Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 1833 / 2012    (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Θέμα
Απαλλοτρίωση.




Περίληψη:
Αναγκαστική. Η απόφαση του Εφετείου που εκδίδεται επί αιτήσεως διορθώσεως αποφάσεως του η οποία είχε εκδοθεί επί αιτήσεως καθορισμού οριστικής αποζημίωσης από αναγκαστική απαλλοτρίωση υπόκειται σε αναίρεση. Λόγοι αναιρέσεως. Ποτέ ιδρύεται ο λόγος αναιρεσεως από το άρθρθο 559 αρ. 19 του ΚπολΔ Η περί πραγματικών γεγονότων κρίση του δικαστηρίου της ουσίας δεν ελέγχεται (αναιρετικά (Επικυρώνει Εφ. Πειρ. 199/2007)




Αριθμός 1833/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Αργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Μαΐου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Γ. Χ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Παπαναγιώτου.
Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ ΑΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ειρήνη Μπακράτση, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-9-2005 αίτηση που κατατέθηκε στο Εφετείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 300/2006 παρεπίμπτουσα και 199/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση των αποφάσεων ζητά ο αναιρεσείων με την από 7-9-2009 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αργύριος Σταυράκης ανέγνωσε την από 1-12-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της 199/2007 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Από τις διατάξεις των άρθρων 319 του ΚΠολΔ και 18 παρ.1 εδ. β' και 22 του ν. 2882/2001 (ΚΑΑΑ) προκύπτει ότι η απόφαση του Εφετείου που εκδίδεται επί αιτήσεως διορθώσεως, κατά τα άρθρα 315 επ. του ΚΠολΔ, αποφάσεως του ίδιου δικαστηρίου, η οποία είχε εκδοθεί κατά το άρθρο 20 του ΚΑΑΑ επί αιτήσεως για οριστικό προσδιορισμό αποζημιώσεως από αναγκαστική απαλλοτρίωση ακινήτου, υπόκειται στο ένδικο μέσο της αναιρέσεως. Επομένως η υπό κρίση αίτηση, με την οποία και για τους αναφερόμενους σ' αυτήν λόγους ζητείται η αναίρεση της υπ' αριθμ. 199/2007 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς, με την οποία απορρίφθηκε αίτηση του αναιρεσείοντος για διόρθωση της υπ' αριθμ. 117/2004 απόφασης του ιδίου δικαστηρίου, που εκδόθηκε κατά τη διαδικασία του ανωτέρω άρθρου 20 του ΚΑΣΑ επί αιτήσεως για οριστικό προσδιορισμό αποζημιώσεως της αναφερόμενης αναγκαστικής απαλλοτρίωσης ακινήτου, είναι παραδεκτή ως στρεφόμενη κατά αποφάσεως που υπόκειται σε αναίρεση, αφού δε έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα, πρέπει να εξετασθεί ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 του ΚΠολΔ).
ΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αρ. 19 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και όταν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της ανωτέρω διάταξης ο προβλεπόμενος από αυτήν λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, το αναγκαίο περιεχόμενο της οποίας προσδιορίζεται από το πραγματικό του εκάστοτε εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου στη συγκεκριμένη περίπτωση κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία). Ελλείψεις που ανάγονται μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν τούτο διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες, ενώ τα επιχειρήματα του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων, δεν συνιστούν παραδοχές βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης ώστε να ελέγχεται αναιρετικώς κατά την εξεταζόμενη διάταξη του άρθρου 559 αρ.19 του ΚΠολΔ για ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα, ο αναιρετικός λόγος της οποίας (διάταξης) δεν δημιουργείται επίσης όταν το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα επιχειρήματα των διαδίκων που δεν αποτελούν αυτοτελείς ισχυρισμούς (ΑΠ 1363/2008).
Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο που την εξέδωσε δέχθηκε τα ακόλουθα: "Τον Ιανουάριο 2000 απαλλοτριώθηκε αναγκαστικά υπέρ και με δαπάνες της καθ' ης η αίτηση "Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων Α.Ε." (ΟΣΚ ΑΕ) για την ανέγερση δημοτικού σχολείου έκταση 847 τ.μ. (...). Στην έκταση που απαλλοτριώθηκε περιλαμβάνεται ένα ακίνητο, το οποίο απεικονίζεται στον οικείο κτηματολογικό πίνακα - διάγραμμα με τον αριθμό 1 και του οποίου ως εικαζόμενος δικαιούχος φερόταν ο Γ. Χ. του Δ.. Όπως ωστόσο προκύπτει από τους προσκομιζόμενους τίτλους ιδιοκτησίας (....) και συνομολογείται, κατά την κήρυξη της απαλλοτρίωσης το εν λόγω ακίνητο ανήκε στον εδώ αιτούντα Γ. Χ. του Κ., ο οποίος (....) μετά την κήρυξη της απαλλοτρίωσης το μεταβίβασε στο σωματείο "Ο ΛΥΤΡΩΤΗΣ". Η ΟΣΚ ΑΕ δεν έλαβε έγκαιρα γνώση της παραπάνω μεταβολής και έτσι την από 8.1.2001 αίτησή της για καθορισμό προσωρινής τιμής μονάδας την άσκησε κατά του Γ. Χ. του Δ., ο οποίος - όπως προαναφέρθηκε - φερόταν ως ιδιοκτήτης του υπόψη ακινήτου στον κτηματολογικό πίνακα. Κατά τη συζήτηση πάντως της υπόθεσης στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς η ΟΣΚ ΑΕ δήλωσε ότι η αίτηση δεν εισάγεται ως προς τον παραπάνω διάδικο και έτσι ως προς αυτόν θεωρήθηκε ότι η αίτηση δεν ασκήθηκε (....). Παρ' όλα αυτά η ΟΣΚ ΑΕ και την αίτησή της (από 29.7.2002) για τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας, την οποία άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, την έστρεψε - προφανώς από παραδρομή - τόσο κατά του εικαζομένου δικαιούχου του εν λόγω ακινήτου Γ. Χ. του Δημητρίου όσο και κατά του νέου ιδιοκτήτη του ακινήτου σωματείου "Ο ΛΥΤΡΩΤΗΣ". Κατά τη συζήτηση της παραπάνω αίτησης παρέστησαν - εκτός των άλλων που δεν ενδιαφέρουν εδώ - η αιτούσα ΟΣΚ ΑΕ και το προαναφερόμενο σωματείο. Επίσης, όπως αναφέρεται στο εισαγωγικό της εκδοθείσας και μνημονευομένης πιο κάτω απόφασης (τα οικεία πρακτικά δεν προσκομίζονται) παρέστη και ο Γ. Χ. του Δ. με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Παπαναγιώτου. Επί της αιτήσεως λοιπόν αυτής εκδόθηκε η υπό διόρθωση 117/2004 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, η οποία απέρριψε την αίτηση ως προς τον Γ. Χ. (στο σκεπτικό και το διατακτικό της δεν αναφέρεται πατρώνυμο) ως παθητικώς ανομιμοποίητη λόγω της μεταβιβάσεως του προαναφερόμενου ακινήτου στο σωματείο "Ο ΛΥΤΡΩΤΗΣ" και καταδίκασε τον ΟΣΚ ΑΕ στη δικαστική δαπάνη του σωματείου τούτου και του Γ. Χ.. Με την κρινόμενη εδώ αίτηση ο αιτών Γ. Χ. του Κ. ισχυρίζεται, όπως ήδη σημειώθηκε, ότι αυτός παρέστη στη δίκη για τον καθορισμό της οριστικής τιμής μονάδας και ότι συνεπώς είναι δικαιούχος της δικαστικής δαπάνης που όρισε η παραπάνω απόφαση και έχει έννομο συμφέρον να ζητά τη διόρθωση της τελευταίας. Από τα προαναφερόμενα ωστόσο αποδεικτικά στοιχεία και ιδιαίτερα από τα διαδικαστικά έγγραφα της συγκεκριμένης δίκης δεν αποδείχθηκε πλήρως ότι ο αιτών ταυτίζεται πράγματι με το πρόσωπο που παρέστη κατ' αυτήν ως "Γ. Χ. του Δ." (....). Και τούτο για τους εξής κυρίως λόγους: α) Όπως ήδη σημειώθηκε και δεν αμφισβητείται, κατά το χρόνο κήρυξης της επίμαχης απαλλοτρίωσης ο αιτών είχε μεταβιβάσει το επίδικο ακίνητο στο σωματείο "Ο ΛΥΤΡΩΤΗΣ" και δεν είχε συνεπώς αυτός έννομο συμφέρον να λάβει μέρος στις δίκες προσδιορισμού της αποζημίωσης και της αναγνώρισης δικαιούχων. Β) Μολονότι με την παραπάνω παρεμπίπτουσα απόφαση του Δικαστηρίου τούτου επισημάνθηκε η ανάγκη προσκομιδής στοιχείων προς διευκρίνιση της επικαλούμενης ασάφειας αναφορικά με τα στοιχεία ταυτότητας του παραπάνω διαδίκου, κατά την προκείμενη συζήτηση της υπόθεσης δεν προσκομίστηκαν ούτε τα πρακτικά συνεδρίασης της παραπάνω δίκης ούτε οι προτάσεις που φέρεται ότι υπέβαλε ο αιτών κατ' αυτήν. γ) Ούτε κατά την αρχική συζήτηση της ένδικης αίτησης ούτε κατά την παρούσα συζήτηση κλήτευσε ο αιτών τους λοιπούς διαδίκους που αναφέρονται στην υπό διόρθωση απόφαση, όπως όφειλε (άρθρο 318 παρ.1 ΚΠολΔ). Πέρα και ανεξάρτητα από τα παραπάνω πρέπει να τονιστεί ότι η απαλλοτρίωση του επιδίκου ανακλήθηκε τον Οκτώβριο του 2005 (...). Σημειώνεται επίσης ότι και ο αιτών επιχείρησε να εισπράξει τη δικαστική δαπάνη που επιδίκασε η υπό διόρθωση απόφαση στον "Γ. Χ. του Δ.". Για το σκοπό αυτόν, ύστερα από αίτησή του (στην οποία δεν αναφέρεται πατρώνυμο) και βάσει της εν λόγω απόφασης εκδόθηκε η 155/2005 διαταγή πληρωμής του Ειρηνοδίκη Πειραιώς (στην οποία δεν αναφέρεται επίσης το πατρώνυμο του δικαιούχου) και κατά της οποίας η ΟΣΚ ΑΕ άσκησε ανακοπή και αίτηση αναστολής. Τα δικόγραφα αυτά στρέφονται κατά του Γ. Χ. του Δ.. Κατά τη συζήτησή τους ο τελευταίος φέρεται ότι εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Βασίλειο Παπαναγιώτου και Ευστάθιο Παπαναγιώτου αντίστοιχα, χωρίς να προβληθεί ότι έχει παρεισφρήσει λάθος ως προς το πατρώνυμο και χωρίς να ζητηθεί η διόρθωση των αντίστοιχων αποφάσεων και πρακτικών (....)". Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες που στηρίζουν το αποδεικτικό του πόρισμα και το απορριπτικό της ένδικης αίτησης διορθώσεως διατακτικό της, αφού τα αναφερόμενα στην απόφαση, χωρίς αντιφάσεις, ως αποδειχθέντα ως άνω πραγματικά περιστατικά δεν πληρούν το πραγματικό του άλλως εφαρμοστέου κανόνα δικαίου των άρθρων 315 επ. του ΚΠολΔ και κατά συνέπειαν δεν έχουν ως έννομη συνέπεια την ζητούμενη διόρθωση της απόφασης, την οποία και δεν δέχθηκε το Εφετείο. Επομένως ο προβαλλόμενος με την αίτηση αναιρέσεως λόγος από το άρθρο 559 αρ.19 του ΚΠολΔ ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση εξαιτίας ανεπαρκών και αντιφατικών αιτιολογιών είναι αβάσιμος. Κατά τα λοιπά, με την κρινόμενη αίτηση καιυπό την επίκληση των αριθμών 1, 16 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, προσβάλλονται, όπως προκύπτει από το νοηματικό της περιεχόμενο, επιχειρήματα του Εφετείου, σχετιζόμενα με την εκτίμηση των αποδείξεων, όπως και εκείνο για την ύπαρξη ή μη εννόμου συμφέροντος του αναιρεσείοντος για τη συμμετοχή του στις δίκες των απαλλοτριώσεων, καθώς και η περί πραγμάτων κρίση του δικαστηρίου. 'Ετσι, και σύμφωνα με την προηγηθείσα μείζονα σκέψη, αφού δηλαδή τα επιχειρήματα αυτά δεν αποτελούν "αιτιολογία" ώστε να ελέγχονται αναιρετικώς, η αίτηση είναι κατά τούτο απαράδεκτη, όπως απαράδεκτη κατά το άρθρο 591 παρ.1 του ΚΠολΔ είναι η ίδια αίτηση καθόσον μέρος της προσβάλλεται με αυτήν η ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου, κατά τα προεκτεθέντα.
ΙΙΙ. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, ενώ δεν τίθεται ζήτημα δικαστικής δαπάνης του αναιρεσιβλήτου, ελλείψει σχετικού αιτήματος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 7-9-2009 αίτηση του Γ. Χ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 199/2007 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Ιουλίου 2012. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 31 Δεκεμβρίου 2012.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή