Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 2056 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2056/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη-Εισηγητή, Βιολέττα Κυτέα, Γεώργιο Αδαμόπουλο και Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Οκτωβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης X, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Δημήτραινα, για αναίρεση της 690-691/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με πολιτικώς ενάγον το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Γ.ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ", που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο στο ακροατήριο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος Αντώνιος Δενδρινός.

Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Ιουλίου 2009 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1109/2009.
Αφού άκουσε
Τους πληρεξουσίους των διαδίκων που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκειμένη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ. λόγο αναιρέσεως της δικαστικής αποφάσεως συνιστά και η έλλειψη της υπό των διατάξεων των άρθρων 93 παρ. 3 και 139 του Κ.Π.Δ. απαιτουμένης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Τοιαύτη δε έλλειψη, προκειμένου περί καταδικαστικής αποφάσεως, υπάρχει όταν δεν περιέχονται σ' αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας για την συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν, οι σκέψεις και οι νομικοί συλλογισμοί, διά των οποίων έγινε η υπαγωγή των περιστατικών που απεδείχθησαν στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Όσον δ' αφορά τα αποδεικτικά μέσα, αρκεί αυτά να αναφέρονται γενικώς κατά το είδος, χωρίς να είναι αναγκαίο να εκτίθενται τι προέκυψε κεχωρισμένως από το καθένα από αυτά, ούτε να απαιτείται αξιολογική συσχέτιση μεταξύ των, αρκεί να προκύπτει ανενδοιάστως ότι για τον σχηματικό του αποδεικτικού πορίσματος περί της ενοχής του κατηγορουμένου το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη και εξετίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνον, επιλεκτικώς, μερικά από αυτά. Εξάλλου, κατά τα άρθρα 111, 112 και 113 του ΠΚ, το αξιόποινο εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία για τα πλημμελήματα είναι πενταετής και αρχίζει από την ημέρα που τελέστηκε η αξιόποινη πράξη, αναστέλλεται δε για όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία και μέχρι να καταστεί αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, όχι όμως πέραν των τριών (3) ετών. Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 310 παρ.1 εδ.β', 370 εδ.β', 511 (όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 50 παρ.5 του ν.3160/2003) και 514 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημοσίας τάξεως, που εξαλείφει την ποινική αξίωση της πολιτείας, όχι μόνο μπορεί να προταθεί από τον κατηγορούμενο με νομότυπη και εμπρόθεσμη (παραδεκτή) άσκηση του ενδίκου μέσου τη αναιρέσεως, αλλά εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάδιο της ποινικής διαδικασίας ακόμα και από τον Άρειο Πάγο, ο οποίος, εφόσον διαπιστώσει την συμπλήρωσή της, μετά την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως, κριθεί αυτή παραδεκτή και βάσιμος ένας τουλάχιστον λόγος αυτής, οφείλει, μετά την εντεύθεν αναίρεση της προσβαλλομένης αποφάσεως, να παύσει οριστικώς την ποινική δίωξη κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 370 εδ.β' του Κ.Π.Δ. Τέλος, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 και 98 του Κ'Π.Δ. προκύπτει ότι οι μερικώτερες πράξεις που συνιστούν το ενιαίο κατ' εξακολούθηση έγκλημα διατηρούν την αυτοτέλειά τους και ως εκ τούτου η παραγραφή καθεμιάς αρχίζει από την ημέρα της τελέσεώς της.
Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 690-691/2009 απόφαση το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, που εδίκασε κατ' έφεση, κατεδίκασε την αναιρεσείουσα σε φυλάκιση τριών (3) ετών δι' υπεξαίρεση στην υπηρεσία σε βαθμό πλημμελήματος με μερικότερες πράξεις φερόμενες ως τελεσθείσες κατά το χρονικό διάστημα από 5.7.2001 έως 26.11.2001, με βάση τα διαλαμβανόμενα στο σκεπτικό της αποφάσεως πραγματικά περιστατικά, στο οποίο, όμως, ούτε κατ' είδος δεν μνημονεύονται τα αποδεικτικά μέσα, στην αξιολόγηση των οποίων προέβη το άνω δικαστήριο για να καταλήξει στην ως άνω καταφατική περί της ενοχής της κατηγορουμένης κρίση. Επομένως, σύμφωνα με την ανωτέρω σκέψη το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης δεν διέλαβε στην προσβαλλομένη απόφασή του την, υπό την ανωτέρα έννοια, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ.. Επομένως, κατά παραδοχή, ως βασίμου, του σχετικού από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ. λόγου αναιρέσεως, περί ελλείψεως της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της αποφάσεως, παρελκούσης της ουσιαστικής ερεύνης των λοιπών λόγων αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση. Ενόψει, όμως, της υπό του δικαστηρίου τούτου γενομένης διαπιστώσεως και με βάση τις παραδοχές του εκδόσαντος την προσβαλλομένη απόφαση Πενταμελούς Εφετείου, ότι για ορισμένες σε βαθμό πλημμελήματος τιμωρούμενες μερικότερες πράξεις του ενιαίου κατ' εξακολούθηση εγκλήματος της υπεξαιρέσεως στην υπηρεσία, δια το οποίο κατεδικάσθη η αναιρεσείουσα, ήτοι για τις φερόμενες ως τελεσθείσες κατά το χρονικό διάστημα από 3.7.2001 έως 3.11.2001 (χρόνος δημοσιεύσεως της παρούσης αποφάσεως) (3-11-2009), έχει συμπληρωθεί η οκταετία από τον χρόνο τελέσεώς των, με συνέπεια να έχει εξαλειφθεί, κατά τα προεκτεθέντα, το αξιόποινο αυτών, πρέπει, κατ' αυτεπάγγελτη του δικαστηρίου έρευνα, να πάψει οριστικώς η ποινική δίωξη για τις προαναφερόμενες μερικότερες πράξεις, ακολούθως δε παραπεμφθεί η υπόθεση προς νέα συζήτηση κατά το υπόλοιπό μέρος της, ήτοι δια τις μερικώτερες εκείνες πράξεις για τις οποίες δεν έχει εξαλειφθεί το αξιόποινο λόγω παραγραφής, στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που εδίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί τη με αριθ. 690-691/2009 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση, κατά το μέρος της που αφορά τις μερικότερες πράξεις του αναφερομένου στο σκεπτικό εγκλήματος και φέρονται ότι τελέστηκαν κατά το από 4-11-2001 μέχρι 26-11-2001 χρονικό διάστημα, στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο όμως θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που εδίκασαν προηγουμένως. Και

Παύει οριστικώς την κατά της κατηγορουμένης Χ, ασκηθείσα ποινική δίωξη, για τις μερικότερες πράξεις της υπεξαιρέσεως στην υπηρεσία κατ' εξακολούθηση, που φέρονται ότι τελέστηκαν σε βάρος του Ν.Π.Δ.Δ. "Γεν. Νοσοκ. Θεσσαλονίκης Γ. Γεννηματάς" κατά το από 5-7-2001 μέχρι 3-11-2001 χρονικό διάστημα.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 3η Νοεμβρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Νοεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή