Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 530 / 2010    (ΣΤ, Penal Cases)

Θέμα
Κανονισμός αρμοδιότητας.




Περίληψη:
Βούλευμα. Κανονισμός αρμοδιότητας. Αίτηση κατηγορουμένου που παραπέμφθηκε με δύο διαφορετικά βουλεύματα για τις αυτές πράξεις στο ακροατήριο δύο διαφορετικών δικαστηρίων. Προϋποθέσεις (ΑΠ 228/2007). Το αρχικό βούλευμα με το οποίο παραπέμφθηκε και ο κατηγορούμενος, λόγω συνάφειας, ανακλήθηκε σιωπηρώς ως προς τον αιτούντα που κατηγορείται μόνον για πλημμελήματα, ως προς τον οποίο και έναν ακόμη κατηγορούμενο, διατάχθηκε ο χωρισμός της υποθέσεως και παραπέμφθηκαν στο ακροατήριο του αρμόδιου Τριμελούς Πλημμελειοδικείου. Απορρίπτει. Καταδικάζει τον αιτούντα σε πρόστιμο 59 € (ΑΠ 810/2005) -.




Αριθμός 530/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' Ποιν. Τμήμα - (Σε Συμβούλιο)
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Γεώργιο Μπατζαλέξη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 2 Μαρτίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος Χ1, κατοίκου ..., περί κανονισμού αρμοδιότητας δικαστηρίου. Η αίτηση αυτή με ημερομηνία 3 Φεβρουαρίου 2010, που απευθύνεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 237/2010.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Παντελής, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη, με αριθμό 80/22.02.2010 στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
"Ι. Εισάγω, σύμφωνα με το άρθρο 132 Κ.Π.Δ., την από 3-2-2010 αίτηση του Χ1 με την οποία αυτός ζητάει να καθορισθεί από τον Άρειο Πάγο το αρμόδιο δικαστήριο που θα εκδικάσει την κατηγορία σε βάρος του για ψευδορκία μάρτυρα και συκοφαντική δυσφήμηση επειδή για τις πράξεις αυτές έχει παραπεμφθεί τόσο στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Πατρών με το 542/2009 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Πατρών όσο και στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πατρών με το 55/2010 βούλευμα του ίδιου Συμβουλίου Πλημμελειοδικών , και εκθέτω τα ακόλουθα.
ΙΙ. Σύμφωνα με το α. 132 παρ. 1 ΚΠΔ κανονισμός αρμοδιότητας, τον οποίο μπορεί να ζητήσει, κατά την δεύτερη παράγραφο του ίδιου άρθρου του ΚΠΔ, μεταξύ άλλων και ο κατηγορούμενος, γίνεται αν μεταξύ πολλών δικαστηρίων εξ ίσον αρμοδίων, που δεν υπάγονται το ένα στο άλλο ή μεταξύ ανακριτικών υπαλλήλων, αμφισβητείται η αρμοδιότητα για το ίδιο έγκλημα, είτε για συναφή εγκλήματα ή αν με βουλεύματα του ίδιου ή διαφορετικών συμβουλίων αποφασίσθηκε η παραπομπή για το ίδιο έγκλημα στο ακροατήριο δύο ή περισσοτέρων εξ ίσου αρμοδίων δικαστηρίων. Από τη διάταξη αυτή με σαφήνεια προκύπτει ότι ο κανονισμός αρμοδιότητας στην περίπτωση αυτή προϋποθέτει, είτε αμφισβήτηση της αρμοδιότητας μεταξύ πολλών δικαστηρίων για το ίδιο ή συναφή εγκλήματα, είτε παραπομπή του κατηγορουμένου σε περισσότερα δικαστήρια για το ίδιο έγκλημα (ΑΠ 228/2007, ΑΠ 634/2003, ΑΠ 431/2002 ). Τέλος σύμφωνα με το α. 134 του ΚΠΔ αν η αίτηση του κατηγορουμένου ή του πολιτικώς ενάγοντα για τον προσδιορισμό του αρμοδίου δικαστηρίου, είναι εντελώς αβάσιμη και απορριφθεί, επιβάλλεται αμετάκλητα και με την ίδια απόφαση πρόστιμο από πέντε (5) ευρώ και ενενήντα (90) λεπτά, μέχρι πενήντα εννέα (59) ευρώ (ΑΠ 810/2005 ΠΧ ! 2006. 29).

ΙΙΙ. Ο αιτών κατηγορούμενος παραπέμφθηκε με το 542/2009 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Πατρών στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών για να δικαστεί για τα πλημμελήματα της ψευδορκίας μάρτυρα και της συκοφαντικής δυσφημήσεως τα οποία φέρεται ότι τέλεσε στην Πάτρα στις 16-5-2005. Με το ίδιο βούλευμα παραπέμφθηκαν στο ίδιο δικαστήριο: α) ο Σ1 για να δικαστεί για τα πλημμελήματα της ψευδορκίας μάρτυρα και της συκοφαντικής δυσφημήσεως που φέρεται ότι τέλεσε στην Πάτρα στις 16-2-2005 και β) ο Τ1 για να δικαστεί για εξακουλουθητική υπεξαίρεση σε βαθμό κακουργήματος και για ηθική αυτουργία στις παραπάνω δύο ψευδορκίες μάρτυρα και στις δύο συκοφαντικές δυσφημήσεις. Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πατρών με το 55/2010 βούλευμά του ανακάλεσε το πρώτο βούλευμα (542/2009 ) εν μέρει και ειδικότερα για το κεφάλαιο της παραπομπής τόσο του αιτούντα Χ1 όσο και του Σ1 και παρέπεμψε αυτούς στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πατρών. Ο χωρισμός αυτός έγινε για να μην παραγραφούν τα εγκλήματα για τα οποία είχαν παραπεμφθεί και επειδή ο κατηγορούμενος Τ1 άσκησε έφεση η οποία ακόμα εκκρεμεί. Με βάση τα δεδομένα αυτά δεν υπάρχουν δύο βουλεύματα του ίδιου Συμβουλίου Πλημμελειοδικών που παραπέμπουν τον αιτούντα σε διαφορετικά δικαστήρια για την ίδια πράξη αλλά υπάρχει μόνο ένα βούλευμα και συγκεκριμένα το 55/2010 που παραπέμπει αυτόν στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πατρών. Επειδή μετά από αυτά η παραπάνω αίτηση είναι αβάσιμη πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αιτών σε πρόστιμο πενήντα πέντε (55) ευρώ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Προτείνω: Α) Να απορριφθεί η από 3-2-2010 αίτηση του Χ1 με την οποία αυτός ζητάει να καθορισθεί από τον Άρειο Πάγο το αρμόδιο δικαστήριο που εκδικάσει την κατηγορία σε βάρος του για ψευδορκία μάρτυρα και συκοφαντική δυσφήμηση επειδή για τις πράξεις αυτές έχει παραπεμφθεί τόσο στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Πατρών με το 542/2009 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Πατρών όσο και στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πατρών με το 55/2010 βούλευμα του ίδιου Συμβουλίου Πλημμελειοδικών και Β) Να καταδικασθεί ο αιτών σε πρόστιμο πενήντα πέντε (55) ευρώ.
Αθήνα 19 Φεβρουαρίου 2010
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου
Αθανάσιος. Κ. Κατσιρώδης"

Αφού άκουσε
τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 132 παρ. 1 ΚΠοινΔ περίπτωση κανονισμού αρμοδιότητας, τον οποίο μπορεί να ζητήσει και ο κατηγορούμενος κατά την παραγρ. 2 του ίδιου άρθρου, υπάρχει "αν μεταξύ πολλών δικαστηρίων εξίσου αρμοδίων, που δεν υπάγονται το ένα στο άλλο, ή μεταξύ ανακριτικών υπαλλήλων, αμφισβητείται η αρμοδιότητα για το ίδιο έγκλημα είτε για συναφή εγκλήματα, ή αν με βουλεύματα του ίδιου ή διαφορετικών συμβουλίων αποφασίστηκε η παραπομπή για το ίδιο έγκλημα στο ακροατήριο δύο ή περισσοτέρων εξίσου αρμοδίων δικαστηρίων". Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, υπάρχει σύγκρουση και χωρεί κανονισμός της αρμοδιότητας και όταν έχουν εκδοθεί βουλεύματα, του ίδιου ή διαφορετικών συμβουλίων, με τα οποία αποφασίστηκε η παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο δύο ή περισσοτέρων εξίσου αρμοδίων δικαστηρίων για ένα και το αυτό έγκλημα. Εξάλλου τα συναφή εγκλήματα μπορούν να δικαστούν χωριστά, αφού η ένωση και συνεκδίκασή τους δεν είναι υποχρεωτική, αλλά δυνητική και με την προϋπόθεση ότι δεν προκαλείται εξ αυτής βλάβη ως προς τη διάγνωση της υποθέσεως (άρθρο 128 παρ. 1 ΚΠοινΔ). Τέλος, κατά το άρθρο 134 του ίδιου Κώδικα, αν η αίτηση του κατηγορούμενου ή του πολιτικώς ενάγοντος, για τον προσδιορισμό του αρμόδιου δικαστηρίου, ήταν εντελώς αβάσιμη και απορριφθεί, επιβάλλεται αμετάκλητα και με την ίδια απόφαση πρόστιμο από πέντε Ευρώ και ενενήντα λεπτά (5,90) μέχρι πενήντα εννέα (59) Ευρώ.
Στην προκειμένη περίπτωση, ο αιτών κατηγορούμενος Χ1 με την από 3-2-2010 αίτησή του, εκθέτει ότι με το 542/2009 αμετάκλητο ως προς αυτόν βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Πατρών παραπέμπεται να δικασθεί στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Πατρών, λόγω συναφείας των πλημμεληματικών πράξεων που του αποδίδονται (συκοφαντική δυσφήμιση και ψευδορκία μάρτυρος) με εκείνες της κακουργηματικής υπεξαίρεσης και ηθικής αυτουργίας στις ως άνω πλημμεληματικές πράξεις που αποδίδονται σ αυτόν, αλλά και στον συγκατηγορούμενό του Σ1, τις οποίες φέρεται ότι τέλεσε ο πατέρας του Τ1 , ο οποίος επίσης παραπέμπεται με το ίδιο βούλευμα. Ότι με το 55/2010 αμετάκλητο επίσης βούλευμα του αυτού Συμβουλίου παραπέμπεται για να δικασθεί για τις αυτές ως άνω πράξεις της συκοφαντικής δυσφήμισης και ψευδορκίας μάρτυρος στο Τριμελές Πλημ/κείο Πατρών. Ζητεί δε να ορισθεί από το Συμβούλιο του Αρείου Πάγου, το αρμόδιο από τα δύο ανωτέρω δικαστήριο, για την εκδίκαση των κατηγοριών που διαλαμβάνονται στα ανωτέρω δυο βουλεύματα. Από την αντιπαραβολή των εν λόγω βουλευμάτων προκύπτουν τα εξής: Με το πρώτο (542/2009) το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πατρών παρέπεμψε τον αιτούντα ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πατρών για να δικασθεί ως υπαίτιος: α) της συκοφαντικής δυσφημίσεως και β) της ψευδορκίας μάρτυρος, πράξεις οι οποίες φέρονται τελεσθείσες σε βάρος του Θ1, στην ...στις 16-2-2005. Με το ίδιο βούλευμα παραπέμφθηκαν στο αυτό ως άνω Δικαστήριο και οι: α) Σ1 για να δικασθεί ως υπαίτιος των αυτών ως άνω πλημ/των της συκοφαντικής δυσφημίσεως και ψευδορκίας μάρτυρος, που φέρονται τελεσθείσες σε βάρος του αυτού ως άνω προσώπου στον αυτό τόπο και χρόνο και β) Τ1 (πατέρας του αιτούντος) για να δικασθεί ως υπαίτιος των πράξεων της κατ εξακολούθηση υπεξαίρεσης σε βαθμό κακουργήματος και της ηθικής αυτουργίας στις ως άνω πλημμεληματικές πράξεις των συγκατηγορουμένων του. Όπως προκύπτει από το βούλευμα αυτό ο αιτών και ο συγκατηγορούμενος του Σ1 παραπέμπονται στο ως άνω, ως ανώτερου βαθμού, δικαστήριο, λόγω συναφείας των πράξεων που τους αποδόθηκαν με εκείνες του συγκατηγορουμένου τους. Με το δεύτερο (55/1-2-2010) βούλευμα το αυτό Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, λόγω της επικειμένης, ως εκ του χρόνου τελέσεως τους, παραγραφής των πλημμεληματικών πράξεων των δύο κατηγορουμένων, αφού ο συγκατηγορούμενος για κακούργημα είχε ασκήσει έφεση κατά του βουλεύματος, επί της οποίας δεν είχε εκδοθεί βούλευμα του συμβουλίου εφετών, κατά του οποίου και μπορούσε, αν ήταν παραπεμπτικό, να ασκήσει αναίρεση, διέταξε τον χωρισμό της υποθέσεως ως προς τον αιτούντα και τον συγκατηγορούμενο του για τις αυτές ως άνω πλημμεληματικές πράξεις και, ενόψει του ότι έπαυσε να υφίσταται ο σύνδεσμος της συναφείας, τους παρέπεμψε στο Τριμελές Πλημ/κείο Πατρών, για να δικασθούν ως υπαίτιοι αυτών, όπως περιγράφονται αναλυτικά στο διατακτικό του πρώτου βουλεύματος, εξειδικεύονται δε και στο δεύτερο βούλευμα. Ενόψει αυτών δεν προκύπτει παραπομπή του αιτούντος κατηγορουμένου με δύο βουλεύματα στα διαφορετικά ως άνω δικαστήρια για τις αυτές πράξεις, αλλά για παραπομπή του με το δεύτερο μόνον βούλευμα σε ένα δικαστήριο και δη εκείνο του Τριμελούς Πλημ/κείου Πατρών, για να δικασθεί, όπως και ο συγκατηγορούμενός του Σ1, για τις ως άνω πράξεις, ως προς τις οποίες διατάχθηκε ο χωρισμός της υποθέσεως με το δεύτερο βούλευμα.
Συνεπώς δεν συντρέχει, κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα, νόμιμη περίπτωση κανονισμού αρμοδιότητας και η διώκουσα αυτόν αίτηση είναι αβάσιμη κατ' ουσία και πρέπει να απορριφθεί και να επιβληθεί στον αιτούντα το κατά την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 134 ΚΠοινΔ πρόστιμο των πενήντα εννέα (59) €, καθόσον συντρέχουν στην προκειμένη περίπτωση οι προϋποθέσεις εφαρμογής της διατάξεως αυτής, αφού, ο αναιρεσείων, αν και γνώριζε την δικονομική εξέλιξη της υποθέσεως και ποια ήταν η φύση και το περιεχόμενο του δεύτερου βουλεύματος και ότι δεν συνέτρεχε περίπτωση κανονισμού αρμοδιότητας, υπέβαλε την μη νόμιμη αίτηση, στην οποία, προκειμένου να της προσδώσει νομιμότητα, ουδέν ανέφερε, αλλ αντιθέτως παρουσίασε τα δύο βουλεύματα ως εντελώς ανεξάρτητα και μη συνδεόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 3-2-2010 αίτηση του Χ1, με την οποία, επικαλούμενος την παραπομπή του με τα αναφερόμενα στο σκεπτικό δύο βουλεύματα του Συμβουλίου Πλημ/κων Πατρών (542/2009 και 55/2010), τον μεν στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Πατρών, το δε στο Τριμελές Πλημ/κείο Πατρών, για να δικασθεί ως υπαίτιος των αυτών πράξεων συκοφαντικής δυσφημίσεως και ψευδορκίας μάρτυρος, που φέρεται ότι τέλεσε στην Πάτρα στις 16-2-2005, σε βάρος του Θ1 ζητά να καθορισθεί το αρμόδιο Δικαστήριο προς εκδίκαση των σε βάρος του ως άνω πράξεων. Και
Καταδικάζει τον αιτούντα σε πρόστιμο πενήντα εννέα (59) €.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Μαρτίου 2010.
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 12 Μαρτίου 2010.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ