Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 1106 / 2010    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ανθρωποκτονία από αμέλεια.




Περίληψη:
Ανθρωποκτονία από αμέλεια. Στοιχεία του εγκλήματος. Ορθή καταδίκη για το έγκλημα αυτό του κατηγορουμένου. Αβάσιμη η αιτίαση ότι δεν προσδιορίζεται το περιεχόμενο της εξωτερικής αμέλειας του αναιρεσείοντος και η αιτιώδης συνάφεια αυτής με το επελθόν αποτέλεσμα. Απορρίπτεται η αίτηση.




ΑΡΙΘΜΟΣ 1106/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοϊνη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Παπαδόπουλο-Εισηγητή, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ανδρέα Ξένο και Βασίλειο Φράγγο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 28 Απριλίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Ψάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση
του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Παπαδημητρίου, περί αναιρέσεως της 432/2009 αποφάσεως Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Ιωαννίνων.
Με πολιτικώς ενάγουσα την Ψ, κατοίκου ..., που δεν παρέστη.
Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Ιωαννίνων, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Φεβρουαρίου 2010 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 344/10.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό της διατάξεως του άρθρου 302 παρ. 1 του ΠΚ, στην οποία ορίζεται ότι όποιος από αμέλεια επιφέρει το θάνατο άλλου τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών, προς τη διάταξη του άρθρου 28 του ίδιου Κώδικα, στην οποία ορίζεται ότι από αμέλεια πράττει όποιος από έλλειψη της προσοχής την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει είτε δεν πρόβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη του, είτε το πρόβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν, συνάγεται ότι προς θεμελίωση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια απαιτείται: α) να μην καταβλήθηκε από το δράστη η επιβαλλόμενη κατ' αντικειμενική κρίση προσοχή, την οποία κάθε μέσος συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος οφείλει κάτω από τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις να καταβάλει με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές και την ποινή κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων πείρα και λογική, β) να είχε αυτός τη δυνατότητα, με βάση τις προσωπικές του περιστάσεις, ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες και κυρίως εξαιτίας της υπηρεσίας του ή του επαγγέλματός του, να προβλέψει και να αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο από έλλειψη της προαναφερθείσης προσοχής, είτε δεν πρόβλεψε είτε το πρόβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν και γ) να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της ενέργειας ή της παραλείψεως του δράστη και του αποτελέσματος που επήλθε. Εξάλλου λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε του ΚΠΔ συνιστά και η εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, η οποία υπάρχει και όταν η παραβίαση της εν λόγω διατάξεως γίνεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού και αναφέρεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, ώστε να μην είναι εφικτός ο έλεγχος από τον ’ρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής της εφαρμοσθείσης ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Ιωαννίνων, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 432/2009 απόφασή του, δέχτηκε ότι από τα αποδεικτικά μέσα που κατ' είδος αναφέρει, αποδείχτηκαν τα παρακάτω περιστατικά ως προς τον δεύτερο κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα: "Στις 19-7-2002 η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "Εξορυκτική, Ανώνυμη Τεχνική Εμπορική Εταιρεία Αφών Γ ΑΤΕΕ" κατασκεύαζε στο εργοτάξιό της στη θέση ... του δημοτικού διαμερίσματος ... οικοδομικό έργο και, συγκεκριμένα, τοιχίο, από οπλισμένο σκυρόδεμα, μήκους 25 μέτρων, ύψους 1,20 μέτρων και πλάτους 0,20 μέτρων, κατά μήκος και στην άκρη δαπέδου, από οπλισμένο, επίσης, σκυρόδεμα, εμβαδόν 25 περίπου τετ. μέτρων. Την ημέρα εκείνη είχαν ολοκληρωθεί οι εργασίες καλουπώματος του ανωτέρω τοιχίου και το σιδέρωμά του και η εργασία, η οποία επρόκειτο να εκτελεστεί συνίστατο στη ρίψη εντός του καλουπιού του σκυροδέματος. Το καλούπι ήταν ξύλινο και το ύψος του ανερχόταν σε 1,60 περίπου μέτρα. Η ρίψη του σκυροδέματος εντός του καλουπιού θα γινόταν από μηχάνημα (αυτοκινούμενη πρέσα), η οποία θα έπαιρνε το μπετόν από το αυτοκίνητο-μπετονιέρα, το οποίο θα το έφερνε εκεί και θα την τροφοδοτούσε και, στη συνέχεια, μέσω του ελαστικού βραχίονα (σωλήνα) που διέθετε, θα διοχέτευε αυτό στο καλούπι. Η έκχυσή του στο καλούπι θα γινόταν από την άκρη του ανωτέρω ελαστικού βραχίονα, την οποία θα χειριζόταν εργαζόμενος, ο οποίος θα κρατούσε το στόμιο αυτό με τα χέρια του και θα το τοποθετούσε εντός του καλουπιού, έτσι ώστε, με τη διοχέτευση του σκυροδέματος από την πρέσα, τούτο, δια του εν λόγω σωλήνα, θα κατέληγε στο καλούπι, ο δε ανωτέρω εργαζόμενος, μετακινώντας με τα χέρια του το σωλήνα κατά μήκος του καλουπωμένου τοιχίου, θα μεριμνούσε για το ρίξιμο του μπετόν σ' ολόκληρη την έκτασή του. Για την εκτέλεση της εργασίας αυτής, ο ανωτέρω εργαζόμενος θα πατούσε στο δάπεδο από οπλισμένο σκυρόδεμα που προαναφέρθηκε, το οποίο ήταν το πλέον κατάλληλο, αλλά και ασφαλές μέρος για την εν λόγω εργασία, αφού, λόγω του ανωτέρω εμβαδού του, αυτός που θα εκτελούσε την παραπάνω εργασία, δεν διέτρεχε τον κίνδυνο πτώσης, αλλά και αν έπεφτε από οποιοδήποτε λόγο και αιτία, δεν θα πάθαινε κάτι ή, τουλάχιστον, δεν θα πάθαινε τίποτα περισσότερο από εκείνο που θα πάθαινε οποιοσδήποτε που θα έπεφτε ενώ στεκόταν όρθιος στην ίδια επιφάνεια. Η εργασία αυτή ανατέθηκε στον Ζ, ο οποίος εργαζόταν, εκτελώντας τη συγκεκριμένη εργασία από ετών, στην εταιρεία, η οποία είχε προμηθεύσει το σκυρόδεμα και στην οποία ανήκαν τα παραπάνω οχήματα. Η εργοδότρια του έργου αυτού, ανωτέρω ανώνυμη εταιρεία, με την 25/2002 ομόφωνη απόφαση του Διοικητικού της Συμβουλίου, μέλη του οποίου ήταν και οι δυο πρώτοι κατηγορούμενοι, είχε αναθέσει την ευθύνη εκτέλεσης του παραπάνω έργου και, ειδικότερα, τη ρύθμιση, διευθέτηση και επίλυση όλων των σχετικών με το έργο αυτό θεμάτων, στον δεύτερο κατηγορούμενο, ο οποίος αποδέχτηκε τούτο. Επιβλέπων μηχανικός του ανωτέρω έργου, με σύμβαση που συνήψε με την παραπάνω εργοδότρια εταιρεία, ορίστηκε ο πολιτικός μηχανικός Μ, ο οποίος, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, ήταν υποχρεωμένος, ως εκπρόσωπος της εργοδότριας εταιρείας, να παρευρίσκεται στο παραπάνω έργο καθ' όλο το χρονικό διάστηκα εκτέλεσης κάθε μιας συγκεκριμένης εργασίας και, επομένως, και της ανωτέρω εργασίας, η οποία είχε ανατεθεί στον Ζ (άρθρα 1 και 2 παρ. 2, 3, 4, 7 νόμου 1396/1983, 111 πδ 1073/1981, ΑΠ 1042/08 ΤΝΠ Νομ. 1168/07 ΝοΒ 56-1249). Μεταξύ των καθηκόντων και υποχρεώσεων που ανέλαβε ο δεύτερος κατηγορούμενος, ως υπεύθυνος εκτέλεσης του ανωτέρω έργου, ήταν να ειδοποιεί τον ανωτέρω επιβλέποντα μηχανικό για το χρόνο εκτέλεσης κάθε συγκεκριμένης εργασίας, ώστε αυτός να πληροφορείται το γεγονός τούτο και να παρευρίσκεται κατά την εκτέλεση της εργασίας αυτής. Κατά τη διάρκεια εκτέλεσης της ανωτέρω εργασίας από τον Ζ, δεν παρευρίσκονταν στον παραπάνω χώρο εκτέλεσης του συγκεκριμένου έργου ούτε ο δεύτερος κατηγορούμενος, ούτε ο ανωτέρω επιβλέπον μηχανικός, διότι ο τελευταίος δεν είχε ειδοποιηθεί σχετικά από τον δεύτερο κατηγορούμενο, ενώ, παράλληλα, δεν γνώριζε ότι επίκειται η εκτέλεση ή ότι εκτελείται η εν λόγω εργασία. Ο Ζ που προαναφέρθηκε, κατά την εκτέλεση της ανωτέρω εργασίας, αντί να εκτελέσει αυτή πατώντας στο παραπάνω δάπεδο και, χειριζόμενος από εκεί το στόμιο του ελαστικού σωλήνα διοχέτευσης του σκυροδέματος, γεγονός που θα του επέτρεπε, σύμφωνα με όσα προεξετέθησαν, την ασφαλή για τον ίδιο εκτέλεση της εν λόγω εργασίας, προκειμένου να εκτελέσει αυτή με μεγαλύτερη ευκολία, ανήλθε στο επάνω μέρος της πλευράς του καλουπιού που βρισκόταν προς το ανωτέρω δάπεδο, το πλάτος του οποίου ήταν 0,05 μέτρα και, πατώντας εκεί επάνω, προσπαθούσε να ισορροπήσει και να ρίξει το μπετόν που διοχέτευε ο ελαστικός σωλήνας στο εσωτερικό του καλουπιού. Κατά την εκτέλεση, όμως, της εν λόγω εργασίας και ενώ, προκειμένου να την εκτελέσει, μετακινούταν, μεταφέροντας και τον ελαστικό σωλήνα, κατά μήκος του καλουπιού, στην προαναφερθείσα ελάχιστη επιφάνεια του επάνω μέρους αυτού, κυριολεκτικά στην "κόψη" του, έχασε την ισορροπία του και κατέπεσε στο δάπεδο, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί θανάσιμα και να υποστεί σωματικές κακώσεις και, συγκεκριμένα, κατάγματα στέρνου και πλευρών, ρήξη θωρακικής αορτής, διάσχιση δεξιάς κοιλίας καρδιάς και ρήξη σπλήνας και νεφρού, από τις οποίες σωματικές κακώσεις, ως μόνης ενεργού αιτίας, επήλθε ο θάνατός του. Σύμφωνα μ' αυτά, για το παραπάνω εργατικό ατύχημα και το θανάσιμο, κατά το ατύχημα αυτό, τραυματισμό του ανωτέρω Ζυφίσταται αμέλεια του δευτέρου κατηγορουμένου. Και τούτο, διότι αυτός, ως υπεύθυνος, για το λόγο που προεκτέθηκε, της εκτέλεσης του ανωτέρω οικοδομικού έργου, κατά τη διεύθυνση των εργασιών εκτέλεσης του έργου αυτού, αφενός μεν δεν κατέβαλε την προσοχή που απαιτείται αντικειμενικά και την οποία κάθε μέτρια συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος του ίδιου τομέα επαγγελματικής δραστηριότητας, οφείλει, όταν βρίσκεται υπό τις παραπάνω ειδικότερες περιστάσεις και συνθήκες, υπό τις οποίες βρέθηκε αυτός κατά το χρόνο του ατυχήματος, να καταβάλει, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν και της κοινής πείρας και λογικής κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων και αφετέρου μπορούσε αυτός, με βάση τις προσωπικές του ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες, να καταβάλει την προσοχή αυτή και να προβλέψει το αξιόποινο αποτέλεσμα, που, σύμφωνα με τα παραπάνω, προήλθε από την εν λόγω πράξη του και το οποίο αποτέλεσμα βρίσκεται σε αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη του αυτή και το οποίο δεν προέβλεψε. Ειδικότερα, ο δεύτερος κατηγορούμενος, κατά την άσκηση των σχετικών με την εκτέλεση του ανωτέρω έργου δραστηριοτήτων και καθηκόντων του, αν και υπόχρεος για τούτο σύμφωνα με τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από την ιδιότητά του αυτή, παρέλειψε να ειδοποιήσει τον ανωτέρω επιβλέποντα μηχανικό του παραπάνω έργου, για το ότι επρόκειτο να εκτελεστεί η συγκεκριμένη εργασία, αν και ο ίδιος είχε προγραμματίσει την εκτέλεση της, ώστε ο μηχανικός αυτός να παρευρίσκεται στο χώρο εκτέλεσης του έργου τούτου κατά την εκτέλεση της εν λόγω εργασίας, ενώ, αν τον είχε ειδοποιήσει, θα παρευρισκόταν αυτός και, οπωσδήποτε, θα έβλεπε τον Ζ να ανέρχεται, προκειμένου να εκτελέσει την παραπάνω εργασία, στο καλούπι που προαναφέρθηκε και, αντιλαμβανόμενος τους κινδύνους τους οποίους διέτρεχε από την ενέργειά του αυτή, θα του απαγόρευε να ανέλθει στο καλούπι και έτσι το επίδικο εργατικό ατύχημα θα είχε αποτραπεί. Ο δεύτερος κατηγορούμενος παρέλειψε να προβεί στις παραπάνω ενέργειες, επειδή δεν προείδε το αξιόποινο αποτέλεσμα που επήλθε σύμφωνα με τα παραπάνω, ότι δηλαδή ο Ζ, κατά την εκτέλεση της ανωτέρω εργασίας του και προκειμένου να εκτελέσει αυτή, ήταν δυνατόν να ανέλθει στο επάνω μέρος του καλουπιού, ώστε να είναι απαραίτητη, προκειμένου να αποτραπεί από την εν λόγω ενέργειά του, η παρουσία του επιβλέποντα μηχανικού στο χώρο εκτέλεσης της ανωτέρω εργασίας, ο οποίος μηχανικός θα εμπόδιζε τον Ζ από την παραπάνω αναρρίχησή του και, κατά συνέπεια, ότι, περαιτέρω, ήταν αναγκαίο να ειδοποιήσει αυτός (δεύτερος κατηγορούμενος) τον παραπάνω επιβλέποντα μηχανικό για την εκτέλεση της ανωτέρω εργασίας. Εξάλλου, ο δεύτερος κατηγορούμενος δεν προείδε το παραπάνω αποτέλεσμα, επειδή δεν κατέβαλε την ανωτέρω προσοχή, την οποία, σύμφωνα με όσα προεξετέθησαν, μπορούσε να καταβάλει, αφού το να μην ειδοποιείται ο επιβλέπων μηχανικός οικοδομικού έργου από τον, υπόχρεο προς τούτο, υπεύθυνο του εν λόγω έργου, έχει ως συνέπεια να μην παρευρίσκεται αυτός κατά την εκτέλεση των επί μέρους εργασιών του έργου αυτού, καθόσον αγνοεί την εκτέλεσή τους, με περαιτέρω συνέπεια όσοι εκτελούν τις εν λόγω εργασίες, όπως ο ανωτέρω Ζ, να μην αντιλαμβάνονται τους κινδύνους τους οποίους εγκυμονεί, πρωτίστως, για τους ίδιους ή να μην είναι σε θέση να σταθμίσουν τους εν λόγω κινδύνους τους οποίους συνεπάγεται η αντικανονική εκτέλεση των εργασιών αυτών, όπως, στη συγκεκριμένη περίπτωση, η έκχυση του σκυροδέματος κατασκευής τοιχίου στο οικείο καλούπι από το επάνω μέρος του καλουπιού αυτού, ενέργεια η οποία έχει ως αποτέλεσμα ο χειριστής του στομίου του ελαστικού σωλήνα έκχυσης του σκυροδέματος, να παραπατά, με περαιτέρω συνέπεια να χάνει την ισορροπία του και να πέφτει στο έδαφος, με τις συνέπειες που προεκτέθηκαν, οι οποίες συνέπειες, έτσι και προνοητές είναι για κάθε μέτρια συνετό και προσεκτικό άνθρωπο του ιδίου με τον δεύτερο κατηγορούμενο τομέα επαγγελματικής δραστηριότητας και να αποτραπούν μπορούν, αν ο τελευταίος, συμμορφούμενος με τις υποχρεώσεις του που προαναφέρθηκαν, ειδοποιεί τον επιβλέποντα μηχανικό του οικοδομικού έργου για το χρόνο εκτέλεσης κάθε συγκεκριμένης εργασίας, ώστε αυτός να παρευρίσκεται κατά την εκτέλεση των διαφόρων εργασιών, οπότε, παρευρισκόμενος, θα παρεμποδίζει τους εργαζόμενους και στη συγκεκριμένη περίπτωση τον Ζ από την παραπάνω επικίνδυνη ενέργεια, στην οποία αυτός προέβη. Η κρίση, για το ότι αποδείχτηκαν τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά στηρίζεται σ' όλα τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα. Ειδικότερα, η κρίση για τις προεκτεθείσες συνθήκες θανάτου του Ζ, το ότι υπεύθυνος εκτέλεσης του ανωτέρω έργου ήταν ο δεύτερος κατηγορούμενος, της απουσίας κατά την εκτέλεση της παραπάνω εργασίας από το χώρο του έργου του δευτέρου κατηγορουμένου και του επιβλέποντα μηχανικού και της μη ειδοποίησης του τελευταίου από τον δεύτερο κατηγορούμενο, όπως τα στοιχεία αυτά εκτέθηκαν ειδικότερα παραπάνω, στηρίζεται, πρωτίστως, στις παραδοχές των ίδιων των κατηγορουμένων και, κυρίως, του δευτέρου, ο οποίος ομολογεί τα εν λόγω περιστατικά. Περαιτέρω η κρίση αυτή, χωρίς να αναιρείται από κάποιο άλλο αποδεικτικό μέσο, ενισχύεται και από τα ανωτέρω έγγραφα και, κυρίως, εκείνα της Επιθεώρησης Εργασίας που αναφέρονται στις συνθήκες του επιδίκου ατυχήματος. Σύμφωνα μ' αυτά, ο δεύτερος κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της παραπάνω αξιόποινης πράξης που του αποδίδεται, δεδομένου ότι συντρέχουν όλα τα στοιχεία της αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασής της, τα οποία και προεξετέθησαν". Ακολούθως στο διατακτικό της αποφάσεώς του, το Δικαστήριο όρισε τα εξής: "
Κηρύσσει τον δεύτερο κατηγορούμενος Χ, κάτοικο ..., ένοχο του ότι, στο εργοτάξιο της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Εξορυκτική, Ανώνυμη Τεχνική Εμπορική Εταιρεία Αφών Γ ΑΤΕΕ", που βρίσκεται στη θέση ... του δημοτικού διαμερίσματος ..., στις 19-7-2002, ως υπεύθυνος εκτέλεσης του οικοδομικού έργου κατασκευής τοιχίου της ανωτέρω εταιρείας, από αμέλειά του, δηλαδή από έλλειψη της προσοχής που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, δεν ειδοποίησε για την εκτέλεση την ανωτέρω ημεροχρονολογία της εργασίας έκχυσης σκυροδέματος στο καλούπι του παραπάνω τοιχίου τον επιβλέποντα μηχανικό του ανωτέρω έργου Μ, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να μην παρευρίσκεται στο χώρο του εν λόγω έργου κατά την εκτέλεση της παραπάνω εργασίας και έτσι να μην εμποδίσει τον χειριστή του ελαστικού σωλήνα έκχυσης του σκυροδέματος της αυτοκινούμενης πρέσας Ζ να ανέλθει, προκειμένου να εκτελέσει την εργασία αυτή, στο επάνω μέρος της μιας πλευράς του ξύλινου καλουπιού του τοιχίου, με αποτέλεσμα ο εν λόγω Ζ να παραπατήσει, κατά την εκτέλεση της εργασίας αυτής και να καταπέσει στο δάπεδο του ανωτέρω έργου από το επάνω μέρος του καλουπιού στο οποίο είχε ανέλθει και να υποστεί κατάγματα στέρνου και πλευρών, ρήξη θωρακικής αορτής, διάσχιση δεξιάς κοιλίας καρδιάς και ρήξη σπλήνας και νεφρού, από τις οποίες σωματικές κακώσεις, ως μόνης ενεργού αιτίας, επήλθε ο θάνατός του, δεν προέβη δε ο δεύτερος κατηγορούμενος στην ανωτέρω ειδοποίηση, επειδή δεν προέβλεψε το παραπάνω αξιόποινο αποτέλεσμα από την παράλειψή του αυτή". Μετά από αυτά το Δικαστήριο καταδίκασε τον κατηγορούμενο που κηρύχθηκε ένοχος, σε ποινή φυλακίσεως δέκα (10) μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετίαν.
Με αυτά που δέχτηκε και όρισε το δικάσαν Τριμελές Εφετείο, ορθά εφάρμοσε τις προαναφερθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 302 παρ. 1 και 28 του Π.Κ. και δεν τις παραβίασε ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου. Ειδικότερα αναφέρει τα περιστατικά που συνιστούν την εξωτερική αμέλεια του αναιρεσείοντος, η οποία, κατά τις παραδοχές της αποφάσεως, συνίσταται στο ότι αυτός παρέλειψε να ειδοποιήσει τον επιβλέποντα μηχανικό του εκτελούμενου έργου για το ότι επρόκειτο να εκτελεσθεί η συγκεκριμένη εργασία ρίψης του σκυροδέματος, ώστε ο μηχανικός αυτός να παρευρίσκεται στο χώρο εκτελέσεως του έργου κατά την εκτέλεση της ως άνω εργασίας, ενώ αν το είχε ειδοποιήσει, όπως είχε υποχρέωση από την ιδιότητά του ως υπεύθυνος εκτελέσεως του έργου, ο μηχανικός θα παρευρισκόταν οπωσδήποτε και οπωσδήποτε θα έβλεπε τον παθόντα να ανέρχεται στο καλούπι για τη ρίψη του σκυροδέματος και, αντιλαμβανόμενος τους κινδύνους που διέτρεχε ο παθών από την ενέργειά του αυτή, θα του απαγόρευε να ανέλθει στο καλούπι και να εκτελέσει με τον τρόπο αυτόν τη ρίψη του σκυροδέματος και έτσι θα είχε αποτραπεί η πτώση του από το καλούπι και ο θάνατός του, ο οποίος έτσι βρίσκεται σε αιτιώδη συνάφεια με την ανωτέρω παράλειψη του αναιρεσείοντος. Επομένως η αντίθετη αιτίαση του αναιρεσείοντος ότι δεν προσδιορίζεται στη απόφαση το περιεχόμενος της παράλειψής του και η αιτιώδης συνάφεια αυτής με το επελθόν αποτέλεσμα, είναι αβάσιμη και έτσι είναι αβάσιμος και ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε του ΚΠΔ, ο οποίος στηρίζεται στην ανωτέρω αιτίαση. Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθ. 583 παρ. 1 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11-2-2010 αίτηση του Χ, για αναίρεση της υπ' αριθ. 432/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Ιωαννίνων.
Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Μαΐου 2010. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27 Μαΐου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή