Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 1188 / 2010    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Ανθρωποκτονία από αμέλεια.




Περίληψη:
Καταδικαστική απόφαση για ανθρωποκτονία από αμέλεια. Αποδοχή λόγων αναιρέσεως για έλλειψη αιτιολογίας και εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, αφού δεν προσδιορίζεται το είδος της αμέλειας (συνειδητής ή άνευ συνειδήσεως). Αναιρεί και παραπέμπει.




Αριθμός 1188/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Βασίλειο Φράγγο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 10 Μαρτίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σταύρο Γεωργίου, περί αναιρέσεως της 1058/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς. Με πολιτικώς ενάγουσες τις :1)Ψ1 και 2)Ψ2, που παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Κωλλέτη. Το Τριμελές Εφετείο Πειραιώς, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1 Δεκεμβρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1766/2009.
Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 28 και 302 του ΠΚ προκύπτει ότι για τη θεμελίωση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια απαιτείται να διαπιστωθεί αφενός μεν ότι ο δράστης δεν κατέβαλε την απαιτούμενη κατά αντικειμενική κρίση προσοχή, την οποία όφειλε να καταβάλει κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος που βρίσκεται υπό τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα, την συνήθη πορεία των πραγμάτων και τη λογική, αφετέρου δε ότι είχε τη δυνατότητα, με τις προσωπικές του ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες να προβλέψει και να αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα το οποίο πρέπει να τελεί σε αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη ή την παράλειψή του. Περαιτέρω, κατά την έννοια της παραπάνω διατάξεως του άρθρου 28 ΠΚ, η αμέλεια διακρίνεται σε μη συνειδητή, κατά την οποία ο δράστης από έλλειψη της προσήκουσας προσοχής δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη του και σε ευσυνείδητη, κατά την οποία προέβλεψε μεν ότι από τη συμπεριφορά του μπορεί να επέλθει το αποτέλεσμα αυτό, επίστευε όμως ότι δεν θα επερχόταν. Ενόψει της διακρίσεως αυτής, το δικαστήριο της ουσίας, όταν απαγγέλλει καταδίκη για έγκλημα από αμέλεια, πρέπει να εκθέτει στην απόφασή του με σαφήνεια ποιο από τα είδη αμέλειας συνέτρεξε στη συγκεκριμένη περίπτωση, γιατί, αν δεν εκθέτει τούτο σαφώς ή δέχεται και τα δύο είδη, δημιουργείται ασάφεια και αντίφαση, η οποία καθιστά ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή της ανωτέρω ουσιαστικής ποινικής διατάξεως και ιδρύεται απ'αυτό λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Ε' ΚποινΔ.
Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Πειραιώς, το οποίο δίκασε κατ'έφεση, δέχθηκε με την προσβαλλόμενη υπ'αριθ.1058/2009 απόφασή του, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά την εκτίμηση των κατ'είδος αναφερομένων αποδεικτικών μέσων ότι αποδείχθηκαν τα εξής "Στις 4-6-2004 και περί ώρα 8.10 ο Ζ οδηγούσε την υπ'αριθ.κυκλοφορίας ... μοτοσυκλέτα και εκινείτο επί της διπλής κατευθύνσεως, με οδόστρωμα πλάτους 7 μέτρων οδού ... με κατεύθυνση από το ... προς .... Στο αριστερό μέρος του ρεύματος πορείας της ως άνω οδού εκτελούνταν έργα από την εταιρία "ΤΟΜΗ-ΑΒΕΤΕ", για τα οποία, όπως προκύπτει από το σχεδιάγραμμα της τροχαίας, την έκθεση αυτοψίας και τις φωτογραφίες, στη συμβολή της οδού ... με την οδό ... υπήρχαν προειδοποιητικές σχετικές πινακίδες και αναλάμπων κίτρινος σηματοδότης. Τα εν λόγω έργα ξεκινούσαν σε απόσταση 200 μέτρων περίπου από την διασταύρωση. Ανώτατο επιτρεπόμενο όριο σύμφωνα με υπάρχουσα πινακίδα ήταν 30 χιλιομ.ωριαίως, η εν λόγω οδός είναι ευθεία, με ανωφέρεια με μικρή κλίση και κατ'εκείνη τη χρονική στιγμή η κίνηση από την κυκλοφορία των οχημάτων ήταν μικρή, η ορατότητα κανονική και ο καιρός αίθριος. Μόλις ο οδηγός της μοτοσυκλέτας Ζ, που δεν φορούσε κράνος, έφθασε με αυξημένη ταχύτητα, μεγαλύτερη των 30 χιλιομέτρων, όπως συνάγεται από τα παρακάτω πραγματικά περιστατικά στο προαναφερθέν σημείο, αφού πραγματοποίησε ελιγμό από δεξιού (προσπέρασμα) το προπορευόμενο αυτοκίνητο της αυτόπτη μάρτυρας Θ, τότε το οδηγούμενο από τον κατηγορούμενο Χ υπ'αριθ.κυκλοφορίας ... ΙΧΦ αυτοκίνητο της ιδιοκτησίας του, εντελώς ξαφνικά και ανέλεγκτα εξήλθε από την ευρισκόμενη δεξιά της οδού ... μάντρα οικοδομικών υλικών "...", παρεμβλήθηκε αιφνίδια στην πορεία της μοτοσυκλέτας, με αποτέλεσμα στην προσπάθεια του οδηγού της Ζ, να αποφύγει τη σύγκρουση με το φορτηγό, αυτός τροχοπέδησε κάνοντας ελιγμό αριστερά, απώλεσε τον έλεγχο της, προσέκρουσε στα έργα και σύρθηκε σε μήκος 15 μέτρων, και ακολούθως κατέπεσε μπροστά από τον πίσω αριστερό τροχό του φορτηγού και τραυματίστηκε θανάσιμα, υποστάς βαρειά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, εκ της οποίας, ως μόνης ενεργού αιτίας επήλθε ο θάνατός του (βλ.υπ'αριθ.πρωτ.1314/23-7-2004) ιατροδικαστική έκθεση νεκροψίας-νεκροτομής). Με βάση τ'ανωτέρω πραγματικά περιστατικά, το δικαστήριο κρίνει ότι υπαίτιος του ως άνω ατυχήματος είναι ο οδηγός του φορτηγού αυτοκινήτου, ο οποίος δεν επέδειξε στη συγκεκριμένη περίπτωση και με τις κρατούσες συνθήκες την κατ'αντικειμενική κρίση επιμέλεια και προσοχή, που όφειλε κάθε μετρίως συνετός οδηγός, δηλαδή η αμελειά του συνίσταται στο ότι αυτός δεν οδηγούσε με σύνεση και προσοχή, καθόσον ενώ εξήρχετο από παρόδια ιδιοκτησία δεν παρεχώρησε προτεραιότητα στην επί της οδού ... κινούμενη μοτοσυκλέτα, όπως μπορούσε και είχε υποχρέωση, αλλά αντιθέτως εισήλθε αιφνιδίως στην εν λόγω οδό χωρίς να διακόψει την πορεία του και να ελέγξει αν ήταν ελεύθερη η οδός ..., με συνέπεια να ανακόψει και αποκλείσει την πορεία της κινούμενης επί της οδού αυτής δίκυκλης μοτοσυκλέτας του θανόντος. Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου, ότι δεν συνέβησαν έτσι τα πράγματα, αφού αυτός ισχυρίστηκε ότι δεν εξήλθε από την μάντρα ..., γιατί το φορτίο που έφερε στο φορτηγό, είχε φορτωθεί στο ..., δεν αποδείχτηκε βάσιμος κατ'ουσίαν, αφού αποκρούστηκε από αυτήν την κατάθεση της αυτόπτου μάρτυρος Θ, η οποία με την εγγύς του ατυχήματος καταθεσή της περιέγραψε λεπτομερώς, τις συνθήκες του ατυχήματος". Μετά ταύτα το Δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο για το ότι "Στον ..., στις 4-6-2004 και ώρα 08.40', από αμέλειά του, δηλαδή από έλλειψη προσοχής την οποία όφειλε και μπορούσε κατά τις συνθήκες να καταβάλει, έχοντας ιδιαίτερη υποχρέωση εκ της ιδιότητας του ως οδηγός οχήματος που εξυπηρετεί την βιοποριστική μεταφορά πραγμάτων, προκάλεσε με την αμέλειά του το θάνατο άλλου. Ειδικότερα οδηγώντας το υπ'αριθμ.... ΙΧΦ αυτοκίνητο ιδιοκτησίας του, στην συμβολή των οδών ... και ..., με κατεύθυνση από το ... προς ..., συγκρούστηκε με την υπ'αριθμ.... μοτοσικλέτα που οδηγούσε ο Ζ, και κινούνταν προς την ίδια κατεύθυνση, με αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό του ανωτέρω. Συνεπεία δε των ως άνω παραλείψεων του κατηγορουμένου υπέστη ο παθών βαριά εγκεφαλική κάκωση που είναι και η μόνη αιτία θανάτου".
Με αυτά που διέλαβε το Δικαστήριο στη προσβαλλόμενη απόφασή του, προκύπτει ασάφεια ως προς το είδος της αμέλειας που δέχθηκε ότι συνέτρεξε στη συγκεκριμένη περίπτωση, διότι στο μεν σκεπτικό δεν αναφέρει καθόλου, ούτε εάν προείδε το κατηγορούμενος το αξιόποινο αποτέλεσμα και πίστευε ότι δεν θα επήρχετο, ούτε εάν δεν το προέβλεψε, στο δε διατακτικό η αμέλεια δεν προσδιορίζεται καθόλου. Από την ασάφεια δε αυτή, καθίσταται ανέφικτος από τον ’ρειο Πάγο ο έλεγχος περί της ορθής ή μη εφαρμογής των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων των άρθρων 28 και 302 του ΠΚ. Επομένως ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Ε'του ΚΠοινΔ δεύτερος λόγος της ένδικης αίτησης αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για εκ πλαγίου παραβίαση των άνω ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, πρέπει να γίνει δεκτώς ως βάσιμος. Ακολούθως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο του οποίου η συγκρότηση είναι δυνατή από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ'αριθ.1058/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Πειραιώς. Και
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Μαΐου 2010. Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Ιουνίου 2010.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή