Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 1436 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1436/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Μαρτίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλoπούλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, κατοίκου ... και ήδη κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φίλιππο Φίλια, περί αναιρέσεως της 2614/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Με συγκατηγορούμενο τον Χ2.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 26 Ιανουαρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 202/2009.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η προκειμένη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

H καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτουμένη από τις διατάξεις των άρθρων 93 § 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγον αναιρέσεως εκ του άρθρου 510 § 1 στοιχ. Δ' ιδίου Κώδικος, όταν αναφέρονται σ'αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία απεδείχθησαν από την ακροαματική διαδικασία και από τα οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος για το οποίο κατεδικάσθη ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Δια την ύπαρξη τοιαύτης αιτιολογίας είναι επιτρεπτή ή αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα κατ' είδος γενικώς, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά εξ ενός εκάστου αυτών. Ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ των, ούτε απαιτείται να ορίζεται ποίο βαρύνει περισσότερο για τον σχηματισμό της δικαστικής κρίσεως. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβεν υπ'όψη του και συνεξετίμησε για τον σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και όχι μόνο μερικά εξ αυτών κατ' επιλογήν όπως αυτό επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 § 1 και 178 Κ.Π.Δ. (ολ. Α.Π. 1/2005). Περαιτέρω λόγον αναιρέσεως συνιστά κατ' άρθρον 510 § 1 στοιχ. Ε' Κ.Π.Δ. η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο έννοια διαφορετική από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη είναι η εφαρμογή αυτού, όταν το δικαστήριο χωρίς να παρερμηνεύει το νόμο, δεν υπάγει στην αληθινή έννοιά του τα πραγματικά περιστατικά που δέχεται ότι προέκυψαν, καθώς και όταν η σχετική διάταξη παρεβιάσθη εκ πλαγίου, διότι δεν αναφέρονται στην απόφαση κατά τρόπο σαφή, πλήρη και ορισμένο και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά τα οποία εδέχθη, ώστε να καθίσταται εφικτός ο έλεγχος του Αρείου Πάγου για την ορθή η μη εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νομίμου βάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη υπ'αριθμ. 2.614/2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, τούτο, μετά από αναφορά κατ' είδος όλων των αποδεικτικών μέσων και δη "τις καταθέσεις των μαρτύρων της κατηγορίας και της υπεράσπισης, που εξετάσθηκαν ενόρκως στο Δικαστήριο τούτο και οι οποίοι αναφέρονται ονομαστικά στα πρακτικά. Τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, που αναγνώσθηκαν, καθώς και τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και αναφέρονται στα πρακτικά, τις απολογίες των κατηγορουμένων" ως και (μετά από) εκτίμηση και αξιολόγηση αυτών, εδέχθη, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του, τα εξής πραγματικά περιστατικά: "Περί τις 10-9-2005 περιήλθαν πληροφορίες στην Υποδιεύθυνση Δίωξης Ναρκωτικών της Ασφάλειας Αττικής ότι δύο άτομα Αλβανικής υπηκοότητας, που είναι πατέρας και γυιος και διαμένουν επί της οδού ... στη ..., με μικρά ονόματα ... (ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ Χ2) και ... (ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ Χ1), κατέχουν και διακινούν κοκαΐνη σε τοξικομανείς και ότι χρησιμοποιούν δύο μηχανές και ένα αυτοκίνητο, μάρκας GOLF. Ύστερα από σχετικές εξακριβώσεις που έκανε η εν λόγω υπηρεσία προέκυψε ότι στην επί της οδού ..., στην ..., πολυκατοικία, στον δεύτερο όροφο, διαμένουν πράγματι ο Χ2 (πρώτος κατηγορούμενος), ο γυιος του Χ1 (δεύτερος κατηγορούμενος και η σύζυγος του πρώτου και μητέρα του δευτέρου ΑΑ και ότι ο Χ1 κινείται με το ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, μάρκας "VW GOLF" (το οποίο, όπως αποδείχθηκε ανήκε στη φίλη του ΒΒ), καθώς και με δύο μοτοσυκλέτες, ήτοι την ... μοτοσυκλέτα, μάρκας "MODENAS KRISS" και την ..., μάρκας YAMAHA, ιδιοκτησίας του ίδιου. Μετά από αυτά η οικία των κατηγορουμένων, επί της οδού ... στην ..., τέθηκε υπό διακριτική επιτήρηση από ομάδα αστυνομικών της προαναφερθείσας υπηρεσίας, στην οποία μετείχε και ο εξετασθείς στο ακροατήριο μάρτυρας αστυνομικός ΓΓ, προκειμένου να εξακριβωθεί η βασιμότητα της παραπάνω καταγγελίας. Κατά τις βραδυνές ώρες της 14-9-2005, οι αστυνομικοί, που παρακολουθούσαν την οικία των κατηγορουμένων, τους είδαν να βγαίνουν μαζί από την πολυκατοικία και με το ... ΙΧΕ αυτοκίνητο να κατευθύνονται σε ερημική αλάνα που ήταν εκεί κοντά, όπου συνάντησαν για πολύ λίγο άγνωστο άτομο, το οποίο στη συνέχεια έφυγε και οι κατηγορούμενοι επέστρεψαν με το αυτοκίνητο στην οικία τους. Μετά από λίγο ο δεύτερος κατηγορούμενος βγήκε και πάλι από την πολυκατοικία και με την ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα κατευθύνθηκε προς την ..., όπου σε ερημικό δρόμο, κοντά στην πλατεία της ..., συνάντησε για λίγα λεπτά άγνωστο άτομο και αμέσως μετά έφυγε. Την επόμενη ημέρα, στις 15-9-2005, οι παρακολουθούντες την οικία των κατηγορουμένων αστυνομικοί είδαν, τις απογευματινές ώρες, να σταθμεύει έξω από την πολυκατοικία, στον αριθμό ... της οδού ..., ένα ΙΧΕ αυτοκίνητο, με αριθμό κυκλοφορίας ..., μάρκας "VW GOLF", χρώματος μαύρου, από το οποίο βγήκε ο οδηγός του και μπήκε στην είσοδο της πολυκατοικίας, όπου εκεί τον περίμενε ο πρώτος κατηγορούμενος, και μετά από ένα λεπτό περίπου βγήκε από την πολυκατοικία και έφυγε με το μαύρο GOLF. Τις βραδυνές ώρες της ίδιας ημέρας (15-9-2005) ο δεύτερος κατηγορούμενος, βγήκε από την πολυκατοικία και με το ... ΙΧΕ αυτοκίνητο "VW GOLF" πήγε σε κοντινό ερημικό σημείο, όπου συνάντησε άγνωστο άτομο για δύο με τρία λεπτά. Τις απογευματινές ώρες της επομένης ημέρας, 16-9-2005, το ως άνω ... ΙΧΕ αυτοκίνητο (μαύρο VW GOLF) με οδηγό το ίδιο πρόσωπο στάθμευσε και πάλι έξω από την πολυκατοικία της οδού ... . Ταυτόχρονα βγήκε από την πολυκατοικία ο πρώτος κατηγορούμενος και μπήκε στο αυτοκίνητο, το οποίο στη συνέχεια κατευθύνθηκε προς την λεωφόρο ... . Μετά από λίγο (σε απόσταση 500 μέτρων περίπου) το αυτοκίνητο σταμάτησε (επί της λεωφόρου ...) και βγήκε από αυτό ο πρώτος κατηγορούμενος, ο οποίος επέστρεψε πεζός στην οικία του, το δε αυτοκίνητο συνέχισε με κατεύθυνση προς την ... . Περί ώρα 20.00 της ίδιας ημέρας (16-9-2005), στη συμβολή των οδών ... και ... στη ..., οι αστυνομικοί ακινητοποίησαν το εν λόγω αυτοκίνητο και διαπίστωσαν ότι οδηγός αυτού ήταν ο ΔΔ (κατηγορούμενος και αυτός στην πρωτοβάθμια δίκη). Σε σωματική έρευνα που του έγινε βρέθηκαν στην κατοχή του και κατασχέθηκαν επτά (7) αυτοσχέδιες νάυλον συσκευασίες με κοκαΐνη, συνολικού μικτού βάρους 6,5 γραμμαρίων περίπου, την οποία ποσότητα, είπε στους αστυνομικούς, ότι είχε αγοράσει λίγο πριν από τον πρώτο κατηγορούμενο αντί του ποσού των 150 ΕΥΡΩ. Αμέσως μετά οι αστυνομικοί πήγαν στην οικία των κατηγορουμένων (στο επί της οδού ... στη ... διαμέρισμα του δεύτερου ορόφου), όπου, παρουσία του πρώτου κατηγορουμένου και της συζύγου του ΑΑ, πραγματοποίησαν έρευνα, κατά την οποία βρέθηκαν και κατασχέθηκαν δύο (2) αυτοσχέδιες νάυλον συσκευασίες, περιέχουσες κοκαΐνη, συνολικού μικτού βάρους 1,7 γραμμαρίων περίπου, βρέθηκε επίσης και το ποσό των 6.800 ΕΥΡΩ, το οποίο κατασχέθηκε ως προερχόμενο από εμπορία ναρκωτικών, καθώς και μία συσκευή κινητής τηλεφωνίας, η οποία κατασχέθηκε ως μέσο διευκόλυνσης στη διακίνηση των ναρκωτικών. Κατά την διάρκεια της έρευνας, ήλθε στο διαμέρισμα και ο δεύτερος κατηγορούμενος, στην κατοχή του οποίου βρέθηκαν και κατασχέθηκαν, για τους ίδιους πιο πάνω λόγους, το ποσό των 150 ΕΥΡΩ και δύο συσκευές κινητής τηλεφωνίας. Από τα παραπάνω εκτιθέμενα πραγματικά γεγονότα αποδεικνύεται ότι οι κατηγορούμενοι, από κοινού ενεργώντας, τουλάχιστον κατά το τελευταίο δεκαήμερο πριν από την σύλληψή τους, στις 16-9-2005, πωλούσαν σε διάφορα άγνωστα άτομα άγνωστες ποσότητες της απαγορευμένης ναρκωτικής ουσίας κοκαΐνης, εισπράττοντας διάφορα χρηματικά ποσά, τουλάχιστον όμως το ποσό των 6800 ΕΥΡΩ που βρέθηκε στην κατοχή τους (στην οικία τους), καθώς και το ποσό των 150 ΕΥΡΩ, που βρέθηκε στην κατοχή του δεύτερου κατηγορούμενου. Πρέπει να αναφερθεί εδώ ότι η μάρτυς υπερασπίσεως ΑΑ, σύζυγος του πρώτου κατηγορούμενου και μητέρα του δεύτερου, εξεταζόμενη στο ακροατήριο του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, κατέθεσε ότι τα χρήματα που βρέθηκαν στην οικία τους (δηλαδή το ποσό των 6.800 ΕΥΡΩ), ήταν δικά της, προερχόμενα από την εργασία της και ότι τα είχε πάρει από την Τράπεζα γιατί ήθελε να πάει στην Αλβανία, να κάνει μνημόσυνο για τον πατέρα της που είχε πεθάνει. Η ίδια όμως μάρτυς, εξεταζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, αναιρεί την παραπάνω κατάθεσή της, καταθέτουσα ότι η μητέρα της τους χρωστούσε τα παραπάνω χρήματα και όταν τους τα έδωσε, εκείνη (μάρτυς) τα έβαλε στην Τράπεζα, από όπου τα πήρε (και έτσι βρέθηκαν στην οικία τους) γιατί θα πήγαινε στην Αλβανία να πληρώσει με τα χρήματα αυτά ένσημα τριών ετών δικά της και του συζύγου της (πρώτου κατηγορούμενου). Έτσι όμως η κατάθεση της εν λόγω μάρτυρος δεν παρέχει καμία πίστη στο Δικαστήριο, αντίθετα μάλιστα ενισχύει την στηριζομένη στα παραπάνω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά κρίση του Δικαστηρίου, ότι, δηλαδή το ποσό των 6.800 ΕΥΡΩ που βρέθηκε στην κατοχή των κατηγορουμένων προερχόταν από την εμπορία κοκαΐνης που ενεργούσαν αυτοί, οι οποίοι, σημειωτέον, απολογούμενοι, δεν μπόρεσαν να δικαιολογήσουν πως βρέθηκε στη κατοχή τους το ποσό αυτό, το οποίο ήταν οπωσδήποτε σημαντικό, αν ληφθεί υπόψη ότι, όπως αποδείχθηκε, ο πρώτος κατηγορούμενος δεν εργαζόταν και αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας (στεφανιαία νόσος) και ο δεύτερος εργαζόταν σε διάφορες εργασίες, ως οικονομικός μετανάστης, με μικρές απολαβές, ήταν δε αυτός και χρήστης κοκαΐνης. Άλλωστε, από την στηριζόμενη σε άμεση αντίληψη ένορκη κατάθεση του μάρτυρα αστυνομικού ΓΓ, σε συνδυασμό με τις απολογίες των κατηγορουμένων και με εκείνη του συγκατηγορουμένου τους στο Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ΔΔ, προκύπτει αδιαμφισβήτητα ότι οι κατηγορούμενοι, κατά το προαναφερθέν χρονικό διάστημα, κατόπιν συναπόφασης και για κοινό παράνομο όφελος, πώλησαν κατ' επανάληψη στον ΔΔ, τον οποίον γνώριζε και συναναστρεφόταν ο δεύτερος κατηγορούμενος και αυτός ερχόταν σε συνεννόηση μαζί του, άγνωστες ποσότητες κοκαΐνης αντί αγνώστου χρηματικού ποσού, οπωσδήποτε όμως ποσότητα κοκαΐνης, συνολικού μικτού βάρους 6,5 γραμμαρίων περίπου, συσκευασμένη σε επτά (7) αυτοσχέδιες νάυλον συσκευασίες, αντί του ποσού των 150 ΕΥΡΩ, την οποία ποσότητα παρέδωσε στον ΔΔ, τις απογευματινές ώρες της 16-9-2005, ο πρώτος κατηγορούμενος, που συναντήθηκε μαζί του για το σκοπό αυτό, κατά τα προεκτεθέντα. Για την κάλυψη των παραπάνω πωλήσεων, που ενεργούσαν από κοινού οι κατηγορούμενοι, αγόραζαν από κοινού προς τον σκοπό αυτό, από άτομα αγνώστων στοιχείων και κατείχαν από κοινού άγνωστες ποσότητες κοκαΐνης, μέρος των οποίων αποτελούσαν οπωσδήποτε η ποσότητα κοκαΐνης, συνολικού μικτού βάρους 1,7 γραμμαρίων, συσκευασμένη σε δύο (2) αυτοσχέδιες νάυλον συσκευασίες, που βρέθηκε στην οικία των κατηγορουμένων και ανήκε στην συγκατοχή τους, αφού και οι δύο γνώριζαν την ύπαρξή της και μπορούσαν να την διαθέσουν και να εισπράξουν το τίμημα, καθώς και η ποσότητα κοκαΐνης, συνολικού μικτού βάρους 6,5 γραμμαρίων περίπου, συσκευασμένη σε επτά (7) αυτοσχέδιες νάυλον συσκευασίες, την οποία οι κατηγορούμενοι, όπως ήδη αναφέρθηκε, πώλησαν στον ΔΔ, ενεργώντας από κοινού, καθόσον, κατά τα αποδειχθέντα ο δεύτερος κατηγορούμενος Χ1 ήλθε πρώτα σε σχετική συνεννόηση με τον ΔΔ και στη συνέχεια ο πατέρας του Χ2, πρώτος κατηγορούμενος, συναντήθηκε με αυτόν και του παρέδωσε την παραπάνω ποσότητα, εισπράττοντας, για λογαριασμό και των δύο, το συμφωνηθέν τίμημα των 150 ΕΥΡΩ".
Με αυτά που εδέχθη η προσβαλλομένη απόφαση διέλαβε την απαιτούμενη κατά τις ανωτέρω διατάξεις (του Συντάγματος και του Κ.Π.Δ.) ειδική και εμπεριστατωμένη, αιτιολογία, αφού εκθέτει σ'αυτήν με πληρότητα και σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία απεδείχθησαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο κατεδικάσθη ο β' κατηγορούμενος τότε, νυν αναιρεσείων Χ1, τις αποδείξεις, κατ' είδος και λεπτομερώς, από τις οποίες συνήγαγε αυτά, καθώς και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις του Ν. περί ναρκωτικών. (άρθρο 5 Ν. 1729/1987), τις οποίες δεν παρεβίασεν ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου, αφού είναι σαφείς κατά τ'άνω οι παραδοχές της, ούτω δε καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος και η απόφαση δεν στερείται νομίμου βάσεως. Ειδικότερα (η απόφαση) αναφέρει τα αποδεικτικά μέσα όλα, τα οποία έλαβεν υπ'όψη της και δη πιο συγκεκριμένα του αστυνομικού ΓΓ, ενώ επισημαίνει και αιτιολογεί τις αντιφάσεις και αντιθέσεις της καταθέσεως της μάρτυρος υπερασπίσεως, μητρός του αναιρεσείοντος ΑΑ, σχετικά με την προέλευση και τον προορισμό των χρημάτων, 6.800 €, ευρεθέντων στην κατοχή του τελευταίου (και του πρωτοδίκως κατηγορουμένου πατρός του), καίτοι μάλιστα την τοιαύτη επισήμανση και αναφορά δεν είχε υποχρέωση να πράξει. Μάλιστα δια την πληρότητα της αιτιολογίας δεν ήτο απαραίτητο να αναφέρει το συγκεκριμένο αποδεικτικό στοιχείο, από το οποίο προέκυψε το συγκεκριμένο πραγματικό περιστατικό, το οποίον εδέχθη η προσβαλλομένη απόφαση και από το οποίο εδημιουργήθη στο δικαστήριο η δικανική του πεποίθηση για την ενοχή του αναιρεσείοντος, ο οποίος νυν προβάλλει αβασίμως το αντίθετο. Εντεύθεν και οι σχετικοί λόγοι αναιρέσεως περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας από την απόφαση ως και ελλείψεως νομίμου βάσεως από αυτή, εκ του άρθρου 510 § 1 στοιχ. Δ' και Ε' Κ.Π.Δ. και δη ως προς την ενοχή, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Καθ'ο μέρος δε με αυτούς τους λόγους επιχειρείται εν εκτάσει διάφορος εκτίμηση των καταθέσεων των άνω αναφερθέντων μαρτύρων, ούτοι είναι απαράδεκτοι, διότι πλήττουν την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Η απαιτουμένη κατά τα άνω άρθρα 93 § 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγον αναιρέσεως εκ του άρθρου 510 § 1 στοιχ. Δ' Κ.Π.Δ., πρέπει να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς. Είναι δε αυτοτελείς ισχυρισμοί εκείνοι, οι οποίοι προβάλλονται, σύμφωνα με τα άρθρα 170 § 2 και 332 § 2 Κ.Π.Δ. στο δικαστήριο της ουσίας από τον κατηγορούμενο ή τον συνήγορό του και τείνουν εις την άρση του αδίκου χαρακτήρος της πράξεως, τον αποκλεισμό ή την μείωση της ικανότητος προς καταλογισμόν ή την εξάλειψη του αξιοποίνου ή την μείωση της ποινής, εφ'όσον όμως προβάλλονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, με όλα, δηλαδή, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία είναι αναγκαία για την θεμελίωσή τους, χωρίς να αρκεί μόνον η επίκληση της νομικής διατάξεως η οποία τους προβλέπει ή του χαρακτηρισμού με τον οποίον είναι γνωστοί αυτοί στη νομική ορολογία· και τούτο δια να μπορέσει ο δικαστής, ύστερα από αξιολόγηση, να τους κάμει δεκτούς ή να τους απορρίψει, άλλως το δικαστήριο της ουσίας δεν υπέχει υποχρέωση να απαντήσει αιτιολογημένα στην απόρριψή τους (ολ. ΑΠ 2/2005). Τοιούτοι αυτοτελείς ισχυρισμοί είναι και οι περί συνδρομής ελαφρυντικών περιστάσεων ισχυρισμοί εκ του άρθρου 84 § 2 Π.Κ., οπότε επιβάλλεται στον δράστη ποινή ηλαττωμένη κατά τις διακρίσεις του νόμου, ειδικότερα δε όσον αφορά την κατηγορία της αγοράς κατοχής πωλήσεως ναρκωτικών ουσιών και ο ισχυρισμός ότι ο κατηγορούμενος είναι τοξικομανής κατά τον χρόνο της πράξεως ήτοι έχει αποκτήσει την έξη της χρήσεως ναρκωτικών και δεν μπορεί να την αποβάλλει με τις δικές του δυνάμεις, περαιτέρω δε (αυτοτελής είναι) και ο ισχυρισμός εκ του άρθρου 24 Ν. 1729/1983, νυν άρθρο 27 Κ.Ν.Ν. 3459/2006, περί μεταμελείας, η οποία συνιστά ελαφρυντική περίσταση εάν επιβεβαιωθούν ότι (§ 1): α) ο υπαίτιος πιθανολογείται ότι συντέλεσε με δική του πρωτοβουλία στην ανακάλυψη ή εξάρθρωση συμμορίας διακίνησης ναρκωτικών ή στην ανακάλυψη και σύλληψη μεγαλέμπορου ναρκωτικών, β) δεν συντρέχει στο πρόσωπο του υπαιτίου διακεκριμένη περίπτωση ή επιβαρυντική περίσταση κατά τα άρθρα 21 και 23 και γ) η επικινδυνότητα του υπαιτίου και η βαρύτητα της πράξης του είναι καταδήλως μικρότερες από την επικινδυνότητα των προσώπων, στην ανακάλυψη και σύλληψη των οποίων συντέλεσε και τη βαρύτητα των πράξεων που αυτά τέλεσαν.
Στην προκειμένη περίπτωση η προσβαλλομένη απόφαση απέρριψε στο διατακτικό της τον περί τοξικομανίας ισχυρισμόν του κατηγορουμένου αναιρεσείοντος με το εξής αιτιολογικό: "Ο δεύτερος κατηγορούμενος Χ1 πρόβαλε, δια του συνηγόρου του, τον ισχυρισμό ότι είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών και ότι έχει αποκτήσει την έξη της χρήσης ναρκωτικών και δεν μπορεί να την αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις, απολογούμενος δε αρνήθηκε την τέλεση των πράξεων και ισχυρίσθηκε ότι είχε αγοράσει από κοινού με τον ΔΔ την συγκεκριμένη ποσότητα κοκαΐνης (6,5 γραμ. περίπου) για να κάνουν χρήση μαζί και όχι για να την πωλήσει σε τρίτους. Ο διορισθείς με την υπ' αριθμ. 966/2005 Διάταξη του 28ου Τακτικού Ανακριτή Αθηνών πραγματογνώμονας ..., ψυχίατρος, στην από 21-10-2005 έκθεση ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης, που αναγνώσθηκε, αναφέρει ότι "θεωρώ ότι ο εξεταζόμενος (Χ1), αν και ανήκει στον χώρο των χρηστών κοκαΐνης, δεν πληροί τα τουλάχιστον 3 από τα κριτήρια που απαιτεί η υπουργική απόφαση και δεν δύναται να θεωρηθεί τοξικομανής - εξαρτημένος με την έννοια του άρθρου 15 του νόμου 2163/1993 και ότι δεν έχει ανάγκη ειδικής θεραπευτικής αντιμετώπισης και μεταχείρισης γιατί αδυνατεί να αποβάλει την έξη της χρήσης ναρκωτικών με τις δικές του δυνάμεις. Στο συμπέρασμά μου αυτό κατάληξα λαμβάνοντας υπ' όψιν το ότι η αναφερόμενη χρήση δεν επηρέασε τη λειτουργικότητά του, δεν είναι τέτοια ώστε να καλύπτει την στερητική συμπτωματολογία του και δεν τον ώθησε σε προσπάθειες απεξάρτησης". Προσθέτως και η εν γένει παράσταση, συμπεριφορά και (εξωτερική) εμφάνιση του κατηγορουμένου Χ1 στο ακροατήριο, κάθε άλλο παρά τοξικομανή, δηλαδή άτομο εξαρτημένο από ναρκωτικά, υποδηλώνουν. Με τα δεδομένα αυτά, ο εν λόγω κατηγορούμενος ούτε κατά τον χρόνο τελέσεως των πράξεων για τις οποίες καταδικάσθηκε με την εκκαλούμενη απόφαση, ούτε και σήμερα είναι τοξικομανής κατά την έννοια του νόμου, αλλά, τουλάχιστον κατά τον χρόνο τελέσεως των παραπάνω πράξεων, ανήκε μόνο στο χώρο των χρηστών κοκαΐνης. Ωστόσο, η ποσότητα των 6,5 γραμμαρίων κοκαΐνης, η οποία ήταν μάλιστα διανεμημένη σε επτά (7) δόσεις, δεν προοριζόταν για τις δικές του ανάγκες και τις ανάγκες του ΔΔ, καθόσον, όπως επαρκώς, κατά τα προεκτεθέντα, αποδείχθηκε ο κατηγορούμενος Χ1 με την σύμπραξη και του πατέρα του (πρώτου κατηγορούμενου) πώλησε ολόκληρη την παραπάνω ποσότητα κοκαΐνης στον ΔΔ, όπως και προηγουμένως είχαν πωλήσει αυτοί άλλες ποσότητες κοκαΐνης τόσο στον ΔΔ, όσο και σε άλλους χρήστες, γεγονός που καταδεικνύουν και οι επανειλημμένες ολιγόλεπτες συναντήσεις που είχαν τόσο με τον ΔΔ όσο με άλλα άγνωστα άτομα, που αποτέλεσαν και την αιτία της αποκάλυψης και σύλληψής τους. Άλλωστε και με την εκκαλούμενη απόφαση ο ΔΔ κρίθηκε ατιμώρητος ως τοξικομανής του ότι στις 16-9-2005 προμηθεύτηκε για δική του αποκλειστικά χρήση από τον συγκατηγορούμενό του Χ2 ποσότητα κοκαΐνης, συσκευασμένη σε επτά (7) αυτοσχέδιες νάυλον συσκευασίες, συνολικού μικτού βάρους 6,5 γραμμαρίων περίπου". Η τοιαύτη αιτιολογία, απορριπτική του περί τοξικομανίας ισχυρισμού, κατά τ'άνω, είναι ειδική και εμπεριστατωμένη και αναφέρει την ληφθείσα υπ'όψη (και αναγνωσθείσα) έκθεση πραγματογνωμοσύνης, στην οποία βεβαιώνεται ότι ο εξετασθείς δεν είναι άτομο εξαρτημένο με την έννοια του νόμου (και η οποία, έκθεση, διαπιστώσασα τούτο είναι δεσμευτική δια το δικαστήριο). Το ότι στην αιτιολογία αναφέρεται ότι η "εξωτερική εμφάνιση του κατηγορουμένου κάθε άλλο υποδηλώνει παρά τοξικομανή" (τούτο) γίνεται προς ενίσχυση της κρίσεώς του, άλλως ως εκ περισσού, αφού η αποδοχή της μη ευνοϊκής για τον κατηγορούμενο κρίσεώς του, εξήχθη από όλα τα ανωτέρω αποδεικτικά στοιχεία. Κατ' ακολουθίαν ο σχετικός λόγος αναιρέσεως περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, ως προς την απόρριψη του περί τοξικομανίας ισχυρισμού, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.
Η προσβαλλομένη, επίσης, απόφαση απέρριψε τον περί μεταμελείας ισχυρισμόν του αναιρεσείοντος με την εξής αιτιολογία: "Ισχυρίζεται ακόμη ο κατηγορούμενος Χ1ότι συντρέχουν στο πρόσωπό του οι προϋποθέσεις της παραγράφου 1 του άρθου 27 (μεταμέλεια) του Ν. 3459/2006 και ότι ως εκ τούτου πρέπει να του χορηγηθεί η θεσπιζόμενη από το άρθρο αυτό ελαφρυντική περίσταση. Προς υποστήριξη δε του ισχυρισμού του αυτού επικαλείται το υπ' αριθμ. πρωτ. ... έγγραφο του Διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος ... προς την Εισαγγελία Εφετών Αθηνών, που συμπεριελήφθη στη δικογραφία, στο οποίο αναφέρεται ότι ο κατηγορουμενος Χ1, Αλβανός υπήκοος, κρατούμενος στις δικαστικές φυλακές ... για παράβαση του νόμου για τα ναρκωτικά, με δική του πρωτοβουλία και αποφασιστική συνδρομή σχετικά με δραστηριότητα εμπόρων ναρκωτικών, παρέσχε στην παραπάνω Υπηρεσία σημαντικές πληροφορίες και δια μέσου προσώπου που ενεργούσε κατόπιν υποδείξεών του, που είχαν σαν αποτέλεσμα, στις 31-1-2008, στο Δ.Δ. ..., να συλληφθεί ο ΕΕ, γιατί στην κατοχή του βρέθηκε και κατασχέθηκε ποσότητα αποξηραμένων φυτικών αποσπασμάτων κάνναβης, συνολικού βάρους 8.527,88 κιλών, την οποία προόριζε για εμπορία, μία ζυγαριά χρώματος ασημί ACTIVA και το υπ' αριθμ. 155 πιστόλι, το οποίο έφερε γεμιστήρα και για το οποίο δεν είχε άδεια της αρμόδιας αρχής και ότι ο ανωτέρω ήδη κρατείται, μετά την προσαγωγή του στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Κορίνθου, στις δικαστικές φυλακές ... . Από το παραπάνω έγγραφο, όμως, συνάγεται ότι ο κατηγορούμενος, με τις πληροφορίες που έδωσε, δεν συντέλεσε στην ανακάλυψη ή εξάρθρωση συμμορίας διακίνησης ναρκωτικών, ούτε στην ανακάλυψη και σύλληψη μεγαλεμπόρου ναρκωτικών (βλ. υπό στοιχείο α' όρο της παραγρ. 1 του Ν. 3459/2006). Εξάλλου δε, τόσο η βαρύτητα των πράξεών της από κοινού και με σκοπό την εμπορία αγοράς, κατοχής και πωλήσεως κατ' εξακολούθηση της παραπάνω ναρκωτικής ουσίας (κοκαΐνη) που τέλεσε ο κατηγορούμενος, όσο και η επικινδυνότητά του, όπως αυτή προκύπτει από την βαρύτητα των πράξεών του και τον τρόπο δράσεως αυτού (μεθοδικότητα και οργάνωση) παρά το νεαρό της ηλικίας του (25 ετών), ουδόλως είναι καταδήλως μικρότερες από την επικινδυνότητα του προσώπου, στην ανακάλυψη και σύλληψη του οποίου συντέλεσε και την βαρύτητα των πράξεων που αυτό τέλεσε. (βλ. υπό στοιχείο γ' όρο της παραγρ. 1 του ως άνω νόμου). Επομένως, δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής της ελαφρυντικής περιστάσεως του άρθρου 27 του Ν. 3459/2006 (πριν άρθρο 24 του Ν. 1729/1987)". Ούτως η αιτιολογία αυτή είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, αφού αναφέρει ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου, απαιτούμενες να υπάρχουν αθροιστικά, ιδίως ότι δεν επιβεβαιώθη το μεν πιθανολόγηση συνδρομής του αναιρεσείοντος στην ανακάλυψη και σύλληψη μεγαλεμπόρων ναρκωτικών, το δε επικινδυνότητα του αναιρεσείοντος και βαρύτητα της πράξεώς του καταδήλως μικρότερες από την επικινδυνότητα των προσώπων στην ανακάλυψη των οποίων συνετέλεσε και τη βαρύτητα των πράξεων που τα πρόσωπα αυτά τέλεσαν.
Συνεπώς ο σχετικός λόγος αναιρέσεως περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, ως προς την απόρριψη του ισχυρισμού περί μεταμελείας, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Περαιτέρω και ως προς τον ισχυρισμόν περί συνδρομής της ελαφρυντικής περιστάσεως του άρθρου 84 § 2 ε' Π.Κ., της καλής, ήτοι, συμπεριφοράς μετά την πράξη επί σχετικά μεγάλο διάστημα, η απόφαση έχει πλήρη και ειδική αιτιολογία, καθ' όσον ο σχετικός ισχυρισμός απορρίφθη ως εξής: "Το γεγονός ότι κατά το διάστημα που κρατείται στις φυλακές ο κατηγορούμενος Χ1 επέδειξε καλή διαγωγή, έφεση προς μάθηση και κατέβαλε προσπάθειες διακοπής της χρήσεως ναρκωτικών ουσιών δεν θεμελιώνει την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 82 παρ. 2 περίπτ. ε' του Π.Κ., δεδομένου ότι η συμπεριφορά του αυτή, όπως και η συνεργασία του με τις αστυνομικές αρχές για την σύλληψη του παραπάνω εμπόρου ναρκωτικών ανάγονται σε χρόνο που κρατείται και ήταν εκκρεμείς οι εναντίον του κατηγορίες και αποτελούν συμπεριφορά στοχεύουσα στο να επιτύχει επιεική μεταχείριση από το Δικαστήριο και να επωφεληθεί από την εφαρμογή της ελαφρυντικής περιστάσεως του άρθρου 27 του Ν. 3459/2006 και όχι γιατί μετανόησε ειλικρινά και μεταμελήθηκε για τις πράξεις του, αφού ουδέποτε παραδέχθηκε ότι διακινούσε, μαζί με τον πατέρα του, κοκαΐνη, αλλά προσπάθησε να παραπλανήσει τις αρχές ισχυριζόμενος ότι είναι άτομο εξαρτημένο από τα ναρκωτικά που δεν μπορεί να αποβάλλει την έξη της χρήσης ναρκωτικών με τις δικές του δυνάμεις. Μόνη δε η δήλωσή του για πρώτη φορά στην παρούσα δίκη ότι ζητά συγνώμη και ότι έκανε λάθος δεν αρκεί για να αποδειχθεί η μεταμέλειά του. Εφόσον, λοιπόν, δεν αποδείχθηκε καλή συμπεριφορά του εν λόγω κατηγορουμένου στην κοινωνία μετά τις πράξεις του, στην οποία και αναφέρεται η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 περίπτ. ε' του Π.Κ., πρέπει να απορριφθεί και ο προβληθείς από αυτόν αυτοτελής ισχυρισμός περί αναγνωρίσεως της συνδρομής στο πρόσωπό του της παραπάνω ελαφρυντικής περιστάσεως". Γι' αυτό και πρέπει να απορριφθεί ο σχετικός λόγος αναιρέσεως, περί ελλείψεως ειδικής αιτιολογίας, ως προς την απόρριψη του ως άνω ισχυρισμού, ως αβάσιμος.
Τέλος, ο αυτός λόγος αναιρέσεως περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, ως προς το σκέλος της απορρίψεως του ισχυρισμού της συνδρομής της ελαφρυντικής περιστάσεως του άρθρου 84 § 2α' Π.Κ., είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Και τούτο διότι όπως διετυπώθη ο ισχυρισμός αυτός ήτο αόριστος και δη: "Είναι άτομο λευκού ποινικού παρελθόντος. Όπως καταφαίνεται από τις σχετικές βεβαιώσεις και τις καταστάσεις αγοράς ενσήμων προκύπτει ότι μέχρι τη συγκεκριμένη πράξη (αγορά από κοινού με τον συγκατηγορούμενό του ΔΔ κ.τ.λ.) διήγε καθ'όλα έντιμο, οικογενειακό, ατομικό και επαγγελματικό βίο και θα πρέπει να του αναγνωρισθεί η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 § 2α Π.Κ.". Εντεύθεν το δικαστήριο δεν είχε υποχρέωση να απαντήσει, πέραν του ότι ως εκ περισσού απήντησε ως εξής: "Τέλος, από τα παραπάνω αποδεικτικά μέσα το δικαστήριο δεν πείσθηκε ότι ο κατηγορούμενος Χ1, μέχρι του χρόνου τελέσεως των πράξεών του έζησε έντιμο βίο, καθόσον τα πράγματι αποδειχθέντα ότι αυτός δεν έχει ξαναδικασθεί ("λευκό" ποινικό μητρώο, το οποίο εκδόθηκε από το Τμήμα Ποινικού Μητρώου του Ελληνικού Υπουργείου Δικαιοσύνης, βλ. και την από 17-11-2005 βεβαίωση του Πρωτοδικείου Τιράνων σε μετάφραση) και ότι μέχρι την σύλληψή του εργαζόταν, δεν αρκούν, αλλά απαιτείται η απόδειξη θετικώς περιστατικών έντιμης ζωής σε όλους τους τομείς συμπεριφοράς που ορίζονται στην περίπτωση α' της παραγρ. 2 του άρθρου 84 του ΠΚ, τέτοια δε έντιμη ζωή δεν αποδείχθηκε (βλ. και ΑΠ 1165/2006 Ελλ.Δνη 47, 1575)". Μετά πάντα ταύτα πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως ως αβάσιμη κατ' ουσίαν, καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26/1/2009 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2614/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων είκοσι (220 €).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαρτίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή