Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 1983 / 2009    (Ζ, Penal Cases)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Προθεσμία.




Περίληψη:
Απορρίπτει αναίρεση ως απαράδεκτη λόγω εκπροθέσμου ασκήσεως με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου μετά πάροδο της 10ημέρου προθεσμίας από την καταχώρηση στο βιβλίο καθαρογραφημένων αποφάσεων του άρθρου 473 ΚΠΔ της προσβαλλόμενης καταδικαστικής αποφάσεως που εκδόθηκε παρόντος του κατηγορουμένου.




Αριθμός 1983/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο- Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου-Εμμανουήλ Παπαδάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 16 Σεπτεμβρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ, που δεν παρέστη, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 1316-1317/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Φεβρουαρίου 2009 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 360/2009. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ρούσσος-Εμμανουήλ Παπαδάκη εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φωτίου Μακρή με αριθμό 141/14-4-2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: 1-Εισάγω ενώπιόν σας, κατά τα άρθρα 476 και 513 παρ.1 εδ. α' ΚΠΔ, την 4/ 24-2-09 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου Χ, που άσκησε δια της εξουσιοδοτημένης συνηγόρου του Ελισάβετ Βλάχου, κατά της 1316-1317/08 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία καταδικάσθηκε για κατοχή και πώληση ναρκωτικών σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών και χρηματική 1.500 Ε. [άρθρο 5 παρ. 1 περ. β, ζ, 2 Ν.1729/87], και εκθέτω τα ακόλουθα:
2- Κατά το άρθρο 476 παρ.1,όπως ισχύει μετά την αντικατάσταση της με την παρ. 18 του άρθρου 2 του Ν. 2408/96, ΠΚ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπρόθεσμα, απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Εξ' άλλου, από το συνδυασμό των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ, προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατ` αποφάσεως είναι 1Οήμερη και αρχίζει από την έκδοσή της, όταν η καταδικαστική απόφαση απαγγέλθηκε παρόντος του κατηγορουμένου, άλλως από τη νόμιμη επίδοσή της, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρισή της στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παρ. 3 του άρθρου 473 ΚΠΔ. Είναι συγχωρητή όμως η εκπρόθεσμη άσκηση, όταν στην κατά το άρθρο 474 ΚΠΔ συντασσόμενη έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση και προσαρτώνται τα αποδεικνύοντα τα περιστατικά αυτά αποδεικτικά μέσα.
3-Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση του φακέλου της δικογραφίας, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος Χ, είχε ασκήσει έφεση κατά της 278/07 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία τον είχε καταδικάσει για κατοχή και πώληση ναρκωτικών. Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε την έφεσή του και τον καταδίκασε και πάλι για κατοχή και πώληση ναρκωτικών και του επέβαλε ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών και χρηματική ποινή 1.500 Ε. Ωστόσο όμως, ενώ η απόφαση αυτή, η οποία εκδόθηκε με την παρουσία του, καταχωρίσθηκε στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων του ως άνω δικαστηρίου στις 11-12-2008, αυτός άσκησε την αίτηση αναιρέσεως στις 24-2-2009,ήτοι μετά την παρέλευση της δεκαήμερης προθεσμίας, εντός της οποίας είχε δικαίωμα να την ασκήσει. [βλ. την βεβαίωση καταχώρισης του γραμματέα επί του σώματος της απόφασης και την 4/24-2-09 έκθεση αναιρέσεως], χωρίς παράλληλα να επικαλείται κάποιο περιστατικό ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος, που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκησή της.
4-Κατ` ακολουθία, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου επιβάλλεται το μεν να απορρίψει την εισαγόμενη αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου λόγω εκπρόθεσμης άσκησης, το δε να καταδικάσει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των 220 Ε, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 § 1 Κ.Π.Δ. Για τούτο προτείνω Α-Να απορριφθή η από 24-2-09 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου Χ, κατά της 1316-1317/08 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, και Β-Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα των 220 Ε.
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά την παράγραφο 1 του άρθρου 476 ΚΠοινΔ. όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με την παράγραφο 18 του άρθρου 2 του ν. 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Κατά τις διατάξεις των άρθρων 168 παρ.1, 473 παρ.1 και 507 παρ.1 ΚΠοινΔ η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αίτησης για αναίρεση κατά αποφάσεως, με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση, είναι δεκαήμερη και αρχίζει από της εκδόσεως της όταν η καταδικαστική απόφαση απαγγέλθηκε παρόντος του κατηγορουμένου, άλλως από της νομίμου επιδόσεως της, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση πριν από την καταχώριση της τελεσίδικης αποφάσεως καθαρογραμμένης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 473 παρ.3 ΚΠοινΔ τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως, τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 ΚΠοινΔ συντασσόμενη έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανωτέρα βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση καθώς και των αποδεικτικών μέσων από τα οποία αποδεικνύονται αυτά τα περιστατικά, άλλως η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία επιτρεπτώς επισκοπεί ο 'Αρειος Πάγος για να διακριβώσει το παραδεκτό της αναιρέσεως, με την προσβαλλόμενη 1316-1317/2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, που δικάσθηκε παριστάμενος αυτοπροσώπως και με την αναφερόμενη διορισθείσα από αυτόν για να τον υπερασπισθεί ως συνήγορό του δικηγόρο, με την παραδοχή τυπικά της εφέσεως τα κατά της 278/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Θεσσαλονίκης, κηρύχθηκε ένοχος και καταδικάσθηκε σε φυλάκιση 4 ετών και σε χρηματική ποινή 1500 ευρώ για κατοχή και πώληση ναρκωτικών ουσιών. Η προσβαλλόμενη άνω απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης καταχωρίστηκε στο ειδικό βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων στις 11-12-2008, όπως προκύπτει από τη σχετική επί του προσκομιζομένου αντιγράφου της βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέως υπό την αυτή χρονολογία. Εφ' όσον ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ήταν παρών κατά την απαγγελία της προσβαλλομένης αποφάσεως και έλαβε γνώση αυτής και του περιεχομένου της, η δεκαήμερη προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως κατά της άνω καταδικαστικής αποφάσεως με δήλωση στον γραμματέα του Δικαστηρίου που την εξέδωσε, άρχισε από την 12 Δεκεμβρίου 2008, ήτοι την επομένη της ημέρας καταχωρίσεώς της ως καθαρογραμμένης στο κατ'άρθρο 474 παρ.3 ΚΠοινΔ ειδικό βιβλίο κατά τα προαναφερθέντα. Η ένδικη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2009 ενώπιον της γραμματέως του Δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση. Τα ανωτέρω αναφέρονται στην έκθεση που συντάχθηκε για τη δήλωση της εμφανισθείσης δικηγόρου Θεσσαλονίκης Ελισάβετ Βλάχου ότι ασκεί αναίρεση για λογαριασμό του κατηγορουμένου δυνάμει της από 3/2/2009 εξουσιοδοτήσεώς του και ως συνήγορος που είχε παραστεί στη συζήτηση όταν εκδόθηκε από το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης η προσβαλλομένη καταδικαστική για τον εντολέα της απόφαση. Επομένως η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε μετά την πάροδο της παραπάνω από το νόμο οριζομένης δεκαήμερης προθεσμίας από την καταχώριση της προσβαλλόμενης απόφασης στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων. Ο αναιρεσείων επικαλείται μόνον ότι κατά της αποφάσεως που απέρριψε την έφεσή του δύναται να ασκηθεί αναίρεση κατά το άρθρο 504 παρ.1 ΚΠοινΔ. 'Όμως δεν διαλαμβάνει στην αναίρεση κανένα περιστατικό που να συνιστά λόγο ανωτέρας βίας ή άλλο ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκησή της καθώς και τα αποδεικτικά μέσα για τα περιστατικά αυτά. Προκύπτει ακόμη από σχετική σημείωση του γραμματέως της Εισαγγελίας στο φάκελο της δικογραφίας ότι ειδοποιήθηκε η αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος που αναφέρεται στην αίτηση αναίρεσης να προσέλθει στο Δικαστήριο του Αρείου Πάγου σε συμβούλιο και να εκθέσει τις απόψεις του. Εν όψει αυτών, πρέπει η παραπάνω αίτηση λόγω της εκπρόθεσμης άσκησής της να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1, 583 παρ.1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 24 Φεβρουαρίου 2009 αίτηση του κατηγορουμένου Χ για αναίρεση της 1316-1317/2008 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Οκτωβρίου 2009.

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 15 Οκτωβρίου 2009.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ