Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 285 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Σωματική βλάβη από αμέλεια.




Περίληψη:
Σωματική βλάβη από αμέλεια δια παραλείψεως. Εργατικό ατύχημα. Ιδιαίτερες νομικές υποχρεώσεις για την λήψη μέτρων κατά ασφαλείας για την πρόληψη ατυχημάτων κατά τις διατάξεις του άρθρου 9 του ΠΔ 395/1994: Ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας των εργαζομένων κατά τη δραστηριότητα που σχετίζεται ειδικότερα με τη θέση σε λειτουργία ή εκτός λειτουργίας του εξοπλισμού εργασίας. Έννοια όρων του νόμου. Λόγοι αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης και εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου. Απορρίπτει αναίρεση.




ΑΡΙΘΜΟΣ 285/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη - Εισηγητή, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γρηγόριο Δαρμάρο, περί αναιρέσεως της 800/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Λάρισας. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ, που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Λάρισας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 29 Σεπτεμβρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1623/2008.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά το άρθρο 314 παρ.1 εδάφ. α' του Π.Κ., "όποιος από αμέλεια προκαλεί σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας άλλου τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών". Από το συνδυασμό της διατάξεως αυτής με εκείνη του άρθρου 28 του Π.Κ., κατά την οποία από αμέλεια πράττει όποιος, από έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλλει, είτε δεν πρόβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα, που προκάλεσε η πράξη του, είτε το πρόβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν, προκύπτει ότι, για τη θεμελίωση του αδικήματος της σωματικής βλάβης από αμέλεια, απαιτείται να διαπιστωθεί, αφενός, ότι ο δράστης δεν κατέβαλε την απαιτούμενη, κατά αντικειμενική κρίση προσοχή, την οποία οφείλει να καταβάλει κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος, κάτω από τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα, τη λογική και τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων και αφετέρου, ότι είχε τη δυνατότητα να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, της σωματικής βλάβης, το οποίο πρέπει να τελεί σε αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη ή την παράλειψη. Η παράλειψη ως έννοια, ενυπάρχει σε κάθε είδος αμέλειας, εφόσον το ένα σκέλος της ευθύνης συνίσταται, στην μη καταβολή της προσοχής, δηλαδή σε παράλειψη. 'Όταν όμως η αμέλεια δεν συνίσταται σε ορισμένη παράλειψη, αλλά σε σύνολο συμπεριφοράς που προηγήθηκε του αποτελέσματος, τότε για τη θεμελίωση της σωματικής βλάβης, ως εγκλήματος που τελείται με παράλειψη, απαιτείται η συνδρομή και των όρων του άρθρου 15 του Π.Κ. Από την τελευταία διάταξη συνάγεται ότι αναγκαία προϋπόθεση της εφαρμογής της, είναι η ύπαρξη ιδιαίτερης (δηλαδή ειδικής και όχι γενικής) υποχρέωσης του υπαιτίου προς ενέργεια, που τείνει στην παρεμπόδιση του αποτελέσματος, για την επέλευση του οποίου ο νόμος απειλεί ορισμένη ποινή. Η υποχρέωση αυτή μπορεί να πηγάζει από ρητή διάταξη νόμου ή από σύμπλεγμα νομικών καθηκόντων, που συνδέονται με ορισμένη έννομη σχέση του υπόχρεου ή από σύμβαση ή από ορισμένη συμπεριφορά του υπαιτίου, από την οποία δημιουργήθηκε ο κίνδυνος επέλευσης του εγκληματικού αποτελέσματος. Σ' αυτή την περίπτωση, πρέπει στην αιτιολογία να αναφέρεται και η συνδρομή αυτής της υποχρέωσης και να προσδιορίζεται ο επιτακτικός κανόνας δικαίου, από τον οποίο πηγάζει. Περαιτέρω, με τις διατάξεις του άρ. 9 ("Προσάρτηση παραρτημάτων") του ΠΔ 395/1994: "Προδιαγραφές εξοπλισμού ασφάλεια εργαζομένων" (89/655/ΕΟΚ) παράρτημα Ι παρ. 2.3. Ο χειριστής πρέπει να μπορεί, από την κύρια θέση χειρισμού, να βεβαιώνεται ότι δεν υπάρχουν άτομα εκτιθέμενα στις επικίνδυνες ζώνες. Εάν αυτό είναι αδύνατο, κάθε φορά που ο εξοπλισμός τίθεται σε λειτουργία πρέπει αυτομάτως να προηγείται ένα ασφαλές σύστημα, όπως ένα ηχητικό ή οπτικό προειδοποιητικό σήμα. Ο εκτιθέμενος εργαζόμενος πρέπει να έχει το χρόνο και τα μέσα να αποφεύγει τους κινδύνους που δημιουργεί εκκίνηση ή η παύση λειτουργίας του εξοπλισμού εργασίας. Κατά το άρθρο 2 του ίδιου ΠΔ : " Για τους σκοπούς του παρόντος νοείται ως: 1. Εξοπλισμός εργασίας: Κάθε μηχανή, συσκευή, εργαλείο ή εγκατάσταση που χρησιμοποιείται κατά την εργασία. 2. Χρησιμοποίηση εξοπλισμού εργασίας: Κάθε δραστηριότητα σχετική με τον εξοπλισμό εργασίας, όπως η θέση σε λειτουργία ή εκτός λειτουργίας, η χρήση, η μεταφορά, η επισκευή, η μετατροπή, ο προληπτικός έλεγχος και η συντήρηση, συμπεριλαμβανομένου και του καθαρισμού. 3. Επικίνδυνη ζώνη: Κάθε ζώνη εντός ή και πέριξ του εξοπλισμού εργασίας στην οποία εκτιθέμενος ο εργαζόμενος υπόκειται σε κίνδυνο, όσον αφορά την ασφάλεια ή την υγεία του. 4. Εκτιθέμενος εργαζόμενος: Κάθε εργαζόμενος που βρίσκεται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει σε επικίνδυνη ζώνη. 5. Χειριστής: Ο εργαζόμενος που είναι επιφορτισμένος με τη χρήση εξοπλισμού εργασίας" . Εξάλλου, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ λόγο αναίρεσης αποτελεί η εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης, όταν ο δικαστής αποδίδει σ' αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει επίσης λόγο αναίρεσης, υπάρχει όταν ο δικαστής δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία δέχτηκε, στη διάταξη που εφαρμόστηκε. Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει και όταν η παραβίαση γίνεται εκ πλαγίου, γιατί στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να μη καθίσταται εφικτός ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο για την ορθή ή όχι εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης.
ΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Λάρισας, που δίκασε την έφεση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου, ύστερα από εκτίμηση και αξιολόγηση των αναφερόμενων κατ' είδος αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης 800/2008 απόφασή του, τα εξής: "... Ο κατηγορούμενος είναι τεχνικός διευθυντής της βιομηχανίας συσκευασιών "ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ Α.Σ.Ε.Ε. " που βρίσκεται στην Β' ΒΙ.ΠΕ ..... . Με την ιδιότητα του αυτή έγινε, από αμέλεια, πρόξενος του κατωτέρω εργατικού ατυχήματος: Την 30-9-2003 και ώρα 09.12 ο Ψ εργαζόταν ως εργάτης κλιβάνου στο εν λόγω εργοστάσιο. Όμως, ο κατηγορούμενος, παρότι ως τεχνικός Διευθυντής του άνω εργοστασίου ήταν ο υπεύθυνος για την ασφάλεια των εργαζομένων, παρέλειψε να λάβει τις ελάχιστες - προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας για τη χρησιμοποίηση εξοπλισμού εργασίας από τους εργαζόμενους κατά την εργασία τους. Ειδικότερα, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράρτημα, παρ. 2.3 Π.Δ. 395/1994, ο χειριστής πρέπει να μπορεί από την κύρια θέση χειρισμού να βεβαιώνεται ότι δεν υπάρχουν άτομα εκτεθειμένα στις επικίνδυνες ζώνες, και εάν αυτό καθίσταται αδύνατο κάθε φορά που ο εξοπλισμός τίθεται σε λειτουργία να υπάρχει η δυνατότητα με την τοποθέτηση ενός ασφαλούς συστήματος όπως ηχητικό ή οπτικό προειδοποιητικό σήμα στην πασαρέλα κάτω από το πορτάκι του φούρνου του άνω εργοστασίου, ώστε και ο εργαζόμενος που εκτίθεται στον κίνδυνο να μπορεί ο ίδιος να ασφαλίζει και να απασφαλίζει με ειδικό κομβίο, το κομβίο του χειριστή της πόρτας του Ε. ΤΒ. Ο κατηγορούμενος δεν έλαβε αυτή την πρόνοια και έτσι την ανωτέρω ημέρα, όταν ο πολιτικώς ενάγων, ολοκλήρωσε την εργασία του, ακολούθως τοποθέτησε κεραμοβάμβακα στο πορτάκι του φούρνου. Πριν βγάλει το χέρι του όμως από το πορτάκι, ο χειριστής Α εκλαμβάνοντας την κίνηση άλλου εργαζομένου (του Β) ως σήμα ότι η όλη διαδικασία περατώθηκε, διότι δεν είχε οπτική επαφή με τον πολιτικώς ενάγοντα, και γι' αυτό βιαστικά πάτησε το κουμπί της κονσόλας ελέγχου με εντολή να κλείσει το πορτάκι του φούρνου. Έτσι το δεξί χέρι του πολιτικώς ενάγοντος εγκλωβίστηκε στο φούρνο και υπέστη σοβαρές βλάβες (βαρύτατα εγκαύματα στο επίπεδο της πηχεοκαρπικής με καταστροφή όλων των παλαμιαίων στοιχείων και έγκαυμα ραχιαίας επιφάνειας καρπού. Ήδη το σύστημα ελέγχου άλλαξε και τα συνεργαζόμενα πρόσωπα έχουν πλέον οπτική επαφή. Πρέπει λοιπόν ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος της πράξεως που του αποδίδεται, αλλά να του αναγνωριστεί το ελαφρυντικό ότι τέλεσε την ανωτέρω πράξη του ωθούμενος από μη ταπεινά αίτια". Με τις σκέψεις αυτές ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων κρίθηκε ένοχος του ότι: "... από αμέλεια προκάλεσε σωματική βλάβη στον Ψ ο οποίος εργαζόταν ως εργάτης κλιβάνου στο άνω εργοστάσιο, με παράλειψη οφειλομένης ενέργειας αφού είχε νομική υποχρέωση να παρεμποδίσει την επέλευση του ανωτέρω αποτελέσματος, το οποίο και τελικά δεν απέτρεψε και συγκεκριμένα από έλλειψη της προσοχής την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, δεν προέβλεψε το αποτέλεσμα που προκάλεσε η παράλειψη του. Ειδικότερα ως Διευθυντής του άνω εργοστασίου και υπεύθυνος για την ασφάλεια των εργαζομένων παρέλειψε να λάβει τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας για τη χρησιμοποίηση εξοπλισμού εργασίας από τους εργαζόμενους κατά την εργασία τους που προβλέπεται από το άρθρο 9, παράρτημα, παρ. 2.3 Π.Δ. 395/1994, σύμφωνα με το οποίο ο χειριστής πρέπει να μπορεί από την κύρια θέση χειρισμού να βεβαιώνεται ότι δεν υπάρχουν άτομα εκτεθειμένα στις επικίνδυνες ζώνες, και εάν αυτό καθίσταται αδύνατο κάθε φορά που ο εξοπλισμός τίθεται σε λειτουργία να υπάρχει η δυνατότητα με την τοποθέτηση ενός ασφαλούς συστήματος όπως ηχητικό ή οπτικό προειδοποιητικό σήμα στην πασαρέλα κάτω από το πορτάκι του φούρνου του άνω εργοστασίου, ώστε και ο εργαζόμενος που εκτίθεται στον κίνδυνο να μπορεί ο ίδιος να ασφαλίζει και να απασφαλίζει με ειδικό κομβίο, το κομβίο του χειριστή της πόρτας του Ε. ΤΒ. ...". Με τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο κήρυξε ενόχο τον κατηγορούμενο αναιρεσείοντα, με το ελαφρυντικό του άρ. 84 παρ. 2β, για την αξιόποινη πράξη της σωματικής βλαβης από αμέλεια, πράξη η οποία προβλέπεται και τιμωρείται από τις διατάξεις των άρθρων 15, 26 παρ.1, 28 , 314 παρ.1α και 315 παρ.1 του ΠΚ και επέβαλε σε αυτόν ποινή φυλάκισης τεσσάρων μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη για τρία έτη.
ΙΙΙ. Με αυτά που δέχθηκε το Τριμελές Εφετείο, διέλαβε στη προσβαλλόμενη απόφασή του, με συνδυασμό σκεπτικού και διατακτικού, που παραδεκτώς συμπληρώνουν την αιτιολογία της, την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση της αξιοποίνης πράξεως της σωματικής βλάβης από αμέλεια, για την οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος - αναιρεσείων, καθώς και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις πιο πάνω ουσιαστικές ποινικές διατάξεις του Π.Κ. και του Π.Δ. 395/1994, τις οποίες ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου παραβίασε. IV. Ο αναιρεσείων με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης της κρινόμενης αιτήσεώς του προβάλλει την αιτίαση ότι η προσβαλλομένη απόφαση "αφενός απέδωσε στη διάταξη που εφάρμοσε (άρθρο 9, Παράρτημα, παρ. 2.3 Π.Δ. 395/1994), έννοια διαφορετική από εκείνη που πραγματικά έχει και αφετέρου στο πόρισμα της, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες και αντιφάσεις, με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής της παραπάνω διατάξεως. Ειδικότερα, ότι α) " το δικαστήριο απέδωσε στη διάταξη που εφάρμοσε έννοια διαφορετική από εκείνη που πραγματικά έχει, ότι, δηλαδή, το προειδοποιητικό σήμα απαιτείται να λειτουργεί "κάθε φορά που ο εξοπλισμός τίθεται σε λειτουργία" και όχι όταν αυτή παύει, όπως δέχθηκε ότι συνέβη στην κρινόμενη υπόθεση ("έκλεισε το πορτάκι του φούρνου") κα β) " διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του ασαφείς και ατελείς αιτιολογίες σχετικά με την ιδιαίτερη νομική υποχρέωση του κατηγορουμένου - αναιρεσειοντος, αν, δηλαδή, αυτός όφειλε να έχει εφοδιάσει τον εξοπλισμό εργασίας με "προειδοποιητικό ηχητικό ή οπτικό σήμα κάθε φορά που ο εξοπλισμός τίθεται σε λειτουργά", όπως προβλέπεται ρητά και ειδικά από τα εδάφια α' και β' της διάταξης της παρ. 2.3 του άρθρου 9 Π.Δ. 395/1994 (Παράρτημα) ή αν όφειλε να παρέχει στον παθόντα - πολιτικώς ενάγοντα τα μέσα να αποφεύγει τους κινδύνους που δημιουργεί "η εκκίνηση ή παύση λειτουργίας του εξοπλισμού εργασίας", όπως είναι ένα κομβίο ασφάλισης και απασφάλισης του χειριστή, που δεν προβλέπεται πάντως σαφώς στο εδάφιο γ' της ίδιας διατάξεως. Και αν υφίστατο νομική υποχρέωση για την ύπαρξη "ειδικού κομβίου", που να βαρύνει τον εργοδότη, οι δύο αυτές υποχρεώσεις σωρεύονται κατά τρόπο ασαφή από την αναιρεσιβαλλομένη, η οποία ταυτίζει το προειδοποιητικό σήμα με το ειδικό κομβίο ασφάλισης και απασφάλισης του κομβίου του χειριστή ...". Οι αιτιάσεις αυτές του αναιρεσείοντος είναι αβάσιμες. Πράγματι, η πιο πάνω διάταξη του άρθρου 9, Παράρτημα Ι, παρ. 2.3 του Π.Δ. 395/1994, προβλέπει τρεις επί μέρους υποχρεώσεις του εργοδότη που αφορούν τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας των εργαζομένων κατά τη δραστηριότητα που σχετίζεται ειδικότερα με τη θέση σε λειτουργία ή εκτός λειτουργίας του εξοπλισμού εργασίας (άρθρο 1 παρ. 1 και 2, 2 παρ. 1 και 2 και 4, 3 παρ.1) και συγκεκριμένα α) Ο χειριστής πρέπει να μπορεί από την κύρια θέση χειρισμού, να βεβαιώνεται, ότι δεν υπάρχουν άτομα εκτιθεμένα στις επικίνδυνες ζώνες (εδ. α'). β) Αν αυτό είναι αδύνατο "κάθε φορά που ο εξοπλισμός τίθεται σε λειτουργία πρέπει αυτομάτως να προηγείται ένα ασφαλές σύστημα, όπως ένα ηχητικό ή οπτικό προειδοποιητικό σήμα" (εδ. β') και γ) Ο εκτιθέμενος εργαζόμενος πρέπει να έχει το χρόνο και τα μέσα να αποφύγει του κινδύνους που δημιουργεί η εκκίνηση ή η παύση λειτουργίας του εξοπλισμού εργασίας (εδ. γ'). Το Τριμελές Εφετείο, όπως προκύπτει από τις πιο πάνω παραδοχές του δέχθηκε ότι ο κατηγορούμενος, αν και είχε ειδική προς τούτο υποχρέωση, παρέλειψε να λάβει οποιαδήποτε από τις τρεις πιο πάνω αναφερόμενες ελάχιστες - προδιαγραφές ασφάλειας για τη χρησιμοποίηση εξοπλισμού εργασίας από τον εργαζόμενο παθόντα κατά την διάρκεια της εργασία του. Η παράλειψη δε οποιασδήποτε τούτων, οι οποίες είναι δυνατό να συντρέχουν, αρκούσε, να επιφέρει το ζημιογόνο αποτέλεσμα, και συνεπώς ουδεμία ασάφεια δημιουργείται από το γεγονός ότι το Δικαστήριο, δέχθηκε ότι συντρέχουν σωρευτικώς οι εν λόγω παραλήψεις. Περαιτέρω το Δικαστήριο, με την παραδοχή του, ότι "ήδη το σύστημα ελέγχου άλλαξε και τα συνεργαζόμενα πρόσωπα έχουν πλέον οπτική επαφή", δέχεται, όπως αυτονοήτως συνάγεται, ότι στην προκειμένη περίπτωση υπήρχε δυνατότητα να είχε τηρηθεί ακόμη και η πρώτη από τις πιο πάνω ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας, δηλαδή να μπορεί ο χειριστής "από την κύρια θέση χειρισμού, να βεβαιώνεται, ότι δεν υπάρχουν άτομα εκτιθεμένα στις επικίνδυνες ζώνες". Η παραδοχή αυτή του δικαστηρίου αρκεί να θεμελιώσει την από παράλειψη του αναιρεσείοντος σωματική βλάβη του παθόντος, έτσι ώστε οι περαιτέρω αιτιάσεις αυτού που αφορούν τις δύο λοιπές προδιαγραφές ασφαλείας, να προβάλλονται αλυσιτελώς. Εντούτοις, το Δικαστήριο, κατ' ορθή ερμηνεία και εφαρμογή των πιο πάνω διατάξεων, δέχθηκε, σωρευτικώς, ότι ο αναιρεσείων παρέλειψε να λάβει τα άλλα δύο προβλεπόμενα από τις διατάξεις αυτές μέτρα - προδιαγραφές ασφαλείας. Ειδικότερα, δεν προκύπτει από τις παραδοχές της απόφασης, ότι κατά τη διάρκεια της εργασίας του παθόντος εντός του κλιβάνου ο "εξοπλισμός" με την πιο πάνω έννοια είχε τεθεί σε λειτουργία. Αυτός τέθηκε σε λειτουργία από τον χειριστή του, προκειμένου να κλείσει το πορτάκι του κλιβάνου, όταν ο χειριστής εσφαλμένα θεώρησε ότι ο παθών είχε περατώσει την εργασία του και είχε εξέλθει. Επομένως, το Δικαστήριο ορθώς απέδωσε στη διάταξη που εφάρμοσε την έννοια που πραγματικά αυτή είχε, ότι, δηλαδή, το προειδοποιητικό σήμα απαιτείται να λειτουργεί "κάθε φορά που ο εξοπλισμός τίθεται σε λειτουργία" και τα αντιθέτως υποστηριζόμενα από τον αναιρεσείοντα είναι αβάσιμα και απορριπτέα. Εξάλλου, η προσβαλλόμενη απόφαση, δεχόμενη, όπως η πιο πάνω διάταξη ορίζει, ότι "ο εκτιθέμενος εργαζόμενος πρέπει να έχει το χρόνο και τα μέσα να αποφύγει του κινδύνους που δημιουργεί η εκκίνηση ή η παύση λειτουργίας του εξοπλισμού εργασίας", δεν απαιτείται να διευκρινίζει περαιτέρω "από ποια διάταξη νόμου πηγάζει η υποχρέωση για την ύπαρξη "ειδικού κομβίου" για την ασφάλιση ή απασφάλιση του κομβίου του χειριστή", αφού είναι προφανές ότι το "ειδικό κομβίο" είναι στην προκειμένη περίπτωση το από τη διάταξη αυτή οριζόμενο "μέσο" για την αποφυγή του κινδύνου. Εξάλλου, ουδόλως η προσβαλλόμενη απόφαση ταυτίζει το προειδοποιητικό σήμα με το ειδικό κομβίο ασφάλισης και απασφάλισης του κομβίου του χειριστή, όπως αβασίμως ο αναιρεσείων αιτιάται. Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, μοναδικός λόγος αναίρεσης της προσβαλλόμενης απόφαση, για έλλειψη νόμιμης βάσης και εσφαλμένης εφαρμογής των πιο πάνω ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, με τις προαναφερόμενες αιτιάσεις, πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμος.
V. Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αιτήση στο σύνολο της, ως αβάσιμη, και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29/9/2008 αίτηση (δήλωση με αρ. πρωτ. 8066/30-9-2008) αναιρέσεως του Χ για αναίρεση της 800/2008 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Λάρισας. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Ιανουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 30 Ιανουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή