Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 73 / 2012    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Ερημοδικία αναιρεσείοντος.




Περίληψη:
Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως ανυποστήρικτη, λόγω της ερημοδικίας του αναιρεσείοντος.




Αριθμός 73/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Θεοχαρίδη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα-Εισηγήτρια, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Κυριακούλα Γεροστάθη και Βασίλειο Φράγγο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ιωάννη Τζαγκουρνή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Αικατερίνης Φωτοπούλου, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων: 1) Α. Α. του Δ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Γκέκοβιτς και 2) Μ. Α. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παρέστη, για αναίρεση της υπ' αριθ. 3113-3114/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Με συγκατηγορούμενο τον Γ. Μ. του Χ. και πολιτικώς ενάγοντα τον Β. Τ. του Η., κάτοικο ..., ο οποίος δεν παρέστη.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 21 Ιουλίου 2010 αίτηση αναιρέσεως του Μ. Α. και την από 30 Απριλίου 2010 αίτηση αναιρέσεως του Α. Α., οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 652/2010.
Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του πρώτου αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η από 21 Ιουλίου 2010 αίτηση αναιρέσεως του Μ. Α. ως ανυποστήρικτη και η από 30 Απριλίου 2010 αίτηση αναιρέσεως του Α. Α. να απορριφθεί ως αβάσιμη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Οι από 21 Ιουλίου 2010 και 30 Απριλίου 2010 αιτήσεις αναιρέσεως των Μ. και Α. Α. αντιστοίχως, στρεφόμεναι κατά της αυτής υπ' αριθμ. 3113-3114/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών έχουν ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως και πρέπει να συνεκδικασθούν λόγω της μεταξύ των συνάφειας.
Α) Επί της από 21 Ιουλίου 2010 αιτήσεως του Μ. Α..
Κατά το άρθρο 513 παρ.1 εδ.γ' ΚΠΔ ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κλητεύει τον αναιρεσείοντα και τους λοιπούς διαδίκους στο ακροατήριο του δικαστηρίου του Αρείου Πάγου. Η κλήση αυτή γίνεται με επίδοση σύμφωνα με τα άρθρα 155-161 και μέσα στην προθεσμία του άρθρου 166. Εξ άλλου σύμφωνα με αυτά που ορίζονται από το άρθρο 515 παρ.1 ιδίου Κώδικος, αν αναβληθεί η υπόθεση σε ρητή δικάσιμο, όλοι οι διάδικοι οφείλουν να εμφανισθούν σε αυτή χωρίς νέα κλήτευση ακόμη και αν δεν ήσαν παρόντες κατά την δημοσίευση της αναβλητικής αποφάσεως. Τέλος κατά το άρθρο 511 εδ.α' ΚΠΔ εάν ο αιτών την αναίρεση δεν εμφανισθεί, η αίτησή του απορρίπτεται. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα αποδεικτικά επιδόσεως από 10 Σεπτεμβρίου 2010 του Υπαρχ/κα ... και 14 Σεπτεμβρίου 2010 του Επιμελητού Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ..., προς τον αναιρεσείοντα και τον αντίκλητό του αντιστοίχως, ο αναιρεσείων Μ. Α. εκλητεύθη από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου νομίμως και εμπροθέσμως για να εμφανισθεί στη συνεδρίαση της 10 Δεκεμβρίου 2010. Τότε ανεβλήθη η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως για την συνεδρίαση της 18 Μαρτίου 2011 από την οποία και πάλιν ανεβλήθη για την εις την αρχή της παρούσης αναφερομένη συνεδρίαση. Όμως ο άνω αναιρεσείων δεν ενεφανίσθη κατ' αυτή και την εκφώνηση της υποθέσεως ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Συνεπώς η κρινομένη αίτησή του πρέπει να απορριφθεί, καταδικασθεί δε αυτός στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ).
Β) Επί της από 30 Απριλίου 2010 αιτήσεως του Α. Α..
Κατ' άρθρο 473 παρ.3 ΚΠΔ "η προθεσμία για την άσκηση της αναίρεσης αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου ...". Ο όρος τελεσίδικη απόφαση που απαντάται στον ΚΠΔ μόνο στην ανωτέρω διάταξη χρησιμοποιείται με τη γνωστή έννοια της αποφάσεως που δεν μπορεί να προσβληθεί με τα προβλεπόμενα από το νόμο τακτικά ένδικα μέσα, όπως είναι (μόνο) η έφεση. Ο σκοπός της ανωτέρω διατάξεως συνίσταται στην ανάγκη να έχει λάβει ο ενδιαφερόμενος διάδικος πλήρη γνώση του αιτιολογικού της αποφάσεως, ώστε να είναι σε θέση να θεμελιώσει αναφερομένους από το άρθρο 510 παρ.1 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως και ιδίως αυτόν της ελλείψεως ειδικής αιτιολογίας, να αποφεύγεται δε η άσκηση ματαίως αιτήσεως αναιρέσεως όταν δεν προκύπτει νόμιμος λόγος, ώστε να αποτρέπεται η εντεύθεν ταλαιπωρία και οικονομική επιβάρυνση του διαδίκου (Ολ.ΑΠ 6/2002). Ούτως από την διάταξη της άνω παρ.3 του άρθρου 473 ΚΠΔ, σε συνδυασμό με την της παρ.1 του ιδίου άρθρου, προκύπτει ότι όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση ενδίκου μέσου, και δη αναιρέσεως, η οποία ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση είναι δέκα ημέρες από της άνω καταχωρίσεως στο ειδικό βιβλίο. Το ότι η ανωτέρω προθεσμία αρχίζει από της καταχωρίσεως και όχι από της δημοσιεύσεως της αποφάσεως, δεν έρχεται σε αντίθεση με τη διάταξη του άρθρου 6 παρ.1 της ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα δικαιώματα του ανθρώπου) περί δίκαιης δίκης, αντιθέτως δε εάν η προθεσμία αρχίσει από της δημοσιεύσεως της αποφάσεως φαλκιδεύεται το δικαίωμα πρόσβασης στο δικαστήριο του Αρείου Πάγου και τότε παραβιάζεται το άνω άρθρο της Συμβάσεως. Εξ άλλου κατά συναγομένη από το άρθρο 255 ΑΚ γενική αρχή του δικαίου ότι κανείς δεν υποχρεούται στα αδύνατα, ο αναιρεσείων μπορεί να επικαλεσθεί στην αίτηση αναιρέσεως τον λόγον, εξαιτίας του οποίου κατέστη αδύνατη η εμπρόθεσμη άσκησή της, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα που τον στηρίζουν. Δηλαδή οφείλει να διαλάβει στην δήλωσή του για την άσκηση αναιρέσεως τον λόγο της ανωτέρας βίας ή του ανυπερβλήτου κωλύματος και να εκθέσει, όπως συνάγεται εκ του άρθρου 474 παρ.2 ΚΠΔ, τα περιστατικά που συνιστούν τους ανωτέρω λόγους με τα στοιχεία που τους αποδεικνύουν. Τέλος κατ'άρθρο 513 παρ.1 ΚΠΔ, σε συνδυασμό με το άρθρο 476 παρ.1 ΚΠΔ, όταν η αναίρεση ησκήθη εκπροθέσμως, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την σχετική αίτηση ως απαράδεκτη.
Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων Α. Α. κατεδικάσθη δια της υπ' αριθμ. 3113-3114/2-12-2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών ότε εξεπροσωπήθη από συνήγορο, για απάτη κακουργηματική, από κοινού με τον Μ. Α., με περιουσιακό όφελος άνω των εβδομήντα τριών χιλιάδων (73.000) ευρώ, εις ποινή καθείρξεως πέντε (5) ετών η απόφαση αυτή κατεχωρίσθη στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ.3 ΚΠΔ την 3/2/2010, όπως προκύπτει από την υπό την αυτήν ημερομηνία σχετική επισημείωση του γραμματέως, εν τέλει της άνω αποφάσεως ως και την από 21/7/2010 υπηρεσιακή βεβαίωση της γραμματέως των ποινικών ενδίκων μέσων. Ο καταδικασθείς αυτός ήσκησε κατά της αποφάσεως την 30 Απριλίου 2010 αίτηση αναιρέσεως με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που την εξέδωσε, επικαλεσθείς, για το εκπρόθεσμο πέραν, ήτοι, των δέκα ημερών από της 3/2/2010, ως ανωτέρα βία τη νοσηλεία στο Ψυχιατρικό Τομέα του Κρατικού Θεραπευτηρίου του Κέντρου Ψυχικής Υγείας Λέρου από 14/1/2010 μέχρι 8/4/2010 δια "βαρεία καταθλιπτική συνδρομή μετά τάσεων αυτοκαταστροφής", κατά το υπ' αριθμ. 299/13-4-2010 ιατρικό πιστοποιητικό. Όμως το τελευταίο αυτό ο αναιρεσείων Α. Α. το προσεκόμισε με την πολύ μεταγενέστερη της αιτήσεως αναιρέσεως και δη από 7/12/2010 αίτησή του προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και τούτο δεν θεραπεύει το εκπρόθεσμο της κρινομένης αιτήσεως, πέραν του ότι ουδόλως προκύπτει ότι από 8/4/2010 μέχρι την 30/4/2010, καθ'ην ησκήθη η αναίρεση, εξηκολούθη να υφίσταται ο ανωτέρω λόγος. Μετά ταύτα η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως, ούσα εκπρόθεσμη, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, επιβληθούν δε στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρ.476 παρ.1 και 583 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει τις από 21 Ιουλίου 2010 και 30 Απριλίου 2010 αιτήσεις των Μ. και Α. Α. αντιστοίχως, για αναίρεση της υπ'αριθμ.3113-3114/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τους άνω αναιρεσείοντας στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων πενήντα (250) έκαστον.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Δεκεμβρίου 2011.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Ιανουαρίου 2012.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή