Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 2154 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2154/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού-Εισηγητή, Παναγιώτη Ρουμπή, Γεώργιο Μπατζαλέξη και Χριστόφορο Κοσμίδη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Οκτωβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικόλαο Τσάγγα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., ... και ήδη κρατούμενος στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αικατερίνη Πατσουράκου, για αναίρεση της 37/2008 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θράκης.

Το Τριμελές Εφετείο Θράκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 29 Ιανουαρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 221/2009.
Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Η εν λόγω αιτιολογία απαιτείται και για την απόρριψη των αυτοτελών ισχυρισμών του κατηγορουμένου, δηλαδή των ισχυρισμών που προτείνονται είτε από τον ίδιο, είτε από το συνήγορό του και τείνουν στην άρση του αδίκου χαρακτήρα της πράξεως ή της ικανότητας προς καταλογισμό ή στην εξάλειψη του αξιοποίνου ή στη μείωση της ποινής, εφόσον βεβαίως είναι σαφείς και ορισμένοι. Τέλος, εσφαλμένη εκ πλαγίου εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει όταν έχει εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος από τον Άρειο Πάγο ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκείμενη περίπτωση το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θράκης, που δίκασε κατ' έφεση τον αναιρεσείοντα-κατηγορούμενο για βιασμό κατ' εξακολούθηση και κατάχρηση σε ασέλγεια, δέχθηκε, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι, από τα αποδεικτικά μέσα που κατ' είδος αναφέρει (ένορκες καταθέσεις μαρτύρων που εξετάσθηκαν στο ακροατήριό του, έγγραφα που αναγνώστηκαν και απολογία του κατηγορουμένου), αποδεικνύονται τα ακόλουθα: "Η εγκαλούσα γεννήθηκε στην ... την 13-6-1978. Μαζί με τους γονείς της και δύο αδέλφια της, ΑΑ και ΒΒ, ζούσαν σε μονοκατοικία στην ... . Κατά το έτος 1985, οπότε η εγκαλούσα ήταν ηλικίας επτά ετών, ο πατέρας της, κατηγορούμενος, ένα βράδυ την ξύπνησε και την μετέφερε στο κρεβάτι του. Η εγκαλούσα όταν ξύπνησε την επόμενη ημέρα, αντιλήφθηκε ότι ο πατέρας της την θώπευε σε όλο της το σώμα. Όταν αυτή αντέδρασε, ο κατηγορούμενος την απείλησε λέγοντάς της ότι "αν έλεγε στην μητέρα της τι συνέβαινε θα την έδερνε". Της είπε μάλιστα χαρακτηριστικά ότι αυτό θα γινόταν μεταξύ τους στο εξής: Έτσι έκτοτε και μέχρι τον Ιούνιο του 1991 οπότε η εγκαλούσα συμπλήρωσε τα δεκατρία έτη της, ο κατηγορούμενος εκμεταλλευόμενος την απουσία των υπόλοιπων μελών της οικογένειας από το σπίτι, την χάιδευε στο σώμα της ενώ παράλληλα έπιανε τα γεννητικά του όργανα και εκσπερμάτωνε. Όταν η εγκαλούσα είχε συμπληρώσει τα δεκατρία της χρόνια, ο κατηγορούμενος εκμεταλλευόμενος την απουσία της μητέρας και των αδελφών της από το σπίτι, παρέσυρε την κόρη του στο κρεβάτι του και ενώ εκείνη έκλαιγε και τον παρακαλούσε την χτύπησε και αφού έβαλε τα δάχτυλα του στα γεννητικά της όργανα, διέρρηξε τον παρθενικό της υμένα και κατόπιν την βίασε ερχόμενος σε κατά φύση συνουσία μαζί της ενώ εκείνη αντιστεκόταν και τον παρακαλούσε να την αφήσει. Το ίδιο επαναλάμβανε ο κατηγορούμενος καθόλο το χρονικό διάστημα από το έτος 1991 μέχρι και το έτος 1999, οπότε η εγκαλούσα εγκατέλειψε την οικία της και εγκαταστάθηκε στην ... . Εν τω μεταξύ λόγω του κατ' εξακολούθηση βιασμού που είχε υποστεί από τον πατέρα της καθόλο το χρονικό διάστημα από τα δεκατρία μέχρι τα δεκαεννιά της χρόνια, κλονίστηκε σοβαρά η ψυχική της υγεία. Επισκέφθηκε ψυχίατρο, ο οποίος διέγνωσε ότι έπασχε από ψυχωσική συνδρομή και της συνέστησε φαρμακευτική αγωγή. Λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης της υγείας της, επέστρεψε από την ... στην οικία της ..., το έτος 2000 όπου διέμενε με την μητέρα της, η οποία βρισκόταν σε διάσταση με τον πατέρα της, που είχε εγκατασταθεί σε άλλη οικία στην ... . Νοσηλεύτηκε στην Ψυχιατρική Κλινική του Γενικού Νομαρχιακού Νοσοκομείου Καβάλας από 23-2-2001 έως 7-3-2001, από 12-7-2002 έως 22-7-2002. Κατά το χρονικό διάστημα από 25-1-2004 μέχρι τον Μάρτιο του ίδιου έτους, η εγκαλούσα διέμενε μαζί με τον πατέρα της στην οικία του. Καθόλο αυτό το χρονικό διάστημα έπαιρνε φαρμακευτική αγωγή, που της είχε συστήσει ο ψυχίατρος για την θεραπεία της ψυχωσικής συνδρομής από την οποία έπασχε. Ενώ βρισκόταν υπό την επήρεια των φαρμάκων, τα οποία της προκαλούσαν ανικανότητα προς αντίσταση, ο κατηγορούμενος, γνωρίζοντας την κατάστασή της αυτή, την βίασε και πάλι, γεγονός που διαπίστωσε η ίδια η μητέρα της "ιδίοις όμμασι". Στη συνέχεια πλέον αποφάσισε η ανωτέρω παθούσα με την προτροπή και του αδελφού της ΑΑ να προβεί στις σχετικές καταγγελίες σε βάρος του πατέρα της για την προπεριγραφόμενη εγκληματική του συμπεριφορά απέναντί της, από την πολύ τρυφερή ηλικία. Μετά το ανωτέρω περιστατικό, όπως προκύπτει από το, από 21-3-2006 πιστοποιητικό του Γ.Ν.Ν. Καβάλας, νοσηλεύτηκε και πάλι πάσχουσα από ψυχωσική συνδρομή δύο φορές κατά τα χρονικά διαστήματα, από 9-8-2004 έως 25-8-2004 και από 19-11-2004 έως 26-11-2004. Όλα τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά προκύπτουν από τις συγκλονιστικές και σαφείς καταθέσεις της παθούσας, η οποία με πληρότητα και παραστατική περιγραφή εξιστόρησε κατά τρόπο σαφή και αντικειμενικό την απαράδεκτη αξιόποινη και βάναυση συμπεριφορά του κατηγορουμένου σε βάρος της, καθώς και τις καταθέσεις της μητέρας της εγκαλούσας ΓΓ, όσο και του αδελφού της ΑΑ, ο οποίος αρχίζοντας την κατάθεσή του στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου δηλώνει κατά λέξη "ο κατηγορούμενος είναι πατέρας μου. Εγώ είμαι 28 ετών. Είναι όλα "αλήθεια" και ότι πολλές φορές όταν ήταν μικρός αντιλαμβανόταν ότι ο πατέρας του ζήλευε την αδελφή του, και δεν την άφηνε να κάνει παρέα με κορίτσι της ηλικίας της, και κακοποιούσε και την απειλούσε με μαχαίρι στην μητέρα του για να μην μιλήσει. Καταθέτει επίσης ότι στις αρχές του 2004 είδε την μητέρα του να κλαίει και όταν την ρώτησε τον λόγο του απάντησε ότι είχε πιάσει τον πατέρα και την αδελφή του να κάνουν έρωτα. Ότι ο πατέρας του ήταν βίαιος προς όλα τα μέλη της οικογένειάς του και ιδιαίτερα προς την αδελφή του, η οποία από φόβο μήπως της κάνει κακό αλλά και από ντροπή δίσταζε να καταγγείλει ότι υπέστη από τον πατέρα της σεξουαλική κακοποίηση, που την οδήγησε στην κατάρρευση της ψυχικής της υγείας και αποφάσισε τελικά να καταγγείλει τον πατέρα της μετά από επίμονες συμβουλές και πιέσεις δικές του και του αποβιώσαντος αδελφού τους. Πρέπει, όμως να τονιστούν ιδιαίτερα αποσπάσματα από την ανατριχιαστική κατάθεση της παθούσας, η οποία χωρίς περιστροφές τονίζει με έμφαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού τα παρακάτω: "οι ορμές του ξεπερνούσαν κάθε πατρικό συναίσθημα. Όταν ήμουν 13 ετών έβαλε το δάκτυλό του και έσπασε τον παρθενικό μου υμένα. Μου βάλανε σερβιέτα και πήγα στο σχολείο. Ήθελα να μάθω γράμματα. Από τα 13 μέχρι τα 21 με βίαζε σε καθημερινή βάση και κάθε φορά μου έδινε 1.000 δραχμές. Τα έπαιρνα όλα για να ψωνίσουμε, για φαγητό, γιατί δεν έδινε χρήματα και αφού μου έκανε όλα αυτά". Εκτός από τις πιο πάνω συγκλονιστικές καταθέσεις των προαναφερθέντων μαρτύρων και η απολογία του κατηγορουμένου είναι επιβεβαιωτική των πράξεων για τις οποίες ασκήθηκε ποινική δίωξη σε βάρος του. Ειδικότερα, απολογούμενος και αποφεύγοντας επιμελώς να αναφερθεί στα κατατεθέντα σε βάρος του γεγονότα, εστιάζει σε άσχετη αδικία που διέπραξε σε βάρος του αδελφού του και σε ανάρμοστη συμπεριφορά της εν διαστάσει συζύγου του. Αναφορικά δε με τις πράξεις που φέρεται ότι τέλεσε περιορίζεται να δηλώσει μόνον ότι, δεν παραδέχεται τίποτε, γιατί δεν έκανε τίποτε και ότι πίσω από τις αποδιδόμενες σ' αυτόν κατηγορίες κρύβεται η εν διαστάσει σύζυγό του και μητέρα της παθούσας, προκειμένου να ωφεληθούν οικονομικά παίρνοντας την περιουσία του, τόσο αυτή όσο και τα κοινά τέκνα τους, μεταξύ των οποίων και η παθούσα. Ο άνω ισχυρισμός του κατηγορουμένου δεν αναιρεί τις ακριβείς καταθέσεις των άνω μαρτύρων, ούτε εξάλλου ενισχύεται από κανένα αποδεικτικό στοιχείο. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος στην προσπάθειά του να αποσύρει τις ευθύνες από πάνω του επιρρίπτει, βέβαια για πρώτη φορά, τις ευθύνες και συκοφαντεί βάναυσα και χωρίς δισταγμό τον νονό της παθούσας κόρης του με τις παρακάτω, κατά λέξη φράσεις, "Όταν πήγε το παιδί στην Τουρκία με τη νονά και το νονό ήταν τότε 16 ετών, γύρισε πειραγμένο. Ήταν από μπροστά και από πίσω χαλασμένο" και σε σχετική ερώτηση της Προέδρου του Δικαστηρίου απαντάει, "εγώ είμαι ναυτικός. Το κατάλαβα μόλις είδα το παιδί μου από πίσω, χάλια. Όχι δε το ξεγύμνωσα αλλά το διαπίστωσα, παιδί μου είναι". Η προκλητική δε αδιαφορία του εν λόγω κατηγορουμένου για "το μέγιστο κακό" που προκάλεσε σε βάρος της θυγατέρας του και όλης της οικογένειάς του σε αντίθεση με το ενδιαφέρον που δείχνει μόνο για τον εαυτό του, φτάνει σε τέτοιο βαθμό ώστε να δηλώνει ότι επειδή δεν του χορηγούν χασίς μέσα στη φυλακή όπου κρατείται, "παρήγγειλε τσικουδιά χωρίς γλυκάνισο". Από όλα τα πιο πάνω εκτεθέντα περιστατικά, αποδείχθηκε περίτρανα ότι ο κατηγορούμενος, με τη χρήση σωματικής βίας αλλά και με τη χρήση απειλών, εξανάγκασε την ανήλικη, αρχικά, και στη συνέχεια ενήλικη θυγατέρα του (χωρίς τη θέλησή της) σε εξώγαμη συνουσία από το έτος 1991 έως το έτος 1999. Κατά το διάστημα δε από 25.1.2004 έως το μήνα Μάρτιο του ιδίου έτους με κατάχρηση της ανικανότητας της παθούσας ν' αντισταθεί εξαιτίας της φαρμακευτικής αγωγής που ελάμβανε, ενήργησε επ' αυτής εξώγαμη συνουσία. Πρέπει, επομένως ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος των πράξεων α) του βιασμού κατ' εξακολούθηση και β) της κατάστασης σε ασέλγεια, όπως αυτές αναφέρονται ειδικότερα στο κατηγορητήριο και το διατακτικό της παρούσης, απορριπτομένου του ισχυρισμού του κατηγορουμένου, προβληθέντος υπό του πληρεξουσίου του δικηγόρου ότι μεταξύ των άνω δύο πράξεων υπάρχει φαινομένη συρροή, ο οποίος αλυσιτελώς προβάλλεται μετά τα προαναφερθέντα, εφόσον στην πράξη του βιασμού που τελέσθηκε από το έτος 1991 έως το έτος 1991, ο κατηγορούμενος άσκησε βία και χρησιμοποίησε απειλές για να συνουσιασθεί, ενώ στην πράξη της κατάχρησης σε ασέλγεια που τελέσθηκε σε διαφορετικό χρόνο, ήτοι από 25.1.2004 έως το μήνα Μάρτιο του ίδιου έτους, ο κατηγορούμενος εκμεταλλεύτηκε την απόλυτη ανικανότητα της θυγατέρας του ν' αντισταθεί λόγω της φαρμακευτικής αγωγής που ελάμβανε προς αποκατάσταση της υγείας της". Με αυτά που δέχθηκε το Μικτό Ορκωτό Εφετείο, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την κατά τα προαναφερόμενα επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των αναφερόμενων σ' αυτήν αποδεικτικών μέσων, αφού εκθέτει σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των εγκληματικών πράξεων για τα οποία καταδικάστηκε, που προβλέπονται από τις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 336 παρ. 1 και 338 παρ. 1 ΠΚ, τις οποίες δεν τις παραβίασε ευθέως, αλλ' ούτε και εκ πλαγίου, με ασαφείς ή ελλειπείς ή αντιφατικές παραδοχές ή με οποιονδήποτε άλλον τρόπον. Ειδικότερα ως προς τον προταθέντα στο ακροατήριο από την συνήγορο του κατηγορουμένου αυτοτελή ισχυρισμό περί υπάρξεως φαινομένης κατ' ιδέα συρροής μεταξύ των εγκλημάτων του βιασμού και της καταχρήσεως σε ασέλγεια, υπάρχει ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, χωρίς ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, ως προς την απόρριψη αυτού του ισχυρισμού, αφού το Εφετείο δέχθηκε α) ότι η κάθε μία από τις πράξεις αυτές αναφέρεται σε διαφορετικό χρόνο τέλεσης και β) ότι η παθούσα σε σχέση με το έγκλημα της κατάχρησης σε ασέλγεια, βρισκόταν, κατά το χρόνο τέλεσης αυτής της πράξεως, σε ανικανότητα να αντισταθεί στην εξώγαμη συνουσία, λόγω της φαρμακευτικής αγωγής που έπαιρνε συνεπεία της ψυχωσικής συνδρομής που έπασχε, γεγονός το οποίο γνώριζε ο δράστης πατέρας της. Επομένως, οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Ε' ΚΠοινΔ λόγοι αναιρέσεως είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Μετά από αυτά και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί και καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 756/29-1-2009 αίτηση (δήλωση) του Χ, κατοίκου ..., για αναίρεση της 37/2008 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θράκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Νοεμβρίου 2009.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Νοεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή