Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 1989 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Απόφαση αθωωτική.




Περίληψη:
Αναίρεση εισαγγελέα Αρείου Πάγου κατά απαλλακτικής αποφάσεως (άρθρ.505 παρ. 2, 473 παρ. 3 ΚΠΔ). Αιτιολογία απαλλακτικής αποφάσεως. Ενόψει του τεκμηρίου αθωότητας που θεσπίζεται και από την ΕΣΔΑ υπάρχει έλλειψη αιτιολογίας στην απόφαση αυτή όταν δεν εκτίθεται καθόλου ή εκτίθεται ασαφώς και ελλιπώς τα περιστατικά, από τα οποία δεν επείσθη για την ενοχή του κατηγορουμένου από τα αναφερόμενα στα πρακτικά αποδεικτικά μέσα. Αναιρεί και παραπέμπει. στο ΜΟΕ.




Αριθμός 1989/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Βιολέττα Κυτέα-Εισηγήτρια, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Σεπτεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 19-20-21/2009 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών. Με κατηγορούμενο τον Χ, που δεν παρέστη στο ακροατήριο και πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ που δεν παρέστη στο ακροατήριο.
Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 19/8-4-2009 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σωφρονιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 533/2009.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης,
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τις διατάξεις των άρθρων 505 § 2 και 473 § 3 ΚΠΔ, σε συνδυασμό με τις των άρθρων 504, 506 ιδίου Κώδικος σαφώς προκύπτει ότι ο εισαγγελεύς του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση πάσης αποφάσεως οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου ήτοι και της αθωωτικής αποφάσεως δι' οιονδήποτε εκ των εις το άρθρο 510 § 1 ΚΠΔ λόγων, συνεπώς και δι' έλλειψη αιτιολογίας στοιχ. Δ', ειδικής που επιβάλλει το Σύνταγμα, μέσα σε προθεσμία ενός μηνός από την καταχώριση της αποφάσεως καθαρογεγραμμένης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Κατ' ακολουθίαν η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως του εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, από 8 Απριλίου 2009, κατά της υπ' αριθμ. 19-20-21/2009 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών με την οποίαν, ο κατηγορούμενος Χ εκηρύχθη αθώος της απλής συνεργείας σε απόπειρα ανθρωποκτονίας από πρόθεση, έχει ασκηθεί υπό του εισαγγελέως νομοτύπως και εμπροθέσμως (από της κατά την 3/4/2009 καταχωρίσεώς της στο άνω βιβλίο), με λόγο την έλλειψη της απαιτουμένης από το Σύνταγμα ειδικής αιτιολογίας, και ούσα παραδεκτή πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν. Ως ανεφέρθη, μεταξύ των λόγων αναιρέσεως του άρθρου 510 § 1 ΚΠΔ είναι η έλλειψη της από τα άρθρα 93 § 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Ειδικά προκειμένου περί αθωωτικής αποφάσεως, ενόψει του τεκμηρίου αθωότητος, εφ' όσον αντικείμενο αποδείξεως στην ποινική δίκη αποτελεί η ενοχή του κατηγορουμένου και όχι η αθωότης αυτού, ο οποίος κηρύσσεται ένοχος μόνον εάν αποδειχθεί η ενοχή του και όχι αν δεν αποδειχθεί η αθωότης του, τεκμηρίου που θεσπίζεται άλλωστε και από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 2 της ΕΣΔΑ (ν.δ 53/1974)? τοιαύτη έλλειψη αιτιολογίας, ιδρύουσα τον άνω λόγον αναιρέσεως υπάρχει, είτε όταν δεν εκτίθενται καθόλου ή εκτίθενται ελλιπώς ή κατά τρόπο ασαφή τα πραγματικά περιστατικά τα οποία προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία και αποκλείουν την συνδρομή όλων ή τινών από τους αντικειμενικούς και υποκειμενικούς όρους του εγκλήματος που του αποδίδεται είτε όταν δεν αιτιολογείται καθόλου ή με πληρότητα και σαφήνεια διατί το δικαστήριο της ουσίας δεν επείσθη για την ενοχή του κατηγορουμένου από τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρονται στα πρακτικά του. (Δεν απαιτείται όμως να παρατίθενται περιστατικά από τα οποία το δικαστήριο επείσθη για την αθωότητα του κατηγορουμένου). Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών ο κατηγορούμενος Χ εκηρύχθη αθώος του εγκλήματος της απλής συνεργείας σε απόπειρα ανθρωποκτονίας από πρόθεση, κατά πλειοψηφίαν, για την οποίαν είχε καταδικασθεί πρωτοδίκως σε ποινή καθείρξεως ένδεκα (11) ετών. Ως αιτιολογία της απαλλακτικής κρίσεως το άνω δευτεροβάθμιο δικαστήριο διέλαβε τα εξής, μετά από συνεκτίμηση των αποδεικτικών μέσων που κατ' είδος μνημονεύει: "αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος ναι μεν εσυνόδευε τον αδελφό του και δράστη της απόπειρας ανθρωποκτονίας Φ, πλην όμως δεν είχε σκοπό να τον παρακινήσει να πυροβολήσει τον παθόντα, ούτε πρόλαβε να τον αποτρέψει από την πράξη του αυτή". Μετά ταύτα εκήρυξε αθώο τον κατηγορούμενο (κατά πλειοψηφία τεσσάρων (4) ψήφων έναντι τριών" (3) του ότι: "Στο ..., εντός του καταυλισμού των τσιγγάνων στις 15 Απριλίου 2006, με πρόθεση και από κοινού με άλλους ενεργώντας, ήτοι με κοινό δόλο και ενωμένες τις δυνάμεις του με τους ήδη φυγόδικους κατηγορούμενους ... και ..., παρείχε στον κατηγορούμενο Φ, κατά την διάπραξη του εγκλήματος της απόπειρας ανθρωποκτονίας που αποφασίστηκε και εκτελέστηκε σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, την κάτωθι περιγραφόμενη απλή συνδρομή: Ο Φ, έχοντας αποφασίσει να εκτελέσει το κακούργημα της ανθρωποκτονίας, ήτοι με πρόθεση να σκοτώσει άλλον, επιχείρησε πράξη που περιείχε τουλάχιστον αρχή εκτελέσεως του ανωτέρω εγκλήματος, το οποίο, όμως, δεν ολοκλήρωσε όχι από δική του θέληση αλλά από λόγους εξωτερικούς και ανεξάρτητους από τη βούλησή του. Συγκεκριμένα έχοντας αποφασίσει σε ήρεμη ψυχική κατάσταση να σκοτώσει τον Ψ τον πυροβόλησε ευρισκόμενος κατά την εκτέλεση της πράξεώς του σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, δύο φορές στην κατοικία του παθόντος, που είναι στον καταυλισμό τσιγγάνων στο ..., με πιστόλι ή υποπολυβόλο με σκοπό να τον σκοτώσει. Με τους πυροβολισμούς αυτούς τραυμάτισε τον παθόντα σοβαρά στο αριστερό αντιβράχιο, προκαλώντας του διαμπερές τραύμα και στην αριστερή πλάγια θωρακική χώρα. Το γεγονός ότι δεν επήλθε ο θάνατος του παθόντος δεν οφείλεται στην θέληση του Φ, αλλά στην ταχεία διακομιδή του παθόντος στο νοσοκομείο, στην επιτυχή χειρουργική αντιμετώπιση των πληγέντων σημείων και στην αντίδραση του οργανισμού του παθόντος. Ο κατηγορούμενος Χ έχοντας αποφασίσει να παράσχει ψυχική συνδρομή στον Φ κατά την τέλεση του εγκλήματος της απόπειρας ανθρωποκτονίας, τον συνόδευσε στο σπίτι του παθόντος και ήταν παρών κατά τον πυροβολισμό του Ψ εμψυχώνοντάς τον κατά τον τόπο αυτό στην απόπειρά του να εκτελέσει το έγκλημα της απόπειρας ανθρωποκτονίας από πρόθεση". Η αιτιολογία όμως αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, υπό την άνω αναπτυχθείσα έννοια, διότι ουδόλως εκτίθενται σ' αυτή τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία προέκυψαν από τα άνω αποδεικτικά μέσα και έγιναν δεκτά από το δικαστήριο και απέκλεισαν την ύπαρξη της προθέσεως ως και οι λόγοι, για τους οποίους αυτό (δικαστήριο) δεν κατέληξε ότι επραγματώθη η αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του ανωτέρω εγκλήματος.
Συνεπώς ο μόνος λόγος αναιρέσεως της κρινομένης αιτήσεως του εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ είναι βάσιμος και, δεκτού γενομένου, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, παραπεμφθεί δε η υπόθεση για νέα κρίση στο ίδιο δικαστήριο (Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών), συγκροτηθησόμενο από άλλους δικαστάς και ενόρκους, εκτός εκείνων, οι οποίοι εδίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 519 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 19-20-21/2009 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών. Και
Παραπέμπει την υπόθεση, για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Σεπτεμβρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 16 Οκτωβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή