Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 1361 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Ακυρότητα σχετική, Κ.Ο.Κ..




Περίληψη:
Άρθρο 171 παρ. 1 στοιχ. Δ΄, 173 παρ. 2, 174 παρ. 1 ΚΠΔ. Απόλυτες ακυρότητες του άρθρου 171 όσες αναφέρονται σε πράξεις της προδικασίας προτείνονται μέχρι την αμετάκλητη παραπομπή στο ακροατήριο, άλλως καλύπτεται και δεν μπορεί να ληφθεί υπ' όψη ούτε αυτεπαγγέλτως . Άρθρο 176 παρ. 1 ΚΠΔ αρμόδιο να κηρύξει την ακυρότητα των πράξεων της προδικασίας είναι το Δικαστικό Συμβούλιο. Ένσταση απολύτου ακυρότητας εκ της μη τηρήσεως των διατυπώσεων του άρθρου 32 ΚΟΚ προταθείσα πρωτοδίκως και απορριφθείσα, επαναφερθείσα και στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο δια της εφέσεως αιτιολογημένως απερρίφθη. Δεν υπάρχει απόλυτος ακυρότης και απαραδέκτως προτείνεται ενώπιον του Αρείου Πάγου. Απορρίπτει αναίρεση.




Αριθμός 1361/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια και Γεώργιο Αδαμόπουλο (κωλυομένου του Αρεοπαγίτη Αναστασίου Λιανού), Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 10 Απριλίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Παναγιώτη Νικολούδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ελευθέριο Τσολάκο, για αναίρεση της με αριθμό 1.010/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Σύρου.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Σύρου με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 8 Ιανουαρίου 2009 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 144/2009.

Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκειμένη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 171 παρ. 1 στοιχ. δ' Κ.Π.Δ. απόλυτη ακυρότητα που λαμβάνεται και αυτεπαγγέλτως υπ' όψη από το δικαστήριο σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και στον Άρειο Πάγο ακόμη προκαλείται αν δεν τηρηθούν οι διατάξεις που καθορίζουν την εμφάνιση, την εκπροσώπηση και την υπεράσπιση του κατηγορουμένου και την άσκηση των δικαιωμάτων που του παρέχονται, στις περιπτώσεις και με τις διατυπώσεις που επιβάλλει ο νόμος. Κατά δε το άρθρο 173 παρ. 2 ιδίου Κώδικος, από τις απόλυτες ακυρότητες που μνημονεύονται στο άρθρο 171 όσες αναφέρονται σε πράξεις της προδικασίας μπορούν να προτείνονται ωσότου γίνεται αμετάκλητη η παραπομπή στο ακροατήριο και κατά το επόμενο άρθρο 174 παρ. 1 ακυρότητα που δεν προτάθηκε σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο καλύπτεται, κατά δε το άρθρο 176 παρ. 1 του ιδίου Κώδικος, αρμόδιο να κηρύξει την ακυρότητα των πράξεων της προδικασίας είναι το δικαστικό συμβούλιο, ενώ των πράξεων της διαδικασίας στο ακροατήριο και της κυρίας και της προπαρασκευαστικής, το δικαστήριο που αναλαμβάνει την εκδίκαση της κατηγορίας. Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών συνάγεται ότι η πρόταση της απολύτου ακυρότητος για πράξεις της προδικασίας πρέπει να γίνεται μέχρι την αμετάκλητη παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο, διαφορετικά καλύπτεται, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να ληφθεί υπόψη ούτε αυτεπαγγέλτως, αρμόδιο δε για την κήρυξη ή μη της ακυρότητος αυτής είναι το δικαστικό συμβούλιο μέχρι την αμετάκλητη παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο, οπότε αυτό απεκδύεται από κάθε δικαιοδοσία επί της υποθέσεως.Εξάλλου η 13782 Φ.705.11/46/26.11.1977 κοινή απόφαση των Υπουργών Συγκοινωνιών και Δημοσίας Τάξεως, όπως τροποποιήθηκε με την όμοια 1330Φ.705.11/4ΞΘ/15.2/1.4.1985, (που ίσχυε κατά το χρόνο τελέσεως του εγκλήματος για το οποίο κατηγορείται ο αναιρεσείων) ορίζει ότι, κατά τη λήψη αίματος για τη διερεύνηση αν ο οδηγός αυτοκινήτου βρισκόταν υπό την επήρεια οινοπνεύματος, από τα αποστελλόμενα δύο φιαλίδια αίματος το μεν ένα χρησιμοποιείται για την αναζήτηση οινοπνεύματος, το δε άλλο φυλάσσεται στα ψυγεία της αρμόδιας προς εξέταση Υπηρεσίας για χρονικό διάστημα όχι μεγαλύτερο των τριών μηνών από της λήψεως του αίματος. Σε περίπτωση αμφισβητήσεως των αποτελεσμάτων θα μπορούν οι ενδιαφερόμενοι, εφόσον το επιθυμούν, να ζητήσουν εντός του διαστήματος αυτού την επανεξέταση των αντιδειγμάτων. Ol αρχές που θα αποστέλλουν δείγματα αίματος προς ανίχνευση οινοπνεύματος υποχρεούνται να ανακοινώσουν τα παραπάνω στους ενδιαφερομένους εγγράφως. Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει ότι η μη έγγραφη ανακοίνωση στον κατηγορούμενο του αποτελέσματος της εξετάσεως του αίματός του για ανίχνευση οινοπνεύματος αποτελεί παραβίαση διατάξεως που καθορίζει την υπεράσπισή του και ιδρύει απόλυτη ακυρότητα από αυτές που μνημονεύονται στο άρθρο 171 ΚΠΔ. Στην προκειμένη περίπτωση ο νυν αναιρεσείων, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 1.010/2008 απόφαση επανέφερε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο με λόγον εφέσεως την και πρωτοδίκως υποβληθείσα και απορριφθείσα ένσταση απολύτου ακυρότητος, για τον λόγο ότι δεν ετηρήθησαν οι προβλεπόμενες από τον Ν(άρθρο 42 ΚΟΚ) και τις κατ' εξουσιοδότηση τούτου εκδοθείσες ως άνω Υ.Α, νόμιμες προϋποθέσεις αναφορικά με την γενομένη αιμοληψία και την προς αυτόν έγγραφη κοινοποίηση του αποτελέσματος της εκθέσεως εξετάσεως του αίματός του για την ανίχνευση οινοπνεύματος σ'αυτό. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Σύρου απέρριψε την άνω ένσταση ως εξής "Κατά το άρθρο 173 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, από τις απόλυτες ακυρότητες που μνημονεύονται στο άρθρο 171, όσες αναφέρονται σε πράξεις της προδικασίας, μπορούν να προτείνονται ωσότου γίνει αμετάκλητη η παραπομπή στο ακροατήριο. Κατά δε το άρθρο 176 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, αρμόδιο να κηρύξει την ακυρότητα των πράξεων της προδικασίας είναι το δικαστικό συμβούλιο, ενώ των πράξεων της διαδικασίας στο ακροατήριο και της κύριας και της προπαρασκευαστικής, το δικαστήριο που αναλαμβάνει την εκδίκαση της κατηγορίας. Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών συνάγεται ότι οι απόλυτες ακυρότητες της προδικασίας προτείνονται μέχρι την αμετάκλητη παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο, διαφορετικά καλύπτονται, με αποτέλεσμα να μη μπορούν να ληφθούν υπόψη ούτε αυτεπαγγέλτως, αρμόδιο δε για την κήρυξη ή μη αυτών είναι το δικαστικό συμβούλιο (ΟλΑΠ 1/2008 ΠΟΙΝΧΡ 2008/305) Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι πρέπει ν' απορριφθεί ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου περί απόλυτης ακυρότητας της διαδικασίας, δεδομένου ότι η φερόμενη ως απόλυτη ακυρότητα, ήτοι η μη σύνταξη πρωτοκόλλου αιμοληψίας και η μη σχετική (έγγραφη) ενημέρωση του (κατηγορουμένου) από τις Αρχές για το περιεχόμενό του, ανάγεται σε πράξεις της προδικασίας και ως εκ τούτου μπορούσε να προταθεί νομότυπα, δεδομένου ότι η παραπομπή έγινε με απευθείας κλήση του κατηγορουμένου στο ακροατήριο (χωρίς να επιτρέπεται προσφυγή του άρθρου 322 ΚΠΔ), μέχρι την επίδοση του κλητηρίου θεσπίσματος στον κατηγορούμενο (αμετάκλητη παραπομπή στο ακροατήριο)" και μετά ταύτα απέρριψε τον άνω ισχυρισμό. Με αυτά που εδέχθη το άνω δικαστήριο της ουσίας, ορθά απέρριψε την ως άνω ένσταση, με πλήρη και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ουδεμία δε υφίσταται απόλυτη ακυρότητα που να δύναται να ληφθεί υπ' όψη και αυτεπαγγέλτως από το παρόν Δικαστήριο, η οποία, εντεύθεν, και απαραδέκτως νυν προβάλλεται.
Συνεπώς οι σχετικοί μόνοι λόγοι αναιρέσεως περί απολύτου ακυρότητος και ελλείψεως αιτιολογίας, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.
Κατ' ακολουθίαν αυτών πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.).

Για τους λόγους αυτούς
Απορρίπτει την υπ' αριθμ. 1/8 Ιανουαρίου 2009 αίτηση του ...για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1.010/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Σύρου. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων είκοσι (220).
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Μαΐου 2009.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 4 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή