της αγοράς και κατοχής όλων των ναρκωτικών ουσιών που βρέθηκαν κατά τις δύο έρευνες που ενήργησαν τα αστυνομικά όργανα, δηλαδή στις 18 και 20 Σεπτεμβρίου 2004, ομολόγησε ο κατηγορούμενος. Αποδείχθηκε εξάλλου, ότι ο κατηγορούμενος αγόρασε και κατείχε τις παραπάνω ναρκωτικές ουσίες, έχοντας την πρόθεση να διαθέσει αυτές προς τρίτους, όντας όμως τοξικομανής εξαρτημένος κυρίως από ηρωίνη. Η εξάρτηση του προκύπτει ιδίως από την έκθεση ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης του ......, που διορίστηκε πραγματογνώμονας δυνάμει της 7/2004 διατάξεως του Ανακριτή Κυπαρισσίας, βάσει της οποίας πραγματογνωμοσύνης ο κατηγορούμενος χαρακτηρίζεται τοξικομανής, εξαρτημένος σωματικά και ψυχικά κυρίως από την ηρωίνη και χρήζει ειδικής θεραπευτικής αντιμετωπίσεως και μεταχειρίσεως Τις παραπάνω αξιόποινες πράξεις της αγοράς και κατοχής ναρκωτικών ουσιών τέλεσε ο κατηγορούμενος καθ' υποτροπήν, καθόσον εντός της προηγούμενης δεκαετίας είχε καταδικασθεί αμετάκλητα με την απόφαση 270/97 του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου σε ποινή καθείρξεως έξι (6) ετών για παράβαση του νόμου "περί ναρκωτικών"και δη για καλλιέργεια ινδικής καννάβεως. Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι στην περίπτωση δράστη τοξικομανούς, όπως εν προκειμένω, αποκλείεται η εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 8 ν.17297/87, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος (ΑΠ 1049/00 ΠΧ ΝΑ-308). Ωσαύτως πρέπει να απορριφθεί και ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι τις ανωτέρω ποσότητες προόριζε για αποκλειστικά δική του χρήση, επικαλούμενος για την απόδειξη αυτού ότι το προ της συλλήψεώς του χρονικό διάστημα είχε ανάγκη ημερησίως ως τοξικομανής 4 με 5 γραμμ. ηρωίνης, αφού το γεγονός αυτό δεν αποδείχθηκε και κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας η από τον κατηγορούμενο κατεχόμενη συνολική ποσότητα των (29,12) γραμμαρίων ηρωίνης και καθώς και των (20) δισκίων μεθαδόνης είναι ιδιαίτερα μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών, ακόμη και για τις ανάγκες ενός τοξικομανούς. Σημειωτέον, ότι την ποσότητα της ηρωίνης που κατείχε, την είχε επιμερίσει σε ανισοβαρείς συσκευασίες, διπλωμένες με ζελατίνη και αλουμινόχαρτα και τις απέκρυπτε σε διαφορετικούς χώρους, γεγονός που σε συνδυασμό με την κατοχή ζυγαριάς ακριβείας (με δυνατότητα ζυγίσεως από ένα γραμμάριο) ενισχύει την κρίση του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος δεν προόριζε τα ανωτέρω ναρκωτικά για δική του αποκλειστική χρήση. Επομένως, συμφώνως με τα ανωτέρω, πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος ως τοξικομανής αγοράς - κατοχής κατ' εξακολούθηση ναρκωτικών ουσιών καθ' υποτροπή, όπως ειδικότερα αναλύεται στο διατακτικό, χωρίς όμως να καταλογισθούν οι αποδιδόμενες σε αυτόν περιστάσεις της κατ' επάγγελμα τελέσεως των πράξεων αυτών, αφού από κανένα στοιχείο της αποδεικτικής διαδικασίας (και δη εξέταση μάρτυρος ή αναγνωστέου εγγράφου) δεν προέκυψε ότι ο κατηγορούμενος επαναλαμβάνοντας την εν λόγω πράξη απέβλεπε στον πορισμό εισοδήματος". Με αυτά που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του τόσο ως προς την κατηγορία όσο και ως προς την επιβαρυντική περίσταση της υποτροπής, την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, της αποδείξεις από τις οποίες πείσθηκε και τις σκέψεις με τις οποίες υπήγαγε τα περιστατικά που δέχθηκε στις ανωτέρω ουσιαστικές ποινικές διατάξεις, τις οποίες ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε με ασαφείς και αντιφατικές παραδοχές στο πόρισμά της. Ειδικότερα, σε σχέση με την υποτροπή, αναφέρεται η εντός της προηγούμενης δεκαετίας αμετάκλητη καταδίκη του αναιρεσείοντος, με την 270/1997 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου, για παράβαση νόμου περί ναρκωτικών σε βαθμό κακουργήματος. Περαιτέρω, η αιτίαση του αναιρεσείοντος, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά παράβαση της νομοθεσίας περί ναρκωτικών, δέχθηκε την επιβαρυντική περίσταση της υποτροπής στο πρόσωπο του αναιρεσείοντος, ενώ ταυτοχρόνως έκρινε αυτόν ως τοξικομανή, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη, διότι σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην παραπάνω νομική σκέψη, δεν αποκλείεται η παραδοχή επιβαρυντικής περίστασης από αυτές του άνω άρθρου 8 του Ν. 1729/1987 στο πρόσωπο του τοξικομανούς δράστη των πράξεων του άρθρου 5 παρ. 1 περ. β' και ζ' του ίδιου νόμου. Επομένως, οι από 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' του Κ.Ποιν.Δ λόγοι αναιρέσεως της ένδικης αίτησης είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν.
ΙΙ.- Κατά το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος, οι συνεδριάσεις κάθε δικαστηρίου είναι δημόσιες, κατά δε τη διάταξη του άρθρου 329 παρ. 1 εδ. α' του Κ.Ποιν.Δ, η συζήτηση στο ακροατήριο, καθώς και η απαγγελία της αποφάσεως, γίνεται δημόσια σε όλα τα ποινικά δικαστήρια, και επιτρέπεται στον καθένα να παρακολουθεί ανεμπόδιστα τις συνεδριάσεις, η παράβαση δε των διατάξεων αυτών ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Γ' λόγο αναίρεσης. Με τον τελευταίο λόγο της ένδικης αίτησης αναιρέσεως ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι η απόφαση δεν απαγγέλθηκε δημόσια αλλά κεκλεισμένων των θυρών. Όμως, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, αναφέρεται ρητά στις σελίδες 1, 11 και 15, αντιστοίχως, ότι "η συνεδρίαση έγινε δημόσια στο ακροατήριο του Δικαστηρίου", "κατόπιν ο πρόεδρος κήρυξε περαιτέρω τη συζήτηση και το Δικαστήριο, αφού συσκέφθηκε μυστικά στην έδρα του, παρουσία και του Γραμματέα κατήρτισε και σε δημόσια συνεδρίαση δημοσίευσε την κατωτέρω υπ' αριθμ. 90/2006 απόφασή του", δηλαδή το σκέλος της απόφασης, που αφορά την ενοχή μας "Δικαστήριο, αφού συσκέφθηκε μυστικά στην έδρα του, παρουσία και του Γραμματέα, κατήρτισε και ο Πρόεδρος δημοσίευσε αμέσως την απόφασή του με αριθμό 90-β/2006" δηλαδή το σκέλος της απόφασης που αφορά την ποινή. Επομένως, ο προαναφερόμενος λόγος είναι αβάσιμος. Μετά από αυτά, και επειδή, δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναίρεσης της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως προς εξέταση, πρέπει αυτή να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 1 Φεβρουαρίου 2007 αίτηση του Χ1, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 90/2006 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Καλαμάτας. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Μαΐου 2008.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Ιουνίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ