Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 2103 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Λατομεία.




Περίληψη:
Άρθρο 16 Ν. 1428/1984, όπως αντικαταστάθηκε από 7.9.1999 με άρθρο 8 Ν. 2702/1999. Εκμετάλλευση και εξόρυξη αδρανών υλικών. Αιτιολογία καταδικαστικής αποφάσεως. Πότε είναι εσφαλμένη η ερμηνεία ή η εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Απορρίπτει αίτηση.




Αριθμός 2103/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια, Γεώργιο Αδαμόπουλο και Αικατερίνη Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Οκτωβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Σαμαρά, περί αναιρέσεως της 814/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10.4.2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 694/2009.
Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκειμένη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατ' άρθρον 16 Ν. 1428/1984, όπως αντικατεστάθη από 7.4.1999 με το άρθρο 8 Ν. 2702/1999 "όποιος εκμεταλλεύεται ή εξορύσσει ή αποκομίζει αδρανή υλικά, μάρμαρα ή βιομηχανικά ορυκτά χωρίς να έχει αποκτήσει σχετικό δικαίωμα, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών και με διοικητικές κυρώσεις του άρθρου 5 του ν. 5895/1933 και με πρόστιμο από πέντε εκατομμύρια (5.000.000) έως πενήντα εκατομμύρια (50.000.000) δρχ. που επιβάλλεται με απόφαση του Επιθεωρητή Μεταλλείων". Περαιτέρω, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτουμένη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος του 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγον αναιρέσεως εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ιδίου Κώδικος, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία απεδείχθησαν από την ακροαματική διαδικασία και από τα οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος για το οποίο κατεδικάσθη ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Δια την ύπαρξη τοιαύτης αιτιολογίας είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα κατ' είδος γενικώς, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά εξ ενός εκάστου αυτών. Ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ των, ούτε απαιτείται να ορίζεται ποίο βαρύνει περισσότερο για τον σχηματισμό της δικαστικής κρίσεως. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβεν υπόψη του και συνεξετίμησε για τον σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και όχι μόνο μερικά εξ αυτών κατ' επιλογήν, όπως αυτό επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 ΚΠΔ (Ολ. ΑΠ 1/2005). Περαιτέρω, λόγον αναιρέσεως συνιστά, κατ' άρθρον 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ, η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο έννοια διαφορετική από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη είναι η εφαρμογή αυτού, όταν το δικαστήριο χωρίς να παρερμηνεύει το νόμο, δεν υπάγει στην αληθινή έννοιά του τα πραγματικά περιστατικά που δέχεται ότι προέκυψαν, καθώς και όταν η σχετική διάταξη παρεβιάσθη εκ πλαγίου, διότι δεν αναφέρονται στην απόφαση κατά τρόπο σαφή, πλήρη και ορισμένο και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά τα οποία εδέχθη, ώστε να καθίσταται εφικτός ο έλεγχος του Αρείου Πάγου για την ορθή ή μη εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νομίμου βάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 814/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, τούτο εδέχθη, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά από αξιολόγηση και εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων και δη "την κατάθεση του μάρτυρα της κατηγορίας που εξετάσθηκε στο Δικαστήριο τούτο, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης καθώς και των εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά της δίκης αυτής" - λόγος περί απολογίας του κατηγορουμένου δεν έγινε διότι ούτος παρέστη δια πληρεξουσίου - (εδέχθη) τα εξής: "Στην περιοχή του Δήμου ..., σε ημεροχρονολογία που δεν εξακριβώθηκε, μέσα όμως στο έτος 2003, ο κατηγορούμενος με την ιδιότητα του νόμιμου εκπροσώπου της εταιρίας με την επωνυμία "ΑΛΤΕ ΑΤΕ" που εδρεύει στον ... προέβη μαζί με τους συνεργάτες του σε εργασίες εκμετάλλευσης αδρανών υλικών, δηλαδή σε εξόρυξη, μεταφορά και διάθεση αυτών από χώρο που βρίσκεται κοντά στην Παλαιά Εθνική Οδό ...-..., χωρίς να έχει για το σκοπό αυτό άδεια εκμεταλλεύσεως που να έχει εκδοθεί από την αρμόδια αρχή (του Υπουργείου Ανάπτυξης). Τα ανωτέρω προέκυψαν με σαφήνεια τόσον από την κατάθεση του μάρτυρα ..., ο οποίος είναι Επιθεωρητής Μεταλλείων Β.Ε., όσο και από την από 12-11-2003 έκθεση αυτοψίας του ιδίου, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι στην προαναφερόμενη περιοχή δημιουργήθηκε εκσκαφή μήκους 500 και πλέον μέτρων και πλάτους πλέον των 100 μέτρων και ύψος πρανών 20 και πλέον μέτρων. Για τον λόγο αυτό, η Επιθεώρηση Μεταλλείων Βόρειας Ελλάδας αποφάσισε την επιβολή χρηματικού προστίμου 50.000 ευρώ στην εταιρία "ΑΛΤΕ ΑΤΕ", όπως αυτό προκύπτει από την με αριθμό πρωτ. ... απόφασή της. Επομένως για όλους τους παραπάνω λόγους, πρέπει ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος της παραπάνω πράξεως". Μετά ταύτα, η προσβαλλομένη απόφαση στο διατακτικό της εκήρυξε τον κατηγορούμενο ένοχο του ότι: Στην περιοχή του Δήμου ..., κατ' άγνωστη ακριβή ημεροχρονολογία, εντός όμως του έτους 2003, εξόρυξε και αποκόμισε αδρανή υλικά, χωρίς να έχει προς τούτο σχετικό δικαίωμα. Ειδικότερα, με την ιδιότητα του νόμιμου εκπροσώπου της εδρεύουσας στον ... ΑΕ με την επωνυμία "ΑΛΤΕ ΑΕ", προέβη δια των συνεργατών του σε εργασίες εκμετάλλευσης αδρανών υλικών, ήτοι σε εξόρυξη, φόρτωση, μεταφορά και διάθεσή τους από χώρο ευρισκόμενο πλησίον της Παλαιάς Εθνικής Οδού ...-..., χωρίς να διαθέτει προς τούτο άδεια εκμεταλλεύσεως, εκδοθείσα από την αρμόδια αρχή (Υπουργείο Ανάπτυξης)".
Με τις παραδοχές αυτές, το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης διέλαβε στην άνω απόφασή του την απαιτουμένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο και κατεδικάσθη ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τις σκέψεις με τις οποίες υπήγαγε τα περιστατικά που εδέχθη στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις, τις οποίες εφήρμοσε και δεν παρεβίασεν ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου. Ειδικότερα, αναφέρει ιδία όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία έλαβεν υπόψη της η απόφαση, χωρίς ουδέν να εξαιρέσει, η δε ιδιαίτερη μνεία των συγκεκριμένων αυτών δεν έχει την έννοιαν ότι δεν έλαβεν υπόψη τα άλλα, όπως μάλιστα τα αναφέρει εν αρχή του σκεπτικού της ή ότι τα αγνόησε και δεν τα εξετίμησε συνδυαστικά, αλλ' ότι έδωσε έμφαση σ' αυτά, τα περιστατικά που συνιστούν την παράβαση του Ν. 1428/1984 και τα οποία δεν συνιστούν αντιγραφή του διατακτικού, καίτοι η αντιγραφή καθ' εαυτήν δεν αποτελεί λόγον αναιρέσεως, εφόσον το διατακτικόν είναι πλήρες, δεν υπάρχει δε αντίφαση μεταξύ του διατακτικού και του σκεπτικού ως προς την μορφή της συμμετοχής του κατηγορουμένου στην άνω πράξη, αφού αμφότερα την αυτήν μορφή δέχονται υπό διάφορον εκφοράν.
Συνεπώς, οι σχετικοί μόνοι λόγοι της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας εις την απόφαση και ελλείψεως νομίμου βάσεως, εκ του ότι δεν έλαβεν υπόψη της όλα τα αποδεικτικά μέσα και (ότι) υπάρχει αντίφαση μεταξύ αιτιολογικού και διατακτικού, είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν, απορριφθεί δε στο σύνολό της η αίτηση αναιρέσεως. Ο αναιρεσείων πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10 Απριλίου 2009 αίτηση του ... για αναίρεση της υπ' αριθ. 814/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Οκτωβρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 6 Νοεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή